Frank Sinatra - Watertown (1970)

Staat momenteel op. Gelukkig lig ik niet in scheiding (hartverscheurend dit !), maar mocht iemand meer willen weten over dit album:

http://www.watertownology.com

Hoezo diepgaande site...

nou, ik herken mezelf wel enigszins in de teksten en deze, en nog meer de manier waarop Sinatra ze te berde brengt... tot tranen roerend.

dank, meneer voor de link. kende de site nog niet.

Vanavond bij de Top 2000 werd er opeens over een vrij onbekend Frank Sinatra album gepraat; Watertown.
Leo Blokhuis was gepassioneerd, emotioneel en overtuigend.
Na een waardeloos optreden van hem in De Nacht van de Popmuziek zag ik hier weer de twinkeling in zijn ogen.
Niet het vermoeide, uitgebluste, opnoeming van feitjes, aangevuld met zelf verzonnen ergernissen.
Nee, dit was duidelijk zijn avond, nog meer dan die van Sinatra.
Nu voelde ik weer waarom ik hem vroeger zo kon waarderen.
Het enthousiasme was weer aanwezig.
Niet de schoolmeester Blokhuis, maar het leerlingetje, die stiekem tijdens de les een cassettebandje aan zijn klasgenootje laat horen.
En hij heeft gelijk, die singer songwriter kant ligt Sinatra ook prima.
Inderdaad een totaal andere, zelfs wat gevoeligere kant van hem.
De sfeer doet mij zelfs wat aan The Carpenters denken; dat melancholische, maar toch weer enigszins gemoedelijke.
Ja, sinds tijden was het vanavond weer eens een mooie ouderwetse muziekles.

Oh boy, 'Watertown' is inmiddels echt niet meer zo onbekend bij veel muziekliefhebbers. Veel mensen hebben hem inmiddels wel ontdekt en leren waarderen, zo weet ik uit andere muzieksites zoals de bekende www.stevehoffman.tv. . Ik ben bijv. via Lou Reed's 'Berlin' (zie mijn eerder commentaar boven) enige jaren geleden bij Watertown aangekomen en via dat album ben ik - beetje bij beetje - Frank Sinatra gaan waarderen. Een lange weg misschien voor iemand als ik die origineel uit de post-punk muziek komt, maar dat maakt je weg vinden in de muziek nou juist zo leuk... platen ontdekken, bands en musici ontdekken...

Second that! Mijn eerste en hoogstwaarschijnlijk enige A Gogo van dit jaar onder het mom, laat ik het nog eens proberen... En dan zo'n mooi verhaal over Waterfront in relatie tot Jake Holmes, die daarvoor zijn 5 minutes of fame beleefde. Goed gedaan, Leo, ere wie ere toekomt. Waterfront en ook meteen Only the Lonely op mijn lijstje gezet. Samen met The Wee Small Hours, die ik ook nog niet zo goed ken, tijd voor een grondige(r) kennismaking.

Waterfront? Je bedoelt waarschijnlijk Watertown Voor de rest: een goede keus, want deze drie zijn Sinatra's beste albums (imo).

Jake Holmes zijn verhaal staat gewoon in het boekje bij de CD rielies

Mooi neergezet deric raven, ik voel dat wel een beetje het zelfde. De nacht van de popmuziek was een aanfluiting maar hij is er weer klaar voor. Ik heb het album gelijk maar besteld (voor die 5,99) en hoop op wat moois. Als ik de commentaren lees en het gemiddelde zie moet dat haast wel goedkomen. Ik heb een album of 7 van de goede man en dit lijkt mij daarin een mooie aanvulling

Waar kost 'ie € 5,99?

Via de MM te Rotterdam Alexandrium. Maar moet nog binnenkomen

SImple Minds, Sinatra, staan naast mekaar in mijn CD kast, dus....

Prima, maar in A Gogo zat een stukje over Jake, dat 'Dazed & Confused' en de melodie van 'Voor Haar' (Halsema) beiden van zijn hand zijn. Mooi bruggetje naar WaterTOWN dus. Dat bedoelde ik met de 5 minutes of fame voordat ze over WaterTOWN begonnen. Helder zo?

Ja, dat was een leuke koppeling. Dat verhaal van het jatten van Dazed & confused door Led Zeppelin, dat wist ik wel. Maar dat diezelfde Jake Holmes dus ook de Engelstalige versie van 'Voor haar' had geschreven, wist ik dan weer niet. Net zomin als dat hij samen met Bob Gaudio (4 Seasons) verantwoordelijk is voor de liedjes op dit Watertown-album. Dat zijn mooie bruggetjes. En inderdaad, Leo bracht het met overtuiging.

Ik kende de reputatie van dit album al (het 'geflopte meesterwerk'), maar zijn verhandeling en de samples die we hoorden, hebben mij overtuigd dat ik hier toch maar eens achteraan moet. Zeker nu het onlangs heruitgegeven is, na jaren 'out-of-print' te zijn geweest.

Gelukkig begint Watertown steeds meer bekendheid te krijgen op MM. Een verloren pareltje wat mij betreft.

