menu

Raven - All for One (1983)

mijn stem
3,64 (36)
36 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Metal
Label: Neat

  1. Take Control (3:24)
  2. Mind over Metal (3:31)
  3. Sledgehammer Rock (4:00)
  4. All for One (3:33)
  5. Run Silent Run Deep (5:40)
  6. Hung, Drawn & Quartered (5:19)
  7. Break the Chain (3:47)
  8. Take It Away (3:26)
  9. Seek and Destroy (3:53)
  10. Athletic Rock (4:42)
  11. Born to Be Wild * (3:30)
  12. The Ballad of Marshall Stack * (5:39)
  13. Inquisitor * (4:01)
  14. Mind Over Metal [Live 1983] * (3:30)
  15. Power and the Glory [From All for One Sessions] * (3:30)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 41:15 (1:01:25)
zoeken in:
avatar van Germ
Na dit album ging Raven op tournee met Metallica, een tour die de legendarische naam 'Kill 'em All For One-tour' meekreeg.

Vervolgens tekende Raven een contract met 'major' Atlantic en maakte onder druk van dat label het op de Amerikaanse markt geörienteerde Stay Hard.

Het veel te gladde album sloeg totaal niet aan en ook de oude fans keerden de band de rug toe.

Toen was het over met wat 4 jaar eerder nog een veelbelovende band was.
Raven bleef nog wel regelmatig albums afleveren, maar kon nooit meer aanhaken bij de snel evoluerende metal wereld.

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
Weeral een album uit mijn geliefde jaren tachtig, tevens een album dat fijntjes balanceert op de grens tussen Hardrock en Metal. Dit is pure onversneden metal: pompende bas, scheurende gitaar en donderende drums met hoge vocalen en ook wel de cliché-teksten van die tijd, maar dit vind ik een geweldig album en één eeuwigdurend vet feest: leg dit album op, volume op stevig niveau, vuist(en) in de lucht en masseer nadien maar de nekspieren.
Dit derde album werd opgenomen met volgende originele line-up: Mark Gallagher (gitaar), John Gallagher (bas, zang en broer van Mark) en Rob ‘Wacko’ Hunter (drums). Op de achterzijde staat de drummer met zo’n American Football helm op zijn tronie: lekker stoer.
De muziek is zeer stevig, wat zeg ik: heel stevig. Absolute hoogtepunten: Mind Over Metal, All For One, Run Silent Run Deep (mooie solo halverwege en tempoversnelling met bijhorende solo naar het einde van de song toe) en Hung Drawn & Quartered.
Ik heb deze in de jaren tachtig op vinyl gekocht en op deze originele versie staan enkel de eerste tien nummers (vijf op elke kant), dus tot en met Athletic Rock, een verzoek tot correctie heb ik ingediend. Over de nummers 11, 12 en 13 kan ik geen oordeel vellen.

avatar van Germ
Als ik me niet vergis was de cover Born To Be Wild als single uitgebracht (een duet met Udo Dirkschneider) en later als bonustrack aan dit album toegevoegd.

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
Affirmatief en ik ben sinds deze morgen in het bezit van de versie met al die extra nummers, dus dit album vliegt nogmaals op de lijst.

avatar van Lau1986
4,0
In 1983 komt Raven met alweer het derde album genaamd All For One. Als een van de vaandels dragers van het NWOBHM stroming slagen ze erin met dit album een ijzer sterk geheel neer te zetten.
Het rock, maar is ook nog hard genoeg om door te gaan als metal. Geniale vocalen en meezing stukken, toffe solo's krijgen we voor de kiezen. Je hoort dat de band gegroeid is sinds de vorige twee releases.

Dit is een klassieker en zeker een aanrader voor iedereen die van goede heavy metal houd.

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
En wat mij nog meer opvalt, is het prima gitaarwerk van Mark Gallagher, zijn riffs en solo's zijn verduiveld goed gevonden. Geen axeshredder maar een verdomd goede muzikant. En nu geniet ik nog maar eens van deze plaat. Komaan, niet beschaamd zijn!

De tekst van nummer twee: eighties maar geweldig:

Amplifiers humming and you don't have no choice
Standing to attention waiting for his masters voice
Forward is the cry that they're screaming from the rear
Don't try to stop 'em now just get the hell right out here

Mind over metal
Mind over metal
Fist clenching
Neck breaking
Head bursting sound
High
Power
Metal

Darkness falls a mighty roar begins to fill the air
Crazy are the faces of the ones who really care
50,000 watts of power picking at each brain
Stretching every tendon they don't know it
But they're suffering from

Mind over metal
etc...

The eyes are filled with madness as the axe begins to burn
The drums are being pushed up to the point of no return
The mighty backline crashes to the ground

Mind over metal
etc...

avatar van Edwynn
Sterke, consoliderende opvolger van wervelende Wiped Out. Nog meer geproduceerd dan de voorgangers, maar met heel veel (metal)gevoel.

