De Staat - I_CON (2013)

heb geen pc doe dit bericht plaatsen vanuit de koffieshop

Ik ben het met je eens, heb 'm ook bedankt voor de onderbouwing van zijn stem. Alleen als je dan serieus reageert op zijn argumenten: het is geen muziek en het is a-ritmisch, dan komt er eigenlijk geen reactie daarop. En daarbij opmerkingen als: te veel opgehemeld door de pers etc. leidde bij mij tot veel gefrons. Kortom: ik vind het een nogal matig onderbouwde 0,5*.

En nog iets: bij een andere plaat heb ik dat eens uitgezocht. 5,0* ligt een stuk dichterbij het gemiddelde wat aan platen gegeven wordt, als een 0,5*. Die laatste stem is daarom een stuk extremer en roept dus ook eerder reacties van andere users op.

west het heeft geen zin steek je energie in andere dingen hier

En daarbij is 'I_CON' echt wel een groeiplaat (uiteraard niet voor iedereen). Eerste draaibeurt kon ik er ook weinig mee. En ook al vond je 'De Staat' voorheen al niets. Je eigen smaak kán echt wel veranderen in de loop der jaren. Wordt breder of nauwer om maar iets te zeggen. Mijn smaak wordt - mede dankzij MuMe - alleen maar breder

Nu wil ik geen olie op het vuur gooien. Wat waarschijnlijk toch wel gaat gebeuren. Maar goed. Het meest verbazingwekkendste aan de recensie van Thomas en de navolgende reacties van hem vind ik nog wel het gebrek aan nuance. Wat je toch wel mag verwachten van iemand die voor een muziekmagazine schrijft. En dan ook nog 's beginnen over de pershype rondom deze plaat. Ik kijk al uit naar de recensie van 'I_CON' op lustforlifemagazine.nl en ben erg benieuwd wie deze mag gaan uitwerken

En o-ja. Ik sluit me aan bij 'herman' omtrent de nieuwe 'Lady GaGa'. Applause is inderdaad een lekker nummer (iets over smaak en breder worden )

Ik heb het bij deze plaat ook eens uitgezocht. Ook hier blijkt een 5,0 veel dichterbij het gemiddelde van 3,94 te liggen dan een 0,5. Interessante ontdekking. Ik heb de stemmen van gebruiker Thomas86 ook even bewonderd en deze volgen een vrij normale verdeling. Lijkt me dus niks om hysterisch over te doen, er zijn duizenden bedenkelijker minimumstemmen te vinden op dit mooie forum.

Ik heb de plaat gisteren zelf ook beluisterd. "A-ritmisch" was niet het eerste adjectief dat bij mij opkwam; sommige stukken in het begin zijn dermate ritmisch dat het zowat marsmuziek is. Vrij vervelend. Er stonden echter ook wat nummers tegenover die wel een spannende indruk maakten, dus ik bleef met een wat tweeslachtig gevoel zitten. Ik heb in elk geval enige motivatie om de plaat nogmaals te beluisteren en dat is meer dan bij het vorige album dat ik van De Staat hoorde.

Misschien heb ik dat onvoldoende gedaan, hier dan een nieuwe poging.

Muziek = voor mij emotie, iets wat je moet kunnen voelen. Bij De Staat en ook dit album komt er niets van emotie binnen bij mij: ik kan er geen enkel gevoel in ontdekken. Vandaar dat ik zeg: ik vind het geen muziek. (het emotieloze) Puur objectief gezien is het natuurlijk wel muziek, afhankelijk van de definitie natuurlijk, maar voor mij is het dat niet.

Ook het aritmische berust op gevoel: de ritmes voelen niet goed aan, te Spartaans en vaak wringt het met 'de songs' van De Staat, alsof het net allemaal niet klopt. Ik kan genieten van de meest bizarre ritmes, van Dream Theater tot de breakcore van Venetian Snares of snelle drumwerk in het debuut van The Mars Volta. Maar bij De Staat voelt het net wat aan als net niet, alsof de drummer steeds er naast zit want ik voel er maar niks bij. Hopelijk is het zo duidelijker..

