Anouk - Sad Singalong Songs (2013)

Wat?! Anouk op 9 op het Eurovisiesongfestival, ok, maar nu ook op 9 in de Rotatielijst van Musicmeter...
En een positieve recensie (4,0*) in de NRC... ok, ga ik 'm toch maar eens luisteren. Het is echt lang geleden dat ze een behoorlijk album uitbracht: Hotel NY 9 (!) jaar terug.

Hou je van Anouk met het nummer Birds dan is dit een aanrader. Voor de liefhebbers van de "oude " Anouk is dit even wennen. Voor mij ?, geef mij maar de "oude" Anouk

Ik heb - ook als liefhebber van de 'oude' Anouk (van 9 jaar terug) - net langere fragmenten van deze rustige cd beluisterd. Als jij jezelf zo typeert, kan ik je moeilijk volgen met je score van een dikke onvoldoende. Je moet toch minstens haar stem en zang hierop enigszins kunnen waarderen.

Ik gun haar dit succes. ik vind het leuk dat zij met "Birds" (toch een beetje een vreemde eend in de bijt, gezien haar andere hits) zo binnenloopt. Het is ook een push die haar als artieste prikkelt omdat nu de stukken op het juiste moment op de juiste plaats vallen. Ik ben benieuwd waar het haar brengt.

ik vind het behalve leuk ook verdiend.

Wat is er waar van het gerucht dat de bonusversie van de eerste 150 exemplaren een gedragen string van Anouk bevatten?

Zo, Mju meldt zich ook........ Ik zou het niet weten, ongewassen?

Heb het altijd een uitneembare zangeres gevonden met een poeha van hier tot Kvikjokk en een repertwaar dat idd bij polderniveau past - veel tweets van Anouk (ook het billenbeeld) doorgestuurd gekregen ('als muziekliefhebber interesseert je dit vast" was veelal de toelichting; met een puberend buurmeisje dat Anouk op hoog volume tot vervelens toe draaide - al id die bird inmiddels uitgevlogen; ik hoop dat haar relatie stand houdt - is m'n allergie snel verklaard.

Laat je verrassen Mju. Het vogeltje zingt op dit album heel anders dan het gebekt is.

Kun je me een voorbeeld geven, Herman? Ben zeer benieuwd.

Helemaal mee eens, Martial. Proberen een cd zo objectief mogelijk beoordelen is hier bij een aantal op MusicMeter niet het sterkste punt.

Dat is een kwestie van smaak, The Wep. Dat zegt niets over de kwaliteit van de songs. Misschien moet je deze cd gewoon een tweede kans geven. Hij is, volgens mij, echt beter dan 2 sterren, of het nu jouw stijl is of niet.

Ja, dat verklaart veel. Hebben wij hier met 'Bed of Roses' van Bon Jovi. Met dank aan het buurmeisje...

De eerste vier albums van Anouk waren eigenlijk best wel aardig, vooral haar debuut & Hotel New York. Zeker een aantal songs van die albums waren goed en ook Anouk Live in Ahoy met een heavy rockband als begeleiding was niet verkeerd. Zingen kan ze namelijk wel. Vanaf toen ging het wat mij betreft bergafwaarts met haar albums: van 'better naar worse'.

En toen was daar ineens Birds. Eerst hoefde ik het niet te horen, maar na nogal wat verzoeken kreeg ik het voor mijn kiezen. En ik moet zeggen: dat was toch best mooi. Vervolgens is er nu in de lijn van die song een album vol met zulke 'Sad Singalong Songs'. En ik moet zeggen, het valt mij niet tegen. Er staan heel wat aardige songs op en Anouk's sterke en vrij lage stem blijkt zeker geschikt te zijn voor ballads als deze.

