menu

Queens of the Stone Age - …Like Clockwork (2013)

mijn stem
3,94 (652)
652 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Pop
Label: Matador

  1. Keep Your Eyes Peeled (5:04)

    met Jake Shears

  2. I Sat by the Ocean (3:55)
  3. The Vampyre of Time and Memory (3:34)
  4. If I Had a Tail (4:55)

    met Alex Turner, Nick Oliveri en Brody Dalle

  5. My God Is the Sun (3:55)
  6. Kalopsia (4:38)

    met Trent Reznor

  7. Fairweather Friends (3:43)

    met Elton John, Trent Reznor, Nick Oliveri en Mark Lanegan

  8. Smooth Sailing (4:51)
  9. I Appear Missing (6:00)
  10. ...Like Clockwork (5:24)
totale tijdsduur: 45:59
zoeken in:
avatar van Ducoz
3,0
Kan het ook gewoon voorkomen dat mensen dit album gewoon niets vinden?
Eerste keer dat ik het hoorde vond ik er niet veel aan, paar luisterbeurten verder bevalt het al veel beter (denk ik 7 maal gehoord), maar nog lang geen hoogvlieger.

Zou iets kunnen zijn met het veranderen van smaak.. maar oude liefdes he..

avatar van rarekwabbus
5,0
Ieder zijn mening, ieder zijn smaak. Veel berichten hier zijn echter extreem kort door de bocht, en worden enkel onderbouwd met argumenten als "Dit klinkt anders dan Songs For The Deaf" en "De gitaren zijn niet hard meer, dus vind ik het commercieel, dus vind ik het kut." Dat is jammer. Je kan ook zeggen "de nummers raken me niet, ik houd meer van de zware gitaren zoals die op hun eerdere albums te horen waren."

avatar van west
4,5
Ducoz schreef:
Kan het ook gewoon voorkomen dat mensen dit album gewoon niets vinden?
Eerste keer dat ik het hoorde vond ik er niet veel aan, paar luisterbeurten verder bevalt het al veel beter..


Maar daarom twijfel ik bij jou niet of je een album echt goed hebt geluisterd. Bij anderen daarentegen...

poontan64
Euro(pa) Your final votes please:

5 points - Queens of the Stone Age (1998)
4 points - Songs for the Deaf (2002)
3 points - Rated R (2000) & Lullabies to Paralyze (2005)
2 points - .... Like Clockwork (2013)
1 point - Era Vulgaris (2007)

avatar van dumb_helicopter
4,5
poontan64 schreef:
Euro(pa) Your final votes please:

5 points - Queens of the Stone Age (1998)
4 points - Songs for the Deaf (2002)
3 points - Rated R (2000) & Lullabies to Paralyze (2005)
2 points - .... Like Clockwork (2013)
1 point - Era Vulgaris (2007)


Prachtige recensie, ik begrijp meteen waarom je het aangevinkt hebt als 'mening'...

avatar van Don Cappuccino
3,0
Als je jezelf nog niet belachelijk had gemaakt is dat nu zeker het geval.

avatar van west
4,5
poontan64 schreef:
Euro(pa) Your final votes please:

5 points - Queens of the Stone Age (1998)
4 points - Songs for the Deaf (2002)
3 points - Rated R (2000) & Lullabies to Paralyze (2005)
2 points - .... Like Clockwork (2013)
1 point - Era Vulgaris (2007)


Zou je dat vinkje bij 'mening / recensie' willen weghalen? Users vertrouwen erop dat hier serieus mee omgegaan wordt: het moet minimaal een onderbouwd verhaal zijn.

avatar van OscarWilde
5,0
Het was lang wachten op nieuws rond Queens of the Stone Age, de Californische rockband/muzikantenfamilie rond Josh Homme. Ten eerste waren er de diverse zijprojecten die de bandleden richting andere, muzikale paden stuurden. Josh Homme richtte samen met Dave Grohl en John Paul Jones de supergroep Them Crooked Vultures op, terwijl ook zijn collega’s Troy Van Leeuwen (Sweethead), Joey Castillo (Eagles of Death Metal), Michael Schumann (Mini Mansions, Wires on Fire) en Dean Fertita (The Dead Weather, Hello = Fire) niet stilzaten. Ten tweede was er het plotse overlijden en de al even plotse verrijzenis van Homme zelf, wiens hart het door een complicatie tijdens een knieoperatie even had begeven. Ten derde was er de rechtszaak tussen Homme en enkele ex-bandgenoten van Kyuss, die na het Kyuss Lives!-avontuur een nieuw album wouden maken onder de oude bandnaam. En ten slotte slaagde de groep er in eerste instantie niet om kwaliteit en productiviteit te combineren. Uiteindelijk zou Joey Castillo zelfs aan de deur worden gezet. Zes jaar van stilte en een indrukwekkende campagne, i.s.m. met kunstenaar Boneface en animator Liam Brazier, waren de verwachtingen dan ook hooggespannen. Like Clockwork is uiteindelijk een ode aan de donkerte geworden, waarbij de band van de woestijn naar de woestenij trekt.

