Arcade Fire - Reflektor (2013)

Verbazend goed album na 2 luisterbeurten, is me nog altijd niet duidelijk waarom The Suburbs hier zo hoog ingeschat wordt (indie rock op zijn middle of the roadst rondom een onnozel concept) maar hier slagen ze er toch in om ondanks de behoorlijk lange speelduur mijn aandacht het grootste deel van de tijd vast te houden. Plaat is behoorlijk spannend en gevarieerd en gelukkig hebben ze de valkuil waar ik in eerste instantie wat voor vreesde op basis van de titeltrack, nl de grote James Murphy feat. The Arcade Fires show kunnen vermijden - Murphy's invloed blijft het overgrote deel van de tijd op de achtergrond. Directere nummers zoals verbeten rocker Normal Person en het geweldige Afterlife (zit volgens mij een hit in) worden afgewisseld met interesante experimenten als Awful Sound en Porno. Een keer pakt dat wel niet zo goed uit (it's never over meandert wat richtingloos rond zonder ooit een punt te maken) en zo'n You Already Know is het soort anonieme indierocker waarvan The Suburbs er ook al een stuk of 10 had maar het merendeel van de nummers heeft op z'n minst toch een paar goede ideeën en ik heb het gevoel dat door de grotere gelaagdheid er ook veel meer groeipotentieel is dan op The Suburbs. Leuke afsluiter trouwens ook.

Het kan aan mijn versie liggen, maar ik vind het allemaal vrij vlak klinken

Ik hoor veel Bee Gees, Michael Jackson, Talking Heads en LCD Soundsystem maar vooralsnog vrij weinig Arcade Fire.

Nog wel beter dan The Suburbs maar dat was ook niet zo moeilijk.

Ik hoor veel Arcade Fire, met invloeden van the Talking Heads, LCD Soundsystem, Roxy Music & New Order.

Klinkt goed, ben benieuwd waar deze plaat uiteindelijk terechtkomt in de Arcade Fire-pikorde. Ze hebben flinke concurrentie binnen het eigen oeuvre in ieder geval. Tot nog toe springen de nummers Reflektor, Here Comes the Night Time en Afterlife eruit, maar dat kan er ook mee te maken hebben dat ik die al kende. Flashbulb Eyes lijkt me vooralsnog een misser.

Door de gelaagdheid van de muziek kan het hier en daar wat chaotisch overkomen, maar het kan zijn dat dat verdwijnt als de nummers zich in mijn brein gaan nestelen en wat nu nog chaos lijkt bekend terrein wordt.

Supersymmetry is trouwens precies het soort nummer waar ik van hou als afsluiter van een album. Wat minder druk en gehaast dan de rest, de muziek komt tot rust. In mijn download is die tape die teruggespoeld wordt er afgeknipt. Ik geloof ook niet dat ik die mis.

Reflektor is een album waar Arcade Fire deels een nieuw ingeslagen weg bewandelt, met ondermeer electronische en dance invloeden, maar waarbij wel hun eigen sound herkenbaar blijft. Het geheel komt muzikaal regelmatig enthousiast en soms zelfs vrolijk over. Toch ligt het drama en soms de chaos niet ver weg. In de teksten zijn zoals altijd ook andere negatieve geluiden hoorbaar.

De meeste nummers lopen heerlijk. Het voorbeeld daarvan is natuurlijk het allang bekende fantastische openings- en titelnummer. We Exist moest ik aan wennen, maar inmiddels is het gegroeid tot grote hoogte. Flashbulp Eyes heeft Haïtiaanse roots en valt mij eigenlijk nogal mee, in vergelijking met de al gehoorde live versie. Ook met die roots en echt een heerlijk nummer is Here Comes the Night Time, in een lekkere chaos eindigend.

