DJ Shadow - Endtroducing..... (1996)

Rijpen heeft ie bij mij niet echt moeten doen want ik vond deze schijf al zeer goed van in het begin maar als je weet dat deze hele plaat gwn uit samples bestaat begin je toch anders te luisteren! Sommige opbouwende stukken zijn geniaal gevonden.

Het zal misschien ook best knap zijn wat hij doet, maar ervan genieten kan ik niet. Pindakaas.

Echt een absoluut geniaal album. Zo vaak beluisterd en het blijft boeien, lekker lopen en brengt gewoon een hele stoere vibe met zich mee!

Fenomenaal album van deze beatbakker en koning van de sample DJ Shadow! Ik ben erg onder de indruk van de schitterende melodieën en de vele mooie wendingen in dit album. Naast de grote drie beroemde nummers is eigenlijk alles wat op deze plaat staat van grote klasse.

Dit album heeft er voor gezorgd dat ik het samplen serieus ben gaan nemen. Ik stond er eerst vrij negatief tegenover, stukjes muziek van andere pakken. DJ Shadow maakt van die stukjes weer prachtige nieuwe nummers. Zo past de baslijn van Orion (Metallica) perfect onder een hiphop-beat in The Number Song.

De sfeer is meesterlijk. Soms vrij duister en op sommige momenten echt hemels. Dit album is van begin tot eind genieten. Ik ken hem nu 1,5 jaar en per luisterbeurt groeit hij nog steeds. Daarom gaat hij nu naar de hoogste beoordeling en misschien wel een top 10-positie.

Door naar Amon Tobin en Bonobo!

Ik snap waarom je de link legt, maar DJ Shadow ligt in een geheel ander straatje dan zowel Bonobo als Amon Tobin.

Dat klopt zeer zeker, maar in dat straatje is Shadow de beste dus binnen het samplen dan maar een andere steeg hè

Deze gast moet ongelooflijk creatief zijn, een volledige plaat maken van samples. En niet zomaar een plaat, dit is een plaat met geweldige melodieën, een apart en duister sfeertje dat wordt neergezet en sterke beats.

Chapeau hoe deze man de luisteraar een dik uur blijft boeien enkel met samples.

Buitengewoon vermoeiende kletsplaterij hierboven: het gaat er niet om hoe iemand iets doet; het gaat erom wat ie bereikt. En geloof me, in 1996 kwam dit totaal onverwacht.

Dit is - naast Mezzanine - waardschijnlijk het album dat ik het vaakst heb weggeven of gekopieerd; ik geloof dat ik nu aan mijn zesde exemplaar zit.

Tobin: heeft een heel ander scheppingsproces - de verwantschap zit 'em in het hanteren van de synkopé's, de off-beats en de beats. Tobin heb ik zwaar zitten - DJ Shadow is en blijft voor mij een soort muzikale J.D. Sallinger

Ik denk dat de kans dat dit mijn favoriete hip-hop plaat wordt heel groot is. Het klinkt wederom fantastisch.

Wat samplen Bonobo en Amon Tobin dan precies?

Nog 10 dagen voor het concert in Brugge en ik begin toch al veel DJ Shadow platen te draaien Veel Brainfreeze (met Cut Chemist van J5) en samenwerkingen met DJ Krush ook maar dit blijft toch wel de plaat van Josh davis die je moet hebben! Indrukwekkend van begin tot einde en ik hoop dat ie dat live ook kan waarmaken. Ben al veel meegeweest naar dj-sets omdat vrienden toen zeiden dat het leuk ging worden maar dit is eigelijk de allereerste vinyldraaier waarvoor ik een ticket kocht omdat ik hem echt in levende lijve wil bezig horen!

