Michael Jackson - Thriller (1982)

Het feit dat een album weer in de belangstelling komt is natuurlijk geen reden dat een album ineens hoger wordt beoordeeld. Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat al die mensen die nog niet op dit album hadden gestemd, na zijn dood ineens zijn grootste fan waren. Die hadden waarschijnlijk al wel 4,5 of 5 sterren gegeven.

Het enige wat ik me wel kan voorstellen is dat men na zijn dood er ineens bij stil staat en iets denkt van: "Het was ook wel een topartiest hoor, die MJ". En dat dat mensen er toe zet hun stem iets te verhogen...

En grote kans dat diezelfde mensen over 2 jaar weer zoiets hebben van: "Misschien ook wel een beetje overdreven die 5 sterren!" En dan zal de waardering weer langzaam dalen...

Dat laatste zie ik na verloop van tijd ook wel weer gebeuren.

Aan twee geheel tegengestelde uiteinden van het muzikale spectrum kwamen in 1982 twee cruciale albums uit. Alle disco's (zo noemden wij iedereen met te korte broekspijpen en netjes geknipt haar die van hitparademuziek hielden) waren in de ban van Thriller van Michael Jackson. Ik zelf en alle andere zelfkantfiguren waren overdonderd door The Number of the Beast van Iron Maiden. Als hardrocker vond je al die disco troep he-le-maal niks en wij lieten dan ook geen gelegenheid onbenut om onze afkeer te uiten van die wacko (al kreeg hij die bijnaam later pas) met die rare danspasjes en hoge gilletjes.
Stiekem was ik wel jaloers op een vriendje van mij die deze elpee in bezit had (vijfentwintig gulden!) en de clip van Thriller had gezien. Die mocht volgens mij alleen laat op de avond worden uitgezonden i.v.m. de horror achtige beelden. En dan hoorde ik al lang in bed te liggen.
Met het verstrijken van de jaren en het verbreden van de muzikale horizon vielen de puzzelstukjes op zijn plaats en ben ik deze plaat op waarde gaan schatten. En die waarde is, uitgedrukt in Mume sterren wat mij betreft minimaal vier en een half. Ik kan enorm genieten van Wanna be Startin' Somethin' (WAT een groove) natuurlijk Billie Jean en het door MJ schitterend voorgedragen Toto-nummer Human Nature. De rest is natuurlijk ook wel dik in orde. Alleen The Girl is Mine is slappe hap, en Beat it heeft de tand des tijds niet helemaal doorstaan.
Bij deze een welgemeend excuus aan iedereen die ik 30 jaar geleden heb beledigd door Michael Jackson allerlei enge dingen toe te wensen. Jullie hadden namelijk gelijk, dit is een briljante plaat.

Ik kan me goed herinneren dat ik de premiere van Thriller op de Nederlandse TV heb gezien. Dat was gewoon s mddags of in ieder geval voor kinder bedtijd. Misschien werd die later verboden.

Een geniaal glad album eigenlijk, met een paar popdeuntjes aan het begin. Met misschien als absoluut hoogtepunt het fantastische The Lady In My Life!!! Een zwoele zaterdagavond in de zomer als het nog lekker warm is en het net donker is en dan dit nummer beluisteren via de stereo. En nog een keer en nog een keer...

Niet meer dan logisch dat het album 110 miljoen keer verkocht is op verschillende formaten, want dit is een van de weinige platen die door de jaren heen heel goed is blijven verkopen.

Alleen had van mij Thriller 25 op MuMe als een aparte release vermeld mogen worden, incl andere cover. Want hij heeft niet voor niets Thriller 25!

Ben ik met je eens, dan kunnen we ook daar over onze mening geven, want volgens mij is ieders mening en ster op Thriller gebaseerd en niet op Thriller 25 .

Het is natuurlijk wel gewoon een re-release, dus zij die remixen van Thriller 25 eigenlijk gewoon bonustracks. Zo kan je alle re-releases wel apart gaan toevoegen.

Om mijn bericht in context te zien, dient eigenlijk eerst deze aanzet gelezen te worden.

Een lang intro en ik zou (nog) een heleboel A4’tjes vol kunnen schrijven (iets wat ik vast nog wel een keer ga doen), maar Thriller kan niet losgekoppeld worden van mijn ervaringen en Michael in het algemeen. Enfin, hier gaan we.