Dan volgt het beste Talking Heads nummer sinds Burning Down the House: het utterly brilliant Normal Person. Is anybody as cool as a Normal Person? Well are you?! Die gitaar is echt fantastisch! Play it loud!
Het popliedje You Already Know is een lekker liedje met een fijn synt- / gitaarriedeltje erin. Joan of Arc is een sterk dancerock nummer. Vooral het aanstekelijke refrein is erg prettig.

Here Comes the Nighttime II levert dan eindelijk eens een typisch rustig triestig Arcade Fire nummer op. Mooi. Het minste nummer van het album, maar nog steeds aardig, is het wat onsamenhangende Awful Sound (Oh Eurydice). Het antwoord van haar mag er juist wel heel erg wezen: It's Never Over (Oh Orpheus) heeft een bas en een synt als een huis waaromheen wordt gemusiceerd en gezongen. Steengoed!

Porno is één van de volgende hoogtepunten van het album. New Order achtige synthesizers op een wereldbeat en daar dan de zang van Win op. Geweldig. Afterlife haalt de Haïtiaanse invloeden terug, nu gemengd met de moderne dansmuziek. Ik vind het een ijzersterk nummer. Tot slot nog zo'n mooi rustig Arcade Fire nummer, Supersymmetry is een fraai duet geworden, een mooie afsluiter van een prachtplaat. Ze flikken het weer en nu weer anders: weergaloos knap!

Hoewel ik nog wacht op een kwalitatief betere versie, viel mij bij de 2e luisterbeurt al op hoe veel meer ik van deze plaat genoot dan bij de 1e luisterbeurt.

En ik realiseer me dat dat tot dusver bij alle Arcade Fire platen het geval was. Ik heb de verwachting dat deze nogal wat gaat groeien ook.

Ik krijg hem morgen binnen . Ben vooral heel erg benieuwd naar de studio versie van Normal Person.

Op cd 1 staat een hidden track (track 00) dat begint met een omgekeerde instrumentale versie van Reflektor. Andere omgekeerde fragmenten erbij en in totaal ruim 10 minuten.

Ik wacht met luisteren tot ik m'n vynil binnen heb, om meteen de beste kwaliteit te hebben
Maar 't is verdomme lastig om niet op 'download' te klikken

Is David Bowie ook te horen op het einde van We Exist, of hoor ik het fout?

Alles klinkt vlak. Torenhoge verwachtingen na single Reflektor. Afterlife vond ik ruk klinken, nu stukken beter. Awful Sound valt tegen, terwijl de snippet mij in extase bracht.

Het vlakke geluid ligt misschien aan de download, maar het klinkt te gepolijst, zoals iemand hier zei: teveel alsof ze het beste album ooit wilden maken.

Hier zullen nog veel luisterbeurten overheen moeten gaan.

Kan iemand zeggen bij welke minuut/seconde Bowie te horen is in Reflektor? Ik mis hem continu.

Bij dit stukje:

Thought you would bring me to the resurrector
Turns out it was just a Reflektor (It's just a Reflektor)

Op 4:50 valt Bowie in

Op 4:50

edit: the eraser was me voor


Hetzelfde hier

Oh ja! Nu hoor ik het! Ik dacht al: ze hebben de vocals van Win wel heel erg hol gemaakt. Nu heb ik het door x) hahaha

Ik had bij The Suburbs een roadtrip-achtig idee over opgroeien en dromen najagen en ook al staan er op dat album een aantal missers, het was wel een veelzijdig album.

Ik heb bij Reflektor het idee dat het een album is dat redelijk abstract is en moet indalen. Het klinkt ook alsof er veel verborgen lagen in de nummers zitten.

Ook ik kan na één luisterbeurt geen mening vormen.

Een boel berichten over webrips/transcodes/bitrates en weet ik wat weggehaald. Graag over de muziek ouwehoeren, daar komen we hier voor.

