Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006)

Ja dat bedoelde ik inderdaad. Had wel duidelijker mogen zijn maar het was een reactie op trebremmit die zei dat ouderen dit veel zouden luisteren.

Dus is het eigenlijk niet de muziek zelf, maar de "leeftijd' van de muziek die bepalend is?

Bepalend is voor het luisterpubliek? Jazeker. Als je naar de (commerciële) radio- en televisiestations luistert of kijkt, dan kom je voornamelijk in contact met nieuwe muziek. Wil je met andere soorten muziek - waaronder dus oude muziek - in aanraking komen, dan zul je zelf wat meer moeten zoeken, in plaats van dat het je gemakkelijk voorgeschoteld wordt.

dus over 25 jaar draaien we dit nog ???
ik heb dus een dikke honderdtal albums uit 60ér en 70ér jaren die ik net als albums van nu, nog draai, met regelmaat ...

Of ik álle platen van de Monkeys dan nog draai weet ik niet, maar wel dat ik deze zo nu en dan zo nog uit de kast zal halen. Het blijft voor mij namelijk één van de sterkste debuutalbums allertijden. Mooie tijden waren dat toen ik als 15-jarig joch(ie) via Kazaa en Limewire álle nummers van deze band wilde hebben (= wekenlang zoeken naar dat éne onbekende livenummer, zij het vaak van zéér slechte kwaliteit, ik noem een 7) en zo stuitte op toppers als Curtains Close, Space Invaders en Cigarette Smoke (véél harder en beter dan die Fiona-versie van de EP!). Ook geinig dat dit mijn eerste CD-aankoop allertijden is en ik 'm nog steeds met heel veel plezier luister. Alle 13 nummers (vooruit, Dancing Shoes is nooit een favoriet geweest) klinken nog steeds top, hoewel het spijtig is dat de oude (demo-)versies van Mardy Bum en A Certain Romance hier plaatsgemaakt hebben voor iets gladdere (en minder mooie) versies.

Of dit een klassieker is zoals ik bijvoorbeeld Is This It van de Strokes een klassieker vind, weet ik nu nog niet. Had dan ook een stuk minder met de opvolger van deesch. Blijft een onwijs goede debuutplaat dit, dat in ieder geval zeker.

[quote]Nihilisme schreef:
Mooie tijden waren dat toen ik als 15-jarig joch(ie) via Kazaa en Limewire álle nummers van deze band wilde hebben

Jaja, oude jongen, waar blijft de tijd... Inmiddels ben je waarschijnlijk 84 en kijk je nostalgisch en melancholisch naar die vervlogen tijden, tijden waarin die dekselse jongens van de Arctic Monkey's (tegenwoordig grote verhalen ophangend in het bejaardenhuis) hippe muziek maakten. Kom daar vandaag de dag nog maar eens om!

Beetje jammer dat ik maar 3 favorite tracks kan selecteren , dit is een ongelovelijk goed album , verveelt niet !
Ik zag ze op Lowlands optreden ( tijdens die mud slide) en ze waren oer saai om naar te kijken maar door de opzwepende nummers maakte dat ook geen ene moer uit !

Dit album is totaal niet zoveel slechter dan hun tweede ! Hier staat al behoorlijk opzwepende muziek op met strakke refreinen.. kan zelfs geen enkel liedje opnoemen dat voor mij de zwakste is net zoals bij hun tweede album ^^ gwn een lust voor het oor om te luisteren Het verbaast me dat ze nog een beter album hebben kunnen uitbrengen.. een echt volwaardige groep voor mij en men favoriete ! Een vijfke !

Wel, ik bewaar er goede herinneringen aan. Wat anderen er van vinden, boeit me ook niet zo heel veel. Maar vooruit, heb met een periode van 3 jaar niet echt recht van spreken inderdaad.

Leuk albums, leuk bandje, maar ik snap alle ophef niet zo. Het is zeker geen slechte muziek. Ze kunnen goed overweg met hun instrumenten. Er staan hier wat leuke nummers. Niet meer dan dat.

