Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006)

Dat is wel erg overdreven. De Arctic Monkeys waren nota bene de hype van 2006 en kwamen destijds regelmatig voorbij op TMF en MTV met I Bet You Look Good On the Dancefloor en When The Sun Goes Down. Dat waren behoorlijk grote hits, hoor.

Arctic Monkeys hadden - mede dankzij internet - reeds hits in Groot-Brittannië gescoord voor dit album verscheen dat snel in elkaar werd gestoken (kwestie van het ijzer te smeden als het nog heet is). De twee daaropvolgende albums vind ik juist consistenter dan het debuut.

Het is geen radiomuziek, geen hitmachine. Zo kun je ook zeggen dat Radiohead niet bekend is, want mensen die zich nooit in muziek hebben verdiept kennen Radiohead vaak ook niet (ik ken dr zat die het niets zegt). Die band draait ondertussen al wel wat langer mee waardoor de kans groter is dat iemand er wel ooit van gehoord heeft, maar dat neemt niet weg dat het aantal mensen dat het kent in geen verhouding staat tot hoe groot de band is.
Natuurlijk, jij hebt het over 'bekend', maar als dat inhoud dat echt de grote massa het moet kennen, dan zijn alleen de Britney's, Beyoncé's en U2's bekend (excuses voor het plaatsen van U2 in hetzelfde rijtje als Britney en Beyoncé).
Arctic Monkeys is een van de eerste bands waar je op stuit als je op zoek gaat naar de relevante recentere rock. Dan ben je bekend, met hits of zonder hits.

Over de laatste kan ik me nog niet uitspreken, maar het klopt zeker voor de opvolger. Deze is niet slecht, maar ik heb wel eens het gevoel dat alles maar heel snel op in elkaar is geramd. Een beetje rauw, maar ook daardoor wel eens simplistisch.

soms is simplistisch beter.
Kijk naar het debuut van de ramones. Niet alle muziek hoeft complex te zijn. Waar dat vandaan komt is me ook een raadsel. Ik hou van deze simplistische AM. Het nieuwe album bevalt me ook minder dan deze.

Oei ik had hier nog niet op gestemd, natuurlijk 5* voor dit geweldige debuut van de Monkeys.

Nummers onderscheiden zich niet duidelijk van elkaar. Alles wat een beetje afwijkt van het standaard 'geluid' op dit album vind ik wel leuk. De sterretjes heb ik geplaatst bij nummer 1,2 en 9. Vooral de eerste twee nummers springen boven de rest uit vind ik. Nummer 9 voel ik me vrolijk bij.

Ben ik met je eens. Met dit album brachten de Arctic Monkeys een nieuw en fris geluid, alleen is het jammer dat het inderdaad teveel van hetzelfde is. Er had wel wat meer variatie in gemogen. When the Sun Goes Down is mijn favoriete nummer op dit album.

Ik vind het wel een leuk album, maar ik vind ook dat er wat te weinig variatie in zit om het album helemaal te beluisteren. Afzonderlijk vind ik de nummers wel bijna allemaal sterk. Favorieten zijn the View From The Afternoon en When The Sun Goes Down.

Ik vind wel een leuk album, maar ik hou niet zo van deze sound eerlijk gezegd. En ik vind zo'n beetje alle slechtgewaardeerde nummers hier het beste persoonlijk!

Kende de singles alleen maar, staat het album gewoon bij ons thuis (van mijn moeder ). Een lekker album met leuke liedjes wat gewoon heel erg lekker wegluistert. De eerste 3 nummers zijn mijn favorieten.

helaas vind ik niet elk nummer (eigenlijk helemaal geen) van hetzelfde niveau als When The Sun Goes Down, wat ik eigenlijk best wel een geweldig nummer vind.

Het is natuurlijk makkelijk om te zeggen dat de Arctic Monkeys alwéér zo'n bandje is dat meedrijft op de stroom der indierock bandjes, stammend uit Engeland. Persoonlijk vind ik de Arctic Monkeys toch echt een geval apart. De stem, de sfeer en de energie van deze band is voor mij nóg niet bereikt bij bands als Franz Ferdinand, Kaiser Chiefs enz. enz.

Wat een fantastisch album is dit toch zeg favorieten: I bet you look good on the dancefloor, fake tales of san fransisco, still take you home, mardy bum, natuurlijk when the sun goes down, en a certain romance

fantastisch album! rockt erg lekker! véél beter dan humbug IMO!

Een album dat ik vroeger te gek vond. Nu vind ik het minder. Ik denk ook niet dat dit een album is dat echt heel lang mee gaat. Maar zeker een goed album. Ik luister nog steeds met plezier naar het beste nummer van het album: Mardy Bum. Vanaf Riot Van vind ik zoiezo de betere nummers staan.

