Frank Sinatra - Watertown (1970)

Voor mij lastig in te schatten, maar ik vermoed een combinatie van een artiest die op dat moment een beetje opgedroogd was (of althans zo werd beschouwd) en de zeitgeist die er niet naar was. Ik vind het een beetje een album als Berlin en Tonight's the Night. Niet direct op de juiste waarde geschat, maar na verloop van tijd blijkt het een van de platen die emotioneel het diepst gaan.

Aannemelijk verhaal Stijn.

Bekijk eens deze 'les' van Leo Blokhuizen van Top 2000 a GoGo (2015) : een hele mooie introductie voor het begin om dit album te gaan verkennen. Doet hij goed en is echt een ode aan het album 'Watertown'.

Frank Sinatra's Watertown door Leo Blokhuis tijdens Top 2000 - YouTube

Was voor mij een reden om dit album te gaan beluisteren.

Dank meneer! Die aflevering heb ik toen gemist kennelijk.

Blokhuis' verhandeling is ook voor mij aanleiding geweest dit vergeten werk van Sinatra eens te beluisteren. Ik was niet de enige en sindsdien is de aandacht voor dit album hier wat toegenomen, omdat het wat vaker in de updates terecht komt. De berichten zijn zonder uitzondering en terecht (zeer) positief, wat natuurlijk ook helpt. Dat dit album nu alsnog de status van klassieker gaat veroveren lijkt me wat overtrokken. Een mume klassieker, dat zou kunnen.

Meteen maar even gestemd. Prachtig album, zeker in de late uurtjes.

Tja, dan moet ik er ook maar aan, Sinatra, wie had dat gedacht?

Ook op buitenlandse blogs zie je al best een tijdje veel mensen die een lans breken voor het album. Er is tevens een (tribute) video van gemaakt.

Vandaag een aantal keer de revue laten passeren.
Idd een parel. Onbegrijpelijk dat het toendertijd min of meer terzijde werd geschoven.
De melanchonie zet gelijk al de toon op de eerste klanken van het titelnummer.
Sfeervolle orchestraties op deze plaat en een Sinatra die het vocaal fraai verpakt, zoals alleen hij dat kon.
Sterk concept ook en je verbeeldingskracht gaat gelijk met je op de loop.
Een somber station, nat, mistig en je ziet de hoofdpersoon al staan in lange jas met hoed en peuk. Wachtend op zijn vrouw, die uiteindelijk toch niet komt.
Dit zijn van die albums die door de eenduidigheid en sfeer, uitermate geschikt is voor grauwe winderige en natte herfstdagen.
Je hoort wel een duidelijk ouder wordende Frank.
Zijn stem klinkt kwetsbaarder en juist daarom ook wel zo geslaagd op een album met zo'n droef thema.
Moeilijk om favotracks aan te wijzen, maar de titeltrack, Goodbye, I Would Be In Love ( Anyway)
Elizabeth en de sterke afsluiter The Train, daar werd ik echt stil van.

Hele fraaie plaat en de herwaardering is volkomen terecht.
Watertown gaat in mijn collectie komen.

Tja dat is lekker... het album kwam qua punten net te kort in 1970. Bikkel bedankt

Sorry dat ik besta vigil

Volgende editie komt het helemaal goed.

Nee hoor, helemaal goed dat je er bent

Insgelijks hoor.

Niet verder vertellen hoor, maar ik heb ooit van Zaaf de tip gekregen dit te gaan luisteren. Bij het al even zo mooie September of my years.

Genoteerd Etta.

Fuck it, ik ga naar vijf...

Dat moet toch het ultieme zijn: een plaat maken die geen enkele pot breekt, maar tientallen jaren later uiteindelijk groeit als een Van Gogh. Hij staat godbetert as we speak gedeeld eerst in de top van 1970

Then again: weinig aan als je al lang dood bent.

Als ie nog had geleefd had ie er een maltje op gedronken.

Amen to that Supersid.

Weinig geheimen werden beter bewaard dan deze parel.

Waarom moet ik hierbij denken aan (naar ik mij meen te herinneren ) een filmquote. "Er zijn twee momenten waarop je dood gaat, wanneer je de laatste adem uitblaast en wanneer iedereen je vergeten is." De eerste dood heeft Sinatra gehad, maar die tweede dood laat nog wel even op zich wachten.

Een andere Sinatra-klassieker(In The Wee Small Hours) viel me wat tegen. Wellicht doet Watertown het wat beter.

Dat is natuurlijk een waarheid als een koe, meneer Misterfool

Dat mag dubbel gelden: ga deze gauw ontdekken aub...

Volgens mij nog niet eerder gepost maar er is een fabuleuze site verschenen over deze fabuleuze plaat
Watertownology - A Study of Frank Sinatra's album, Watertown

Prachtige site die dit prachtige album recht doet. Goeie link vigil!!

Heb hem pas dit jaar ontdekt, 46 jaar oud en niet normaal goed.

Als Sinatra het telefoonboek zou voorlezen is het nog boeiend.
Zonder meer 1 van de grootste vocalisten ooit.
En dit album is heel bijzonder.

Robert Smith zei ooit hetzelfde over David Bowie.

En hij kan het weten.

Bowie was ook een bijzondere vocalist. Eens met Smith.

Heel aardig maar niet zoals ik Sinatra het liefst hoor, vind dit ook veruit zijn minste qua zangprestaties. Muzikaal vind ik het af en toe ook wat glad, wat dan weer goed gemaakt wordt door de teksten en een aantal hele aardige nummers zoals Watertown.

veruit nog wel, toe maar

Nou ja het is niet slecht, maar ik vind deze popachtige stijl niet zo geschikt voor hem, bij bijvoorbeeld een Sings for Only the Lonely maakt hij veel meer gebruik van zijn talent, en die jazzy arrangementen daar passen er veel beter bij.

Ik overdreef misschien met veruit, want ik ken lang niet alles van de man, dus sorry vigil