Vandaag voor het eerst gehoord. Een goeie vriend heeft mij hier een paar maanden geleden naar verwezen. Direct maar een tweede keer bezocht. Wat is dit mooi! Tijdens de naweeën van de Flowerpower en de legendarische Jimi-albums maakt onze Frank dit.

Hij drinkt een whiskey in Morrison Hotel, loopt langs Abbey Road en maakt zijn eigen Watertown.
Ik wil daar wel vaker op bezoek gaan.

EttaJamesBrown: Sinatra moest niets van rockmuziek hebben, al heeft hij later wel eens samen met Elvis Presley gezongen. Mia Farrow bekeerde hem tot de albums van Joni Mitchell. Maar overigens leefde hij bijna in een parallel universum. Op dit album, dat door veel popliefhebbers wordt gewaardeerd, is de afstand tot rock en pop, mede door de bemoeienissen van Bob Gaudio, behoorlijk verkleind. Ik vind het, en misschien ben je dit wel met me eens, een tijdloos album, tijdlozer dan de muziek van The Doors als je het mij vraagt.

Ik geloof niet dat wij elkaar tegenspreken, al vind ik Morrison Hotel het allermooiste tijdsmonument uit 1970. Ik houd wel van Frank's parallelle universum.

Zo, die komt binnen!
Ik hou wel van boude beweringen, ik ervaar het echter toch net dat tikkeltje anders.
Geen slecht woord over Watertown. Maar The Doors, sjah, die overstegen het begrip 'tijd' in alle aspecten.

Ik zeg dat niet zomaar, en zeker niet om te schokken. Voor mij is Sinatra een grotere en belangrijkere artiest dan Jim Morrison. Dat heeft met mijn muziekbeleving te maken. Als ik van alle cd's en elpees die ik in mijn leven heb verzameld, er honderd mag houden, dan zitten daar minimaal twee albums van Sinatra bij, en geen enkele van The Doors. Ook niet van The Rolling Stones of The Beatles of Frank Zappa. Misschien een compilatie van Hank Williams. Maar het merendeel zou jazz en klassiek zijn.
Ik ben oud geboren, maar het is waarschijnlijk ook een kwestie van ouder worden, waarbij het mij steeds meer om de essentie gaat. Dat is uiteraard iets persoonlijks en ik bedoel er verder niets mee.

Stiekem hoop ik dat ook At Last daar bij zit, of anders Brilliant Trees.

Toch geen verplicht huiswerk voor 't album van het jaar 1970 editie heh

Zeer zeker, vigil. Al is het geen vervelende verplichting geweest. Zekerheidje in de selectie.

Dit album is zo ongelofelijk mooi. De zang, teksten, composities, samenhang van nummers, het klopt allemaal! Meesterwerkje!

Twee weken terug aangeschaft, nu al één van de beste aankopen dit jaar. Verschrikkelijk mooi vind ik het, prachtig concept album !!!!

Potverdikke. Ik word toch wel heel nieuwsgierig naar dit werkje.

Zijn stem heb ik altijd geweldig gevonden, dus daar zal het niet aan liggen.

Dan zou ik toch maar eens gaan luisteren, bikkel.

Een prachtig coherent geheel waarbij met name The Train als eindconclusie van een onaardse schoonheid blijft.

Is een ontdekking geweest die mij echt heeft aangegrepen.

Een van die ontdekkingen, waar we het allemaal voor doen uiteindelijk.

Dit album.

Zoals te lezen valt op de vorige pagina. Want laten we niet vergeten, hoewel het album nu meer algemeen in trekt lijkt, ik toch een van de eersten was die deze verborgen parel in recentere tijden wist op te duikelen.

Qua Sinatra zit je sowieso meer dan goed met deze en met Come Fly With Me. Perfecte wisselwerking tussen de melancholie en de feel good vibe waar hij ook erg sterk mee was.

[quote]Deranged schreef:



Zoals te lezen valt op de vorige pagina. Want laten we niet vergeten, hoewel het album nu meer algemeen in trekt lijkt, ik toch een van de eersten was die deze verborgen parel in recentere tijden wist op te duikelen.""

En ik!:) En na 8 jaar eindelijk veel meer erkenning, al vind ik twee pagina's nog veel te weinig. De lp heeft een nieuwe geremasterde uitgave gekregen en terecht. De cd is ondertussen ook vrijelijk verkrijgbaar (zie oa bol).
Koop 'em, wacht tot het donker is, zet hem op en luister en, vooral, onderga.

Ik denk dat dit typisch zo'n plaat is die langzaam maar zeker een klassieker gaat worden. Iedereen denkt in het begin jaja, dat zal wel maar eenmaal aan het luisteren gaan de mensen om.

Terecht, zeker een van Franks beste platen. Misschien zit ik met mijn 4* ook wel te laag, binnenkort weer eens voor deze filmische muziek gaan zitten.

Boeiend om te lezen mensen. Moet toch wel iets speciaals zijn.
Is dit niet een typisch voorbeeld van een album die snel in de vergetelheid raakte en sinds kort de waardering krijgt die het alsnog verdiend?
Het was ook niet bepaald een plaat die goed scoorde.