Mike Oldfield - Incantations (1978)

Nou ja behoorlijk storend dan. Ben blij dat mijn oren mij niet in de steek hebben gelaten. Had echt niemand dat nog gehoord? Het was bij mij bij de eerste luisterbeurt meteen raak.

Netjes dat er volgens ChrisX een oplossing geboden wordt !!!

Ik heb Incantations nog niet in huis, maar dit is wel de zoveelste fout
in het remaster programma van Universal. Zo is er door fans heel hard geklaagd
over de deluxe box van Tubular Bells waarin de vinyl uitgave bekrast in de hoes zat.
Ook die zijn allemaal na lang zagen en heen en weer mailen teruggestuurd geworden
en in the end vervangen door onbeschadigde vinyl exemplaren.

Mijn vraag is: hoe kun je nu weten of je een de eerste "persing" of de nieuwe,
tweede "persing" koopt als je in de winkel staat? Ik dacht de box (net terug van vakantie)
deze week te kopen. Maar het ziet ernaar uit dat ik dat dus beter niet doe. Damned.

Mike Oldfield - Tubular.net Forums :: Incantations reissue available for pre-order

Trouwens, aan alle enthousiaste (her)ontdekkers van dit meesterwerkje.
Het gaat niet om een 2011 remix, maar een gewone remaster. Enkel de op schijfje 2
staan een aantal 2011 remixen (raadpleeg hiervoor de bonustracks op deze site).

Guilty verschijnt op CD 1 in zijn 7" versie (enkel geremasterd)
en op CD 2 in de 12" versie (2011 remix).

William Tell Ouverture was een single uit 1976.
Cuckoo Song was een single uit 1977 (b-kant was Pipe Tune).
Wrekorder Wrondo staat op Take 4 (1978), een UK only EP.

Alle andere tracks (die wel geremixt zijn) zijn demo's van waaruit
Mike Oldfield Incantations heeft opgebouwd. Reden waarom Incantations
niet integraal geremixed werd? Vermoedelijk omdat het een te complex werkstuk is.
Oldfield zei zelf in interviews kort na de release dat hij het zichzelf zo moeilijk had gemaakt
met Incantations dat hij er de speelvreugde wat door verloren was. Andere reden is wellicht
dat door enkel een paar fragmenten te remixen er schijfruimte overbleef voor de bonustracks.

Ik vermoed dat de volgende albums trouwens helemaal niet meer gaan geremixt worden.
Universal zou de hele Virgin backcatalogus systematisch in de deluxe editie vorm uitbrengen.
Hopelijk valt er bij de latere albums nog heel wat lekker bonusmateriaal te ontdekken.

Ik denk dat je beter deze week nog niet kan gaan bestellen want dan krijg je de "oude" versie vrees ik.

Las ergens dat de reden dat Incantations niet geremixt is kwam door het feit dat de multitrack tapes (en dus niet de master met de uiteindelijke mix) in te slechte staat waren om te kunnen gebruiken voor een remix. Dat schijnt uit een recent radiointerview van Oldfield te komen.

Voor de rest is het gewoon speculatie over wat er met de overige albums gaat gebeuren. Zou er eventueel nog wel achter kunnen komen door te zien of ik wat via reissue coordinator Mark Powell los kan krijgen. Maar over het algemeen laat hij pas wat los als het defintief en officieel is bekend gemaakt m

Replacement disc maar even aangevraagd. Ik had binnen 5 minuten antwoord dat ze er op wachten en hem opsturen zodra hij binnen is. Netjes en zo hoort het. Dank je ChrisX.

Graag gedaan, heb intussen al op een ander forum een bericht gezien van iemand (in de VS) die meld dat hij zijn vervangende schijf al heeft dus laten we hopen dat het echt vlot gaat.

Incantations is de eerste van de recente reissues van Oldfield die ik nog niet kende. De eerste 3 had ik al en ik ben bekend met bijna iedere noot. Bij Incantations was mijn ervaring dus erg anders. De verwachtingen waren hooggespannen vanwege de kwaliteit van de eerste 3 albums en de goede recensies die dit album kreeg. Misschien dat het me daarom een beetje tegenviel.

