menu

Frank Sinatra - Watertown (1970)

mijn stem
4,20 (88)
88 stemmen

Verenigde Staten
Jazz / Pop
Label: Reprise

  1. Watertown (3:36)
  2. Goodbye (She Quietly Says) (3:06)
  3. For a While (3:10)
  4. Michael & Peter (5:10)
  5. I Would Be in Love (Anyway) (2:33)
  6. Elizabeth (3:38)
  7. What a Funny Girl (You Used to Be) (3:01)
  8. What's Now Is Now (4:06)
  9. She Says (1:54)
  10. The Train (3:28)
  11. Lady Day * (2:48)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 33:42 (36:30)
zoeken in:
avatar van vigil
4,5
geeft niks

Het verschil is misschien ook wel dat in veel "vroeger" werk zijn stem echt centraal stond en hier ook het verhaal en het concept.

avatar van jerome988
5,0
Daar zit ik weer, tegen half 3 middernacht... nog even Watertown luisteren voor het slapen gaan. Denkend aan de liefde van mijn leven. Ondanks dat het verhaal van dit prachtalbum het verliezen van een minnares beschrijft, blijft dit voor mij de ultieme liefdesplaat. ''I Would Be In Love (Anyway)''. De liedjes zijn met zo ongelofelijk veel bezieling gezongen, begeleid door de prachtige arrangementen. Deze gaat nooit meer uit mijn Top 10

avatar van iggy
Ik ben altijd van mening geweest dat een goede verzamelaar van Frank voldeed. Maar naar aanleiding van de vele positieve berichtjes die ik oa bij deze plaat lees ben ik Watertown ook maar eens gaan beluisteren. En ben er dus achter gekomen dat ik mijn mening moet herzien.
Pracht plaat. Prietpraatje volgt. Wat een fijne site is dit toch !

avatar van michel01
5,0
Bij elke draaibeurt gaat deze lp mooier worden.

avatar van thesceneisnow
5,0
Ongelooflijk bijzondere plaat! Een ieder die deze geweldig vindt; geef ook 'september of my years' een kans; bijna even goed.

avatar van spoon
3,0
Wat een idioot hoge score voor dit album. Ik heb vrijwel alle reguliere albums van Frank op vinyl en ben dus wel een liefhebber. Dit album staat niet echt bekend als een toppertje , maar misschien hebben we hier op musicmeter een onbekende parel ontdekt of zo..

Ik blijf bij 3 sterren voor dit sentimentele album. Mocht dit de sfeer zijn die je aanspreekt in Frank zijn albums, probeer dan vooral Only the Lonely die is namelijk echt van eenzaam hoge klasse of anders September of My Years
Sinatra's echt onbekende parel is overigens A Swingin' Affair! en lijkt totaal niet op dit album.

edit: lees net voorgaande berichten en begrijp dat hier een musicmeter hyp met Leo Blokhuis connectie gaande is...kom op mensen! serieus!!

avatar van heartofsoul
5,0
Interessante afwijkende mening betreffende dit album, beste spoon, al maak je (als ik goed gelezen heb) niet 100 procent duidelijk waaróm precies dit album niet veel meer dan een voldoende verdient. Rate Your Music komt tot een iets betere score, namelijk 3.70. Leg die lage score eens uit (als je tijd en zin hebt) - al geef ik grif toe dat zoiets tamelijk moeilijk is te onderbouwen, maar probeer het eens.

Ben overigens wel met je eens dat A Swinging Affair! een meer dan prima album is.

avatar van Tony
4,5
Doordat dit album het project van Jake Holmes en Bob Gaudio was en Sinatra bottom line eigenlijk alleen voor zijn voice erbij gehaald werd, is dit een a-typisch (want pop/rock georiënteerd) album wat op een pop/rock site als MusicMeter vrij logischerwijze hogere ogen gooit dan de rest van het alles behalve pop/rock oeuvre van 'the voice'. Zo moeilijk is dat toch niet, spoon? En je hoeft niet zo denigrerend te doen, ik ben Leo Blokhuis en niemand anders nog steeds dankbaar voor deze gouden tip. Luister Watertown niet vaak, maar als, dan ben ik ervoor in de stemming en is het echt genieten. Echtscheiding of overleden echtgenote? Ik twijfel nog steeds hoor. Voor beide verhaallijnen hoor ik aanwijzingen.

