AC/DC - Powerage (1978)

Voordat mensen bij 'leen' een lening afsluiten moeten ze ff luisteren naar Down Payment Blues

Lenen bij "Leen" is vragen om grote problemen.

Twee citaten uit Down Payment blues:
"Ik rij in een Caddilac maar ik kan me de benzine niet veroorloven"
of
"ik heb gaten in de zolen van mijn schoenen en ik heb een betalingsachterstand"

Moraal van het verhaal: Eerst werken en geld verdienen en het dan pas uitgeven.

En AC/DC geeft ons deze goede raad, geweldig

Ik vind "Powerage" na "Let there be rock" het beste album van AC/DC. Nummers als "Sin City", "Rif Raf", "Gone Shootin' " en "Down Payment Blues" is Rock met een hoofdletter R. Vreselijk jammer dat superzanger Bon Scott niet meer onder ons is, R.I.P.

Down payment bleus vind ik een van de mooiste AC/DC liedjes.Ik heb een halfjaar geleden Powerage gekocht.Rif raf is geniaal.Angus young is de koning van de gitaar:p

Sin City is het beste wat er zoal opstaat en die Bon Scott is een Jimi Hendrix wannabe, ook gestikt in z´n eigen kots

Hou je bek HollyDriver,respect voor bon scott.

Geweldige zanger was dat.
Zijn opvolger begon ook niet verkeerd maar op The Razor's Edge was er weinig meer van z'n strot overgebleven...

Hendrix raakte toch in coma door een overdosis en stierf toen?

Nou weet ik ook waarom ik nederlandstalige muziek niks aan vind. Het klinkt gewoon ronduit belachelijk.

Voor de liefhebbers:
"I've got myself a cadillac, but I can't afford the gasoline"
"I've got holes in my shoes, and I'm way over due, I've got the Down Payment Blues"

Zo, dat klinkt toch veel beter?

Nee hè, na 36 jaar nog steeds niet wakker Bobiej??

Nee ( na checken wie of wat Bobiej is) duidelijk toen was je er nog niet; je eerst even informeren knul. Bovendien gaat het hier over AC/DC.

Een van de meest ondergewaardeerde AC/DC albums naar mijn smaak. Staat vol met juweeltjes.

Veel tracks zijn wat rustiger en bluesier dan op zijn voorganger Let there be rock.

Jammer alleen dat Colhearted man alleen op de LP versie staat... Is mijn favoriet van dit album namelijk.

Bon lives forever!

Lekker album. Doordat het zo no-nonsense is zonder echte uitschieters wordt het ondergewaardeerd.

Inderdaad, samen met Let There Be Rock mijn favoriete AC/DC album! Net zoals hun laatste twee albums (Ballbreaker en Stiff Upper Lip) veel bluesrock invloeden en twee klassiekers met Sin City en Riff Raff. En mijn alltime AC/DC-favoriet: Down Payment Blues

wtf iedereen heeft zijn eigen mening maar dit is de domste bullshit die ik ooit over bon scott heb gehoord hij was de beste zanger die ac/dc heeft gehad.

Wat HolyDriver zei is geen eigen mening, maar inderdaad een hoop domme bullshit (bij zulke uitspraken moet je maar niet al te veel inbeelden).

Tja, mensen als ik houden er gewoon van om 36 jaar te slapen.

Verder heb ik me niet genoeg in Hendrix verdiept om wat over zijn dood te weten.

Mijn favoriete AC/DC album.

Gewoon een erg lekker hardrockalbum zonder slechte of matige nummers.

Rock 'n' roll damnation, Gimme a bullet en What's next to the moon zijn de korte makkelijkere nummers en vind ik eigenlijk alledrie stukken beter dan de klassieker Highway to hell, een nummer waarvan de klassiekerstatus mij altijd al heeft verbaasd.

Het zijn echter voornamelijk de andere nummers die deze plaat zo goed maken. Down payment blues, Sin city, Gone shootin' hebben al een enorm hoog niveau en Up to my neck in you is nog een graadje beter.

