Alice Cooper - Billion Dollar Babies (1973)

Nadat je me gisteren wel even bij de keel hebt genomen met die opmerking heb ik even de moeite gedaan om de cd er nog eens even bij te nemen en te beluisteren.
Mijn reactie is misschien ook wel wat overdreven geweest, want de cd is zeker te pruimen en Elected en No More Mr. Nice Guy vind ik nu ook niet zó slecht. Ik vind het gewoon een beetje zwakkere punten op de cd. (vooral No More....) Het sublieme einde met 'I love the dead' blijf ik wel het hoogtepunt vinden van de cd.
Nuja, t komt erop neer dat ik eerder n cd'tje van het genie David Bowie (ook een van mijn idolen ) zou opleggen dan eentje van Alice. Nuja, De gustibus et coloribus, niewaar?


Geloof mij, je zal me nergens coldplay of nirvana de hemel zien inprijzen. Met Radiohead heb ik een wat haat liefde verhouding. Enerzijds hou ik van platen zoals The Bends, OK Computer en Hail tto the thief; maar anderzijds begint het non-stop in de hemel prijzen van deze goede, maar zéker niet onovertroffen, platen me een beetje op de zenuwen te werken. Radiohead is goed, maar meer niet. En inderdaad, Cooper staat misschien wel een trapje hoger, maar ik zeg het opnieuw, niet omdat hij prachtcd's heeft gemaakt maar prachtnummers.

Peace Man ! Yeah !

Ik zit momenteel WOODSTOCK te herbekijken op dvd, het hippies-festival uit 1969.

Mijlenver van Nirvana, Radiohead, Coldplay...
en sta me bij van Keane (bweurk!)!

Wèl met Ten Years After, The Who, Crosby, Stills, Nash, Jimi Hendrix, Canned Heat... Geheel andere koek dan wat je tegenwoordig als voorgekauwde koek voorgeschoteld krijgt...

En zo kwam alles weer goed

Ondergetekende heeft dankzij jullie gekibbel (hehe.. echt waar) de laatste dagen, incluis zonet, nogmaals "Billion Dollar Babies" opgelegd (en andere AC werkstukjes) en ik weet weer heel goed waarom ik het album de volle 5 punten gaf ! Wat een prachtplaat toch wel zeg

Enne, Zigstar, deze Bowiefan... vindt de meeste Cooperalbums van de jaren '70 zeer te pruimen.. al kan je ook eind jaren '90 en in de jaren '00 wel ondervinden dat Alice als het ware artistiek min of meer herboren is....
Enne, alhoewel, niet van het zelfde superhoge niveau, in bepaalde mate kan je Cooper, binnen het Hardere genre dan, toch wat vergelijken met David Bowie: in casus: veelzijdig zijnde en dapper volhoudende, nog steeds meedraaiende alsook nog risico's durven te nemen )

Evan: hoewel ik Radiohead goed vind, Nirvana destijds goed vond, en Coldplay kan "aanhoren", kunnen zij, zoals je zegt, m.i. idd. niet tippen aan de Bowie's en Alice Coopers alsook heel wat andere "oudere" nog steeds meedraaiende" klassebakken

Mag ik me ook even mengen in de discussie?

Zigstar, ik vond Elected vroeger ook een beetje dreinerig irritant nummer, totdat ik wat beter ging luisteren en opeens het kwartje viel. Met Elected hield Alice Cooper heel Amerika een spiegeltje voor. Hij liet op prachtige wijze zien hoe oppervlakkig zijn eigen land is en daar past een lekker meezingerig nummer bij. De ironie druipt van het nummer af. Heerlijk ook die blazers op het einde, het geeft voor mij dat typische nationalisme weer dat zo kenmerkend is voor Amerika. Kijk als je wil eens naar de clip die erbij hoort:

http://www.youtube.com/watch?v=NawhWb8Uu5E

Let ook op de aap die een kruiwagen vol geld binnen brengt en de telefoon opneemt voor Alice as president. Ben benieuwd of je het nog steeds een zwak nummer vind nu. Ik vind het ronduit geniaal gedaan.

Net nog even de clips van ´Elected´ en ´Poison´ bekeken, en inderdaad bij de eerst genoemde clip is de aap wel erg goed bedacht. Ook zijn veel latere werk ´Poison´ dus, wat ook al weer enige tijd geleden is, geeft toch aan wat voor enerverende artiest Alice Cooper eigenlijk altijd was, en mischien nog wel steeds een beetje is.
Nog steeds een groot voorbeeld voor veel muzikanten uit de metalscene, maar daar buitenom ook nog steeds door velen gerespecteerd.