Om met de deur in huis te vallen, voor de gasten op het album moet u het niet doen. De backing vocals van Jake Shears op de openingstrack, de oerkreten van Trent Reznor op Kalopsia en de bijdrage van Elton John zijn bescheiden, maar hoorbaar. Alex Turner daarentegen moet het doen met een in echo doordrenkte acte de présence tijdens de outro van If I had a tail, terwijl Mark Lanegan, Nick Olivieri en vrouwlief Brody Dalle zelfs nog meer in de mix verdwijnen. Ook Dave Grohl gaat nooit echt uit de bol, en THe Mars Volta-drummer Jon Theodore speelt enkel op de valse trage titeltrack, dat mee geschreven en geproduced is door James Lavelle (UNKLE). Toegegeven, wij vinden dat vooral Lanegan meer in de spotlights had mogen staan. Maar wie wat research doet over het album leest dat Homme strop zat bij het schrijven van dit album en dat de gastoptredens het gevolg waren van vriendenbezoeken die uitmondden in een kleine bijdrage aan het opnameproces (en dus niet omgekeerd). Dat de topmuzikanten maar al te graag tweede viool spelen voor Homme zegt genoeg. Maar goed, de muziek dan.

Opener Keep Your Eyes Peeled kan al meteen claimen over de zwaarste gitaren te beschikken, en is in dat opzicht misschien misleidend. De donkere, repetitieve riff doet wat denken aan het debuutalbum, maar neigt qua productie eerder naar de industriële robot rock van Era Vulgaris. Wat meteen opvalt is de enorme gelaagdheid. Multi-instrumentalist Dean Fertita wordt op dit album nuttig ingeschakeld, waardoor er soms drie gitaren boven elkaar te horen zijn. Het maakt van Like Clockwork een echte koptelefoonplaat, die bij elke luisterbeurt wat nieuws te bieden heeft. Na de duisternis van Keep Your Eyes Peeled komt het zomerse I sat by the ocean, een nummer dat het ongetwijfeld zeer goede single zal blijken. En dan komt de eerste echte verrassing op de plaat met The Vampyre of Time and Memory, het eerste nummer dat Josh schreef voor deze plaat (en het eerste dat hij schreef na zijn doodservaring). Gestuwd door Homme op piano evolueert het van een ingetogen ballad naar , weliswaar bescheiden, progrock. Brian May en David Gilmour loeren om de hoek bij Fertita’s solo.

If I had a tail is een funky stomper en radio single My god is the sun is het dichtste wat de fanboys van Songs for the deaf zullen komen bij een SFTD II, maar wie zit daar nu nog op te wachten? Vooral omdat het tweede deel van dit album de lat opnieuw hoger legt voor Homme en de zijnen. De muziek is divers, gelaagd en er worden bewust nieuwe klanken en stijlen opgezocht. Kalopsia is een dromerig, psychedelisch nummer dat halfweg explodeert, met de hulp van Reznor. Fairweather friends lijkt een voorbeeld van rechttoe rechtaan classic rock, maar her en der zitten er toch weer weerhaken aan. Smooth Sailing is een funky nummer dat, hoewel zeer genietbaar, eerder een voorsmaakje lijkt voor de nieuwe plaat van de Eagles of Death Metal.

Maar hét hoogtepunt op het album is het tweeluik I appear missing – Like Clockwork. Het eerste nummer, met z’n zes minuten het langste, is een geweldige compositie, met een perfecte opbouw richting solo en outro, waarbij het ook hier weer genieten is van het samenspel tussen de gitaren van Homme, Van Leeuwen en Fertita. Like Clockwork is een afsluitende piano ballad, die nog meer dan Vampyre doet denken aan de epiek van de jaren 70, een melancholisch samenspel tussen piano en gitaar, zoals Pink Floyd op onder meer Dark Side of the Moon perfectioneerde. Dit is duidelijk een Queens of the Stone Age plaat, en het gitaarspel van Homme is ondertussen, net zoals bijvoorbeeld bij Jack White, een eigen herkenbare sound geworden. Maar dit is een plaat die op geheel eigen wijze een ode is aan de grootse sound van de jaren ’70, met knipogen naar Bowie, T-Rex en Pink Floyd.

