Arcade Fire - Reflektor (2013)

En ik vind ieder album van Arcade Fire, inclusief deze, ongeveer 6,7 keer zo goed als ongeveer driekwart van de albums die je daar opnoemt. Zie hier een slachtoffer van die uitgekiende marketingsstrategieëen, zoals kistenkuif, je medestander, ze noemt. Voor stortingen op mijn bankrekening ter ondersteuning even pm'en.

Die opgeklopte status van de 'klassiekers' is natuurlijk net zo goed een soort hype. De meeste van de platen die John Self noemt vind ik (op zijn minst) oké, maar als je ze nu, zonder context, nieuw leert kennen zijn het ook gewoon platen met leukere en minder leuke eigenschappen. Om er principieel vanuit te gaan dat iedereen die iets nieuwers op datzelfde niveau plaatst een schaap of een nitwit is, is inderdaad wel een beetje aanmatigend, sorry.

Dat laatste wordt toch niet beweerd? Ik ben het met het begin van je reactie overigens wél eens. Toch intrigeert de hoge rating mij. Ik heb eigenlijk geen idee hoe de meerderheid van de users op MuMe naar albums luistert. Streaming? Of nog fysiek met headset vanaf vinyl of cd in een winkel, na een eventuele eerste verkenning op spotify etc.? Ik luister om te verzamelen. Dat maakt mijn oordeel vaak absoluut. Met een dunne beurs moet je als muziekverslaafde hard zijn. Als je alleen albums tot je neemt middels streaming zou dat de rating wel eens omhoog kunnen duwen. Het kost namelijk niks. Zo maar een hypothese....

Volgens mij zegt John Self dat laatste hier:



vrijwel letterlijk, ik kan het althans niet anders interpreteren.

Ik heb zelf overigens niet het gevoel dat de drang om 'de knoop doorhakken' voor aanschaf, of juist het niet nemen van deze beslissing, mijn waardering hoger of lager doet uitkomen, maar wellicht komt het voor wat je zegt.

Dat heet gewoon persoonlijke smaak. ik kan heel goed begrijpen dat je gaat voor Stones, Tool, U2, Dylan enz. Hebben top platen gemaakt.
Vind het alleen zo jammer dat als een band wat nieuws probeert gelijk de wenkbrouwen omhoog gaan.
Als je Arcade Fire niet in jouw rijtje thuis vind horen begrijp ik dat ook. Gewoon niet je smaak.
Wat ik niet begrijp is dat je dan bliepjes en gestofzuig roept?
Wat vind je b.v. van Funeral of Neon Bible? Dat zijn grensverlegende platen.
Dat je het niet goed vind begrijp ik maar ik vind b.v. Exile On Mainstreet niet erg bijzonder maar erken wel dat het een klassieker is.
Een beetje kort door de bocht om te roepen dat Arcade Fire niet in jouw rijtje thuis hoort.
Arcade Fire heeft zich echt wel bewezen en klassieke songs opgenomen die zich kunnen meten met nummers die jij goed vind.

Dat geroep over een hype vind ik ook zo zwak. Dat werd ook geroepen bij een hoop andere klassiekers en ik herinner me de laatste Radiohead nog. Een erg goede plaat (over bliepjes en gestofzuig gesproken )

Ik denk dat je niet om de bliepjes en het gestofzuig heen kan maar je er voor open stellen is best wel lastig met een zo klassieke smaak als jij.

Toch eens proberen en dan kom je misschien tot de conclusie dat niet alles met bliepjes en gestofzuig een hype is

Arcade Fire is geen hype. Funeral is al bijna 10 jaar oud, en de band heeft sindsdien behoorlijk getourd.
Ook al is Reflektor dan een beetje een lichtgewicht, het succes is met hard werken eerlijk verdiend.

Amen.

Hoewel: bijna. Let it Bleed staat ook in mijn top 10, net als Neon Bible. Arcade Fire en the Rolling Stones vind ik beiden wereldbands.

Hogere wiskunde?

Het klopt niet: je hebt altijd stemmers in allerlei soorten en maten, zeker bij al 269 uitgebrachte stemmen. En daarnaast zou jouw redenering dan voor elk album op moeten gaan. Overigens levert Arcade Fire consistente kwaliteit: al hun 4 albums staan op 4,0* of hoger.