Michael en Quincy Jones waren een gouden combinatie, dat was bij Off the Wall al duidelijk. En ondanks dat ik de muziek geproduceerd door Alan Parsons beter vindt, denk ik dat Quincy Jones i.s.m. Michael het beste producerwerk is uit de muziekgeschiedenis. Wijs mij die ene valse noot aan op Thriller, noem mij dat ene kraakje op Bad en ik neem mijn woorden terug. Punt is alleen, die ga je niet vinden. Thriller is zo kraakhelder geproduceerd dat zelfs een 48 kbps mp3 niet zal falen.

Wat Thriller nog meer is, is van alles. Ik kan hier een lijst van 100 adjectieven neerkwakken die op mijn ervaring van Thriller van toepassing zijn, maar die paar lezers die ik nog overheb, wil ik graag overhouden.
Thriller is meer dan een steengoed album. De video van het titelnummer zorgde ervoor dat videoclips voortaan minifilms zouden worden, het startte de gekte rond Michael en ik vrees dat Thriller het begin van zijn ondergang was.

Wat mag je verwachten van het album dat ruim 100 miljoen keer over de toonbank ging? Heel wat. Van het openingsnummer dat zijn eerdere trend doorzette tot aan de rock in Beat It. Het is een compleet album dat mij betreft zijn evenaring nooit tegen zal komen. Er is één ding wat je niet kunt zeggen van Michael en dat is dat zijn nummers niet uniek zijn. Ieder nummer zoals geen andere en toch ook typisch Michael. Je zult hooguit wat overeenkomsten horen, maar daar blijft het bij. Al vanaf het Temperton-nummer Baby Be Mine is duidelijk dat Michael niet meer de oude is. Hij is nu een volwassene die een duidelijke sound heeft gevonden. Wat die sound precies inhoudt, is niet in woorden te beschrijven, dus dat ga ik ook niet proberen.

Met hits als Billie Jean en Beat It was het binnen. Hij was een superster geworden, iets wat hij tot zijn dood bleef. Vreemd genoeg was The Girl is Mine de eerste single. Ach, McCartney verkoopt zullen ze gedacht hebben. En ze hadden ook wel gelijk. Een vrolijk en vooral luchtig nummer dat de overgang van zijn discoperiode naar de echte hits toch aardig weergeeft in geluiden. Met Thriller als rare afsluiter van kant A is het al duidelijk dat dit album toch wel heel speciaal is. Superster in spe.
Ik ben niet van de LP’s, dus heb geen idee hoe het is om de plaat om te draaien en Beat It te horen, maar dat moest in 1982 een machtig gevoel zijn, want die discoknul had een paar gitaristen bereid gevonden, maar niet zomaar gitaristen, onze eigen Eddie en Steve van wereldband Toto (net zoals de gebroeders Porcaro trouwens). Vooral de clip is geweldig en ik wacht nog altijd op de dag dat Beat It een keertje langskomt in de kroeg, zodat ik die einddans kan doen. Die ik nog steeds moet instuderen.

En zo kan ik over de overige nummers ook genoeg vertellen, maar hoe lang kun je door blijven lullen? Zolang als de grootte van het tekstvak dat toe laat, maar het moet wel leuk blijven.

Jackson was inspired to create an album where "every song was a killer," and developed Thriller with that in mind., dit valt te lezen op Wikipedia. Mag ik een hallelujah?

En toen was het vrijdagochtend 26 juni 2009. Vlak voor tennis nog even kijken naar de updates en daar viel bij een banner van een site te lezen “De King of Pop is dood!”.
Snel mijn neef een sms-je gestuurd, maar dat was dom. Hij was ’s nachts al overleden en had natuurlijk al een stuk of 50 berichten gekregen voor die van mij. Hij zou bij het 4e concert geweest zijn. Eén maand, waar hebben we het hier over?...

Om maar even af te sluiten met mijn bericht bij This Is It op MovieMeter:
R.I.P. Michael

Mooi geschreven, Chevy. Ik ben benieuwd naar je overige recensies op Michael zijn albums. Los van het feit dat dit over Michael gaat en ik mij er volledig in kan verplaatsen, vind ik het erg prettig geschreven en vol emotie. Dat is niet altijd makkelijk, maar het komt volledig over. Dat andere stuk op het artiesten forum is even sterk. De moeite waard om het te lezen.

