Drake - Nothing Was the Same (2013)

De nieuwe generatie is tekstueel juist weer wat sterker dan de generatie van een paar jaar geleden. Drake hoort daar echter niet bij.

Dit album bevat teveel matige tracks, de gastartiesten maken een hoop goed maar op het niveau van Take Care zit dit album zeker niet, jammer.

Ik ben pas bij track 8, maar ben tot nu toe compleet weggeblazen door de producties. Wat een ijzersterke producties, duister, gevoelig, perfecte balance. Tot nu toe al vele malen beter dan de voorgangers. Het pianospel van Chilly Gonzales op From Time, gewoonweg prachtig!

Volledig met je eens, daarom vond ik het dus zonde om daarom af te zien van dit album wat verder heel anders in elkaar zit. Hard nummer hoor, daar niet van, past er gewoon niet tussen.

Beste. Artiest. Van. Het. Moment.

Weer Best New Music bij Pitchfork. Mij valt hij tegen. Vind ik hem niet zo tof als Take Care, maar bevat wel enkele hoogtepunten.

Ik vind dit plaatje zeker niet mis, er staan enkele hoogtepunten op zoals hold on, we're going home en too much . maar op zijn geheel is ie volgens mij toch wat inder dan take care. Het blijft wel een typisch en degelijk drake album dat voor de liefhebbers (zoals mezelf) wel te pruimen valt.

Goeie plaat! Na October´s very own vond ik de platen van Drake nogal matig kwa producties.
Dat heeft deze plaat zeker wel goed gemaakt!

Held!

Wat een heerlijke beat heeft Pound Cake

heb je die beat van Furthest Thing gehoord dammnn wat een beat vooral na 2.48!

Begrijp niet dat niemand dit nummmer op noemt! hand down!

Productie op dit album is erg goed. Favoriet is opener Tuscan Leather. Kan er nog niet echt een beoordeling aan vastknopen, komt later.

Divers album van een ongekende klasse. Goud.

Beter dan de 2 vorige albums.

Pound Cake, Too Much, Started from the Bottom, Hold on we're going Home zijn tracks waardoor ik het cijfer voor dit album misschien wel wil verhogen. 4 Tracks die ik erg vaak draai

Drake is de heilige drievuldigheid, in de naam van The realest n★★★a alive, The furthest thing from perfect en The world’s biggest douchebag. Amen

Maar hij ís dit alles, en Nothing Was the Same is helemaal van hem. Zonder angst zich een spiegel voor te houden. Wat er ook reflecteert. Zijn wereld lijkt ver van alles af te staan, maar als goede Man reikt hij de hand aan ons Adams, Sistine style! De rich kid blues klonken nog nooit zo aannemelijk.

Rechtdoor, met een catchy lijntje, treffend beatje, nog een graaf vloekwoordje ertussen, maar overtuigend. Daarom is het voldoende, komt hij er mee weg. Zijn raps en zangstijl, hoewel niet ’s werelds geniaalste, staan volledig op punt. Met de verschroeiende drumbeats en kort afgesneden samples worden zijn twijfels en statements treffend begeleidt. In alle opzichten vertelt hij zijn eigen verhaal, in zijn eigen stijl.

Nothing Was the Same laat zijn drievuldigheid zien, en meer. De complete Drake, te nemen of te laten, hard en helder.

Ware woorden Kemm! Mooie overdenkingen die voor mij zeer herkenbaar zijn. Blijft toch een fascinerend heerschap die Drake.
Ben al sinds de eerste draaibeurt helemaal verslaafd aan deze, nog steeds het eerste waar ik aan denk als ik muziek wil opzetten. Wat is dat toch met die man? Kandidaat voor plaat van het jaar.

Pound Cake is voor mij misschien wel de beat van het jaar, wat een heerlijke track

Typisch zo'n album waar je een aantal nummertjes van blijft luisteren en de rest verwijdert.
Degene die ik bewaar zijn Tuscan Leather, Furthest Thingt, Too Much, Pound Cake en het verassend goede bonusnummer The Motion. Qua producties is het af en toe echt briljant. Heerlijk atmosferisch of keihard. De beat van Pound Cake is nu al één van de bekendste en beste beats van het jaar.

Jammer dat Jay-Z hem verkracht. Drake is namelijk best goed op dat nummer.

Precieeees!

Ik sluit me aan bij aminam19,

Ik heb dit album een kans gegeven, man ik heb het gewoon afgezet want dit is een ware marteling aan mijn oren, ik heb de eerste 3 nummers gehoord en het lukte me niet om verder te horen wat een aanfluiting. Dan zegt iemand hier ''Beste. Artiest. Van. Het. Moment.'' dat meent ge toch niet? Tegenwoordig kunnen mensen een artiest niet meer kritisch beoordelen en waarderen ze alles veel te snel.

Ik begrijp niet dat mensen dit goed vinden en Eminem zijn nieuwste werk afkraken, iedereen zijn smaak natuurlijk maar dit is mijn mening. Met gastartiesten als Jay-Z, 2 Chainz en Big Sean komt dit natuurlijk nooit goed, en als ik een artiest wil horen opscheppen hoor ik wel naar Wiz Khalifa of 50 Cent die kunnen dat tenminste zonder mij te vervelen.

Wat me ook opviel was dat hij constant nigga zit te roepen terwijl hij een Canadese jood is en dan heb ik nog een vraag, is hij nu een rapper of een R&B zanger? Dit album verdwijnt mooi in mijn prullenbak en meneer Aubrey (klinkt nogal vrouwelijk vind ik) Drake Graham wil en ga ik nooit meer aanhoren van mij mag deze rap & hip/hop verkrachter in de vergeetput worden gegooid samen met heel zijn label Cash Money Records.

En nu ga ik verder uitkijken naar het album van Eminem genaamd The Marshall Mathers LP 2.

Dan zie ik in een bepaald topic op het forum dat je zegt dat iemand respect moet hebben voor meneer 50 Cent en dan lees ik deze hypocriete reactie....

Vooral die laatste zin heeft heel veel toegevoegde waarde.

Zulke praktijken had ik nooit achter Jay-Z verwacht, maar ain't no nigga like the one that Drake's got.

Jay-Z stond dan ook achter.

Trouwens, jammer dat Krimsonite alweer weg is. Hij leek me wel een mooie toevoeging aan de site. Niemand anders begon toch over Canadese joden? Nou dan.

Ja Krimsie bracht discussies op gang met goed onderbouwde meningen.