menu

Gazpacho - Tick Tock (2009)

mijn stem
4,10 (251)
251 stemmen

Noorwegen
Rock
Label: HTW

  1. Desert Flight (7:39)
  2. The Walk (13:41)
  3. Tick Tock (22:24)
  4. Winter Is Never (4:55)
  5. Independence Day [Outtake / Demo] * (4:22)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 48:39 (53:01)
zoeken in:
flebbie
Eerste indruk: het album heeft zeker zijn momenten, maar "Night" was beter. 3,5*

vondeich
strebge schreef:
Laatste gedeelte van het nummer Tick Tock

Weet iemand al wanneer deze cd op de nederlandse markt verschijnt?


Ik hoop dat hij vanavond ligt bij het concert in de W2 den bosch :D

avatar van Jeroenmarillion
5,0
Daar ga ik wel vanuit

Heb er zin in

vondeich
Geen night... dat zeker, maar desondanks een prima plaat!!
Ik zet in op 3,5* met goede kans op verhoging

avatar van Soul Dreamer
5,0
Ik ben nu aan mijn 5de afspeelbeurt bezig, en 't wordt alleen maar beter... Dit album is wat meer Marillion (Hogarth era) dan Night, maar alleen maar vergelijkbaar met het beste wat die ooit hebben gemaakt. Marbles (Ocean Cloud, Fantastic Places) is het best vergelijkbaar. Wonderschone muziek met een dromerige atmosfeer. 4,5 is misschien wel te weinig...

avatar van aERodynamIC
4,0
Net zo'n eerlijk album als Night. Die betoverde me volledig en dat gebeurde bij meer mensen bleek wel want het was zo'n typische 'musicmeter-ontdekking': nooit van gehoord maar wat een stemgemiddelde en wat een lovende reacties, dat moet je dan wel gaan beluisteren (dank u allen daarvoor). Tick Tock doet dat misschien iets minder maar pakt me weer op geheel andere wijze.
Nog steeds hoor ik Marillion maar ik denk dat dat een stempel is dat we gewoon los moeten laten want ik hoor op sommige momenten in het nummer Desert Flight soms zelfs wat Muse-bombast.
Gazpacho heeft genoeg eigens om ook als dusdanig beluisterd te worden en dat doe ik weer met veel plezier want wederom is het een genot om die viool terug te horen als baken van rust in woelige gitaar-oceanen.
De lange nummers (The Walk is in 2 stukken verdeeld en de titeltrack in 3) weten telkens doorlopend de aandacht vast te houden en dat is ook niet zo verwonderlijk: de viool trekt de aandacht, het koor in Tick Tock en elk nummer is daarmee een avontuur op zich. Daarbij ademt Gazpacho ook op dit album toch die hemelse sfeer van het Marillion album Marbles en laat dat nu toevallig een cd zijn die ik heel erg hoog heb zitten.
Misschien is de impact nu wat minder groot dan bij Night (ik ken de rest niet) maar het doet er wat mij betreft niet echt voor onder.
Tick Tock is een zeer sfeervolle cd die gekoesterd moet worden! Dit zet je niet 'zomaar even op'; hier neem je de tijd voor, je laat je onderdompelen in een warm bad om daar na ruim 3 kwartier gelouterd weer uit te stappen.

avatar van lazarrus
aERodynamIC schreef:

Nog steeds hoor ik Marillion maar ik denk dat dat een stempel is dat we gewoon los moeten laten want ik hoor op sommige momenten in het nummer Desert Flight soms zelfs wat Muse-bombast.

De Muse-bombast in Desert Flight viel me ook meteen op bij de eerste luisterbeurt. Desalniettemin een goed nummer. Nu nog de rest beluisteren.

avatar van Casartelli
4,5
Gisteravond in een redelijk gevulde Boerderij voor het eerst kennisgemaakt met deze cd die, naast een groot deel van Night en enkele wat oudere nummers, integraal opgevoerd werd. Geweldig!

Na afloop ter plaatse de cd gekocht. Als het van cd half zo goed zou klinken als het live klonk, zou dit een goede kanshebber voor Plaat van het Jaar zijn. De cd is geweldig!

Eén nadeel: het wordt nu wel verleidelijk om Night 'slechts' als het opwarmertje hiervoor te zien...

avatar van Ayreonfreak
4,5
Hij was vandaag nog niet uitgeleverd bij Plato...

avatar van Papartis
5,0
Prachtig album. Ook is was vrijdag in Zoetermeer bij het concert.
Erg goed. Prima band. Ook de CD gekocht en van alle 6 bandleden een handtekening op de CD gescoord.
Dit album is iets 'ruiger' dan Night. Veel afwisseling, mooie opbouw van de songs. Zeker kanshebber voor album van het jaar.
Zoals Casartelli al hieronder ook al zei...
Dit album zal ik nog vaak draaien.

