Dream Theater - Images and Words (1992)

Gewoon een heel goed album. 4 sterren.

Helemaal mee eens

De beste van Dream Theater, naar mijn mening.

Voor alle fans van 'Pull Me Under':

Pull My Finger

Beste album van dream theater en een van de beste albums die ik ooit gehoord heb. Elk nummer op het album is een topper.

Ultieme mix van hard rock en symfo. Mijn ogen en oren geopend. Wat een geweldige drummer, wat een geweldig samenspel. De zang is de enige oorzaak waardoor deze cd geen 5 krijgt. Maar wel een dikke 4,5!

Veruit hun beste plaat, op hun latere werk is voor mij wat te techniesch, waardoor de nummers mindergoed blijven hangen. deze is heerlijk vooral nummers als pull me under en wait for sleep. 4.0 *

Het is zeker een goed album maar wat ik met dream theater altijd heb is dat het klinkt als of het uit gemaakt is door robots ofzo al die snelle solo's en ingewikkelde ritmes om te laten zien hoe goed ze wel niet zijn word mij soms een beetje te veel. Op images and words valt het nog wel mee en daarom vind ik het een erg goed album. Vooral pull me under en take the time zijn meesterlijk. De rest van het album vind ik iets minder goed.

4!

Een vaker gehoord punt van kritiek op Dream theater. Ken je Awake (opvolger hiervan)? Die wordt vaak ook als een van hun 'levendste' platen gezien.

Ik kan Miloz zeker volgen, ik zie me zelf wel als fan van de band, maar doordat de muziek techniesch is ontbreekt het vaak aan gevoel, ik vind hun platen meesterlijk, maar wel vaak te clynisch. Dit zijn dus echt platen waarvoor ik in de stemming moet zijn.

Uitstekend album van Dream Theater. Samen met Awake en Scenes From A Memory de beste albums van Dream Theater. Op dit album zul heel veel tempo wisselingen horen, goede riffs en goede drums. Beste nummer is Take The Time en Learning To Live.

Tering wat een plaat

Wait for Sleep

Verhoging naar 4,5* , waarvan er minimaal 1 naar het heilige Learning to Live gaat

Wat een heerlijk nummer is Take the time toch,lekker veel ritme veranderingen.
Learning to live ook super.
Het beste album van Dream Theater naar mijn mening,heeeel veel beter dan hun eerste album.
Een mooie 5 van mij.

heel goed album. Voor mij kan hij nog niet tippen aan scenes of awake, maar blijft dat er een paar heerlijke nummers in zitten. Wat ik een hele mooie overgang vind trouwens is van surrounded naar metropolis, van een lekker lay back muziekje naar een lekker hard meesterwerk. Goed werk dt

Zoals bijna alle DT albums, geweldig!

Ik snap niet goed waarom men deze plaat een van de beste van dream theater noemt.
Ik vind net dat het later werk van dream theater veel beter is. Niet dat ik dit album slecht vindt ofzo, verre van, maar het kan niet echt tippen aan hun later werk.
Ik erger me hier wat aan james zen zang, het klinkt niet echt natuurlijk en met soms met weinig gevoel, net zoals op het debuutalbum.
En de sound van dit album is ook wel anders in vergelijking met hun later werk, sommigen vinden die sound misschien beter, ik niet.

Het hoogtepunt van de plaat is voor mij metropolis. part one, niet naar de zang gekeken dan, super hoe dat portnoy invalt met de drum in de intro, en het middenstuk is een prachtig stuk technisch hoogstaande compositie (dat zelfs in mijn hoofd kan blijft hangen).

Another day vind ik ook een van de betere nummers, met een prachtige gitaarsolo en saxsolo.

Op wait for sleep klinkt james zijn zang wel beter dan op de andere nummers, het is dan ook een ballad.

Zelf kan ik learning to live en wait for sleep meespelen op men keybord (toch wel fier op ), daardoor ga je ook anders naar die nummers gaan kijken in de goede zin dan. Toch vind ik de zang niet mooi in learnig to live en de tekst is ronduit slecht.
Van structuur en composities daarentegen is dit nummer gewoon super, er komt denk ik niet 1 keer een zelfde refrein (of strofe noem het als je wilt) in terug.
Ook mooi (maar niet makkelijk om te spelen) hoe dat het pianostukje van wait for sleep midden in het nummer terugkeert.
Kevin more (die op dit album de keybords bespeelt) is wel nog een klasse lager dan jordan ruddes maar jordan is dan wel de echte top.
Nu ben ik metropolis part one aan het oefenen, ben nog niet aan het sologedeelte toe geraakt...

Misschien wel het meest toegankelijke nummer van een van mijn favoriete bands. Nummers zoals we gewend zijn van Dream Theater: lang, episch, virtuoos, met diepgang en absoluut ook met emotie...
Surrounded had zo maar een hitje kunnen worden. Lekkere ballad, al past het haast niet bij de rest van het repertoire.

