menu

Electric Light Orchestra - Eldorado (1974)

Alternatieve titel: A Symphony by the Electric Light Orchestra

mijn stem
3,98 (289)
289 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Jet

  1. Eldorado Overture (2:12)
  2. Can't Get It Out of My Head (4:21)
  3. Boy Blue (5:19)
  4. Laredo Tornado (5:29)
  5. Poor Boy (The Greenwood) (2:57)
  6. Mister Kingdom (5:29)
  7. Nobody's Child (3:56)
  8. Illusions in G Major (2:37)
  9. Eldorado (5:17)
  10. Eldorado Finale (1:34)
  11. Eldorado Instrumental Medley * (7:56)
  12. Dark City * (0:46)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 39:11 (47:53)
zoeken in:
avatar van Lukas
3,5
Wow zeg! Dit album blaast echt alles omver. Op het randje van te bombastisch en eigenlijk best fout, maar toch nooit over dat randje heen. En dat zijn doorgaans razend knappe platen. Tot voor kort kende ik alleen Can't Get It Out of My Head. Nou vond ik dat al een mooi nummer, maar het geheel van deze plaat maakt het nog een heel stuk prachtiger. Het daaropvolgende intro van Boy Blue is haast niet te overtreffen, en de plaat wervelt daarna maar verder. Waarbij dan weer hele orkesten voorbij trekken. ELO wordt vaak tot de symfonische rock gerekend. Symfonisch is het zeker, rock niet echt vind ik. Ik zou het zelf omschrijven als psychedelische orkestpop & roll. Slotsom is dat ik dit album de afgelopen dagen grijsgedraaid heb en dat ik bij weer een luisterbeurt tot de conclusie kom dat 16 Horsepower mijn top 10 maar eens dient te verlaten. Wat er in komt? Raad eens...

avatar van WeZet
4,0
De bevestiging van wat Lynne orkestraal in zijn mars had. Zou niet verkeerd staan in de tijd van de klassieke grootmeesters. Je moet de plaat inderdaad in zijn geheel luisteren (Can't Get It Out Of My Head kan wellicht los) om hem optimaal te waarderen. Toch vind ik de latere albums van ELO waarin de strijkers door synths vervangen zijn niet 'slechter'. Lynne ging goed met zijn tijd mee en bleef vernieuwen. Met succes. Na Balance of Power was het helaas wel voorbij. Zoom is niet zo fraai...

5,0
Sinds de aankoop van de lp in 1979 is het eigenlijk de enige lp/cd die ik van de eerste tot de laatste noot met een 5 waardeer. Dat is heel bijzonder. Het album klonk bij de eerste beluistering net 'als iemand die je voor het eerst ontmoet, maar eigenlijk al heel lang lijkt te kennen'. Wellicht zitten er gejatte elementen van de beatles, klassieke meesters en andere grootheden in die magistraal zijn omgewerkt, anders kan dat toch niet? De instrumentatie is gelikt, de sound echter niet. Wat stoffig, maar dat geeft het album nu juist zijn eigen sterke persoonlijkheid. De opbouw is fenomenaal, de omslag van de ene track naar de volgende, houdt je bij de les. Lynne heeft zichzelf niet meer overtroffen hierna, is mijn mening. Wel met enkele songs, maar met geen enkel album. En dan blijkt het hele ontwikkelings/opnameproces van belachelijk korte duur te zijn geweest.... Door de jaren heen trekken de diverse nummers onderling afwisselend hun aandacht. Dat houdt het album voor mij luisterbaar en maakt steeds weer nieuwsgierig. Hoe kan dat, denk ik dan.

avatar van Tony
5,0
ELO 2 en het bescheiden succes van hitsingle Roll over Beethoven had de platenmaatschappij gesterkt in de aanname dat ze met ELO iets moois in handen hadden. Ondanks het vertrek van Roy Wood en de onzekerheid over de toekomst van de band, ging het budget omhoog. En zodoende kon Jeff voor het eerst een echt orkest gebruiken om de symfonische strijkerpassages in te spelen, zoals de Moody Blues al in 1967 hadden gedaan. En dat Jeff hier blij mee was is te horen op Eldorado. Een onbetwist hoogtepunt uit het oeuvre van ELO, in al zijn over the top bombastische pracht.

Het eerste ELO ‘concept’album ook, hoewel ik het een flinterdun concept vind; De hoofdpersoon lijdt/leidt een miserabel leven als bankmedewerker en vlucht in een droomwereld, waar hij de gevierde, geliefde en gewilde held is.

“The dreamer, the unwoken fool. In dreams no pain will kiss the brow.”