Natuurlijk zijn de 4 delen van Incantations geweldig opgezet en uitgevoerd, maar het grote probleem is dat ik het gevoel heb alles al eens gehoord te hebben. Niet zo zeer de noten, maar wel de 'sound'. Ik denk dat Oldfield met de volgende albums verstandig is geweest om een nieuwe weg in te slaan, want nog zo'n album direct hierna zou zeker niet hebben gewerkt.

Natuurlijk zijn er genoeg positieve zaken. Het gebruik van orkest en gevarieerde percussie is erg leuk. Het gitaarspel is, zoals te verwachten, uitmuntend en de vier delen zijn verschillend van elkaar, maar hebben toch een duidelijke samenhang.

De reissue met de vele bonustracks is erg leuk. Ik ben niet zo van die keltische volksmuziekdeuntjes, maar de singletracks zijn cheesy, maar toch wel leuk en Guilty is een briljante discoplaat.

De nieuwe mixen zijn wat mij betreft overbodig, ze voegen niks toe (sterker nog ze laten juist veel weg..). De surroundmix is wel mooi gedaan en de live versie op de DVD is een prima bonus.

Ik ga de komende tijd hier toch vaak naar luisteren, want misschien is het een 'groeier' en vind ik het net zo briljant als de vorige 3 albums als ik de stukken beter ken.

Mijn opgeschoonde replacement disc is vandaag toegekomen nadat ik op 10 augustus een mailtje stuurde. Mooie klantenservice na een onvergeeflijke fout...

Nou nou "onvergefelijk" nog wel... Toch keurig opgelost!

Ik vind dat, wanneer je een deluxe-edition uitbrengt, je er toch ook wel eens aandachtig kan naar luisteren.
Maar je hebt gelijk, vigil. Het is keurig opgelost...dus toch vergeven !!!

Dan zal die van mij vandaag wel volgen

Vervangende disc ook ontvangen

En dan rijst nu de vraag vanaf wanneer je in de winkels
de juiste versie kan kopen? Of zal het nog een tijdje zo gaan
dat je overal de foute koopt en dan de vervangende disc procedure
moet opstarten? Ik heb daar eerlijk gezegd weinig zin in ...

Vraagje: ik zit te bekijken of ik de gewone editie of de deluxe editie wil kopen. Ik ben niet heel erg geïntresseerd in outtakes van het originele album, zoals Spanish tune bijvoorbeeld, maar wel in allerlei originele B-kantjes en singeltjes. Voegt de Deluxe Editie echt iets toe?

Dat vraag ik me ook nog af, Misterfool.

Ik neem zelf altijd de LP van Oldfield. Ik word nml. helemaal kierewiet van die drieduizend verschillende versies die om de twee jaar verschijnen. Er is zeker ook al een Incantations Turbo² ?

Nou bij Ommadawn vond ik de bonustracks echt wat toevoegen: Argiers en first Excursion horen bij het beste wat Oldfield ooit gemaakt heeft. Meestal ben ik niet zo fan van Deluxe edities, maar aangezien jarenlang veel werk van Oldfield OOP was en hij nog een stapel geweldige Non-album singles heeft liggen, ben ik toch wel in de reissues geïntresseerd. Ik heb alleen weinig zin om 10 euro extra te betalen voor allerlei nutteloze outtakes.

Als dat niet volstaat kan je natuurlijk ook altijd nog even luisteren.

William Tell Overture 1976
Cuckoo Song 1977
Pipe Tune 1977
Wrekorder Wrondo 1978
Guilty 1979

En waarom zouden de outtakes nutteloos zijn?
Het gaat om fragementen uit Incantations in een ontwerpfase ... met andere klemtonen.