Toch wel een overgewaaardeerd album, hiervan blijven geen nummers beklijven. Ik verlaag hem naar 3*

Ik was vooraf een beetje onzeker of dit bij mij goed zou vallen. Toen ik begon te luisteren dacht ik nog even dat dit me nog best eens positief kon gaan verrassen. Maar helaas verveeld het zeer snel. De nummers klinker te veel hetzelfde en het blijft allemaal maar standaard.
Ik kwam hier maar met moeite doorheen, en dat terwijl het maar een kleine 42 minuten duurt. Het is allemaal prima te verteren maar gewoon erg saai.
Wellicht leuk voor bij een feestje op de achtergrond, maar ik denk niet dat ik deze CD ooit nog op zet.

2.0*

Niet dat ik last had van verveling bij de eerste luisterbeurt, maar je moet hem misschien toch nog een paar kansen geven. Het is echt niet allemaal hetzelfde. En als dit je écht niet blijkt te liggen, probeer dan zeker Humbug eens.

Ik heb geprobeerd het geheel voor een tweede keer door te lopen.
Maar helaas, Ik denk niet dat dit bij mij nog gaat groeien en mijn interesse in de andere platen van deze groep is nou ook niet bepaald gewekt na dit debuut. Maar wellicht als ik eens tijd heb zet ik er eens eentje op, misschien word ik wel verrast.

Zeker Humbug proberen. Het is even wennen, maar ik vind dat de nummers veel minder snel vervelen.

Ik heb de Arctic Monkeys een weekje leuk gevonden toen ik nog iets jeugdiger was. Daarna vond ik het niks meer en begon zelfs zijn stem verschrikkelijk te vinden.

Na 4 jaar heb ik het album toch nog eens opgepakt, omdat ik het toch nog eens kans wilde geven, aangezien mijn denkwijze over de jaren erg is veranderd. En het album beviel me nu toch wel echt zeer goed te bevallen. Na een paar luisterbeurten bleek toch dat dit album mij wel wist te raken, niet emotioneel, maar gewoon lekker om eens even te luisteren.

Het enige minpuntje is dan wel dat het album vrij snel verveeld, de nummers zijn niet heel erg complex of gaan over diepe onderwerpen, waardoor het toch al snel minder interessant word. Ik heb dus besloten om het niet te vaak te beluisteren, alleen als ik echt zin heb. 4*

Nu al een van dé platen van mijn jeugd. Simpele nummertjes, soms nog wat chaotisch, maar er hangt nu eenmaal te veel sentiment aan en daardoor kan ik niet echt zeggen dat het me stoort. Ook live werken de nummers nog steeds vind ik, ook al mogen hype en energieke beginjaren dan al voorbij zijn.

Ik vind het nog steeds jammer dat de heren niet besloten hebben het heerlijke "Space Invaders" op de plaat te zetten, wat wel op één van hun demo's stond. Gek, want het is dat nummer waarmee ze destijds heel wat naambekendheid hebben verworven (tenminste toch in mijn vriendenkring)

Er staat hier en daar al wel eens een minder nummertje op, maar echt vervelen gaat hij bij mij nooit doen. 4*

een te gek britrock album dat barst van de energie, het album begint heerlijk met 4 fantastische nummers achter elkaar, de 2 daarna zijn ook gewoon goed maar niet zo goed als de eerste paar, dan komt er een lekker rustig nummer (riot van) volgens mij het enige rustige nummer, erg goed nummer, en na dat nummer rockt het album gewoon weer heerlijk door! laatste 3 nummers zijn ook erg goed, ook live zijn ze top! de nummers zijn simpel maar toch erg goed!ook redelijk makkelijk mee te spelem op gitaar beste nummers zijn

i bet you look good on the dancefloor
fake tales of san fransancisco
when the sun goes down
from the ritz to the rubble

Ben hem nu voor de 1e keer aan het luisteren...en ik vind er bitter weinig aan moet ik zeggen. Veelste standaard.

Tja, standaard. Nummer 12 in de top 250, tja standaard

Coldplay op nummer 4 in de top 250... Je snapt zelf toch ook wel dat de top 250 niet belangrijk is als het aankomt op de beleving van jellecomicgek72 wat betreft dit album. En qua bezetting en geluid is dit album inderdaad vrij standaard, net als The Strokes' Is This It t is, of iets van The Libertines.

Je geeft Coldplay anders nog steeds 4,5*

En ik vind dit helemaal niet standaard, daar niet van, maar als iets in de top-250 staat betekent dat niet meteen dat mensen het niet standaard mogen vinden, zoals ik R.E.M. - Automatic For The People een ongelooflijk glad, zeikerig, standaard album vind.

Ik zou juist zeggen dat "standaardmuziek" eerder in de top 250 terecht komt, omdat dat veel meer mensen aanspreekt dan experimentelere muziek (bijvoorbeeld jazz of moderne klassieke muziek). Je beroepen op de top 250 is sowieso nooit echt een goed argument.

ja maar hij stemt bijna alleen 5 sterren, 4,5 is niet zo hoog bij hem, en tsja zelfs sesamstraat heeft bij hem 5 sterren dus die 4,5 is zeker niet hoog voor hem