The Cure - Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me (1987)

Zo op een eerste luisterbeurt schieten tracks 2, 5, 13 en 14 er uit. Erg spannende songs, de rest moet nog even wennen denk ik. 3,5*

mmm is dit wel wat voor jou friek??? niet te depri allemaal, maar top dat je toch de moeite neemt om het te beluisteren ofschoon ik dit een van de mindere albums van The Cure vind maar dat zal je niet verbazen

Ik zie dit eerder als het meest ondergewaardeerde album van The Cure. Nummers als The Kiss, Catch, If Only Tonight We Could Sleep, The Snake Pit, Just Like Heaven, One More Time, A Thousand Hours, maar wat mij betreft ook How Beautiful You Are en Torture behoren naar mijn mening tot het beste wat The Cure heeft gemaakt. Weliswaar staan er ook wat mindere nummers op, maar mensen kijk daar nou eens doorheen en zie wat voor schitterends er op dit album staat! Zo zonde als je de rest niet ziet door de wat mindere nummers.

"How Beautiful You Are" is één van m'n Cure favorieten. Ik vind de tekst fenomenaal. Ook al heeft R.S. zich schijnbaar laten inspireren door dit kortverhaal van Baudelaire, dan heeft hij het toch prachtig herwerkt. En de toon in z'n stem terwijl ie dit nummer zingt is fenomenaal... En bovendien is het er verdorie nog eens knal op ook! Echt een pareltje.

Dé topper voor mij is A Thousand Hours. Blijft 1 van m'n favorieten van The Cure. Deze Kiss me(x3) zit natuurlijk vol van de goeie songs maar het geheel weet me niet te overtuigen. Jammer.

Toen ik de eerste keer het openingsnummer The Kiss hoorde, was ik al overtuigd. Wat een wereldnummer!
Zo heeft blijkbaar iedereen zijn favoriet op dit album, en dat overtuigt mij weer eens van de klasse van The Cure.

Ik werd door het (overigens briljante) openingsnummer vooral op het verkeerde been gezet. Ik verwachtte, toen ik hem voor het eerst hoorde, weer een gitzwart en loodzwaar album zoals Pornography, maar ik kreeg zelfs een luchtige Cure te horen.

Niet alleen luchtig bij momenten, maar zelfs optimistisch! Cfr. "Fight". Dat zoiets bestaat, ongehoord!

ik wil niet vrolijk worden van The Cure!!!!!ach ja ieder zijn ding!!!

Daar ben ik het wel mee eens, niet alles hoeft per se hoog gewaardeerd te worden, maar de meeste mensen die ik ken hebben vaak wel een favoriet Cure-album en de mijne is overduidelijk Disintegration. Maar de nummers die ik noemde van dit album knalden er voor mij gelijk uit, toch niet te vreemd hoop ik?

Ik vergat trouwens track 6 te vermelden: How Beautiful You Are, dat vind ik nou echt een heerlijk nummer! Maar ja, voor Cure-begrippen zal het wel te vrolijk zijn

Ik ga nu trouwens voor het eerst The Head on the Door checken, begint alvast met een nummer.

Wat mij altijd het meest opvalt aan deze plaat is hoe verschrikkelijk veelzijdig hij is. Weinig artiesten hebben zoveel variatie op één plaat tesamen gebracht waarbij veel nummers ook nog eens van uitzonderlijke klasse zijn. Natuurlijk is de plaat onevenwichtig, maar qua breed instrumentarium en uitstapjes van links naar rechts komt dit wel overeen met wat een band als The Beatles ook al deed op veel platen, namelijk een bonte verzameling aan sfeerimpressies en geluid op een plaat zetten. Hier staat alles op waartoe de band in staat is eigenlijk. Voor de coherentie luister ik ook liever andere cure werkjes.

Wel, daar ben ik het eigenlijk niet mee eens. In tegenstelling tot een zeer incoherente "Wild Mood Swings", vind ik dat de mayonnaise hier wèl pakt. Het is natuurlijk een ontegensprekelijk feit dat de sfeer hier soms danig kordaat durft te veranderen van het ene nummer op het andere, maar op één of andere manier zit de klankkleur wel in hetzelfde palet, waardoor ik het persoonlijk nooit als een echte breuk ervaar. Dat we hier niet over hetzelfde coherentie niveau praten als een "Disintegration", daar ben ik het natuurlijk ook wel mee eens, maar desalniettemin vind ik dit zéker geen onevenwichtige plaat...