@flebbie, bedankt voor deze link, ik kende de clip natuurlijk nog van in mijn gloriedagen dat ik als jongeling naar AVRO'S TOPPOP zat te kijken (Met Ad Visser en vaak als er geen clips voorhanden waren ook met het ballet van Penny De Jaeger).

Hilarische clip, ook met die aap die de poen wegbrengt.

Ik vind dit een topnummer, en die blazers maken de rocksound gewoon een stuk funkier en soulvoller, dit is een heerlijke jukeboxplaat.

Maar de tijd van Poison en zo was aan mij niet meer besteed, tja, wel fan van die vroege songs, niet meer echt van het latere werk, het is niet anders...

wat een gekat over de kwaliteit, als je de muziek niet begrijpt, is die ook zeker niet te beoordelen.

Klasse album!
moet alleen alice nog eens spreken wat hij bedoelde met "Generation landslide"( evengoed een goeie plaat )

4.0

Zigstar, als ik je commentaar lees over deze plaat en over het totale oeuvre van de heer Cooper en ook van zijn nakomelingen KISS, bekruipt mij het gevoel dat je nooit de tijd hebt genomen om albums van beide bands/artiesten meerdere keren van begin tot eind te beluisteren, zodat je echt een goed oordeel kunt vormen. Ik heb het idee dat je slechts een aantal nummers hebt gehoord van Cooper en KISS (tip: het seventies materiaal) en op basis daarvan je mening hebt gevormd. Dit is geen aanval, ik heb alleen een vermoeden. En heb ik een verkeerd vermoeden, dan lees ik dat graag hier terug.

Wisten jullie, toen hij de single "Elected" uitbracht, hij inderdaad meedingde naar het presidentsschap? (als grap natuurlijk, maar toch?)

Wanneer Bush president kan worden en Schwarzenegger gouverneur, waarom Alice niet ??

vandaag deze op vinyl meegenomen van een rommelmarkt voor 2 euri , en wat zie ik , het dollar biljet zit er nog puntgaaf in .
en de plaat zelf zit nog geen krasje op , het lijkt wel even of het 1973 was .

Samen met 'Greatest hits' een van mijn meest favoriete Alice Cooper albums.

het kassucces van alice , maar wat voor één , superbe plaat met 3 hits en dan nog het fantastische sick things , i love the dead en alice op bezoek bij de tandarts , ik heb deze plaat grijs gedraaid en heb hem nu op special edition cd , en ik vind het nog altijd beregoed

Is het echt 35 jaar geleden, man wat ben ik oud. Ik kan met het me allemaal nog als de dag van gisteren herinneren. Mijn 1e echte LP die ik zelf kocht van mijn gespaarde zakgeld, 1973 , 10 jaar oud. Nooit spijt van gekregen, want inderdaad het is nu 35 jaar geleden en deze plaat staat voor mij nog steeds als een huis.

Een absolute klassieker, haalde zelfs nummer 1 in de Nederlandse albumlijst. Geen enkel minder nummer, en de meeste tracks behoren tot de allerbeste van deze band. 'Elected' werkt nog altijd verslavend.

Ik kan het album vanaf het begin.Ik was toen een jaar of vijf,maar mijn 10jaar oudere broer had 'm in zijn bezit.Ik was als de dood voor Alice Cooper,maar het is allemaal goed gekomen.Toen ik wat ouder werd begon ik deze plaat te waarderen.Het is een album met zijn beste werk erop.Alle nummers zijn gewoon(nog) sterk.Theatrale shockrock(Unfnished sweet,Sick Things en het magistrale I love the dead)en de melodieuzere hits;Hello Hooray,Elected en No more Mr.Nice guy.En dan staat er ter compensatie het prachtig liefelijke Mary Ann op.Echt kwalitatief goede songs die prima in elkaar zitten.Ik ken geen beter album van Alice Cooper dan deze.Zijn onbetwiste hoogtepunt.

maar ook dubbelzinnig (en grappig):

Mary-Ann, I'm really crazy 'bout you, deed I am
I just can't live without you, Mary-Ann
Mary-Ann
Mary-Ann
My life was built around you
Stars and sand, your eyes were pools of laughter, Mary-Ann
I thought you were my MAN

@Jumperjack, je zou "Billion Dollar Babies (1973)" haast in je Jumperjack MuMe album top 10 zetten .

Beste Alice Cooper album uit de jaren '70. Alle nummers zijn goed!