Ja, dit album kocht ik meteen op de releasedag, begin januari van 2006. Ik had eind 2005 kennis gemaakt met The Arctic Monkeys en ik vond ze meteen geweldig. Ik kende het album al door & door, door alle nummers voor de release op slechte kwaliteit nonstop te repeaten zodra de computer aan stond. En nog steeds draai ik dit album zo nu & dan. Grijsgedraaid kan ik niet zeggen, want ik geniet er nog met volle teugen van. Kortom; dit album is, in de positieve zin, doorgewinterd in mijn collectie.

Het is het enige album, dat tot op het heden is uitgebracht, wat in mijn ogen de volle vijf sterren écht 100% waard is.

Dit album was al een klassierker toen ie nog niet eens in de winkel lag. Torenhoge vewachtingen dus. Na de eerste luisterbeurt kan ik me nog een gevoel van 'lichte ontgoocheling' herinneren, maar drie jaar later ben ik dan eindelijk toch overtuigd. Die gasten kunnen spelen, absoluut. Maar een meesterwerk? Ik denk dat dat statement vooral de media en internet is gecreëerd. Maar vermakelijk is het wel.

Die hoesfoto sluit toch echt perfect aan op de muziek.

Zie je ze, terwijl je luistert? In die veel te kleine clubs waar op dat moment die hipperds van de straat optreden, rookwalmen overal om je heen, allen op elkaar gepakt.

Helaas is het songmateriaal niet allemaal van goeie kwaliteit.

De eerste helft van de plaat is zonder meer de beste, daarna zakt het wat in elkaar met Riot Van, Red Light...,Perhaps Vampires...
Gelukkig herpakt het zich met When The Sun Goes Down en vooral met A Certain Romance (dat basloopje, die tekst, die opbouw... )

3,5*

Toch wel een knap debuut-album hoor! Dit zijn gewoon de vaders van de nieuwe indie-revolutie...met Alex Turner aan het roer.

Hier staan gewoon een paar zeer goede klassiekers op..die eigenlijk nooit vervelen! Misschien ook wel omdat dit één van mijn eerste indie cd'tjes was...maar ik heb respect voor deze mannen!

4,5*

Je eerste plaatje, cdtje, singeltje etc. heeft altijd meerwaarde ja! Heel herkenbaar. Dat is altijd speciaal .

Eigenlijk waren dat Franz Ferdinand en Kaiser Chiefs, en misschien nog wel belangrijker: Interpol. Arctic Monkeys zijn wel de grootste naam geworden en momenteel ook wel de band met de meeste potentie denk ik.

Ja, maar als je kijkt naar Kaiser Chiefs...hoor je nu weinig meer van. Franz Ferdinand heeft nu meer de dansbare plaat uitgebracht, terwijl het wachten nog steeds is op een nieuwe van AM, komt die eigenlijk nog? Interpol heb je gelijk in, zeer goede muziek...klinkt ook iets meer volwassen in mijn opinie.

Binnen het indie-genre zijn veel stijlen te onderscheiden, tegenwoordig wordt iedere band met gitaren bestempeld als indie. Franz Ferdinand was het die de hele indie-rock hype in gang brachten. Daarvoor waren het The White Stripes, The Strokes en The Libertines die rond het millennium de rockmuziek in het algemeen een kleine revival gaven. Interpol is altijd op de achtergrond gebleven, wellicht inderdaad door hun wat volwassen muziek en uitstraling. Echter, als ik aan indie van een paar jaar geleden denk, denk ik aan bands als Modest Mouse en The Shins.
Arctic Monkeys gaan deze zomer op de grote festivals nieuw materiaal presenteren.

Oke ja maar The White Stripes vind ik toch weer een iets ander genre...is het niet? Ja Modest Mouse en The Shins zijn ook goede voorbeelden, maar The Shins vind ik toch iets rustigere muziek dan alle andere genoemde namen...Oke komt er dan ook een nieuw album of weet je daar niets van?

Er zijn al nieuwe nummers gespeeld op concerten dus ik neem aan dat je in het komende half jaar wel iets kan verwachten.