En misschien schrijf ik het te veel op als statements, maar het is mijn mening over deze plaat en deze band. Het heeft in ieder geval een discussie opgewekt hier..

@ keijzm Bij een muziekblad hoef je niet per se meer te nuanceren, dan krijg je namelijk erg saaie recensies.. maar je moet bij forse kritiek natuurlijk wel duidelijk zijn. Bij Lust For Life weten ze dat ik niets met De Staat heb en zullen ze eerder een liefhebber erover laten schrijven, de overwegend positieve toon is namelijk de kracht van het blad tov het wat zuurdere OOR. Wel vind ik dat Nederlandse artiesten over het algemeen wel erg positief beschreven worden in de media (uitzonderingen als Roosbeef of Eefje de Visser in minder lyrische recensies van de Lust For Life daar gelaten). Als Jacco Gardner een Britse jongen was, had ie denk ik minder lof gehad in NL en als Case Mayfield een Ier was geweest had ie waarschijnlijk geen enkele publiciteit gehad hier.. maar dat is gissen.

Samenvattend: dat ik De Staat a-muzikaal en a-ritmisch noem is gebaseerd op mijn gevoel.. en te veel nuanceren levert waarschijnlijk weinig reactie op, maar ik begrijp dat de fans daar benieuwd naar zijn vandaar mijn uitgebreide uitleg steeds over iets wat eigenlijk heel subjectief en gevoelsmatig is, namelijk mijn muziekbeleving.

Ben ik het niet helemaal mee eens. Objectief luisteren en inleven zijn de magische woorden wat mij betreft. Een genuanceerde eindconclusie is inderdaad niet waar ik op zit te wachten bij een albumreview. Maar ik 'verwacht' van recensent wel dat deze met enige nuance schrijft en dus accenten geeft en onderscheidend schrijft. Een eindoordeel kan dan alsnog bikkelhard zijn en niet positief uitpakken. En het eindoordeel is dan ook juist niet zuur omdat het goed is onderbouwd. En daarbij spreek je jezelf enigszins tegen. Een liefhebber zal veelal (ongemerkt) genuanceerd schrijven om een (favoriete) band niet onderuit te willen halen of de platenverkoop niet teveel te beperken. Een liefhebber zal eerder minder objectief schrijven wat ook geeft te denken over diens recensie. En nogmaals, dat het niet je ding is prima. Kan ik best snappen. Ik vind het alleen apart dat je - als muziekliefhebber/ kenner - geen muzikaliteit of zelfs enige kwaliteit beluistert in dit album. Dat staat naar mijn idee los van het feit of dat je het mooi- dan wel emotioneel vindt of niet.

Ik vind het ook een beetje boerkes,

Je gaat je toch afvragen
is dit
het

Soort nationalistische insteek maakt denk ik sommige mensen soms misschien iets te gewillig enthousiast.

Je zou graag willen.

Dit land heeft een verlosser nodig. Gehele scene momenteel niet veel.

Het is gelukkig nog niet zo erg als dat gedoe van de Zoo.

Muzikale lompheid ten top.

Beste Casartelli, ik had het over het gemiddelde van alle platen hier op de website. Een stem van 5,0* ligt dichterbij de gemiddelde stem als een stem van 0,5*: dat is een extreme stem hier. Vandaar dat die stem eerder discussie opwekt. Een heel ander punt dus, dan jij beschrijft.

Je quote mij wel, maar ik heb het niet over het stemgedrag van Thomas86 gehad. Ik had een inhoudelijke discussie met hem. En nog steeds vind ik 'm wel erg zwart-wit in zijn mening, zeker omdat het volkomen waardeloos vinden van deze plaat nu puur op gevoel lijkt gebaseerd. Ik vind dat wel erg mager, voor dit muziekforum. Maar ja, dat is mijn mening.

Yadayadayada over die halve sterren. Blijft gewoon een povere plaat met als dieptepunt Witch Doctor.