avatar van spoon
3,0
Hallo Tony, ik doe niet denigrerend, en zeker niet naar jou. Dat jij dat zo voelt is weer een ander verhaal. Jij bent echter wel denigrerend naar mij toe.
Je doet alsof ik niet zou begrijpen dat dit pop/rock album hoge ogen gooit bij een pop/rock publiek..
Dat is dus precies mijn punt, Als liefhebber kan ik je melden dat als je iets buiten de gebaande paden begeeft je nog meer en de werkelijk uitzonderlijke kwaliteiten van Frank Sinatra zou kunnen ontdekken.
Daarnaast is het voor mij als redelijk groot Sinatra kenner en liefhebber wrang dat dit ongewone sinatra album een mega score heeft. Zo moeilijk is dat toch niet te begrijpen Tony...

Ik geef het overigens 3 ster. (dat is toch geen bijzonder lage score heartofsoul? ) Dat vooral voor de experimenteerdrift (het pop/rock element) en mijn idee dat Sinatra niet heel veel hoeft te doen om er toch nog iets bijzonders van te maken.Ik heb echter Sinatra beter bij stem gehoord en ook gevoeliger of meer lone, down of melancholisch. Daarnaast mis ik ook (en vooral) de subtiele interactie met het orkest van Nelson Riddle of dergelijke. Het matcht naar mijn idee niet echt lekker op dit album. Lees je even in of verdiep je in de beste man, dan weet je wat ik bedoel.
Dit het beste Sinatra album noemen (of becijferen) lijkt op Pablo Honey of The Bends het beste album van Radiohead noemen. Als je dat persoonlijk vind is dat prima, hier hebben we echter te maken met een hele groep pop/rock liefhebbers die er voor hebben gezorgd dat dit Sinatra album qua waardering met kop en schouders boven zijn overige discografie staat en daarmee doe je hem ontzettend te kort naar mijn idee.

Anderzijds , mischien dat door dit (schijnbaar) toegankelijke album men zich ook wat verder verdiept in Frank Sinatra . Er is nog veel te ontdekken mensen..

Edit: Ook Jake Holmes heeft overigens veel betere muziek gemaakt

avatar van heartofsoul
5,0
Dank voor je beargumenteerd bericht met interessante uitleg, spoon. Zo kan je het ook bekijken, denk ik wel eens als ik een bericht op dit forum lees waarvan ik soms niet precies weet wat ik ervan moet denken. Maar wel kan ik zeggen: wees blij dat er hier muziekliefhebbers zijn die de moeite nemen om naar Sinatra te luisteren, al zou hun opstapplaat het volgens jou minder goede Watertown zijn.
Zoals je misschien gezien hebt (aan mijn berichten e.d.) ben ik óók liefhebber, en zijn voor mij zijn twee mooiste albums September of My Years en In the Wee Small Hours, maar iedereen moet natuurlijk zelf maar oordelen wat hij/zij het mooist vindt.

avatar van Tony
4,5
spoon schreef:
edit: lees net voorgaande berichten en begrijp dat hier een musicmeter hype met Leo Blokhuis connectie gaande is...kom op mensen! serieus!!

Dit is niet denigrerend naar 'mensen' die 'serieus' deze plaat hebben ontdekt door het item van Leo op tv? Ja, zoals ik dus....? Dan moet ik de definitie van denigrerend nog even opzoeken in mijn Van Dale voor Dummies, die ligt ergens op zolder geloof ik, want ik weet even niet hoe ik je commentaar anders zou moeten interpreteren.

