Fleetwood Mac - Rumours (1977)

Een album dat staat als een huis. Leve Fleetwood Mac!

Vandaag had ik een enorme mazzel want ik heb de dubbele 2 cd uitvoering van Rumours gekocht bij Free Record Shop met de 3 voor 25 euro actie(normaal kost de special edition van Rumours alleen al 20 euro)en dat kon ik natuurlijk niet laten schieten.Heb 2nd live van Golden Earring er nog bij genomen(ook een 2 cd album die normaal overal ong 15 euro kost) en nog een verzamelaar van Eric Clapton(Time Pieces)die overal ong 10 euro kost,5 cd's dus voor maar 25 Euro dat overkomt je tegenwoordig niet al te vaak meer.Ik had van Rumours alleen een gebrande versie liggen omdat ik hem altijd veel te duur bleef vinden origineel,maar heb hem dan nu toch origineel,en nog de speciale versie ook nog.Deze klassieker wilde ik altijd al eens origineel hebben,want de nummers zijn wel goed,alleen draai ik hem niet al te vaak,maar op zijn tijd kan ik hier wel van genieten hoor net als The Eagles die moet ik ook niet te vaak horen,maar is op zijn tijd echt super.Omdat ik hem nu org heb kunnen kopen voor echt een schijntje verhoog ik mijn stem tot 4*.Omdat de prijs zo ongekend hoog was altijd heb ik hem toen maar 3* gegeven.De muziek veranderd daar niet door dat niet,maar omdat ik nu zo blij ben met de goede aankoop stem met 1 punt verhoogd.

Groot gelijk, omhoog met die punten!!!
Dit is een klassieker!
Ik heb Rumours reeds lange tijd origineel in de kast staan, maar wat staat er zoal extra op die special edition??
Ben wel nieuwsgierig

Gewoon dezelfde tracklist als hierboven staat beschreven.Op het enkele album van Rumours staan volgens mij maar 11 nummers op.Heb jij de enkele cd versie van Rumours dan Tequila Sunrise?

Jawel Ricardo, ik heb de enkele CD versie van Rumours met als afsluiter Gold Dust Woman ( Track 12 )

Heb jij het nummer Silver Springs er wel opstaan dan? want hierboven staat daar een * boven de tracks die alleen op de speciale versie staan,en ook boven het nummer Silver Springs staat dat sterretje dus.En dan word het dus nodig tijd voor jou om ook eens een bezoekje te gaan brengen aan de Free Record Shop om de speciale versie te gaan kopen met de 3 voor 25 euro actie,kun je er gelijk nog 2 mooie cd's bij gaan uitzoeken.En nee ik werk daar niet,en heb er ook geen aandelen lopen,ik ben gewoon een normale klant als iedereen.Ik zou zeggen ga er heen en sla je slag.

Silver Springs staat er bij mij niet op.
Ik heb een antieke Rumours uitvoering geloof ik, ik denk dat ik jouw raad maar eens ga opvolgen, want die Rumours special edition lijkt mij bijzonder interessant.

Inderdaad TS , die versie van jou is nog uit de tijd dat er geen drempels waren .
En die deluxe edition is zeker de moeite waard .

@Tequila Sunrise: Volgens mij heb je er dan maar 11 tracks opstaan op die''oude'' versie van Rumours, inplaats van 12 wat je al eerder aangaf.Als het nou niet zo is,wat is het extra nummer daarop dan?

Je hebt gelijk, track 11 is bij mij Gold Dust Woman, ik heb deze uitvoering dan ook al ca. 20 jaar in de kast staan.

Dan heb je hem niet vaak uit de kast gehad zeker,want anders had je natuurlijk feilloos geweten dat er maar 11 tracks op zouden staan.Of is hij is zo grijs gedraaid dat hij het helemaal niet meer doet,en dat hij daarom al zolang in de kast staat,en dat je het ondertussen vergeten was hoeveel tracks er op stonden.Ik wens je iig veel succes en plezier met het kopen en draaien van de speciale versie.Met meest vriendelijke groet ricardo.

Tja Stom, dit hoor ik zeker wat dit album betreft uit mijn hoofd te weten, is immers een klassieker.
En jawel de schijf is grijsgedraaid maar doet het ( gelukkig ) nog wel.

Met muzikale groeten,

TS

Laatst nog weer eens ergens geluisterd, uit jeugdsentiment overwegingen een 4* Staan een paar erg sterke liedjes op. Is wel een beetje te gelikt naar mijn huidige smaak, was toen errug weg van Stevie Nicks.....

perfecte popplaat voor zondgochtend

"Rumours" was destijds de perfecte popplaat, die ettelijke miljoenen keren over de toonbank ging en nu nog steeds staat als een huis. Het album leverde ook diverse hits op, waarvan "Go Your Own Way" de hoogste positie bereikte.
Het hele album staat op een constant hoog niveau en gaat nooit vervelen, vooral dankzij de compositorische talenten van Lindsey Buckingham, terwijl ook de zang van zowel Christine McVie als Stevie Nicks uitstekend is.