Ik las zelfs een vergelijking met Swans bij het nummer Witch Doctor, dat snap ik echt niet. Swans weet de monotonie om te zetten naar iets ontzettend spannends, bij De Staat blijft het ehm.... monotonie.

Over monotonie gesproken, jij moet Windhand nog een kans geven. Hup!

Witch Doctor: favoriete nummer met de meeste vinkjes hier, ook ééntje van mij. Als je alleen al luistert hoe de uitspraak van die 2 woorden is: juist niet monotoon. Maar goed, All Is Dull, lalalalalalala...

Lijkt mij nou juist een uitstekend uitgangsunt, gevoel
Misschien wel het beste.

Zeker is dat zo. Alleen hier op dit muziekforum is het de bedoeling dat je je gevoel voor de muziek ook aardig kan beschrijven. Niet alleen: het is a-ritmisch, want dat is mijn gevoel.

Ik ben zelf best slecht in het beschrijven van dat gevoel. Maar dat weerhoudt mij er toch niet van deel te nemen aan dit muziekforum.
Ik heb een keer een concert van De Staat gezien en kan me wel iets voorstellen bij de kwalificatie a-ritmisch zoals Thomas86 dat hier lijkt te bedoelen. Hoekig, maaar net op het verkeerde moment. Zoiets.

Nou, zie je: je bent helemaal niet slecht in het beschrijven van dat gevoel!

Heel mooi geformuleerd juist. Dit kan ik prima volgen. Zelf vind ik dat 'hoekige op het verkeerde moment' juist zijn charme hebben, maar dan wel op deze plaat. Op de voorganger had ik er soms ook wat meer moeite mee.

Zeker, ik heb zo mijn momenten

Maar Thomas86 probeert volgens mij ongeveer hetzelfde duidelijk te maken. Dat is dan toch ook prima?

@ keijzm en @west les 1 van de journalistiek = objectiviteit bestaat niet. Hoe feitelijk je ook naar muziek probeert te luisteren, ook al pak je alle bladmuziek erbij.. het blijft een persoonlijke zaak. Natuurlijk is je gevoel gebaseerd op allerlei factoren, leeftijd, favoriete genres, welke platen je eerder al beluisterd hebt, je live ervaringen, of je iets van de teksten herkent uit je eigen leven... het wordt allemaal veel te zweverig om er zo diep op in te gaan vind ik.

Ik vraag toch ook niet steeds aan jullie waarom jullie sommige nummers van de Staat zo geniaal en prachtig vinden? blijkbaar raakt De Staat bij jullie wel de juiste snaar, bij mij blijft het uit.. misschien ben ik wel te weinig trots op de bands van eigen bodem.. ik vind dat landsgrenzen geen enkele rol moeten spelen in je muziekbeoordeling, misschien maakt mij dat juist wel in dat opzicht 'objectief'..

Exact!

als je naar frans bauer gaat kun je ook nog lang wachten op een drumsolo
thomas vind het gewoon niet goed je kunt net zo goed met een stoep tegel
praten hij blijft grijs

Briljant is het enige wat ik kan opbrengen voor dit album, geweldig!

Altijd al van de Staat gehouden, maar dit is toch wel het beste tot nu toe, wat een spektakel van begin tot eind!
'Witch Doctor', 'Refugee' en 'Input Source Select' als absolute hoogtepunten.

Dit worden heel wat uren luister plezier

BTW, iemand een tip waar ik deze met de beste prijs/kwaliteit verhouding op LP kan krijgen?

Afgelopen donderdag na het concert: € 20,- mét handtekeningen
Erg goed optreden btw, een band in topvorm!