Ach, wat is vrolijk worden? Ik word vrolijk van Pornography omdat ik het gewoon zo'n heerlijk album vind. Zo'n heerlijke sound gewoon dat ik er blij van word haha... terwijl het toch wordt gezien als het donkerste album van The Cure.
Als ik trouwens kijken naar het aantal sterke nummers op Kiss Me 3x kom ik op een zo hoog aantal uit dat alleen Disintegration er aan kan tippen. Dus skip een nummertje of 6 en je hebt nog steeds een heel album vol met sterke nummers over. Wat mij betreft is dit het op 1 na beste album van The Cure.

ik vind vooral ook die tweede cd met demo's een mooie aanvulling en dan vooral A Thousand Hours, hoe actueel is The Cure toch nog steeds was even vergeten dat dit album ook alweer twintig jaar oud is!!!!

A Thousand Hours staat gewoon op de reguliere cd toch?

de aternatieve versie staat op die tweede disc en vind ik persoonlijk nog mooier dan het origineel

Grappig dat hij op de demo you zingt en op de albumversie I. Hij stond zeker thuis voor de spiegel te zingen ofzo.

Waarschijnlijk het album met de ergste extremen ever!
Je krijgt er spontaan een whiplash van!
Dit album bevat enkele prachtige nummers, maar kent ook een paar peilloze dieptes naar beneden, met als ultieme dieptepunt Hot Hot Hot, toch wel het slechste Cure-nummer ooit!

Grappig detail: Toen ik als ventje van 13 de lp kocht vond ik The Snake Pit altijd maar dodelijk saai.
Maar anno nu vind ik het het absolute hoogtepunt op het album!
Wat een schitterend nummer is dat!!

3,5.

@kaztor
Je weet nu wel dat de wereld een grote slangenkuil is!

Ik heb voor dit album mijn persoonlijke tracklist gemaakt omdat er inderdaad een paar grove missers op staan.

De nummers die overblijven zijn echter prachtige zwarte parels! 3,5* is in mijn ogen bijna een belediging!

Ik weet het, ik weet het.....

Maar de hoogtepunten rechtvaardigen een veel hoger aantal.
Maar... eerlijkheid gebied me toch 3,5 te geven vanwege de slechte nummers, zelfs bij een Cure-album.

En omdat het hier The Cure betreft (en zij ook op dit album tot zeldzame hoogtes komen) wil ik toch ook die Deluxe-versie aanschaffen. Heb nu alleen nog de lp.

Dan zullen mijn 3 sterren jou helemaal niet blij maken ..

Ik denk dat dit een goed moment is om deze plaat weer te herontdekken en wie weet hoor ik dan wat jullie horen.

Ik heb jarenlang niet echt meer naar de plaat geluisterd totdat ik Join The Dots had aangeschaft en toch de indruk kreeg dat deze periode van de band ook vele parels bevat.
Nu kan ik het veel meer op waarde schatten.

Koop gewoon de CD versie dan kun je die met de DeLuxe versie van mij omruilen want ik vind het echt geen toegevoegde waarde hebben.

Dan ga ik nu maar eens offline en de cd opzetten, ik heb hem gewoon nooit meer gedraaid ...

Er waren wat nummers die ik echt 'slecht' vond, waardoor ik eigenlijk de rest niet meer hoorde. Misschien is dat nu wel heel anders.

Maandag mijn "nieuwe?" mening!

Hoezo?

Klinken de opnames weer niet al te best?

Maakt me op zich niets uit, want.... Ik heb 17S, Faith en Porno als Deluxe. Zijn toch wel een beetje pareltjes in m'n kast, natuurlijk...

Dit is zeker geen slecht album, ik begrijp de negativiteit niet zo. Zeker beter dan de laatste 3 albums van The Cure.
Herstel; de laatste 4. Wish is ook van minder nivo.

Ik vind m'n reactie niet echt negatief, meer 'objectief'.
En dit is dus zeker geen slecht album idd.

Ik bedoel niet zo zeer jouw reactie, maar de reacties over het algemeen over dit album.

Het gaat mij niet om de kwaliteit van de opnames maar die 2e CD vind ik gewoon overbodig. Ik heb genoeg aan mijn 10 favo tracks van nummer 1.

Ik kan me hier moeiteloos in vinden.. Kiss me*3 is eigenlijk een prachtige plaat, als je ziet wat er allemaal voor moois op staat. Te vergelijken met de meesterlijke Join The Dots verzamelaar, natuurlijk veel missers, maar nog veel meer parels! Maar voor mensen die puur voor consistentie gaan is dit wel een mindere plaat. Dat maakt het lastig hier een goed oordeel over te vormen ook.

@kaztor: die deluxe editions zijn mooi om te hebben, maar zijn een beetje schaamteloze zakkenvullers vind ik. De muzikale meerwaarde is meestal nihil.