Belangrijk op zo'n album is dat je niet over 'the top' gaat met dit soort triestige songs, het mag niet te zoetig worden, te goedkoop / niet echt klinken. En dat gebeurt maar weinig: op Are You Lonely en dan vooral in de tekst van het refrein. Vast een nummer wat veel gedraaid gaat worden op begrafenissen... En op Only A Mother schuurt het er ook tegenaan, maar de strijkers compenseren hier het één en ander. Dat orkest speelt trouwens toch een mooie partij op dit album.

Verder bevat dit album heel wat (best) mooie liedjes, mooi vertolkt door Anouk. Heel aardig zijn naast Birds, The Good Life, Stardust, Kill & the Black Side of My Mind (echt mooi). Complimenten voor deze compleet andere plaat, als we van haar gewend zijn. Dat is toch weer lef hebben.
Ik moet alleen niet denken aan het 'Singalong' deel, wat straks vast uitgebreid gaat gebeuren met deze nummers in de Gelredome bij Symphonica in Rosso met Anouk... aanstekers in de lucht... Daar zie je toch weer die afdaling van echt hard rock in Ahoy (oordoppen in) naar zo iets. Mmmm.

Nogmaals Beste Tony, ik heb het hier over het beoordelen van cd's in het algemeen, ik had deze tekst ook bij een andere cd kunnen plaatsen ipv bij deze en je mag mij een huilebalk vinden, ik heb in de loop der jaren een behoorlijk dikke huid opgebouwd dus ik zal er niet echt slapeloze nachten van hebben.

En als de volgende 10 beoordelaars van deze cd er 1 ster voor over hebben wat hun goed recht is overigens, wel onterecht maar ja dat vind ik dan en als iemand al niet zoveel met Anouk heeft zal hij of zij toch met andere oren naar deze cd luisteren denk ik dan.
Ik kan ook cd's gaan beoordelen van artiesten waar ik niet zoveel mee heb en die komen dan waarschijnlijk ook niet boven de 3 sterren uit?

Wat mij vooral bevalt aan deze cd is de (duistere) sfeer, het filmische en orkestrale geluid en elk nummer is gewoon raak, het laatste nummer The Black Side Of My MInd en dan ongeveer de laatste 2 minuten zijn helemaal geweldig, wat een afsluiter!
En niet geheel onbelangrijk het is 1 geheel en het hangt niet als los zand aan elkaar en ik vind deze cd erg gedurfd van Anouk en ik hou wel van artiesten die durven.
De recensies van de meeste landelijke dagbladen komen op 4 sterren of meer uit dat zegt ook wel iets, ook al is het natuurlijk maar een mening van een persoon.

Prima album van Anouk, ze laat weer eens horen dat ze een groot zangeres is.
Ondanks dat de nummers mooi in elkaar zitten, komt het voor mij toch regelmatig over als een soort van mix tussen James Bond nummers en Disney musical songs.
Sad Singalong Songs is dan ook een toepasselijke naam.
Duidelijk ingespeeld op de liefhebbers van het Eurovisie Songfestival, die vaak ook wel een voorkeur hebben voor musicals.
Anouk weet heel goed welk publiek ze met dit album wil bereiken.
Beth Gibbons hoor ik wel terug, Lana del Rey een stuk minder.
Eerder een Anneke van Giersbergen (voorheen zangeres van The Gathering).
Groot compliment, omdat ik die toch wel tot de top van Nederlandse zangeressen reken.
Anouk heeft in het verleden nummers gemaakt met rock, funk, soul en hip-hop invloeden, en nu laat ze weer een andere kant van haar horen.
Aan haar uitspraak stoor ik mij niet zo, ze heeft een tijdje in Amerika gewoond, en ik denk dat ze zich daar aardig kon redden.

Volgens mij heeft ze nergens op ingespeeld en was ze hier al lang mee bezig voordat ze dacht aan het songfestival. Besides, dat songfestival-achtige hoor ik er totaal niet in.

Ik wel, en Anouk was er al een paar jaar mee bezig om evt. met het songfestival mee te doen.
Ze heeft duidelijk aangegeven, dat ze zelf een nummer had gemaakt welke hier geschikt voor was, en ze deed ook alleen mee, als dat nummer gebruikt mocht worden.
Anouk is niet dom.

