Europe - Out of This World (1988)

Out of This World, de tweede hitelpee van Europe. Deze keer geproduceerd door topproducer Ron Nevison, onder meer bekend van UFO en Heart. Welkom nieuwe gitarist Kee Marcello, net als zijn voorganger een capabel snarenracer. Verschil is dat hij een shreddergeluid heeft: razendsnel maar niet herkenbaar een eigen 'Kee Marcellogeluid'. Hij zat voordien in de groep Easy Action, zo las ik toen zijn komst werd bekendgemaakt, een naam die me niets zei. Ook qua slagspel een smaakvolle aanwinst, passend bij het Europe van die dagen.

Nou denk ik niet dat mijn jongere zus dit alles doorhad. Ook deze plaat schafte zij aan en hij werd fanatiek gedraaid en luid meegezongen. Superstitious werd een zomer- en herfsthit in Nederland, in september '88 piekend op #11. In het refrein een slim toetsenlijntje dat doet denken aan dat van The Final Countdown. Zo van: 'Hé, ken je ons nog? We benne terug!' Tijdens een tournee doopte één van de groepen met wie werd opgetreden (Def Leppard?) het nummer om tot 'Wash the Dishes', zo meen ik mij uit Aardschok te herinneren; ik kon er wel om grijnzen.
De remake van Open Your Heart haalde in november nog eens #42 in Nederland en in Vlaanderen zowel op de eerste als de laatste vrijdag van die maand #31. In oktober 2023 legden Kronos en Edwynn bij album Wings of Tomorrow uit waarom de 1988-versie beter loopt - en toch is de oorspronkelijke mijn favoriet.

Geen nummer 1-hit dus deze keer, zoals in beide hitlijsten wel lukte met The Final Countdown, maar nog altijd indrukwekkend omdat zowel een hardrockend als een hitlijstminnend publiek werden bereikt.
Ook de langspeler deed het goed: in september #7 in Nederland, om me tot ons taalgebied te beperken - de Belg geeft geen notering, maar wellicht is die niet in de site van Ultratop verwerkt. In de VS overigens groot succes, ongetwijfeld dankzij de optredens daar.

Met dit album heb ik nooit iets gekregen. Om de één of andere reden is het te veel ene oor in, andere uit, ondanks dat de muziek goed in elkaar zit. Behalve Superstitious heb ik namelijk niet echt favorieten. Is het me te gladgestreken? Daarom drie sterren.

Het origineel van Open Your Heart heeft meer emotie. En ik prefeer sowieso altijd Norums gitaarspel. Maar eerlijk is eerlijk, deze versie is wat strakker. Het riffje dat halverwege even eruit knalt terwijl de rest vd band stilvalt is ook een verbetering. Die punch mis ik dan weer op het origeel. Je zou van beide versies eigenlijk de beste elementen willen combineren.

Vind de remake echt een goedkoop ding, maar goed een ieder heeft zo zijn mening daarover. Verder is deze cd echt zo een geweldige plaat. Tempest overdrijft hier en daar ietwat in zijn expressie, gelukkig niet zo erg als op de plaat hierna, maar de band al met al heeft zelden zo goed geklonken. een echte top plaat!

Gelikt, commercieel, risicoloos, voorspelbaar. Zal best allemaal, maar het is gewoon een prima album, met Superstitious en Sign of the Times als beste nummers. Ik had hem jaren niet gedraaid, maar nu toch recent weer eens opgezet. En hij valt mij nog altijd absoluut niet tegen.

Inderdaad, dat zal mij ook worst wezen.
Voor avontuur of verrassende muzikale invalshoeken hoef je niet bij Europe te zijn.
Kamerbrede refreinen, catchy melodielijnen en compacte songs daarentegen zijn volop te vinden en daar is op zijn tijd helemaal niks mis mee.
Of iets commercieel is vind ik sowieso een subjectieve maatstaf.