Pull me under, wat een geweldig nummer zeg. In eerste instantie is het wennen aan de zang van James, en denk je dat het wellicht overdone is. Later went het en begin je het te waarderen.
Het gitaarwerk en drumwerk is echt adembenemend mooi in het begin. Wat een heerlijk geluid. De effecten die erin komen zijn ook genieten. Kortom ontzettend sterk opgebouwd, dit nummer.
De zang valt er ook perfect in. Dan de versnelling en dan de zang die er weer invalt. Ik kan wel doorgaan, maar dit nummer zit echt uitstekend in elkaar.
Dit is een nummer dat nog wel veel herhaling in zich heeft, wat vaak niet zo is bij hun progressieve stijl.

Another day, is natuurlijk een schitterende ballad. Wat een prachtig gitaarspel en saxofoongeluid. Ook erg goed gezongen wederom. Een heel toegankelijk nummer eigenlijk. Je hoort hier duidelijk dat hier niet een doorsnee bandje aan het spelen is.

Take the time, een van de 3 virtuose, lange nummers op deze plaat. Ook de minste vind ik. Op sommige momenten gaat het nummer gewoon nergens heen. Dat is wel jammer, want er zitten ook geniale gedeeltes in. Er wordt dan teveel gefreakt om het freaken.

Surrounded, ook een schitterende ballad. Verder niets aan toe te voegen. Misschien past het niet in de stijl van Dream Theater, maargoed, wat zou het.

Metropolis, ook af en toe veel te veel gefreak, zonder dat het spannend is of interessant. Desalniettemin knap bedacht en strak gespeeld uiteraard.

Under a glass moon, vind ik zeker weten het zwakste nummer op deze plaat. Het gaat nergens heen, de zanglijn is niet boeiend. De solo doet me ook helemaal niks.

Wait for sleep. Wat moet ik hiervan zeggen. Wat is dit genieten zeg, als je van pianomuziek houdt. Puur genieten dit.

Learning to live. Het beste nummers van de 3 langsten. Mooie tempowisselingen, rustige momenten en snellere momenten.

De drumsound van dit album is wel heel apart. Geen idee, of dit door de productie komt of het soort drums, dan wel de afstelling. Maar het klinkt heel dof. Maar wat een muziek, met veel overtuiging gebracht, dat imponeert. Dit zijn grote muzikanten.

Al met al een dikke 3,5 * maar helaas geen 4. Want dat had er wel ingezeten.

ik ken deze plaat totaal niet alleen het nummer under a glass moon. Ik ga er natuurlijk niet op stemmen maar ik wilde alleen zeggen dat de solo in het nummer werkelijk fantastisch is. Het is zo'n bizarre en vreemde solo dat het 1 van mijn favos aller tijden is. En dat terwijl ik DT een vreselijk band vind.

de beste van dream theater, niet geheel mijn genre maar technisch natuurlijk top... 3.5*

Ik blijf het raar vinden hoe Pull Me Under wordt afgekapt na 8.14 minuten.

Dus het ligt niet aan mijn mp3-tje?

Ik had ook de mp3-versie voordat ik de cd kocht, en was echt verbaasd toen ik merkte dat het op de cd precies hetzelfde is

Het idee is geloof ik dat het nummer onverwacht afgelopen is, net zoals het echte leven ook onverwacht afgelopen kan zijn.

Arme Nightrider, de cd natuurlijk alléén maar gekocht voor die 'ontbrekende' momenten van PMU...

Min of meer

Nee hoor, erg mooie cd verder.

Zeer goed album. Het sloeg direct aan. 4.5 sterren erbij. Pull me onder vind het het beste nummer, maar de andere nummers zijn ook zeer goed. Ik vind het een goede plaat en denk dat ik me nog wel eens iets van Dream Theater koop.

Redelijk brilliant maar om zo'n album in 1 keer uit te zitten is toch redelijk zware kost.

Het tempo blijft hoog en strak, een pauze is er niet.

Maar kom vocaal sterk, muzikaal sterk, melodieus en lekker hard. 1 vd betere metalalbums dat ik ken.

Another day, Wait for sleep... en toch ook wel Surrounded...

ze hebben ze wel gekker gemaakt later...

GENIALE muziek! DT is zonder twijfel de beste band allertijden als het aankomt op techniek. Revolutionaire ritmes en maatsoorten, en alle muzikanten zijn de ultieme top op hun instrument.
Enige nadeel van DT is dat ze voor veel mensen te klinisch zijn, en hoewel ik inmiddels niet meer zonder hun muziek kan, kan ik daar goed inkomen.

Images and Words is voor mij het beste album van deze band. Combinatie van rock/metal/aor/pop/sympho... en nog veel meer Geweldige plaat!