Helemaal met je eens. Ik raak ook maar nooit flauw van deze muziek oftewel: tijdloos. Zodra de eerste tonen van Go Your Own Way beginnen.....



Second Hand News, Never Going Back Again en I Don't Want to Know vind ik stuk voor stuk zelfs ge-ni-aal

Degelijk stukje werk, het klinkt lekker en zit doordacht in elkaar. In het hele album zit eigenlijk geen slecht nummer.

Tusk is eigenlijk even goed... alleen de sfeer rond Rumours is magischer, vanwege het verhaal errond.

En wat Fleetwood Mac bezielt heeft om Silver Springs in de eerste versie weg te laten, mag Joost weten... Zo'n ongelooflijk mooi nummer, onglooflijk mooi gebracht

Een magistraal album, zo oprecht, zo pakkend. prachtig! Nummers als Second Hand News, Oh daddy en The Chain zitten zo goed in elkaar. De plaat bevat goede ritmes, de perfecte samenzang, goede solo's, en aanstekelijke en oprechte melodieen.

Dik verdiende 5,0*

Dit is een verrekkes leuk bluesachtig poprock- album, ookal staat het meestal bekend als classic rock. Dit album bevat geen slechte nummers Het hoogtepunt voor mij is toch wel "Go your own way". Ik zou dit soort muziek graag terugzien in de top 40.

Dan had je iets eerder geboren moeten worden.

Dat had ik graag gewild ja. De jaren '70 en '80 waren erg leuk vind ik nu.

Mijn hoogtepunt is een nummer dat er origineel niet eens op stond maar dat ze gelukkig voor de remaster wel aan het album hebben toegevoegd en ook nog eens op een fantastische plek: Silver Springs.

Dit is echt een van de fantastische Stevie Nicks nummers, waarbij zowel de muziek als de tekst echt met elkaar een eenheid zijn.

Ik heb m'n stem verhoogd. Dit is dé perfecte combinatie van commercie en klasse.

Hoewel "Rumours" al tijden in mijn persoonlijke album top 10 staat, heb ik het album nog steeds niet als originele CD. Ik ben zeker van plan om de deluxe-editie van dit album aan te schaffen.

"Rumours" is een album, dat mij altijd al geboeid heeft. Tot enkele jaren geleden, kende ik alleen de niet kapot te krijgen hits "Don't Stop" en "Go Your Own Way". Toen ik op een mooie zomerdag, nu zo'n 5, 6 jaar geleden, de LP voor het eerst hoorde, ging er een wereld voor mij open. Dit album zou mee gaan voor het leven. Dat doet het ook. Alle nummers op dit album zijn stuk voor stuk pareltjes om te koesteren. De mooiste nummers zijn volgens mij "Go Your Own Way", "Dreams" en "The Chain".

Ik hoor vaak de kritiek, dat dit album veilige, gladde, commerciële popmuziek herbergt. Misschien is dat wel zo. Ik vind "Rumours" echter, mocht de door mij gebruikte beschrijving een echt genre zijn, het absolute hoogtepunt van dat "genre". Tevens is dit voor mij hét album, dat de tweede helft van de jaren '70 definieert.

Popmuziek kun je omschrijven als populaire muziek. Daarnaast is er nog een definitie, die niet (alleen) uitgaat van de populariteit van muziek, maar ook van de soort muziek. De definitie van dat begrip pop ken ik niet (jullie begrijpen mij vast wel: het is geen rock-, maar popmuziek), maar voor mij is "Rumours", samen "The Seeds of Love" van Tears for Fears, het absolute hoogtepunt van de pure popmuziek!

Kijk, met jou kan ik praten. Tears for Fears is alleen weer helemaal anders, maar evengoed net zulks briljante pop. Beide albums staan in mijn top 10. En ik kan je helemaal vinden in de beschrijving, deze pop is gewoon wat softere rockmuziek. Dan heb je ook nog danceachtige pop (Kylie Minogue, George Michael).

"Rumours" van Fleetwood Mac kun je inderdaad het best omschrijven als pure pop, zonder voor- of achtervoegsels en is voor mij eveneens een perfecte pure popplaat net zoals Abba in die periode bracht. Het was één van de eerste LP's die ik kocht (samen met het vergelijkbare "The Album" van Abba), nu heb ik hem allang op CD.

Zowel "Rumours" als "The Seeds of Love" zijn wat mij betreft pure popalbums, maar de muzikale inkleuring op beide albums is zeer verschillend. "Rumours" is een popalbum met vooral (soft) rockinvloeden, en bij "The Seeds of Love" worden vooral soul- en jazzinvloeden toegelaten (en volgens mij hoor ik ook softrock en wereldmuziek op dat sublieme album). De beide albums staan overigens ook in mijn top 10.

"Rumours" van Fleetwood Mac klinkt Amerikaans, het nummer "Sowing the Seeds of Love" van Tears For Fears doet mij denken aan "I am the Walrus" van the Beatles.

Met beide constateringen ben ik het eens.