Opener "El Dorado Overture" is bizar, beangstigend en symfonisch. Jeff trekt na de vocoderstem meteen alle registers open en integreert het symfonisch orkest meteen volledig in de ELO sound. Indrukwekkend, ook hoe de overgang naar "Can't Get It Out My Head" verloopt. Een nummer zoals de Beatles graag gemaakt zouden hebben als ze nog hadden bestaan. Prachtig, melancholisch, romantisch, verhalend over hoe de droom zich langzaam ontvouwt, een dagdroom wellicht, het schemergebied tussen bewustzijn en slaaptoestand.

“Boy Blue” laat vervolgens prachtige arrangementen van piano en violen horen, afgewisseld met uptempo elektrische gitaar. De ideale combinatie van klassiek en rock.

“Laredo Tornado” is een nostalgisch nummer over de dagen dat de wereld nog niet bedekt was met plaveisel en betonnen skylines. Een prominente rol voor de synthesizer in dit nummer. Met een dramatische stem van Jeff Lynne om het verlies van ongereptheid te benadrukken. Mooi.

Op “Poor Boy” is een prominte rol weggelegd voor de piano en strijkers. De typische engelachtige backing vocals die later op bijvoorbeeld Out of the Blue prominent aanwezig zijn, lijken hier voor het eerst hun intrede te doen. De afsluiting van het nummer is magistraal, met het orkest dat op volle snelheid naar het einde van kant 1 dendert.

“Mister Kingdom” wordt vaak afgeschilderd als een rip-off van Across the Universe, maar Jeff Lynne heeft de Beatles altijd met respect gequote, zo ook hier. Het nummer is een beetje loom en zwaar geokestreerd, verhaalt verder over wat er in een droom allemaal mogelijk is en wat er aan het eind van de regenboog te vinden is, het beloofde land Eldorado.

“Nobody’s Child” klinkt als een nachtcluboptreden. Zwoel, zwaar, het ELO koortje is ook hier weer te horen en de jongeman droomt dat ie door een wat oudere vrouw wordt verleid.

De titel “Illusions in G Minor” is misleidend, want heeft niks met het klassieke thema te maken, het is een rock ’n roll kraker die Jerry Lee Lewis opgenomen zou kunnen hebben. Het minste nummer van dit album voor mij.

In afsluiter “Eldorado” wordt het album behoorlijk triest, wanhopig en dramatisch afgesloten, met een Jeff Lynne die de 3 tenoren naar de kroon lijkt te willen steken. Een van zijn meest dramatische zangprestaties in zijn hele ELO carriere. Ook symfonisch wordt nog even alles uit de kan gehaald. Aan het eind wordt onze hoofdpersoon wakker uit zijn mooie droom, ervaart de sombere realiteit en zijn onbeduidende rol in het geheel als nog deprimerender dan aan het begin van het album en zoals ik de afsluitende tekstregel interpreteer, verkiest hij de eeuwigheid van de mooie droom in Eldorado boven het aardse bestaan.

"The dreamer, the unwoken fool, high on a hill in Eldorado".

Pfff, 5 sterren

avatar van adri1982
4,5
Prachtig album! Veel mooier en beter dan hun bekendste album: Out of the Blue, dat 3 jaar later (in '77) verscheen. Eldorado kocht ik al in 2009 of 2010 op LP in een kringloopwinkel, maar toen ik dit album afgelopen weekend (voor 5 Euro) op cd in de Mediamarkt zag liggen, besloot ik om die (samen met Never Mind the Bollocks van The Sex Pistols) ook maar mee te nemen.

Ik heb er helemaal geen spijt van. Het is zo ongeveer van het begin tot het einde mooi. De Overture is al meteen een wonderbaarlijke klassieke opener (Naar Jeff Lynn's zeggen zou dit zijn eerste opname met een Orkest), en gaat magnefique over in Can't get it out of my Head, E.L.O.'s mooiste nummer ooit, wat mij betreft. Ook de Orchestrale knip ervan in de exclusieve Eldorado Instrumental Medley, die op mijn cd-versie staat, is geweldig.
Boy Blue vind ik ook behoorlijk goed, wel wat minder, maar daarna volgt Laredo Tornado, met een heel mooi gitaarsolo erin.

De beste nummers op de B-kant van de LP/ nr 6-10 van de cd vind ik zonder twijfel: Mister Kingdom, waarin het vioolwerk langzaam wordt opgevoerd, alsof het steeds heviger wordt, en natuurlijk de voorlaatste track Eldorado.

Dit album verdient van mij (minstens) een 4,5*.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:13 uur

geplaatst: vandaag om 09:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.