QED?

Eerlijk is eerlijk - ik moet "Premium Member" worden om me digitaliter aan dit album te kunnen wagen en dat vind ik erg veel gevraagd. Mijn behoefte aan triestigheid wordt enerzijds voldaan door én het economische én metereologische klimaat en anderzijds heb ik voldoende triestigheid op vinyl en cd.

Ik wilde wel 1 of 2 luisterpogingen wagen, maar als dat lastig wordt, dan niet

Birds vond ik ook maar matig (niveau 3 - 3,25*) - het raakt me niet.

Op Spotify ook te beluisteren, hoef je verder weinig moeite voor te doen.

Op haar YouTube kanaal, staan ook alle tracks, overigens is de plaat te halen voor 10 euro bij de Mediamarkt & Satun.

Staat ook gewoon op de luisterpaal hoor

Nou dan zalle me daar maar eens aan gaan hangen. Mediamarkt en Saturn: "ik ben toch niet gek, zeker!"

Spotify - wasda?

Kan je vinden op dat apparaatje wat je ook in huis hebt staan: de pc.

Luister gratis naar Spotify - Spotify

Zelf hou ik niet van Eurovisie Songfestival en van musicals krijg ik spontaan allergische reakties, maar toch vind ik het een mooi album. Gewoon omdat het prima songs zijn en prachtig gezongen.

Dat het je niet raakt zegt niets over het niveau van een liedje. Dat zijn twee verschillende grootheden, althans bij mij wel.

Aha - les in grootheden: daar ben ik altijd voor in.

Muziek roept emotie op (of niet) en daaraan meet je de kracht (grootheid?) van een song af (of niet). Ik vond en vind Birds een behoorlijke MOR song die mij weinig doet (nog steeds). Het raakt me net zo min als een soap me raakt - het is voor mij pre-fab emo.

Nuff said: Anouk verrast me op dit album, met haar ingetogen (voor haar doen) manier van zingen, ik weet het warme timbre te waarderen en vind ook de opmerkingen over haar 'accent' getuigen van een nuffigheid waarover ik het niet wil hebben. Een dergelijk warm timbre doet me denken aan (bijv) Sandy Denny of Mary Black - vocalistes waarmee je graag in één adem wilt worden genoemd. Had me dit blind laten horen en het zou een hele klus geweest zijn om dit te herleiden naar Anouk, zonder tips/hints.

Echter de move van rock chick naar balladeer is nog helemaal compleet, kijkend naar de kwailteit van de songs - die is vrij pover. Ok film, musical is alhier genoemd en dat herken ik wel. In de stal van Sufjan zitten vocalistes die hierin meer bedreven zijn en ook het Engelse The Mummers komt hiermee beter uit de verf. Zo 'sad' vind ik het album nou ook weer niet; Sandy Denny - No More Sad Refrains: The Anthology (2000) vind ik beduidend 'sadder', maar ook meer doorvoelder; dit is meer de hapklare instant 'sad' emotie voor iemand die niet te diep wil duiken.

Omdat ik niet te boek wil staan als Chef azijnpisserij geef ik het album toch een voldoende - ik vrees dat er voor mij niet echte groei in zal zitten (een + wellicht) - daarvoor staat er toch te veel drakerig MOR-materiaal op. Van mij mag ze eindelijk eens aan de slag gaan met een goede songwriter ('t liefst van Engelse of Ierse origine) en een bijbehorende producer). Dit is me nog te halfslachtig, al waardeer ik de poging en was ik in eerste instantie verrast.

3*

Wat een heerlijke cd; meteen 5 sterren!

Ho, ho, niet te kwistig met de sterren na één luisterbeurt ("meteen").

Na vijf luisterbeurten doe ik er een 0,5* bij. Dit is echt een mooi album.