Afgezien daarvan stel je je ook wat hautain op als Sinatra kenner, geconditioneerd op de ware melancholische meesterwerken als je bent, waar je ons Sinatra nitwits nog even naar meent te moeten verwijzen, ons er daarbij terloops van verzekerend dat Watertown toch echt geen Sinatra toppertje is. Newsflash, de meesten hier kennen The Wee Small Hours, Only the Lonely en September of my Years echt wel en ja, sommigen vinden Watertown gewoon beter. Dat jij dat wrang vindt, dat is een ander verhaal.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
spoon schreef:
Dat is dus precies mijn punt, Als liefhebber kan ik je melden dat als je iets buiten de gebaande paden begeeft je nog meer en de werkelijk uitzonderlijke kwaliteiten van Frank Sinatra zou kunnen ontdekken.
Daarnaast is het voor mij als redelijk groot Sinatra kenner en liefhebber wrang dat dit ongewone sinatra album een mega score heeft. Zo moeilijk is dat toch niet te begrijpen Tony...

In Sinatra-termen is dit album toch al buiten de geijkte paden? Het is veel meer een 'work of art' met een literaire of zelfs een welhaast filmische kwaliteit. Jammer dat je het zo moeilijk met de waardering voor dit album hebt. Ik maak me ook wel eens zorgen, maar dan eerder over werkelijke problematieken, zoals het nieuwe kabinet of de volgende streek die Erdogan ons gaat leveren.

Ik geef het overigens 3 ster. (dat is toch geen bijzonder lage score heartofsoul? ) Dat vooral voor de experimenteerdrift (het pop/rock element) en mijn idee dat Sinatra niet heel veel hoeft te doen om er toch nog iets bijzonders van te maken.

Een pop/rock-element vind jij experimenteel? Dan zou ik nog eerder het conceptuele aanhalen. Dat is niet zozeer experimenteel, maar Sinatra vond er kennelijk wel een nieuwe artistieke uitdaging in. Een kans om iets te doen wat hij nog niet eerder in deze vorm had gedaan. Al is het best een logische stap voor de man die In the Wee Small Hours opnam.

Ik heb echter Sinatra beter bij stem gehoord en ook gevoeliger of meer lone, down of melancholisch.

Logisch, begint hier een oude man te worden.

Daarnaast mis ik ook (en vooral) de subtiele interactie met het orkest van Nelson Riddle of dergelijke. Het matcht naar mijn idee niet echt lekker op dit album. Lees je even in of verdiep je in de beste man, dan weet je wat ik bedoel.

Ah, dus dat is het: we zijn niet ingevoerd en moeten eerst op Wikipedia kijken voordat we een muzikaal oordeel kunnen vellen.

Dit het beste Sinatra album noemen (of becijferen) lijkt op Pablo Honey of The Bends het beste album van Radiohead noemen. Als je dat persoonlijk vind is dat prima, hier hebben we echter te maken met een hele groep pop/rock liefhebbers die er voor hebben gezorgd dat dit Sinatra album qua waardering met kop en schouders boven zijn overige discografie staat en daarmee doe je hem ontzettend te kort naar mijn idee.

Ik betwijfel of het er echt zoveel zijn, maar nogmaals wat kan jou het verrekken? Sinatra heeft een imposant oeuvre (dat ik ook bij lange na niet volledig ken) met meerdere meesterwerken en genoeg zijsprongen die op z'n minst interessant zijn. Je doet net alsof Watertown waarderen, gelijkstaat aan afbreuk aan In the Wee Small Hours en andere gerenommeerde albums.

Anderzijds , mischien dat door dit (schijnbaar) toegankelijke album men zich ook wat verder verdiept in Frank Sinatra . Er is nog veel te ontdekken mensen..

Als je het dan over toegankelijk hebt, zou ik eerder je geliefde orkest van Nelson Riddle aanhalen dan de thematiek en emotionele diepgang van Watertown.

avatar van Tony
4,5
Stijn_Slayer schreef:
...Sinatra vond er kennelijk wel een nieuwe artistieke uitdaging in. Een kans om iets te doen wat hij nog niet eerder in deze vorm had gedaan. Al is het best een logische stap voor de man die In the Wee Small Hours opnam.

