Black Sabbath - 13 (2013)

Iommi's inspirator in die tijd was aanvankelijk Django Reinhardt. Die miste ook een paar vingers.

Zo eind jaren 70 raakte hij in ieder geval erg Purple ''related'' en probeerde zijn spel en techniek daar dan ook het best op aan te passen.

Purple related? Het kwam hooguit iets dichter bij Rainbow te liggen denk ik. Maar dan nog is Iommi's typische spel uit duizenden herkenbaar.

Covenzangeresje Jinx Dawson beweert op haar facebook nog immer dat het Black Sabbathconcept van haar gejat is. ....want ze had op het Covenalbum ook een nummer staan dat Black Sabbath heet...
Tony Iommi is goed bevriend met Ian Gillan. Het kan zijn dat de twee elkaar persoonlijk niet goed liggen. Ergo: Iommi die Gillans kant kiest. Jaloezie vanwege het spel zou een oude mediaroddel kunnen zijn. Als het waar zou zijn, zou Iommi ook een gruwelijke hekel aan deze mijnheer moeten hebben.

Nee, die miste geen vingers maar twee vingers waren verlamd. De inspiratie was overigens niet zozeer muzikaal, als wel dat zijn letsel geen beletsel hoefde te zijn om gitaar te blijven spelen.

Nee, het waren er 3. En tevens misvormd. Lekker belangrijk.

Dat heb je mij ook nergens horen zeggen. Waar het ging was dat Iommi voor een bepaalde periode behoorlijk aan het spel van Blackmore begon te hangen en dat ook verder probeerde uit te bouwen. Dat hem dat nooit gelukt is, is zijn eigen verdienste. Blackmore zat trouwens ook in Rainbow. En meneer Tony had ooit Gillan in zijn band. En Hughes. Och ja, Dio ook nog.

Nee, dat Iommi graag Blackmore naar de kroon wilde steken maar dit niet gelukt is door die kwetsuur aan zijn hand, dat is lekker belangrijk.

Als je nu ook nog eens een beetje zou kunnen overtuigen...

Dan moet je gewoon ff wat beter lezen of de periode zelf hebben meegemaakt. Verder kan ik u ook niet helpen. Genoeg argumenten die geheel voor zichzelf spreken.

Het is dan ook een merkwaardig verhaal. Zijn eigen signatuur stond eind jaren 70 al lang als een huis. Alleen verkende hij met de band nieuwe terreinen. In je gelinkte artikel gaat het over concurrentiestrijd tussen Purple en Sabbath. Welke concurrentiestrijd? Deep Purple was na 1976 op sterven na dood. Er was alleen Rainbow dat zich meer en meer op de Amerikaanse markt ging richten. Black Sabbath dook in dat gat en bracht Heaven And Hell uit. Niet heel onsuccesvol dunkt me.
Het enige plausibele dat ik kan bedenken is dat de twee elkaar gewoon niet lagen. Het zijn beide baasjes en ze hebben dientengevolge beiden een hoop collega's boos gemaakt.

Ik raad jou aan beter te lezen en je beter te informeren. Dan weet je dat het over de ringvinger en pink ging bij Django Reinhardt en kan je argumenten aandragen die wat meer steek houden en wat minder makkelijk te betwijfelen zijn.

@Edwynn: Het materiaal dat met Dio werd geschreven vergde een heel andere benadering. Dio is geen Ozzy en die voegt zo een dimensie extra toe aan het materiaal. Iommi heeft Blackmore heel hoog zitten maar het blijven qua ego's uiteraard ook weer rivalen. Blackmore zelf schijnt Tony een 2nd rate gitarist te vinden dus ik kan me er wel wat bij voorstellen.

Hier heb je van mij dan nog een middelvinger er bij. En graag een beetje correct blijven s.v.p.

Django Reinhardt - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Ja, wikipedia is heel correct. Ik heb de fout daar meteen even gecorrigeerd.

Zoek eens wat andere bronnen op. Al was het maar de Engelstalige wikipedia:

With rehabilitation and practice he relearned his craft in a completely new way, even as his fourth and fifth fingers remained partially paralysed. He played all of his guitar solos with only two fingers, and used the two injured digits only for chord work.

Of beter nog met beelden erbij, zoals deze:

The two smallest fingers on his left hand–crucial to a guitarist for articulating notes on the fretboard–were paralyzed. A lesser musician would have given up, but Reinhardt overcame the limitation by inventing his own method of playing. With his two good fingers he moved rapidly up and down the guitar neck while making very limited use of his two shriveled fingers on chords, double-stops and triple-stops.

Hap toch niet zo man. Daar is het veel te warm voor. OT maar weer.

Blijf toch eens inhoudelijk man. 't Is niet omdat je daar mis zit dat je dan denkbeeldig mijn doen en laten maar moet gaan corrigeren.

Ah, je bent er dus alleen maar op uit om iedereen op domme details te pakken maar niks aan de discussie toe te voegen? Dan is me dat al eerder opgevallen moet ik zeggen. Met hoeveel vingers die Reinhardt zich moest redden is hier totaal niet aan de orde dus volstrekt overbodig daar een punt van te maken. Over inhoudelijkheid gesproken. Maar van mij krijg je gelijk, dan heb ik rust. Want mij is het nu wel ff te warm voor dit soort flauwekul.

Waarom dan al deze flauwekul die niets aan de discussie toevoegt?

Oh ja, ter compensatie. Omdat je een 'dom detail' mis had en dat werd rechtgezet.