Die eerste vijf nummers zijn alvast fantastisch, daarna gaat de vaart er wat uit. Here Comes The Nightime vind ik fantastisch. Swingend maar ook gevoelig, live kan dit wel eens fantastisch worden.
Tweede helft van de plaat heeft nog wat meer luisterbeurten nodig om er te kunnen over oordelen.

Goed, heb hem ook geluisterd, moet toch weten waar ik over praat.

Na het openingsnummer dat ik al kende en wel sterk vond kon ik de andere nummers induiken... en ging het eigenlijk meteen mis... de eerste 4-5 nummers, worden we doodgegooid met beats en synths die op mij wel wat goedkoop overkomen, maar vooral erg monotoon blijven, monotoon qua tempo, monotoon qua instrumentatie, monotoon qua sfeer, monotoon qua zang... gewoon monotoon dus . Misschien is dit een invloed van de LCD-producer, dan prijs ik mezelf gelukkig dat ik nooit in LCD-soundsystem ben gedoken

Waar cheesy pianostukjes als op Here Comes The Night op oude platen nog werkten was omdat daar afwisseling in zat, (in Haiti bijvoorbeeld ligt onder de keyboardstukjes een vioollijn en een gitaarstukje in plaats van slechts een duffe beat) en die mis ik hier nogal...Gelukkig komt die later in het album wel, het begin van de 2e schijf is gevarieerder en weet me al een stuk meer te pakken, het zijn nog steeds niet de sterkste nummers (wat is er met zijn stem dat ie elk nummer vrijwel hetzelfde zingt?), maar het wordt een beetje gevarieerder.

En eigenlijk blijft het tot het eind sterker worden, maar toch zijn de nummers niet sterk genoeg om de duffe smaak van het eerste half uur weg te spoelen.. Ook jammer dat de stem van Regine eigenlijk nergens meer een echt prominente rol krijgt, de nummers die zij zong vond ik eigenlijk steevast de betere nummers op The Suburbs en Funeral)..

Ik zet dan liever de solo-plaat van hun violiste nog een keer op

Jammer dat men met uitzondering van Normal Person en Afterlife nergens echt doorpakt. Het wordt daardoor toch een wat gezapig geheel en dan druk ik me nog voorzichtig uit. Ik mis uiteindelijk toch de bombastische uitspattingen en de beklemmende climaxen die Funeral en Neon Bible wel hadden. Het blijft allemaal perfect binnen de lijntjes qua zang en tekst en de fletse lijn van The Suburbs wordt daarmee netjes doorgetrokken.

Zou hier eigenlijk geen voldoende voor moeten geven maar het blijft wel AF natuurlijk

Er gaan geruchten dat Arcade Fire een stream van Reflektor op zijn vernieuwde website heeft gezet, maar hij ligt er nu uit.

Morgen maar eens via de stream beluisteren, sowieso betere kwaliteit dan de lek.

Net Reflektor voor de eerste keer beluisterd en ik werd er niet echt razend enthousiast van. De titeltrack vind ik fantastisch en ik hoop dat dat ook gaat gebeuren met de rest. Maar het kan raar lopen: Funeral begon met 2 sterren en stond een jaar later op 5.

Stream is duizendmaal beter.

Er is al een lek in perfecte kwaliteit hoor, 198mb.

Ik word hier niet blij van. Alle nummers zitten vol met synths, onduidelijke en overbodige lagen en de teksten komen niet over. Het lijkt alsof het allemaal heel wat is, maar ik mis de melancholie van The Suburbs, het bombastische van Neon Bible en de meesterlijke nummers van Funeral. Het is een brei van alles en nog wat om iets kunstzinnig te laten klinken. Een hoop verbeelding, weinig echte muziek.

Kom tot nu toe op 2.5 sterren.

*Ik luister nu overigens ook via de stream. Beste kwaliteit.

De stream zorgt ervoor dat ik eigenlijk moet terugkomen op mijn scepsis hierboven. Het is briljant.

Een dergelijke briljante plaat overtreffen is best lastig