Ik heb mij best een beetje verdiept in de totstandkoming van dit album (niet op advies van spoon, helemaal uit mezelf), maar Sinatra was helemaal niet zo betrokken als jij schetst. Hij is naar de studio gekomen om de teksten van Holmes in te zingen toen de muziek al helemaal op band stond. Vond ie vervelend. En hij had helemaal niet in de gaten dat hij een conceptueel verhaal aan het inzingen was, daar kwam hij pas achter toen ze het gingen afmonteren, inclusief de zang. Whatever. Door het commerciële en aanvankelijk artistieke echec heeft ie daarna bijna ontkend dat hij iets met Watertown te maken heeft gehad. Vraag me bijna af, waarom het überhaupt onder naam van Sinatra is verschenen.

avatar van spoon
3,0
Tony schreef:
(quote)

Ik heb mij best een beetje verdiept in de totstandkoming van dit album (niet op advies van spoon, helemaal uit mezelf), maar Sinatra was helemaal niet zo betrokken als jij schetst. Hij is naar de studio gekomen om de teksten van Holmes in te zingen toen de muziek al helemaal op band stond. Vond ie vervelend. En hij had helemaal niet in de gaten dat hij een conceptueel verhaal aan het inzingen was, daar kwam hij pas achter toen ze het gingen afmonteren, inclusief de zang. Whatever. Door het commerciële en aanvankelijk artistieke echec heeft ie daarna bijna ontkend dat hij iets met Watertown te maken heeft gehad. Vraag me bijna af, waarom het überhaupt onder naam van Sinatra is verschenen.


Inderdaad, en naar mijn idee kun je dat horen (dat meld ik dus ook in mijn voorgaande bericht) en daarom dat ik dit binnen de discografie van Sinatra een minder album vind en ik me daarom dus verbaas dat juist dit album een megascore heeft. Logisch toch?

Maar die mening maakt mij dus arrogant en elitair en onzinnig..

avatar van Tony
4,5
spoon schreef:
Inderdaad, en naar mijn idee kun je dat horen (dat meld ik dus ook in mijn voorgaande bericht)...
Okee, maar je zegt ook dat Sinatra niet heel veel hoeft te doen om er toch nog iets bijzonders van te maken. En dat doet ie voor mij dus zeker. Ik hoor eerlijk gezegd qua emotie en authenticiteit niet veel verschil tussen Watertown en bijvoorbeeld September of my Years van 4/5 jaar eerder. Dat hij dus voor mij klinkt alsof het verlies van zijn geliefde hem zelf is overkomen, duidt dan op pure klasse en professionaliteit van Sinatra.

spoon schreef:
...en daarom dat ik dit binnen de discografie van Sinatra een minder album vind en ik me daarom dus verbaas dat juist dit album een megascore heeft. Logisch toch?
Helder en prima als je het zo verwoordt. Ik vind de stem dus niet minder en de muzikale begeleiding bij Watertown spannender dan op The Wee Small Hours, Only the Lonely, September of my Years.

spoon schreef:
Maar die mening maakt mij dus arrogant en elitair en onzinnig..
Nee, je mening is prima en dat weet je best, maar c'est le ton qui fait la musique en die Blokhuis hype schoot mij even in het verkeerde keelgat. Daar wilde ik dus graag even op reageren.

avatar van spoon
3,0
Tony schreef:
Okee, maar je zegt ook dat Sinatra niet heel veel hoeft te doen om er toch nog iets bijzonders van te maken. En dat doet ie voor mij dus zeker. Ik hoor eerlijk gezegd qua emotie en authenticiteit niet veel verschil tussen Watertown en bijvoorbeeld September of my Years van 4/5 jaar eerder. Dat hij dus voor mij klinkt alsof het verlies van zijn geliefde hem zelf is overkomen, duidt dan op pure klasse en professionaliteit van Sinatra.