Ps. Ben wel benieuwd wat jou van de vijf sterren afhoud?

Mja, dat vind ik altijd moeilijk. Na het schrijven van het stuk nam ik mij voor ook maar gelijk een 5,0* voor het album te geven, maar dat ben ik vergeten en merk nu dat ik die 5,0* nog niet kan geven. Ondanks dat ik recentelijk PYT steeds beter ben gaan vinden en ik het album gisteren nog tegen de 5,0* aan vond zitten (toen ook gedraaid), blijf ik daar bij. Met name Baby Be Mine en PYT vind ik niet op een 5,0*-album horen. Een 5,0* is een gevoel en ik vind dat elk nummer dat uit moet schreeuwen. Die 5,0* moet geen cijfer zijn waar je over nadenkt of waar je over tobt. Het moet een cijfer zijn die je niet voor jezelf hoeft te verklaren. En dat gevoel overheerst nog te veel bij mij.

Eenzelfde geval had ik recentelijk met Rumours. Die staat inmiddels ook op een 5,0* en met 100% zekerheid zal ik nu zeggen dat dat ook gaat gebeuren met Thriller, maar zoiets moet natuurlijk gaan: Thriller een 5,0*? Duh!

Bedankt voor het compliment in ieder geval. Ik ben al een tijd van plan een stukje te schrijven over Bad. Minder samenhangend, over het algemeen minder gewaardeerde nummers (allemaal relatief uiteraard ), maar niets dan toppers. Heb ook heel vaak gedacht dat Bad eerder op 5,0* zal komen dan Bad. Het zou me nog steeds niks verbazen.

Misschien vreemd, maar ik vind Thriller het minste nummers op dit album. Ik heb het idee dat de videoclip het in mijn ogen matige nummer wat camoufleert. De rest van het album vind ik echter wel top. Dit album is en blijft voor mij altijd een memorabel stuk jeugdsentiment. Nooit meer zo een hype rond een album/artiest meegemaakt.

Kan jij Thriller nog loskoppelen van de videoclip dan? Soms horen ladingen bij nummers.

Ik kan Thriller eigenlijk heel goed loskoppelen van de videoclip, al is het wel een magistrale videoclip. Maar zonder die clip vind het nog steeds een goed nummer.

Sowieso is dit album de enige plaat van de King of Pop die ik kan waarderen.

Song en clip loskoppelen zal lastig worden. Je ziet bij dit nummer altijd de beelden van de clip in je hoofd voorbij komen. Toch wil ik wel eens zien of Thriller zo'n grote hit was geworden zonder de clip. Op de een of andere manier vind ik het nummer niet helemaal op het album passen.

Erg mooie recensie chevy. Knap als je op deze manier je gevoel voor een plaat (en artiest) kunt verwoorden. [jaloers].

Met PYT ben ik het wel eens, maar Baby Be Mine vind ik nou juist het meest ondergewaardeerde nummer van dit album. Heerlijk nummer, dat echt met zoveel gevoel wordt gezongen door Michael.
Of zoals catdog ooit al schreef:

Baby Be Mine, typisch geval van verkeerde plek. Wordt imo compleet overrompeld door de nummers daar omheen. Had die achteraan gestaan, had het al een hoop gescheeld. Ik denk dat als Lady In My Life daar had gestaan, het andersom was geweest.

Tja, hoe vaak heb jij die videoclip gezien? Ik denk niet dat iemand serieus het nummer kan luisteren zonder in gedachten Michael te zien dansen.

Nou ik kan dat ook wel eigenlijk .

Tja Thriller met afstand het best verkochte album ooit
En dan te bedenken dat het niet veel scheelde of dit album was er nooit geweest omdat de producent z,n twijfels had of dit album een succes ging worden...

Er staan natuurlijk hele mooie nummers op dat is zeker waar.
Persoonlijk vind ik Bad een beter album van hem.

Maar ik zou wel graag eens willen weten waarom nu net dit album zo ontzettend goed heeft verkocht.

De combinatie met de videoclips. De muziek kwam op een compleet andere manier bij de mensen binnen en door de impact van de video's kreeg de muziek ook een compleet andere dimensie. Ik denk dat daar het antwoord ligt.