Het zware ligt ditmaal niet in de gitaren of de drums, maar wel in de teksten. Homme schrijft duidelijk de frustraties van zich af, wat Like Clockwork een zeer eerlijke plaat maakt. Dit zal voor zij die vinden dat Queens of the Stone Age vooral een rockband moet zijn, minder goed nieuws zijn. Mensen die Songs for the deaf nog altijd het summum vinden en sindsdien teleurgesteld zijn in de drang van QotSA om nieuwe wateren te verkennen, zullen ook hier geen soelaas vinden. Maar dit is net het mooie van QotSA. Ze zijn geëvolueerd van een klassieke rockband naar een groep waar het lied meer centraal is te komen staan, met zorgvuldig uitgewerkte nummers, waar laag op laag wordt gelegd, om zo tot een sonisch avontuur te komen. Vreemd genoeg hebben ze, ondanks het gebrek aan knalleden drums en zware gitaren, nog nooit zo hard aangeleund bij een sound die schouder aan schouder met de Groten uit het rockverleden kan staan. Op Like Clockwork neemt het vijftal gas terug en wordt er nooit echt stevig tegenaan gebeukt, maar ook zonder het wow-effect van luide gitaren en knallende drums blijft QotSA na 15 jaar en 6 albums een frisse, vernieuwende band, die niet te veel aantrekt van verwachtingen, maar vooral haar zin doet. Los van alle hypes en trends in de muziek blijft Queens of the Stone Age vooral zichzelf, en toch steeds weer anders. Long live the queens!

Queens of the stone age – Like Clockwork: Van de woestijn naar de woestenij | Jeroens wondere muziekkabinet - jeroenswonderemuziekkabinet.wordpress.com

avatar van drik
OscarWilde schreef:
Het was lang wachten op ... Long live the queens!


+1 well put

avatar van pdonidvie
dumb_helicopter schreef:
Prachtige recensie, ik begrijp meteen waarom je het aangevinkt hebt als 'mening'...



avatar van rarekwabbus
5,0
poontan64 schreef:
Euro(pa) Your final votes please:

5 points - Queens of the Stone Age (1998)
4 points - Songs for the Deaf (2002)
3 points - Rated R (2000) & Lullabies to Paralyze (2005)
2 points - .... Like Clockwork (2013)
1 point - Era Vulgaris (2007)


Na je relaas omtrent Radiohead's OK Computer had ik er al moeite mee om jou serieus te nemen, maar dit spant de kroon. Chapeau! Wat een onzin.

5,0
Ik vind dat Queens er goed in is geslaagd om naast nummers met lekkere harde rifs (zie vooral de albums hiervoor) er ook in slaagt om hele fijne rustige, maar indringende nummers te maken, zoals ....Like Clockwork. En er zit zeker nog steeds een duidelijke Queens-sound in.

avatar van Fluvver
4,0
@OscarWilde erg goed verwoord.

Ik vind trouwens dat I appear missing de beste QOTSA nummer is! Zeer goed doordacht. Dat drumstuk waarbij je het gevoel krijgt in de put te verdwijnen. Erg goede treffende solo en de afsluiting uit de put. Geweldig!

avatar van Demon.
I Sat by the Ocean is nu de 3FM megahit Just so you know...

avatar van perlon
Kicking the Habit vindt het niks:
…Like Clockwork

avatar van Santos
4,0
Tja meningen verschillen. KindaMuzik:
...Like Clockwork

avatar van perlon
Santos schreef:
Tja meningen verschillen. KindaMuzik:
...Like Clockwork

Ja inderdaad. En overigens is de kritiek onder de recensie op KTH van mijn hand, ik vind het zelf nl wel een fijn album.

avatar van rien
4,5
Demon. schreef:
I Sat by the Ocean is nu de 3FM megahit Just so you know...


Zo was Make it wit chu... Super lekker!

avatar van west
4,5
Demon. schreef:
I Sat by the Ocean is nu de 3FM megahit Just so you know...