Omdat het heel erg Sabbath gerelateerd is en in de categorie actuele zwanezangalbums het Deep Purple balletje werd opgegooid, dat is alles. En niks meer of minder. Genoeg ook wat jongere fans die trouwens best wat meer over achtergronden, ontwikkelingen etc. willen weten dus zo erg flauwekul is het nou ook weer niet. En laten we de haarkloverijen dus maar liever achterwege.

Ik had het eigenlijk over de flauwekul in je voorlaatste bericht. Voegt niets toe aan de discussie.

Maar dat van Iommi en Blackmore is natuurlijk ook flauwekul. De eerste zou de tweede naar de kroon hebben willen steken maar daar niet in geslaagd zijn doordat hij ooit een paar vingertoppen kwijtspeelde.

Zegt hij dat zelf?

Zoniet, dan is het maar een praatje dat iemand verkoopt.

Zowel, dan is het nog maar de vraag want niet meer dan een bewering van Iommi. Of hij het gitaarspel van Blackmore had kunnen overtreffen zonder dat ongeval weet niemand. Ook hijzelf niet. Maar het is erg onwaarschijnlijk.

En dat is geen haarkloverij, maar gewoon het in vraag stellen van zo'n uitspraak die blijkbaar op niets meer berust dan vermoedens en verzinsels.

Trouwens, als je achtergrondinformatie geeft mag die wel gewoon juist zijn.

Oh, dus ome Willem is gek.

Ik ben benieuwd wat voor kronkelredenering daar weer achter zit.

Of nee, toch niet eigenlijk.

Gelukkig.

Deze namiddag 13 nog maar eens beluisterd. De meeste nummers vind ik wel in hun geheel genietbaar. Hoewel Zeitgeist te opzichtig naar het verleden verwijst is het op zich wel mooi. Mijn favoriet is Loner. Heeft een goede groove en Ozzy is hier op zijn best wat dit album betreft. De eerste helft van het album vind ik wat beter dan de tweede, hoewel Damaged Soul ook nog de moeite is. Minste nummer is toch wel Live Forever.

Dat verklaart dan een hoop. Ik ga voor Age Of Reason. En ik zak nog een halve, 3 sterren is dik betaald voor deze steeds vermoeiender wordende nostalgietrip vol cliché's. Alle tracks hebben precies dezelfde vlakke sound, de enige variatie zijn de tempowisselingen om het maar even net zo simpel uit te drukken als de nummers zelf eigenlijk ook zijn. Dan klinken de eerste 3 albums me toch nog heel wat frisser en oprechter in de oren.

Nog een lange weg te gaan dan.

Niet wanhopen, we hebben het allemaal moeten leren.

En wat heb je dan vandaag wanhopelijk geleerd? Dingen niet zomaar voor waar aannemen maar in vraag stellen en niet blind vertrouwen op één onbetrouwbare bron. Graag gedaan hoor.

Nee hoor, daar heb je me nou juist bepaald niet mee kunnen overtuigen. Integendeel. En dat allemaal omdat ik het als toenmalig 20-jarige DP en BS fan misschien wel veel bewuster heb gevolgd en meegemaakt dan jij rond het jaar 80 van de vorige eeuw. Wat voor jou nu de grote vraag is, is voor mij gewoon allang een weet. Verschil moet er zijn zeggen ze dan.

Een goedenavond.

Zo'n gezagsargument is geen goeie redenering en allerminst overtuigend. Om te beginnen is helemaal niet zeker dat jij het bewuster hebt meegemaakt. Verder ben je ook niet de enige die toen 20 jaar was maar toch vind je nergens op internet iets dat je stelling kan onderbouwen.

En zoals ik al schreef, zelfs Iommi kan dat niet. Al nemen we voor het gemak eens aan dat die zelf gezegd zou hebben dat hij Blackmore wilde overtreffen maar daar niet in gelukt is door zijn letsel, dan nog betekent dit niet dat het waar is. Hij kan dat zelf niet weten en wij al helemaal niet.


Je verwart denken met weten. Jij denkt dat Iommi maar wat graag Blackmore naar de kroon wou steken maar daar vanwege een handblessure niet in is gelukt, maar weten doe je het niet.

Jaja, ik weet het, je bent stapelgek. Maar daarover later meer. Weltruste.

Ze hebben een ieder geval wel samen meegewerk aan dit Rock Aid projectje. Niet tegelijkertijd maar toch. Ik denk dat het geen vrienden zijn. Blackmore is altijd een einzelganger geweest en hij vindt veel gitaristen maar niks. Vorig jaar sprak hij in een gitaarmagazine nog uit dat hij gek is op Jeff Beck. Dat Steve Morse wel goed is maar niet in Purple past en dat Satriani de beste keuze was om hem op te volgen. In het verleden kregen types als Malmsteen en Axel Rudi Pell die allebei groot bewonderaars zijn van de man, er in interviews ook flink van langs.

Iommi is meer een socializer die met iedereen meedoet en op de foto gaat. Behalve dan met Blackmore. Dat de twee elkaar niet liggen, lijkt mij dan ook evident. Gezien zijn staat van dienst denk ik niet dat hij jaloers hoeft te zijn. En gezien de flarden van zijn ego die wij mee hebben gekregen geloof ik ook niet zo dat hij dat ooit is geweest. In de 2e helft van de jaren 70 zat hij met een band die misschien zoekende was, maar desalniettemin al een legendarische erfenis had opgebouwd. De jaren 80 konden met Heaven And Hell niet beter beginnen.