Raven werd altijd onder NWOBHM geschaard. Maar de invloed op de thrash is duidelijker dan bij andere NWOBHM bands. Raven verkent grenzen. Ging eerst de snelheidslimieten opzoeken en op All For One klinkt alles ook ineens allemaal een stuk heaviër. Toffe beukende riffs vliegen je om de oren. De koppeling aan Metallica was zeker geen gekke gedachte.
Deze plaat sluit het belangrijkste hoofdstuk uit de Raven geschiedenis alweer af. Hierna werd men verleid door Atlantic om voor het grote geld te kiezen. Dat ging ook ten koste van de kwaliteit, een paar goede nummers daargelaten.

avatar van jailhouserocker1
4,5
Wat mij betreft een van de (vele) hoogtepunten uit de NWOBHM tijd. Meest volwassen plaat van Raven. Heerlijke rifs en gierende solo's. Deze plaat dendert werkelijk over je heen. Ben het met Edwynn eens dat ze probeerden te vernieuwen en hun grenzen verlegden. Hierna inderdaad weer hetzelfde liedje zoals vele bands toentertijd: geld zien te verdienen in Amerika. Helaas ging het ook met Raven daardoor dezelfde kant op als met bijna alle bands die dezelfde keuze maakten.

avatar van Dibbel
3,5
Heel behoorlijke adrenalinetrip dit.
De eerste 2 van Raven had ik op een bandje opgenomen, en dit was een van de eerste CD's die ik kocht. Zit in zo'n slimcase waarvan de achterkant zacht plastic en die je dan om moet knikken en dat je dan de CD eruit kunt pakken.
Dit is inderdaad een van de hoogtepunten uit de NWOBHM-tijd. Poepruige, voor die tijd supersnelle hardrock met veel gitaarsoloos, hoge zang en goede songs die blijven hangen.
En altijd blijft het melodieus en dat is een sterk punt.
En dat met zijn drieen.
Beste nummers wat mij betreft Run Silent Run Deep, Mind Over Metal, All For One en Break The Chain, maar de rest doet er niet veel voor onder.en
Opzetten als de buren niet thuis zijn..

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
Drie albums in drie jaar tijd, goed gemiddelde voor een bijzonder actieve groep want je mag niet vergeten dat dit drietal ook nog moest toeren. Opvallend is dat ze iets bedaarder zijn geworden, het gejaagde staat iets verder op de achtergrond, het manische is een beetje getemd want er werd iets meer aandacht aan zanglijnen, melodielijnen en de songs in het geheel gewerkt. Is het ook niet logisch want als muzikant groeien ze toch ook verder? Een jaar verder verscheen de dubbelaar Live at the Inferno en dan hebben ze stommiteiten gedaan en uitgebracht.

avatar van gigage
4,0
Raven kwam met deze knaller in 1983. Dit trio geeft hier zoveel energie in zowel de riffs, soloos en uit duizenden herkenbare vocals. Ik vond het toen best knap dat een opkomend bandje genaamd metallica ook zo een energiek album konden maken. Maar aangezien de vocale kwaliteiten van galagher hier beter was dan die van dat schreeuwerdje uit de us draaide ik All for one toch vaker. Achteraf houdt dit geen stand waarschijnlijk, maar heb er enorm veel plezier aan beleefd.
De vervolgplaat bepaalde de downfall van de nu nog steeds actieve band.

avatar van Lau1986
4,0
De laatste tijd deze plaat weer is gedraaid en dit blijft een topper. Heerlijke energie en drive.

avatar van gigage
4,0
Deze Seek and Detroy (aug 83) is toch veel leuker dan die van Kill m all (jul 83)?

buizen
gigage schreef:

De vervolgplaat bepaalde de downfall van de nu nog steeds actieve band.

Is dat niet met elkaar in tegenspraak?
Maar goed, als je geen mega-/gigasucces hebt bereikt als Metallica dan is het al gauw "downfall".

avatar van gigage
4,0
De creatieve downfall en zo succesvol was metallica toen nog niet. Raven koos voor de glam metal. Iets waar ze zelf altijd tegenaan schopten (sell out). Maar ja, money makes the world go round.

avatar van jailhouserocker1
4,5
Ja, gelukkig hadden ze dit zelf ook in gaten en keerden ze later terug naar hun vertrouwde geluid. Blijft een leuke band om live te zien. Dit album blijft voor mij hun meest volwassen album.

avatar van BlauweVla
3,0
Dit album heeft eindelijk een echt goed geluid, al heeft de lo-fi aanpak van "Rock Until You Drop" z'n eigen charme. Maar dit Raven album "All for One" had de grote doorbraak moeten worden denk ik. Waarom dat niet echt gebeurd is? De nummers zijn ook sterk namelijk. Misschien de love it or hate it zang..?

avatar van Pitchman
4,0
Geweldige band dit. De eerste drie platen waren erg tof. Zag ze toen op dezelfde bill optreden met Ted Nugent en Judas Priest in de Jaap Edenhal. De drummer van Raven had die avond een american football helm op zijn hoofd.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:18 uur

geplaatst: vandaag om 19:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.