Joy Division - Substance (1988)

Volgens mij kwamen lp en cd (min of meer) tegelijk uit. Ik kan me nog herinneren dat ik er van baalde dat ik de lp-versie moest kopen (vanwege het feit dat CD nog niet kapitaalkrachtig genoeg was om een cd-speler aan te schaffen) en zo de extra tracks miste. Later nog "getaped" van een kennis.

Ik heb de afgelopen maanden nog eens geïnformeerd bij een aantal platenzaken over 'the paradigm shift from lp to cd" en het beeld dat zich vormde was dat in 1991 men over het algemeen de laatste lp's de winkel uit deed.

Het zou goed kunnen zijn dat in 1988 beide releases (cd en lp) gelijk verschenen - ik herinner me van kleinere labels dat daar wel een tijd tussen zat, vanwege de beperkte liquiditeiten.

Ik kan me herinneren dat in 84 - 85 de zaken (die toen nog in groten getale bestonden) een hoekje hadden met cd's - die veelal op een soort houder waren bevestigd zodat ze gewoon in een lp-bak pasten. CD-prijzen varieerden enorm; ik herinner me uit die tijd bijv. War van U2 voor hfl 90,-

E.e.a. is nu duidelijk lijkt me; de bonus = idd op de CD t.o.v de vinylversie.

Maar als we alleen over CD's tokkelen, zijn bonustracks dus extra's als ze op een re-master o.i.d staan, en NIET op de oorspronkelijke uitgave van de kompakte schijf !

Héhé, we zijn eruit.

@WN - tenzij je met je cd naar het medisch centrum loopt en vraagt om verwijdering van de appendix vanwege appendicitis.

En uit deze bron lijkt te volgen dat lp en cd tegelijk zijn uitgebracht, iig beide in het jaar 1988.

Jawel, dat bedoelde ik dus ook met de "bekende JD discografie" maar waar (elders) bij vinyl juli als maand wordt vermeld, heb ik dat voor de cd nog niet gevonden. Ik ga ervan uit dat je gelijk hebt, aangezien dit nog niet het jaar was dat Factory echt in de liquiditeitsores zat.

En om deze discussie misschien te beëindigen
vind ik de hoes die er nu staat (en eerst ook stond)
mooier ... en bovenal is het de vinyl hoes ... anno 1988
waarschijnlijk nog de meest courante van de twee.

Substance is mijn favoriet als ik die naast Closer en Unknown Pleasures leg. Ik weet niet zo goed waar het aan ligt eigenlijk. Misschien omdat de afwisseling wat groter is(waar die andere twee meer één sfeer uitstralen).
Het is niet bepaald muziek die ik makkelijk opzet, maar eenmaal in de juiste sfeer mag ik er graag naar luisteren.

Het leuke van die factory platen was dat er op het vinyl, na het laatste nummer, het uitloopstukje zeg maar, altijd een klein tekstje stond gedrukt. Ik heb nooit de diepere betekenis kunnen achterhalen en ze waren ook altijd onbegrijpelijk. Al mijn factory platen, inclusief de 12 inches hebben dat.
(sorry voor off topic)

Die groove etchings geven veelal aan wie de master engineer was; deze werden alleen geplaatst bij eerste persingen van een bepaalde plaat als een 'signature' van die engineer - prijs jezelf gelukkig dat je die platen hebt bewaard - of in een enkel geval ook bij andere persingen, maar dan hadden ze een andere tekst dan die van de eerste.

In het geval van JD zijn bekende etchings: "townhouse", "the chicken stops here" - en in het geval van de eerste 12"van New Order - "We wish we were here with you".

Ze staan uitvoerig beschreven bij het corresponderende album op Discogs.

Ik zag ze ook op m'n recentelijk aangeschafte 12"van M's Pop Muzik:

Kant 1 'A Bilbo Special'
Kant 2 'Bilbo Grooves + Edits And Brain Damage By Nik'

Staan die etchings niet op alle persingen van de JD-albums en 12"? Ik heb ze iig op al mijn exemplaren.

O ja, quizje: wie weet waar "the chicken stops here" een verwijzing naar is?