Dank, ik zal eroverheen gelezen hebben. Ik bedoel outtakes zoals spanish tune. Dat was gewoon letterlijk een thema uit Hergest ridge 2. Als er daadwerkelijk een ander invulling gegeven wordt , doormiddel van andere instrumenten bijv, dan vind ik het al snel waard om in huis te hebben.

Die outtakes zijn juist zeer aardig. Geeft een zeer goed beeld van de nummers in verschillende faes/stijlen. Sommige zonder zang dan weer met vrijwel enkel zang en minimaal.

Aan Spanish Tune is een anekdote verbonden.
Het is trouwens wel degelijk meer dan een outtake of excerpt.
De instrumenten zitten anders in de mix.

Anyway ... Spanish Tune verscheen limited als titelloze promosingle
en was een voorsmaakje op Hergest Ridge. Precies omdat het singletje geen titel had
en erg zeldzaam was, werd het doorheen de jaren Spanish Tune gedoopt.
Exemplaren waren zo zeldzaam dat sommigen twijfelden aan het bestaan van Spanish Tune.

The Mike Oldfield Single (wel een officiële release) laat ook een variatie
op een thema van Tubular Bells horen. In Frankrijk verscheen in 1976 als b-kant
van In Dulci Jubilo een fragment met hermixte gitaren uit de finale van Ommadawn.
Jammer genoeg werd die rarity niet weerhouden op de deluxe editie van het album.

Spanish Tune sluit wat mij betreft qua titel beter aan bij Don Alfonso,
een 6 minuten durende, gezongen traditional die Oldfield in 1974 opnam
voor het legendarische, dubbele V (1975). Het lied verscheen ingekort ook op single
en was ook lang een erg gezocht item. Heel moeilijk op CD te vinden trouwens.
Jammer genoeg niet opgenomen in de tracklijst van Hergest Ridge deluxe ...

Je moet er van uit gaan dat overal in de winkels / bij de onlineshops er nog wel eens een foute editie kan liggen. Ik weet uit betrouwbare bron dat een groothandel als Bertus nog niet eens gehoord had dat er een vervangende editie was. Dus het is oppassen in de winkels.

Ik zou zeggen maak de volgende notitie en neem die mee en kijk het na op het schijfje in de winkel en check het matrixnummer van het schijfje (vind je op de afspeelkant van de cd, in de binnenste rand om het gat, net boven By EDC, net onder het Universal logo):

matrix nummer (foute editie): 52757295
matrix nummer (goede editie): 52781117

Als iemand ook nog ff zelf wil checken op zijn beide schijfjes of die nummers overeenkomen dan hebben we dat ook weer 100% bevestigd. Het ziet er an sich goed uit want de goede editie heeft een hoger nummer en dat zou ook moeten omdat er een nieuwe master is gemaakt.

Ik denk dat elke versie die je nog in de winkels ziet liggen de foute versie is. Voor zover ik weet heeft Universal er zelf niks aan gedaan om eventuele foute versies terug te halen.

Bedankt, ChrisX.

Eigenlijk lijkt het dus veiliger om hem in de winkel te kopen
na controle van het matrixnummer. Want hoe weet je zeker dat het online
gekochte exemplaar dat je zal krijgen het juiste matrixnummer heeft?

Het gebeurt nog dat je een nieuwe remaster van een plaat koopt
en een oudere master in je bus krijgt bij sommige verkooppunten.

Nou, je weet nu toch de contactinfo (e-mail adres Universal wat eerder hier genoemd is volgens mij) en als je dan een foute versie hebt vraag je dan een correcte schijf. Word je gratis opgestuurd.

De vervangende disk is hier dan eindelijk ook aangekomen. Exemplaar 1 en exemplaar 2 zijn verloren gegaan in de post en gisteren heeft men exemplaar 3 hierheen gestuurd via speciale koerier. Excellente service kan ik alleen maar zeggen.

Ik heb erg veel problemen met pakjes van de UK naar Nederland op het moment van o.a. third party sellers van Amazon UK. Vier pakjes kwijt in vijf weken tijd en daar behoorden deze discs dus ook toe maar nu is hij er dan eindelijk.