Ik hoor dus wel minder betrokkenheid en daarnaast "hangt" Sinatra voor mijn gevoel niet zo mooi tegen de begeleiding aan. Wat betreft de klasse en professionaliteit van Sinatra zijn we het helemaal eens Tony

Verdere uitleg ten aanzien van dit album en de naar mijn idee idioot hoge score: Ik hoor op dit album niets van de kwaliteiten van Sinatra wat op andere albums niet beter tot zijn recht komt. Hij klinkt op Watertown als een tobberige oude man, wat wonderwel bij het concept past, maar waarvan de geschiedenis ondertussen weet te melden dat dat niet helemaal zijn bedoeling was. Wat dit album uitzonderlijk maakt is het concept binnen het oeuvre van de beste man en dat heeft volgens mij niet veel te maken met de kwaliteiten van Sinatra als zanger of artiest. Mijn vraag om aandacht voor verdieping in zanger en materie komt voort uit de wetenschap dat Sinatra zelf ook niet gelukkig was met dit album en niet vanuit een arrogant of superieur gevoel als "kenner" (liefhebber klinkt beter) ten aanzien van de mensen die van dit album houden om wat het is.

De hoge score is dus naar mijn idee voornamelijk voor het pop/rock concept en minder voor uitzonderlijke zangprestaties (Nogmaals: dit is relatief, ook zijn scheten klinken al goed tot geweldig..) Dat maakt het dan ook wat wrang voor mij als Sinatra fanboy (voor Styn Slayer: Wie is Erdogan? en zijn er verkiezingen geweest dan?)

Ik mag hopen dat ik nu wel duidelijk ben geweest

Tony schreef:
Nee, je mening is prima en dat weet je best, maar c'est le ton qui fait la musique en die Blokhuis hype schoot mij even in het verkeerde keelgat. Daar wilde ik dus graag even op reageren.

Mijn opmerking was ook niet zozeer voor jou bedoelt , maar meer voor meneer Styn Slayer. Dat had ik even duidelijk moeten maken. Feit is dat dankzij Leo Blokhuis heel veel mensen bij dit album zijn gekomen ( zie berichten en geschiedenis) en dat noem ik dan een Leo Blokhuis hype ja..Als dat bij sommige mensen schuurt, dan kan ik je vertellen dat dat ook precies mijn bedoeling was

avatar van LucM
4,5
Tot nu toe had ik Frank Sinatra niet vaak beluisterd (waarom eigenlijk niet?) maar mede vanwege de vele positieve reacties heb ik dit album beluisterd (en nadien aangeschaft). Sterk conceptalbum met emotionele lading, sfeervol georkestreerd maar het is vooral de krachtige en toch breekbare zang van Frank Sinatra dat het album hoger tilt. Een album dat past op een avond van grijze herfstdag. Ik zal nog meer Sinatra-albums beluisteren.

avatar van Tony
4,5
spoon schreef:
Mijn vraag om aandacht voor verdieping in zanger en materie komt voort uit de wetenschap dat Sinatra zelf ook niet gelukkig was met dit album.
Ik ben er wel gelukkig mee, net als met de 3 eerder genoemde melancholische albums, met een teneergeslagen, kwetsbaar klinkende Sinatra dus. Met die happy swing van 'm kan ik echt helemaal niks. Misschien na mijn 60e nog eens proberen, maar ik geef het weinig kans. Deze 4 koester ik en daar houd ik het bij.

spoon schreef:
dat noem ik dan een Leo Blokhuis hype ja..
Die je dan met "kom op mensen, serieus?" afserveert. Ik heb mijn collectie echt niet opgebouwd rond de tips van Leo, zijn kwalificatie in DWDD als muziekprofessor is volslagen ridicuul; Zit 'ie zelf volgens mij ook niet op te wachten, hij komt bescheiden en sympathiek op me over. Hij weet veel, net als wikipedia, maar dat maakt 'm nog geen deskundige. Maar nogmaals, deze tip was een toppertje. En dan heb ik meer sympathie voor Leo dan voor die Van Nieuwkerk, want als die over muziek begint, hou op.