Arcade Fire is inderdaad geen hype maar de lancering van het album heeft wel de kenmerken ervan. Niets nieuws overigens en passend bij de tijd. Hetzelfde gebeurde vooraf en bij de release van de recente Bowie, Editors, Arctic Monkeys, Alt-J en zo kan ik nog wel even verder gaan. Gewoon de laatste update in de muziekindustrie van het ouderwetse pluggen. Part of the game. Funeral vond/vind ik een mooi consistent album dat veel voor de toekomst beloofde. Die belofte hebben ze, ondanks hard werken, voor mij daarna niet kunnen waarmaken. En ze overtuigen me helaas ook niet met Reflektor. Voor mij teveel over de top.

Dat laatste is natuurlijk niet per se een gevolg van het eerste. Heel veel mensen willen zo'n album graag goed vinden waardoor je bij voorbaat al anders gaat luisteren. Dat geldt andersom ook natuurlijk, dat je bevooroordeeld luistert als je het toch al niks vind, al heb ik het idee dat die mensen uberhaupt minder vaak een stem uitbrengen.

Ontopic: de zwakke nummers worden steeds zwakker en bij de betere nummers gaan de lyrics me steeds meer tegenstaan. "Scream and shout 'till we work it out" in Afterlife vind ik toch echt Disneyclub-niveau. Met bijvoorbeeld "see you on the other side, we all got things to hide" kiezen ze ook in Reflektor voor het makkelijkste rijmwoord zonder dat het ook maar iets bijdraagt aan het thema of de rest van het nummer (sterker nog, vaak is het gewoon totale onzin).

Als de waas van mooie melodieën en arrangementen wegtrekt blijft er van de meeste nummers bar weinig over. Jammer.

Arcade Fire weet toch weer indruk te maken. Na een week bijna niks anders te hebben geluisterd dan dit album kan ik concluderen dat dit toch wel echt een meesterwerk is, althans voor mij.

Het gevoel en de sfeer van dit album zijn moeilijker te omschrijven dan de voorgaande albums. Misschien maakt het 't daarom zo fascinerend. Op Funural en Neon Bible lag die spanning en emotie vooral aan de oppervlakte. Die platen kwamen direct binnen. The Suburbs had al wat meer tijd nodig, niet alleen vanwege de hoeveelheid tracks, maar vooral omdat sommige nummers in de details spannend waren.

Tijdens de eerste luisterbeurten waren het vooral de eerste tracks (1 t//m 6) die me wisten te bekoren. Maar naarmate ik hem steeds meer ging luisteren ontwikkelde ik een soort van onbeschrijfelijke verslaving voor die laatste nummers. Porno en Afterlife zijn twee geweldige nummers, en ja, zelfs supersymmetry kan ik waarderen; de storm is gaan liggen, het album is min of meer voorbij en dan kabbelt er nog wat sferische muziek na. Sommige zouden dit cynisch kunnen opschrijven, en ergens snap ik dat ook wel, het moet je natuurlijk wel liggen. In een eerder bericht vertelde ik al niet zo'n moeite te hebben met de verschillende stijlen die ze gebruiken op dit album. Ik vind het uitstapje naar de glamrock, disco en electronica vrij natuurlijk verlopen, en ben ik vooral blij dat ze dit avontuur zijn aangegaan. Die eerste drie albums hebben nu eenmaal wat meer overlapping met de conventionelere pop/rock muziek en waren daarom zeer populair bij een grote groep muziekliefhebbers. Het is niet voor niets dat op Neon Bible vergelijkingen werden gemaakt met Bruce Springsteen, op dit album is David Bowie een treffende vergelijking. Nu kan ik naar ieder genre luisteren dat met klasse wordt gebracht. Dat zal een van de redenen zijn waarom dit album mij ook zo goed ligt.

En dat Arcade Fire een pretentieuze band is zijn we zo langzamerhand wel achter mensen. Nou en, waren en zijn dat niet heel veel grote bands?

Erg gave plaat! Nergens voor mij baanbrekend, maar dat hoeft ook niet. Arcade Fire heeft mij nooit 100% gegrepen, maar dit komt al in de buurt. Krijg een sterke Talking Heads vibe bij vlagen en dat is alleen maar goed. 4 sterren.