Natuurlijk moet je het van je vrienden hebben dat er nog niemand meegaat nu

Tussen mijn laatste post op 28 september en nu heb ik heel wat meer waardering gekregen voor deze plaat dan de waardering die ik al had. Wat een schijf! Dit is één van de weinige hip-hop platen waar ik iedere seconde met een open mond sta en dat komt zeker door hoe geniaal Josh Davis zijn drum machine heeft weten te gebruiken. Dat is geen machine meer, het heeft immers een ziel gekregen!
Het is trouwens niet enkel de drum machine die alle eer mag opstrijken, ook de samples die Josh heel nauwkeurig en passend heeft uitgekozen tonen aan dat dit een stevig staaltje vakwerk is. Muzikale intelligentie, dat is wat ik het wil noemen. Het zorgt er voor dat de drum machine helemaal wild mag gaan en nog steeds niet moet inboeten in kwaliteit. Wat het sowieso al niet doet. Vijf sterren en een staande ovatie van hier tot in Tokio.

Er komt geen drummachine aan te pas. Deze plaat is in zijn geheel opgebouwd uit samples van andere (vergeten) platen.

Is een Akai MPC60 dan geen drum machine?

Da's tekort door de bocht. Dat apparaat gebruikt samples van andere bronnen (dat kan ook zelf opgenomen geluid zijn) om die binnen te halen via een midi-interface en dan weer te geven, idd in de vorm van percussie. Het apparaat had 'touch sensitive' pads - dus hardere aanslag, harder geluid. Akai deed het goed bij hiphop, wavers werkten met Linndrum (LM1) en later in house zag je de Roland 808 (hence 808 State). Aan pitch en modulatie kan je (evt) de types herkennen.

Je moet dus wel de samples hebben!

Hele vette plaat. Naast dat het enorm knap gemaakt is luistert hij ook heerlijk weg!

Serieus, luister hiernaar en bedenk dat dit in 1996 is gemaakt. Vind ik onmogelijk om te bedenken.

Mwa, werden toen al wel vergelijkbare dingen gemaakt hoor.

@TO, dan moet je natuurlijk nu wel met namen over de brug komen (die wij dan kunnen neer sabelen hahahah)

Hmm ik zou zo 123 ook geen vergelijkbare namen kunnen noemen.

UNKLE misschien? Maar daar heeft ie zelf ook op 1 album aan meegewerkt.
Amon Tobin is ook een naam die me te binnen schiet, maar behalve dat beide heren koningen van de samples zijn houdt de vergelijking hier wel een beetje op.

UNKLE was pas later, 2 jaar erna en hij was er deel van.
Amon Tobin vind ik ook echt een ander geluid hebben,

Wellicht DJ Food of DJ Krush al vind ik die laatste er ook te ver vanaf liggen.

Ehm, dat zeg ik toch ook?

ja daarom zeg ik "ook", ik onderstreep wat jij zegt
Talking about sensitive

Ik claim mijn uitspraken graag

hahaha ok
all copy writes naar Bardt graag!

Het begint eigenlijk al met dingen van Coldcut eind jaren '80. Destijds kwam dit echt niet zo als een verrassing, al is het natuurlijk wel een goed album.

Het lijkt wel alsof alles wat van ver komt hier per definitie lekkerder is. Wat in de UK gebeurde eind 80/begin 90 - naast de komst van het zgn jazz dance/acid jass en Talking Loud - was misschien wel interessanter: de stroming waarnaar Herman verwijst; die lijkt idd wat weggezakt in het collectieve muzikale geheugen. De Rough Guide to D&B (Part Two - Down Tempo & Big Beat) is heel lovend over Bomb the Bass, Coldcut; uit Coldcut kwam ook nog het inmiddels het fameuze Ninja Tune voort.

De meest succesvolle track, gebaseerd op samples, is toch wel deze:

http://www.youtube.com/watch?v=cak1xly8oUM

Natuurlijk was Shadow niet de eerste met de instrumentale hiphop d.m.v. sampling, maar vergeleken met dit werk lijkt alle instrumentale hiphop die eerder verschenen is meer op simpele breakbeats dan wat je hier hoort. Is toch wel een enorm verschil.