Hoogtepunt is echter het fantastische Riff Raff, een plaat die wedijverd met Whole lotta Rosie om de titel beste AC/DC nummer. Wat is het gitaarwerk toch ongelofelijk lekker op dit nummer.

Inderdaad. En in tegenstelling tot Whole Lotta Rosie drijft het ook niet op een gimmick. Dat is trouwens wat deze hele plaat siert: Gewoon lekkere hardrock zonder franje.
Rock And Roll Damnation heeft zelfs nog de top 40 gehaald.
Toen kon dat nog!

4,5.

Beetje gefrustreerd, Oldfart?

Ken nou nog maar een paar Albums van de band, maar dit is voor mij de beste.
Doin' nothing means a lot to me. 4****

Niet echt evenwichtig album, knallers als Rock 'N' Roll Damnation, Down Payment Blues, Riff Raff en What's Next to the Moon worden afgewisseld met nietszeggende rockers als Sin City, Gone Shootin', Up to My Neck in You en Kicked in the Teeth. Dat laatste nummer lijkt ook wel erg op iets dat ze al eerder uitbrachten..

Pardon Nietszeggende rockers???
Flebbie je bent ongetwijfeld een hele aardige jongen maar luister deze nummers nog eens 5x en vertel daarna dan dat je ze nog steeds nietszeggend vindt.

AC/DC is juist de band van de geniale eenvoud (Sin City is werkelijk fantastisch!!!) , met de blues als basis. De fantastische gitaarpartijen maken deze nummers alles behalve nietszeggend, lijkt me.

Smaken verschillen (gelukkig) maar dit kan ik toch echt moeilijk over mijn kant laten gaan.

Doel je soms op het nummer; Let There Be Rock?
Enige overeenkomst kan ik beamen, maar de twee nummers zijn toch echt wel beide heel eigenzinnig. Luister eens naar de geniale gitaarsolo's van (de in de Achterhoek-wonende) Angus Young en je moet het dan toch met me eens zijn dat beide nummers een geheel eigen gezicht hebben.

Michel, ik doel inderdaad op Let There Be Rock. Het lijkt er gewoon teveel op en ik vind LTBR absoluut superieur, vandaar dat ik Kicked In The Teeth geen sterk nummer vind. De andere 3 nummers die ik niet sterk vind heb ik ook nog maar eens opgezet en ik blijf bij mijn mening. Sin City en Gone Shootin' hebben een refrein dat wel erg op elkaar lijkt. Volgens mij zaten ze tijdens deze plaat wat zonder inspiratie en gingen ze zichzelf daarom herhalen.

Het spijt me als ik jullie tegen het hoofd stoot maar ik blijf erbij, als ik deze plaat vergelijk met de klassiekers Highway To Hell en Let There Be Rock moet ik toch echt zeggen dat hij qua songmateriaal net een tikje minder sterk uitvalt. Vandaar dat ik Highway To Hell en Let There Be Rock allebei 5* geef en deze "slechts" 4*.

Dumoulin, je hebt groot gelijk, natuurlijk!

Deze plaat is trouwens de favoriete rockplaat van... Keith Richards, ik làs dat ooit in een interview met de raaf.
Keith heeft goede smaak zo te horen!

Prima plaat van deze Aussies!

zo is dat kaztor, ik vergat daarnet mijn score nog :
4.5 sterren, is dat genoeg ?
Dacht het zo ongeveer wel!
****1/2

Ken nu ook Let There be Rock en Highway to Hell, maar deze is toch een tandje beter. Net zoals al gezegd is geen echte uitschieters, 't hele Album is één grote uitschieter m.u.v. Kicked in the Teeth Again.

Héél mooi gezegd; Dit is zo'n plaat die je opzet om jezelf wat op te laden als je naar een party vertrekt of zo, en je hebt nog wat tijd alvorens je gaat vertrekken. Om je lekker op te laden en in de partymood te geraken!

Prima plaatje!

4 sterren , het beste AC/DC album en enorm ondergewaardeerd. Down Payment Blues, Gone Shootin en Kicked In The Teeth zijn goud waard.