Overgens zjn de bandleden sympathieke gasten en niet te beroerd om een praatje met je te maken. Zeer benaderbaar.

avatar van Ayreonfreak
4,5
Dit is zo onwaarschijnlijk mooi en magisch, niet te bevatten dat Gazpacho weer zo’n plaat weet te produceren na het succes van Night. Dessert Flight begint lekker stevig en je word heel even op een verkeerde voet gezet, zodat je denkt dat het allemaal steviger is geworden. Maar na 4 minuten komen de vertrouwde klanken van Night al weer een beetje terug. Toch blijft dit nummer nog heftig. De mooie vioolklanken van Mikael Krømer komen ook weer om de hoek kijken.
Vanaf dat moment word je die woestijn ingetrokken en kom je er niet meer uit voor dat deze (overigens iets te korte) cd de laatste klanken heeft laten horen.

Fascinerend is ook wel te horen dat ze qua geluid niet wezenlijk veel omgegooid hebben ten opzichte van “Night”, maar dit toch klinkt het weer totaal anders, en roept het weer een heel andere sfeer op. Bijzonder knap gedaan! Grappig genoeg hoor ik hier ook weer wat Marillion invloeden in terug, zowel “old” als “new” area, terwijl ik dat niet zo bij “Night’ had.

En vergeet vooral de kwaliteiten van Jan Henrik Ohme niet. Die weet deze cd ook weer een magische touch mee te geven waar je u tegen zegt. Zijn emotionele, ietwat slepende stem helpt je een trance in die voelt als de lekkerste drug…

Wordt gelijk al ingezet op 4,5


Tjonge, en ik had al zoveel te genieten momenteel met de nieuwe Queensrÿche en een oudje van Galahad……

avatar van itbites
5,0
De eerste luisterbeurt is volledig in lijn met de verwachtingen die gewekt waren na het lezen van bovenstaande berichten.
Begint inderdaad wat onverwacht, maar Desert Flight trekt bij van 'in your face' naar de vertrouwde epische, avontuurlijke muziek zoals we dit op Night al mochten ervaren.

Klinkt geweldig.... mooi melancholisch. De hoes vind ik dan weer wat minder. Bij Night vond ik de cover perfect, vooral door de warme donkere kleuren. Deze is wat eenvoudiger en wat minder spannend. Maar, dat gaat hoogstens een tiende schelen.... want ik hoor nu al dat dit een favoriet gaat worden.

Eerste inzet in ieder geval 4 sterren.

flebbie
Tick Tock en ik beginnen langzaam vriendjes te worden. Half puntje erbij.

avatar van Kasperbert
5,0
Compleet omvergeblazen. Wat een pracht-cd! Gazpacho bewijst hier geen eendagsvlieg te zijn... Sterker nog: de plaat laat een betere indruk achter dan Night de eerste keer. Ben heel benieuwd hoe deze plaat nog op mij gaat groeien.

avatar van Tha)Sven
4,5
Hebben jullie hem al allemaal gekocht ? Ik kan namelijk nergens een rip vinden en via itunes kan ik ze ook nog niet binnenhalen.

avatar van aERodynamIC
4,0
Tha)Sven schreef:
Hebben jullie hem al allemaal gekocht ? Ik kan namelijk nergens een rip vinden en via itunes kan ik ze ook nog niet binnenhalen.

Ik had eerst een download en sinds een paar dagen de cd zelf (gewoon via bol.com).

avatar van Ayreonfreak
4,5
Tha)Sven schreef:
Hebben jullie hem al allemaal gekocht ? Ik kan namelijk nergens een rip vinden en via itunes kan ik ze ook nog niet binnenhalen.



Dit is echt geen album om in downloads te hebben. Deze wil ik toch echt origineel in mijn handen kunnen houden....

avatar van Matthijs72
3,5
die-pe-zucht.....

4.5*

avatar van Tha)Sven
4,5
Heeft iemand hier misschien een linkje voor mij dan ?
Ik koop trouwens al jaren geen CDs meer, wel veel LPs, maar ik wil altijd eerst horen of een album de aanschaf waard is.

avatar van Dieter
5,0
Superplaat!!! Haalt het niveau van Night bijna .
Héél klein minpuntje: Desert Flight heeft een net iets te hoog Muse gehalte.

Eén groot nadeel; hij duurt veel te kort........
Er had nog makkelijk een nummer van een minuut of 20 bij op gekunt .