Als je iets mooi vind dan vind je het mooi. Dan maakt het geen ruk uit hoe 'de kenners' het menen te moeten labelen. Opzouten!
De solo in Superstitious is overigens fantastisch! Die Kee Marcello kon er ook wel wat van. Totaal andere gitarist dan Norum maar ook heel goed. Norum is oerlid en speelt op m'n favoriete Europe album (Wings of tomorrow) de pannen van het dak dus die heeft licht m'n voorkeur. Maar toch, het is een fotofinish..

Wings of Tomorrow vind ik zelf ook de beste van de heren. Die plaat bevat bij vlagen nog wat venijn, hoewel de koers al op dit album enigszins wordt bijgesteld richting een toegankelijker geluid.
De wilde haren bleven hoewel een stuk getoupeerder en dat gegeven gold ook voor het geluid. Maar dat stoorde geenszins, Europe bleek zich ook in een netter jasje prima te presenteren.

Ja allemaal waar. En toch kunnen we het van Europe blijkbaar goed hebben. En ik meen te weten waarom, er zit ook een bepaalde oprechtheid doorheen. Je hoort gewoon aan alles dat dit echt de muziek is die ze wilden maken. Dat geeft het energie, en daardoor is het veel beter dan die vele Stock Aitken Waterman producties die de jaren 80 rijk was.

Ze gingen wat mij betreft wel een beetje die kant op met Beau Hill op de plaat hierna, de poedelrock-sound in de uitverkoop zeg maar. Deze plaat echter is en blijft één van hun allerbeste, het geluid knalt op een goede manier... vol en rond, zonder het volproppen van wat je tegenwoordig hebt. Het ademt.
En nou wil ik verdulleme eindelijk eens die nieuwe plaat hebben "5,6,7 we wachten al zo lang"...

Dat is eigenlijk de enige plaat waar het echt mis ging ja en ze teveel meegingen in de wensen van de platenmaatschappij.

Ja ze nemen er de tijd voor he...

Attenooie zeg...

September moet ie verschijnen, volgens website b-k.se: "2026 also marks a new chapter with the release of Europe’s 12th studio album, recorded at RMV Studios in Stockholm together with producer Tom Dalgety (Ghost, Pixies, Royal Blood, Opeth)."

Ah okay, gelukkig een nieuwe producer. Albums van Opeth en Ghost klinken sowieso als een klok.

Ja dat vind ik dus ook. Ben erg benieuwd naar de totaal sound. Tot aan de laatste twee albums hadden ze nog nooit twee keer met dezelfde producer gewerkt. Daardoor klinkt ook geen enkel album van ze gelijk. Iets dat me erg aanspreekt. De tussendoor single Hold your head up is ook door Dalgety geproduceerd en ik gok dat dat dus zomaar een voorproefje is

Ik was even bang voor een Argent-cover, maar gelukkig, het is een 'original'. Dit klinkt verrassend goed trouwens. Weet je zeker dat dit een stand-alone single is en niet gewoon een voorproefje van het nieuwe album? Zou geen slechte start zijn.

k ben het trouwens met je eens dat elk Europe-album, zeker na de terugkeer in het nieuwe millennium, anders klinkt. Dat is niet altijd en garantie voor succes, en het ene album bevalt me beter dan het andere. Maar het maakt ook dat ze niet alsmaar doorgaan op dezelfde beproefde formule, wat uiteindelijk voor veel bands toch een doodlopende weg is.

Het was in aanleg een warm up single voor het nieuwe album + docu. Echter liep het allemaal anders. Ik zeg stand alone single maar ik ga er vanuit dat 'ie op het te verschijnen album staat. Dus dan niet echt stand alone meer En ja, ik vind het ook goed klinken. Weer wat meer melodie en jaren 80 vibe hier en daar.




Ja precies. Dat laatste hebben best veel oudere bands 'last' van. Je kunt veel van Europe zeggen en vinden maar niet dat ze telkens hetzelfde trucje herhalen