Ken geen andere albums van Alice Cooper dan de bekendere nummers. Maar kan mij goed indenken dat dit het ijkpunt voor Alice Cooper is. Sterke nummers, prima sfeer, goed neergezet en muziek is dik in orde. Met een titel als Billion Dollar Babies/Raped and Freezin'/I love the Dead kan het ook niet echt fout gaan...of juist wel...het is maar hoe je het met Alice Cooper bekijkt. Prima muziektheater in zijn beginjaren. Zijn muziek had hier nog interessante wendingen en niet zo de rechtoe rechtaan rock van zijn latere jaren. Flexibel in zijn stem en bereik, symphatieke gast lijkt me. Voor de liefhebbers is zijn optreden in de Muppet Show ook wel een aanrader.

Ik wist van te voren niet echt wat ik ervan moest verwachten omdat ik op het nummer School's Out na nog nooit iets van de beste man had gehoord. Ik vond het nogal een apart plaatje, het is allemaal erg leuk geproduceerd en sommige nummers en- melodieen zijn erg catchy maar dat gebrul van Cooper erdoorheen klinkt niet overal even lekker en daarnaast wisten niet alle nummers even goed te boeien. Begin met-

3,5 sterren

Een klassieker zoals die haast niet meer gemaakt worden.... het niveau van Cooper's latere platen daalt en wat hij pakweg vanaf 1980 maakt vind ik vreselijk slecht.
Maar hier staat niets dan sterk materiaal op, allemaal toppers!

Ik denk dat dit ook mijn favoriete Alice Cooper album is, al zijn Killer en School's Out ook erg sterk. Jammer dat Alice Cooper tegenwoordig naar een redelijk bedroevend niveau is afgezakt...

Op deze plaat zijn alle nummers voltreffers , echt een ClassicRock plaat . Killers was natuurlijk al een heel goede , maar hier komt alles pas echt goed samen .
Jammer ook dat de groep die Alice hier achter 'm heeft niet lang bijelkaar was .
Het was ook wel een bont gezeldschap , want het waren flinke drankorgels , inclusief Alice natuurlijk .
De latere albums klinken muzikaal een stuk anoniemer , en dat is gewoonweg jammer . Welcome To My Nightmare en From The Inside zijn nog heel acceptabele albums .
Vanaf de jaren 90 zijn het vooral krachtpatsers die Alice om hem heen verzamelde , echt van die Heavy Metal jongens .

Steengoeie lp. Alle nummers kloppen gewoon. Hello Hooray, No More Mister Nice Guy en I Love The Dead. En wat deed ik in die tijd? Mijn land te dienen met mijn lange haar in een haarnetje, het schijt hebben aan alles wat naar authoriteit riek. Zat ook regelmatig vast voor "onbeschoft" gedrag, weigeren van een dienstbevel, mijn uiterste best om S5 te krijgen en als "hoogtepunt" het voor de krijgsraad moeten komen voor het zoals het in de aanklacht stond: "het aanranden van een adjudant" ( mooi gezegd voor het onder zijn zak trappen. En dat allemaal in de tijd van Billion Dollar Baby's met zijn prachtige binnenhoes. God, wat waren dat tijden. Toch leuke herinneringen, leuke tijd.En op wie ik indertijd verliefd was? Op Mary-Ann ( nee hoor, gewoon Marianne)

Steengoeie lp. Alle nummers kloppen gewoon. Hello Hooray, No More Mister Nice Guy en I Love The Dead. En wat deed ik in die tijd? Mijn land te dienen met mijn lange haar in een haarnetje, het schijt hebben aan alles wat naar authoriteit riek. Zat ook regelmatig vast voor "onbeschoft" gedrag, weigeren van een dienstbevel, mijn uiterste best om S5 te krijgen en als "hoogtepunt" het voor de krijgsraad moeten komen voor het zoals het in de aanklacht stond: "het aanranden van een adjudant" ( mooi gezegd voor het onder zijn zak trappen. En dat allemaal in de tijd van Billion Dollar Baby's met zijn prachtige binnenhoes. God, wat waren dat tijden. Toch leuke herinneringen, leuke tijd.En op wie ik indertijd verliefd was? Op Mary-Ann ( nee hoor, gewoon Marianne)

Deed je ook Sick Things met haar, Ad? ( )

Ach, wat heet "sick". Ik deed "things" met haar, maar wat ben jij eigenlijk nieuwsgierig.

Raped and Freezin'.... ik zeg niks........

Laten we zeggen, het was beslist niet Unfinished Sweet!!!!!