Vind dit album nog steeds een van de beste albums die ik ooit beluisterd heb. Alleen Riot Van vind ik wat minder. Ondanks dat geef ik hem toch 5*. Dik verdiend.

Idd, Helemaal mee eens! Op zo'n album past riot van niet echt tussen vind ik. Maar buiten riot van zijn het voor de rest eigenlijk alleen maar topnummers!

Dit voorjaar komt er inderdaad een nieuw album. Tijdje gelden heb ik al iets van op een nieuwssite gelezen.

Vet album hoor... het plaatje klopt gewoon.
Riffs zijn catchy maar niet te poppy, zanger is goed, nummers afwisselend.
When the sun goes down is echt HET nummer voor mi.
Album scoort hier 4,5*

De Britse hype van 2006.

En het bewijs dat de muziekindustrie anno nu op z'n kop staat. Doorgebroken via internet, binnengehaald door Domino en omarmd door de media en het publiek nog voordat er één noot op de plaat stond.

Dat laatste is niet helemaal waar, want I Bet You Look Good On The Dance Floor kwam in 2005 op nummer 1 van de UK Singles Chart. De band had toen al een mega live reputatie en weigerde de ene na de andere platenmaatschappij. Uiteindelijk zwichtten ze alsnog voor de charmes van het do it yourself label Domino.

En toen kwam de plaat. Whatever People Say I Am, That's What I'm Not. Die titel. Die vreselijke hoesfoto. Het past allemaal precies. De Artic Monkeys hebben schijt aan alles en doen alleen maar wat ze zelf willen. En geef ze eens ongelijk.

Niet dat ze echt iets nieuws doen overigens, The Jam, The Clash , The Strokes, The Libertines en zelfs The Sex Pistols zijn nooit ver weg. Maar het klinkt allemaal zo weergaloos strak, zo onmetelijk catchy en zo ontzettend puur dat ik daar geen problemen mee heb.

The View Of The Afternoon is misschien wel het strakste nummer van de plaat. Boordevol ijzersterke rifjes, tempowisselingen en kwajongensachtige zang van Alex Turner.

I Bet You Look Good On The Dance Floor, die eerste grote hit, lijkt wel een staaf dynamiet. Zo explosief.

Fake Tales From San Francisco laat de andere kant van de Monkeys horen, heerlijk laid back, groovy en een vleugje disco. En, alsof ze het niet kunnen laten, een knallende finale met raggende gitaren.

Andere hoogtepunten zijn het vrolijk beukende Still Take You Home en het jazzy Riot Van -een welkome adempauze - waarin Turner bewijst behalve heel veel energie ook heel veel gevoel in zijn zang te kunnen leggen en het

Red Light Indicates Doors Are Secured en Mardy Bum drijven op Franz Ferdinand- achtige rifjes (de hype van een jaar eerder), maar met name het laatste nummer is zo catchy dat je ze deze na aperij (hoe schrijf je dat?) makkelijk vergeeft.

Het grandioos swingende When The Sun Goes Down werd de tweede UK nummer 1 hit en A Certain Romance speelt met afwisselend met frivole riedeltjes en moddervette licks.

Een bijzonder debuutalbum. Niet verrassend (we hebben dit allemaal al eens eerder gehoord) maar wel avontuurlijk, energiek en enthousiast. Minpuntje is dat niet alle albumtracks (de hier niet genoemde) aan die beschrijving voldoen. Hoe strak ze het ook brengen, soms lijkt het allemaal net iets te veel op elkaar. Hadden ze maar een paar nummers geskipt, dan was het een meesterwerk.

leuk gezegd sebas.
mischien moet deze maar in mijn top 10 ipv hot fuss. als je er zin in hebt kan dit album helemal goed zijn.
beste nummer vind ik Mardy Bum

GEWELDIG ALBUM!

Alleen vind ik dat deze nummer mij toch veel meer doen dan die van Franz Ferdinand..

Leuk stukje overigens.

Weet iemand waar ik dit album goedkoop kan vinden? Hij is overal zo duur:S