4,5
Zeer goed album, ik hoor ook wat van Muse, Radiohead en Marillion terug in deze band. Vooral de spanningsopbouw in de lange songs staat me wel aan, intelligente band dit. 4,5

avatar van progressive
5,0
Prachtplaatje

avatar van Etiul
5,0
Vandaag maar eens aangeschaft. Fantastische plaat!!!
Hoe vaker hij z'n rondjes draait hoe beter het wordt.

avatar van Kasperbert
5,0
Het is alweer een tijd geleden, maar misschien wordt het weer eens hoogste tijd: een recensie van mijn kant. Dat mag ook wel misschien weer een keer, zeker bij een band als Gazpacho. Deze Noorse band heeft zichzelf weliswaar met Night naar een aanzienlijk bekender niveau gelanceerd, maar liet daarbij ook een belangrijke vraag achter: was Night een eendagsvlieg of is Gazpacho inderdaad een band die veel voor de toekomst belooft?

Desert Flight doet iets wat we in ieder geval van Night niet gewend zijn: met rockende gitaren het album inknallen. Een catchy riff dat de luisteraar direct wakker schudt. Eigenlijk geeft het me het gevoel alsof ik stampvoetend over een ronddraaiende plaat wil lopen. Het refrein van het nummer heeft een hoog meeblergehalte dat erg aan Muse doet denken. Halverwege slaat het nummer echter om in een stille, doch knappe spanningsboog, waarin een kil gitaartje en wat achtergrondgefrubbel te horen is. Tegen het einde van het nummer komt er een versnelling in de spanningsboog, beginnen de drums harder en sneller te klinken, lijkt de muziek wel meegetrokken te worden met de drums totdat plots een piano plaats maakt voor deze versnelling. Desert Flight is prachtig, maar het is nog maar een opwarmertje van wat er gaat komen.
Het volgende nummer doet meer denken aan het Gazpacho zoals we dat op Night kennen. En hoe! Op Night bewees Gazpacho al op een knappe manier om een centraal thema te bouwen. The Walk begint met een heel kalm, rustig 'klap'loopje (zo'n typisch klaploopje die Porcupine Tree's Trains bijvoorbeeld ook aan het einde heeft), keys en de ijzingwekkend prachtige stem van de zanger, die dit nummer extreem mooi weet neer te zetten. Langzaam aan voegen achter elkaar akoestische gitaren, elektrische gitaren en een viool zich toe. Na 4 minuten keert de rust weer terug in het nummer en krijgen we een Arabisch-achtig stuk muziek te horen, maar het klaploopje blijft te horen. De tweede helft van het nummer gaat door voor een van de meest ijzingwekkende stukken ooit. Ongeveer een vergelijkbare opbouw als in het eerste deel van het nummer is te horen, maar vanaf het moment waarop het in het eerste deel stil wordt, is er eerst een brug dat naar het briljante einde toewerkt. 3 minuten voor het einde begint een van de mooiste, spannendste akkoordenpatronen die ik ooit in m'n leven gehoord heb. Wat betreft stijl lijkt het ergens op Night: een koud, tot diep in het hart rakend, akoestisch gitaarstuk met pianoaanslagen op exact de juist momenten. Ook dit stuk kent weer een opbouw naar een wat harder einde, maar och och och dat akoestische gitaartje toch
Ook in het titelnummer lijkt Gazpacho zich bewust te zijn van haar talent om een muziekstuk rond een bepaald thema op te bouwen. Tick Tock heeft (misschien enigszins voorspelbaar) een tikkende klok als thema waar om heen gebouwd wordt. Ook hier weer die ijzingwekkende stem in het eerste helft van het nummer, terwijl de andere bandleden op de achtergrond een dreigende sfeer opbouwen met een zekere agressie die eruit lijkt te moeten. Na 3 minuten begint de agressie langzaam naar buiten te komen: zwaardere gitaarriffs en een soort van solo zijn te horen, maar worden gauw weer weggedrukt voor die dreigende sfeer in het begin. Na pak hem beet 5.45 minuten komt er opeens een zwaar mannenkoor in beeld, dat bijna kerkelijk aandoet. Zodra dit mannenkoor ophoudt, barst de frustratie en agressie eruit met gitaarriffs, maar wel gitaarriffs met een heel kalm pianootje eroverheen. Als de agressie eenmaal eruit is, wordt het nummer weer kalmer en iets luchtiger en begint het ergens iets hoopvols te krijgen. Het middenstuk van Tick Tock blijft echter wel in het kader staan van (voor Gazpacho's doen) zware gitaren en stevige drums. Als het nummer ongeveer 14 minuten op dreef is, maken de gitaren plaats voor die o zo prachtige viool die kenmerkend is voor Gazpacho, hoewel de zware drum blijft. Prachtige combinatie! Zodra de solo van de viool over is, mogen de gitaren weer: een gitaarsolo volgt met hetzelfde thema als de viool. In de laatste 5 minuten van het nummer is weer een hoofdrol weggelegd voor de zanger, die hier waarempel een beetje als Phideaux klinkt. Het is een stuk vol met opluchting, alle frustratie die opgekropt wordt in het eerste deel en eruit geknald wordt in het tweede deel, lijkt in het derde deel plaatsgemaakt te hebben voor een 'het komt allemaal wel goed'-gevoel.
Winter is Never klinkt erg als Marillion (om precies te zijn: zoals Somewhere Else had moeten zijn), maar dat neemt niet weg dat het erg mooi is. Een dromerige afsluiter van een fantastische plaat, waarin de keys een belangrijke rol spelen en de zanger ons hoog door de wolken lijkt mee te voeren.