spoon schreef:
Als dat bij sommige mensen schuurt, dan kan ik je vertellen dat dat ook precies mijn bedoeling was
Moet je ook een grote jongen zijn als andere users dan de vloer met je komen aanvegen.

avatar van spoon
3,0
Beetje jammer van die laatste opmerking Tony, maar omdat je Jackie McLean in je top 10 hebt staan zal ik je verder met rust laten

Liefs spoon

avatar van trebremmit
3,5
Slowchat en off-topic berichten verwijderd.

avatar van galleryplay
4,5
Spoon: je vecht tegen windmolens. Welk argument je ook aandraagt, vele muziekliefhebbers zullen dit als een ijzersterk (Sinatra) album blijven zien.

avatar van Pinsnider
4,5
Oei, even oppassen wat ik zeg bij deze plaat blijkbaar, want de muziekgestapo heeft hem op de korrel hahaha.
Ook ik ben hem op het spoor gekomen dankzij Leo Blokhuis... Daarnaast heb ik al een plaat of tien van de beste zanger allertijden in de kast staan. Heb ik dan recht van spreken als ik opmerk dat dit inderdaad wel een heel bijzondere plaat is en dat Frank de liedjes echt naar een ongekend niveau tilt?

avatar van spoon
3,0
Pinsnider schreef:
Oei, even oppassen wat ik zeg bij deze plaat blijkbaar, want de muziekgestapo heeft hem op de korrel hahaha.
Ook ik ben hem op het spoor gekomen dankzij Leo Blokhuis... Daarnaast heb ik al een plaat of tien van de beste zanger allertijden in de kast staan. Heb ik dan recht van spreken als ik opmerk dat dit inderdaad wel een heel bijzondere plaat is en dat Frank de liedjes echt naar een ongekend niveau tilt?


Je hebt het recht dit een goed album te vinden, maar mij voor lid van de Gestapo uitmaken vind ik wel wat ver gaan.

Ik ervaar het andersom beste man. Ik mag geen andere mening hebben van het nogal fanatieke clubje liefhebbers hier. Want als je een andere mening hebt, dan zullen "we" je wel even aanpakken. Zie de voorgaande discussie.

Doe Leo de groeten, en zorg dat je de volgende keer op tijd bent voor de discussie kerel.

spoon

avatar van Pinsnider
4,5
tsja, je hebt inderdaad gelijk. Ik gebruik die term te makkelijk voor discussies als bovenstaande. Point taken.
Het is bijna kerst en dit is een te mooie plaat om vervelend over te doen. Vrede op aarde en draait deze plaat

avatar van fabrice
5,0
Wat een schitterende plaat, van begin tot het eind.
Ik kan hier zo van genieten ... ??

avatar van Deranged
5,0
geplaatst:
Toen kwam dus de kortstondige hype, maar wie kende het natuurlijk allang.

Verhaal van mijn leven, altijd overal net iets eerder.

Nooit die erkenning.

Voor en na de storm, wie nog steeds hier.

Juistem.

Blijft een geweldig album namelijk.

avatar van Manfield
5,0
geplaatst:
Sinatra is één van mijn favoriete zangers. Er straalt zoveel kalmte, vrede en tegelijk ook melancholiek en weemoed uit zijn stem. Het lijkt zich aan te passen aan mijn eigen gemoedstoestand. Het past eigenlijk altijd.

Ten tijde van de release van dit album was Sinatra natuurlijk al zo'n 25 a 30 jaar op dreef. En om na al die tijd nog met zo'n album te komen vind ik van grote klasse. "Watertown" bevat fantastische zelf beschouwende tekstuele verhalen. Een echte break-up plaat. Na "Goodbye (She Quietly Says)" kan ik wel janken en dan is het pas amper begonnen. Ja, dit album is van grote schoonheid. En dan eindigt dit album met het prachtige nummer "The Train". Pffooeee, wat een tekst. Dankbaar ben ik voor het leven met mijn vrouw samen. Niet vanzelf sprekend.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:23 uur

geplaatst: vandaag om 22:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.