Porno _o_

Daar heb je helemaal gelijk in. Zelf ga ik bewust de berichtgeving uit de weg (ik lees ook geen interviews en diepgaandere recensies), omdat ik eerst onbevooroordeeld mijn eigen oordeel wil vormen. Zo ver ben ik nu nog niet echt, al geniet ik wel van de plaat (maar een aantal songs moeten nog wel wat landen).

In die opmerking kan ik me helemaal vinden, Herman. Zelf laat ik me ook nooit iets opdringen, maar wordt soms wel op het forum getriggerd door bepaalde berichten om toch eens te gaan luisteren. Een tijdje geleden kwam ik het commentaar van Kistenkuif tegen bij het album van Wise up ghost van Elvis Costello & The Roots. Deze combinatie nodigde mij in eerste instantie niet uit om te gaan luisteren, maar het enthousiaste commentaar van Kistenkuif was toch een drijfveer om te gaan luisteren. En terecht bleek achteraf!

Haha, zit door "Here Comes The Night Time" de hele tijd met Hypnotize van BIG in mn hoofd. Zelfde basloopje..

Treffende vergelijking met Bowie. Vorige maand de late 70's albums van hem uitgekamd en de link met Reflektor is op z'n plaats. Springsteen kan ik (nog) niet bevestigen.

Bowie nam al eens op met Arcade Fire en op de laatste plaat van LCD Soundsystem staat een nummer dat wel heel erg leunt op Bowie's Heroes, dus die invloed is goed verklaarbaar... Ik zou zelf wel eerder de link naar The Clash' Sandinista leggen, denk ik, maar da's meer gevoelsmatig vooralsnog.

... ben alleen bekend met London Calling. Snel verandering in brengen

Bijzonder om te lezen dat voor veel mensen enige luisterbeurten nodig zijn voordat het spreekwoordelijke kwartje valt. Bij mij was het meteen de eerste keer raak (toegegeven, op koptelefoon en in het donker met een jointje erbij, de wijze waarop ik altijd platen waar ik naar heb uitgezien voor de eerste keer consumeer), maar ik vind hem nog steeds alleen maar beter worden. Toch wel leuk dat een AF-plaat eens de meningen een beetje verdeeld, zorgt voor spannende discussies.

Weet je zeker dat je de goede cd opgezet had?!

Haha, nou, ik raakte wel even danig in de war van die ´hidden track´ waar mijn rip mee begon.

Precies hetzelfde, (behalve de joint ) vond het gelijk al een heerlijk album en na nog meer luisterbeurten word het maar steeds beter. Misschien nog wel potentie naar een voltreffer, maar daarvoor moet het de tand des tijds nog wel even overleven. Nu 4,5*

Ik moet zeggen dat ik na zo'n vijf luisterbeurten nog niet kan zeggen dat ik de echte Arcade Fire-kwaliteit heb ontdekt. Het is toch nog toe allemaal best goed, maar van een nieuwe Arcade Fire verwacht ik meer dan dat. Mijn favoriete nummer is Porno. Ook de afsluiter vind ik erg mooi. Reflektor begint me eerlijk gezegd een beetje de neus uit te hangen...

van 2.5 sterren naar 4 sterren

Het kwartje is blijkbaar gevallen. Mooi toch

Als er dit jaar één album was waarnaar ik uitkeek was het deze van Arcade Fire. Nu al twee keer beluisterd en het valt best mee. Wat meer elektronisch dan vorige albums - er komen wat meer invloeden uit de 80's-dance en synthipop binnensluipen - maar toch herkenbaar Arcade Fire die duidelijk niet voor één gat te vangen is. Natuurlijk klinkt dit pretentieus maar ook met veel passie, sfeer en avontuur. Al weten de songs mij iets minder te imponeren dan die van de vorige albums (misschien dat ze nog moeten groeien) maar 4* is het wel waard.

Luister 'Keep the Car Running' & '(Antichrist Television Blues)'. Dan snap je 'm wel. Niet alles van Neon Bible is te vergelijken met Springsteen, daarvoor is het teveel Arcade Fire'ish

Jeanne d'Arc-ahoe

Ik zie net op amazon uk dat er ook een Canadese Limited Edition CD versie is met 3 artprints. Die kan je nu op de marketplace daar voor weinig in huis halen.

Heeft weinig met Arcade Fire te maken, des te meer met Springsteen.
Neon Bible vind ik ook het beste werk van ze.