Voor Tick Tock kan ik niets anders zeggen dan 'hulde'. Wat een plaat! Zoals Casartelli zegt: het wordt gevaarlijk om Night niet als opwarmer te zien van deze plaat. Maar als ik me bedenk dat ik Night in eerste instantie niet super bijzonder vond, maar dat het uitgegroeid is tot een van mijn favoriete platen, en als ik me bedenk dat deze Tick Tock die ik vanaf het begin al fantastisch vond ook alleen maar aan het groeien is, hoe geweldig zal deze plaat dan wel niet in de toekomst voor me gaan worden? De tijd zal het leren. In elk geval bewijst Gazpacho hier met speels gemak geen eendagsvlieg te zijn.

avatar van Ayreonfreak
4,5
Wellicht ken ik Muse niet zo goed als jullie, maar ik kan de link met die band maar weinig vinden. Althans, die link is in mijn optiek niet makkelijke gelegd. Wél met Radiohead, die kan ik meerdere malen terugvinden...

avatar van west
4,0
Bij NLStore is 'ie 14,00 euro thuisgestuurd. Gelijk besteld natuurlijk, ben erg benieuwd.

avatar van itbites
5,0
Oh oh wat een mooi album. Ik heb inmiddels de score verhoogd naar 4,5*, maar die 5* liggen ook nog in het verschiet. Dit is ZO mijn muziek!
Hoor zelf minder de Muse en Radiohead-invloeden, maar des te meer (maar dat is waarschijnlijk evidenter) Marillion met Hogarth. Vooral in deel 1 van The Walk, en dan vooral in de zang.

Mooi verhaal van Kasperbert, en ik kan me daar verder ook helemaal bij aansluiten. Al wil ik in deel 2 van The Walk ook nog graag even wijzen op die lekkere basgitaar die ook op zorgvuldig gekozen momenten even extra van zich laat horen. En mag ik dat uiterst dreigende koor in het titelnummer dan nog een keertje noemen? Wat een kippenvel-CD...

avatar van venommyotis
5,0
Meesterwerk...

avatar van LZA
3,5
LZA
Die mandoline en viool combinatie (The walk)....magistraal!
Ik heb een enorm zwak voor dit soort interludes.

avatar van west
4,0
flebbie schreef:
Eerste indruk: het album heeft zeker zijn momenten, maar "Night" was beter. 3,5*


Hier ben ik het helemaal mee eens. Dit album heeft zijn mooie momenten. Night was één prachtig samenhangend muzikaal hoogtepunt. Dat waardeerde ik met 5,0* en onwillekeurig ga je toch vergelijken.

Er staan ook op dit album hele fraaie stukken muziek, maar ook echt mindere - soms zelfs saaie - passages. De intensiteit van Night wordt zelden ergens bereikt.
Het openingsnummer is sterk, Gazpacho op zijn best. Een prachtige mix van gitaren, fraaie zang, violen en nog veel meer. Dan valt het vervolg met The Walk flink tegen. Waarom naar Oosterse, Arabische invloeden gegrepen? Ik zit te wachten op sprookjesachtige muziek uit de Noorse fjorden. Ik vind het een aardig probeersel, maar minder geslaagd. Ook de tekst is niet bepaald sterk en eindigt met "doesn't everyone have their own walk to walk". Tja.

Gelukkig volgt Tick Tock, de titelsong. Met name het tweede deel is ijzersterk, met een mooie afwisseling van zang, gitaren, violen en toetsen, dat wat Gazpacho ook zo goed maakt. Tick Tock had zo op Night kunnen staan.
Helaas valt dan het slotnummer erg tegen. Wat een saaie vrij zoetsappige track. Winter is Never komt nooit los en gaat als een nachtkaars uit. Jammer van dit einde.

Al met al een nogal wisselend gevoel bij dit album, vooral dus door de grote kwaliteitsverschillen tussen de songs en zelfs binnen de nummers. Het album haalt echt zelden het niveau van Night en als geheel al helemaal niet. Een teleurstelling was het, ook vanwege het hoge verwachtingspatroon verkregen door Night en door de naar mijn mening veel te hoge score hier op Musicmeter.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:32 uur

geplaatst: vandaag om 15:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.