Ik heb hem dan toch maar gekocht gisteren.
Dat foute schijfje ruilen we dan wel eens bij gelegenheid in.

Gisteren beperkte ik me tot de bonus CD en de DVD.
Het originele werk neem ik later nog wel eens onder de loep.

Guilty (long version) klinkt veel frisser dan voorheen.
Duidelijk een nummer dat baat had bij de nieuwe 2011 mix.
Maar zelfs in de korte videoclip klinkt ie beter.

Ook de andere bonustracks varen wel bij de remaster facelift.
Alleen heb ik bij Wrekorder Wrondo het gevoel dat hij van vinyl geript is.
Let op: het gaat enkel om een gevoel. Ik kan niet precies zeggen waarom.

Ik weet niet of jullie dat schijnbare foutje in Wrekorder Wrondo al ontdekt hebben.
Een foutje dat trouwens al in de vinyl versie zit (niet te wijten aan de remaster of zo).
En ik weet niet of het "echt" een foutje is. Maar ergens halverwege hoor je een korte
"trompetstoot" (wellicht synthesizer) die helemaal alleen in het arrangement staat.
Alsof er een foutje (niet weggepoetst) in het synthspoor van de opnames zit.

De demofragmenten zijn interessant, maar iets minder indrukwekkend dan ik had gehoopt.
De piano improvisatie moest ik even herbeluisteren om hem te kunnen plaatsen
binnenin het geheel. Wel heel Oldfieldiaans als je hem zo beluistert.

Opvallend en lichtjes storend zijn de drums in Diana.
Een euvel dat is weggewerkt in de finale versie met orkest.

Hallucinerend is de Canon for Two Vibrophones
die ook in de live dvd registratie heel goed uit de verf komt.

Het boekje biedt interessante info.
Eigenlijk is de nieuwe hoes het enige, storende element voor mij.
Bij Hergest Ridge kon ik daar nog in komen, en was de nieuwe designlijn
ook mooi doorgetrokken in het artwork. Nu vind ik het enkel overbodig en jammer.

De live registratie op de DVD is zoals we hem kennen van Exposed.
Met de eerste twee delen quasi integraal en in elkaar overvloeiend gebracht.
Delen drie en vier worden ingekort. Vooral het derde deel waar na de openingsdans
de hele gitaarimprovisatie wordt weggelaten. Net het allermooiste Mike Oldfield stuk ooit.
Misschien te moeilijk om live te brengen met al die communicerende gitaarlijnen.

De voor mij meest storende onderdelen van de studio versie van Incantations
(te lange Hiawatha song, de tweede helft van deel 3 en een te lange vibrofoonsectie
in deel 4) worden in de live registratie ingekort en tot evenwichtigere proporties herleid.

Ik kijk nu reikhalzend uit naar Platinum, QE2 en Five Miles Out.
En daarna Crises, Discovery en Islands ... gesteld dat ze per drie worden uitgebracht.
Wellicht zal het allemaal niet zo'n vaart lopen. Maar geduld is een schone deugd.

Daar kan ik mij wat bij voorstellen, mooi gerestaureerd. Die wil ik ook wel hebben. De albums zijn sowieso al erg moeilijk te vinden.

Ik deel je conclusie (toch?) dat Incantations een goede opknapbeurt heeft gekregen en prachtig helder klinkt. Wat dat betreft moet je Oldfield nageven dat hij goed omgaat met zijn eigen nalatenschap.

Ik heb 2 foute versies van disc 1 van Incantations om aan een liefhebber weg te geven. Je krijgt dan dus een exemplaar van Disc 1 met een kleine editfout op 12.37 in Part 4 zonder enig artwork uiteraard. Sommigen schijnen het niet eens te horen, ik wel. Kost je helemaal niets, ook geen postzegel. Mocht je interesse hebben stuur dan even een pm met je volledige adresgegevens. Wie het eerst komt ....