What?!
Dat was mijn eerste reactie. Aan de andere kant: komt er eindelijk weer eens goede (hard-)rock in een hitparade.

avatar van Bert Wasbeer
4,0
Na 1 keer luisteren: och...
Na 3 keer luisteren: de plaat groeit
Na 10 keer luisteren: hiep hiep hoera! De nieuwe QOTSA is gewoon prima. Al het gedoe er omheen kun je negeren, dit is een kwaliteitsrockalbum met veel diepgang en ontzettend veel beter dan de laatste bevalling van ze.

avatar van Demon.
Ik vond dit persoonlijk geen radio-materiaal maar het is een steengoed album ja. Lijkt me vreemd om dit op de radio tegen te komen, dat is het 'm waarschijnlijk...

avatar van west
4,5
Een beetje vreemd zeker.

avatar van rarekwabbus
5,0
I Sat By The Ocean is behoorlijk radio-friendly vind ik. Niet al te hard, vrolijk melodietje en onderschat ook het succes van de band bij het mainstream alternatieve publiek niet. Ik hoop dat ze verder niet al te veel gehyped zullen worden, maar de plaat heeft verder niet heel veel hitgevoeligheid.

avatar van OscarWilde
5,0
Ik snap ook niet dat dit door de mensen met een lage score makkelijk en commercieel wordt genoemd. Ik denk dat dit

a) Een serieuze overschatting is van mainstream-publiek
b) Een serieuze onderschatting is van de sound van SFTD, die dan weer wel goed is, terwijl, toegegeven, toch echt wel toegankelijker als je het mij vraagt.

Het zal wel aan de zachtere sound liggen dat men dat zegt

Het is allemaal wat rustiger, naar mijn idee absoluut niet commercieel. De uptempo nummers zijn hier schaars, laat staan de ragnummers, die ontbreken volledig. Toch zijn alle nummers van een hoogstaand niveau, zeker wat je van qotsa mag verwachten. Door de rustige vorm lijkt het alleen wat makkelijker en gelikter.
Toch twee opvallende dingen.
Na de eerste plaat verscheen R die toch ook echt mijlenver van de officiële debuutplaat af lag, afgezien van de gruizige grooves was die plaat veel experimenteler. Dat lijkt vergeten te worden, misschien omdat Lullabies mooi verder borduurde na SftD.

Daarnaast bij het op een rijtje zetten kan je alleen concluderen dat dit de nog ontbrekende plaat uit het oeuvre van de band is, qua variatie. Ga maar na; Qotsa de rechttoe rechtaan plaat waar de gruizige groovesound werd geintroduceerd. R, vrolijke, absurde experimenteerdrift leid tot fantastische en veel gevarieerdere nummers. SftD zet die lijn voort en weet ook nog een groter publiek te bereiken. LtP wordt me de sound die aansloeg vooral verder gewerkt en eigenlijk tot in de perfectie uitgewerkt, zodat het al wat gelikter overkomt. Het experiment lijkt weg te zijn. Op EV neemt die gemiste experimenteerdrang teveel de overhand en levert dit een tegenvallende plaat op waar desondanks een aantal juweeltjes op staan. Tijd voor pas op de plaats en dat leid nu dan tot Clockwork.

avatar van deric raven
@ poontan64: Draai Era Vulgaris nog maar eens, en vervolgens ....Like Clockwork, dan hoor je toch echt wel dat Era Vulgaris beter dan deze is.

avatar van Demon.
deric raven schreef:
@ poontan64: Draai Era Vulgaris nog maar eens, en vervolgens ....Like Clockwork, dan hoor je toch echt wel dat Era Vulgaris beter dan deze is.


Ligt er ook aan waar je zin aan hebt.

avatar van rien
4,5
Demon. schreef:
(quote)


Ligt er ook aan waar je zin aan hebt.


Idd.. Elk album is voor een andere stemming bedoeld. Dat vind ik juist cool van qotsa. Naast laten zien dat ze vele gastartiesten ook veel soorten stijl in huis hebben. Variatie = goed

avatar van captain scarlet
5,0
Gisteren de 2 laatste albums nog eens na elkaar geluisterd. Conclusie: Era Vulgaris blijft voorlopig toch licht favoriet.
Maar het blijft 'n beetje appels en peren vergelijken, omdat dit 'n totaal ander soort album is.
Neemt niet weg dat deze nog per draaibeurt groeit.
Tenslotte: wat is "Like Clockwork" toch 'n schitterende afsluiter...misschien wel het mooiste nummer van het album.

avatar van jellylips
4,5
De productie is hier aan daar wat aan de schelle kant, waardoor ik soms na een paar nummers de neiging heb een prettiger klinkend album op te zetten. Jammer. De muziek zelf is uitstekend.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:34 uur

geplaatst: vandaag om 10:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.