"Dat heeft een uiteraard een enorm grote rol gespeeld in de verkoop van de plaat. De muziek kwam op een compleet andere manier bij de mensen binnen, en door de impact van de video's kreeg de muziek ook een compleet andere dimensie. Ik denk dat daar het antwoord ligt."

Dat zou misschien een verklaring kunnen zijn ja.

Op Thriller staan mooie liedjes , maar ja er zijn duizenden albums gemaakt van verschillende blanke en niet-blanke artiesten waar veel mooie liedjes op staan.
Want het verschil van de nummer 1 ( meer dan 100 miljoen )en 2 ( 50 miljoen) op de lijst van de best verkochte albums is dus ontzettend groot , en tussen 2 en de rest wat daarna volgt is het verschil behoorlijk klein

Was dit ook niet het album waar the moonwalk bekend mee geworden is?

En van meest verkochte albums staat Back In Black van AC/DC geloof ik tweede op die lijst, wat je ook best opmerkelijk kunt noemen.

Klopt, tijdens Motown 25: Yesterday, Today, Forever gaf Michael een optreden. Gedurende het nummer Billie Jean liet Michael voor de eerste keer zijn wereldberoemde Moonwalk zien.

Dat was natuurlijk ook iets bijzonders, iets wat iedereen weleens heeft geprobeerd om na te doen. Misschien dat het album ook wel om die reden zoveel verkocht is.

Ik denk dat het album ook een hoop verkocht is omdat er geniale tracks op staan.

Natuurlijk ook daarom.

Maar hoeveel singles staan hier ook niet op?

Volgens mij is dit ook een betere aankoop dan een verzamelaar van Michael Jackson mocht je maar 1 album van hem in huis willen hebben.

Als je maar één album van hem in huis wilt hebben kun je beter een verzamelaar kopen. Anders mis je echt een hoop essentiele tracks uit zijn discographie. Al moet ik zeggen dat hij ook een hoop geniale tracks gemaakt heeft die geen single zijn geworden. ALs je toch voor een verzamelaar wilt gaan, zou ik mikken op The Essential of The Ultimate Collection. Voor iemand die geen fan is lijkt mij The Essential het meest geschikt. The Ultimate Collection bevat toch wat meer 'obscuur' materiaal.

Alle nummers zijn singles geworden, op Baby be Mine en The Lady in My life na. Dat zijn in mijn ogen trouwens ook tracks die als single uitgebracht hadden mogen worden.

Ik denk dat het uiterlijk van Michael toen ook een grote rol heeft gespeeld.
Toen hij Thriller had gemaakt was het gewoon een hele knappe man , veel tieners hadden posters van hem aan de muur en natuurlijk ook allemaal dat album.
De combinatie een rijke knappe man + dat hij liedjes over de liefde zingt dan scoor je de hoofdprijs.
Dat Back In Black van AC/DC op de tweede plaats staat in inderdaad best opmerkelijk , alhoewel het een nek aan nek race is tussen AC/DC met Back In Black en Pink Floyd met D.S.O.T.M
Maar Thriller is nooit in gevaar geweest , dat album staat zeer veilig op een onnoemelijke grote afstand van de rest

Maar ook opmerkelijk dat b.v Abbey Road of Sergeant Peppers van The Beatles niet bij de beste 3 verkochte albums staat.

Maar wellicht dat 1 van die 2 die dan vierde staat.

Ik heb geen 1 album van Michael Jackson in huis, maar heb het best vaak beluisterd, vind het feel good muziek die je weer kan opbeuren voor als je een keer in de put zit.

Eigenlijk moet ik er eens een origineel album van kopen.

Ben niet echt een fan, maar wil er toch iets van in huis hebben, wellicht dat ik dan toch beter maar voor essential kan gaan dan.

Als ik een album van de man zou moeten kopen dat is dat absoluut het album Bad.
De liedjes op dit album vind ik in het algemeen iets te zoetig allemaal.
Op Bad staan toch iets wildere nummers bijvoorbeeld Dirty Diana , echt een mooi liedje en Jackson laat dan ook meteen zien dat hij ook wel een rocknummer kan maken in plaats van die zoete muziek
Maar Beat it is op dit album het beste nummer , iets te vaak gehoord maar toch nog mooi met die geweldige solo van Eddie.

Klopt, en van daaruit kun je altijd nog verder kijken natuurlijk.