Ik heb nergens geschreven dat ik het geniaal vind. Deze plaat heeft enige gewenning nodig (voor mij althans). Over wat je schrijft met betrekking tot landsgrenzen en zweverig


Over 'les 1 van de journalistiek' zouden we nog wel een boom kunnen opzetten, maar ik begrijp je punt wel als het - zoals hier - over muziek gaat. De waarheid of je muziek objectitief dan wel meer subjectief beoordeeld ligt ergens in midden denk ik. Evenals het aantal sterren dat dit album verdiend

Mijn conclusie na een keer of 7 luisteren. Uitstekende festivalplaat bestaande uit lekkere drammerige nummers. Hoekig en lomp zijn kwalificaties die eerder al voorbij zijn gekomen en daar kan ik me ook in vinden. Naast hetgeen wat ik eerder al schreef en overeind blijft na meerdere luisterbeurten; 'Lekkere brute en zelfs wat vuige nummers. Veel afwisselende elementen maar toch als één geheel bij elkaar gehouden.' Echt diepgang zit er niet in en na een aantal luisterbeurten is het ook wel weer even goed. Typisch en tegenstrijdig; eenmaal gewend aan de sound en vervolgens toch maar even aan de kant leggen want stukdraaien ligt bij dit album wel op de loer.

die andere opmerkingen waren ook niet aan jou geadresseerd

Nog een paar keer luisteren en je zit ook op 0,5

Zo leest het anders wel. Je haalt eerst mij en 'west' aan en vervolgens schrijf je 'jullie'. Maar goed, allemaal niet zo spannend (Ik heb hierboven de alinea's omgedraaid omwille de leesbaarheid). Die 0,5 ster van jou is gewoonweg een antistem en daar doe ik niet aan mee. Nu niet en later ook niet (cynisch bedoelde knipoog of niet). 3,5 is mijn eerste normering waarbij ik ernstig twijfelde tussen een 3 en 3,5. Mag jij raden waarom ik toch vind dat ze dat halfje erbij verdienen! En nu maar hopen dat niet teveel mensen dat zo doen

Maar goed.. Misschien is het verstandig om het nu te laten rusten. Of wil jij persé de laatste stem in deze. Dat mag wel hoor

Ik wilde jouw baan er niet bij halen, maar nu je er zelf over door blijft gaan... Een journalist heeft natuurlijk en vooral ook een persoonlijke smaak. Echter - en dat is nou precies wat een journalist moet doen - hij moet wel een genuanceerd beeld geven van in dit geval een plaat. De voors- en tegens en daar een waardeoordeel op baseren. Daar kan een laag cijfer uit komen, maar niet de ongenuanceerde 0,5* (ook niet na het lezen van jouw onderbouwing). Dat is echt te extreem voor de gemiddelde user hier, en al helemaal voor een journalist. Het verbaast mij dan ook niet om te lezen dat ze jou dan ook niet de review zouden laten schrijven over De Staat. Maar vreemd blijft dat natuurlijk wel.

@ keijzm Nee dank je, ik heb meer dan genoeg energie in deze plaat waar de honden geen brood van lusten gestoken, oh fuck wat doe ik nu... toch reageren weer

Maar tis echt geen haatstem dude, haters zouden nooit zo veel moeite doen om te beargumenteren waarom ze het slecht vinden en zich niet eens in de discussie mengen het is echt puur mijn mening over de plaat. Maar idd genoeg gezeverd, tijd voor mooie muziek. Ik ben weg hier, veel plezier allemaal met deze 'band'.

Ik ga genieten van de nieuwe Alter Bridge.

Dat klopt helemaal. Ik schrijf voor een webzine (Zware Metalen) en ik laat mijn mening lichtelijk doorschemeren. Als ik een plaat echt niks vind maar het zit muzikaal allemaal goed in elkaar zal het waarschijnlijk een nipte voldoende krijgen. Hier op MusicMeter geef ik meestal wel echt de score zonder de nuance. Thomas zou bij een recensie van I_CON waarschijnlijk wat hoger uitkomen dan hier op MusicMeter.

En toch nog even over de a-ritmische aspecten, dat is niet het geval. Bij een nummer als All Is Dull zitten de drums iedere keer voor de tel of na de tel en daardoor gaat het horten en stoten. Dat zit niet meteen als gegoten voor de luisteraar maar er zit wel heel veel ritmiek in. Maar Thomas86 vindt I_CON gewoon niks en daar is nu wel weer genoeg over gezegd.