Ben je nou ook een beetje aan het batsen - zo van ik heb allemaal eerste edities! Nee, op sommige NL persingen staan ze niet (ik heb van UP een eerste NL editie - met Stemra op het label en geen groove etchings; alleen een nummer van slagcijfers) - en de vraag: een film, even ontschoten welke. Etching is van Still - geen idee welke plaat.

En op de andere kant staan kippensporen.
Ik heb het geweten (gelezen) maar ben het vergeten.

Veel originele persingen (dus in het land van oorsprong)
hebben van die grappige groef notaties, zeker bij independent labels.

De etching is idd van Still. Hij staat op kant B van de tweede (live) plaat. En op kant A van het eerste album staat: "the chicken won't stop". Zoals Dazz juist opmerkt, staan op de andere kanten kippenpootjes.

"The chicken stops here" is een verwijzing naar de absurdistische en dramatische slotscene van de film 'Stroszek' van Werner Herzog (let op de agent op ongeveer 6:35:..."we can't stop the dancing chicken"...).

De film gaat over een Duitse straatmuzikant uit Berlijn die vanwege problemen samen met zijn vriendin emigreert naar de VS waar ze een nieuw leven proberen op te bouwen. Helaas lukt dat niet. Rekeningen kunnen niet betaald worden, Bruno Stroszek raakt weer aan de drank, zijn vriendin verlaat hem en hij wordt zijn 'mobile home' uitgezet.

....Stranger, stranger in a strange land.....

Wie wil weten waarom de 'groove etching' op Still naar deze film verwijst, moet de film 'Control' bekijken.

Rumour has it dat het de laatste film was waar Ian
naar gekeken had tijdens het fatale weekend van 18 mei 1980.
De laatste plaat (die nog lag na te draaien toen vrouw Deborah
het huis binnenstapte) was The Idot van Iggy Pop.


Vooral de thematiek in Stroszek (zie quote CD)
sluit natuurlijk helemaal aan bij de problematiek van Ian
die moest kiezen tussen minnares of vrouw verlaten
en die de nakende reeks concerten in de VS niet ziet zitten.

Op zaterdag hadden Bernard en hij afscheid genomen.
We zien elkaar weer op maandag voor de vlucht naar de VS.

Vandaar de lijn in New Orders Blue Monday ...
Now I stand here waiting ... gevolgd door die paar basnoten...

Tell me how does it feel when your heart grows cold ...


Heeft U2 haar gelijknamige song ook van die Herzog film ... dacht het wel?

Precies. Ik meen zelfs dat 'Stroszek' door de BBC werd uitgezonden op de avond van Ian's zelfdoding. Ik heb ook ergens gelezen dat Ian gezegd zou hebben dat hij die film zeker wilde gaan bekijken.
In de film 'Control' van Corbijn wordt daar ook naar verwezen. Er is een shot met een overzicht van de woonkamer. Als ik het goed heb staat de TV aan en zie je die scene uit 'Stroszek' met die dansende kip.



Dat vroeg ik me dus ook af. Ik moest iig meteen aan dat nummer denken. De titel van de song sluit aan bij de thematiek van 'Stroszek'. Ik heb nog gegoogled, maar kan niks vinden. Iemand?

De thematiek is ouder dan de film van Herzog - ik vermoed dat hij zich heeft gebaseerd op het gelijknamige boek (sf) van Robert Heinlein Stranger in a Strange Land uit 1962 en de thematiek heeft getransponeerd. Heinlein is één van de meest vooraanstaande sf - schrijvers (Asimov, Adams); er bestaan nog meer songs met die exacte titel.

Ik vroeg me af of U2's 'Stranger in a Strange Land' wellicht ook een verwijzing is naar Curtis. En wel om de volgende redenen.

Volgens Bono - groot bewonderaar van IC en JD - zijn de albums 'Boy' en 'October' geïnspireerd door de muziek/thematiek van JD. het nummer 'A Day without Me' (Boy) is bijvoorbeeld geschreven nav de zelfdoding van Curtis.

In het nummer 'Stranger in a Strange Land' wordt herhaalde malen uitgeroepen: and I wish you were here. Vgl dat met de tekstfrase 'How I wish you were here with me now' uit het JD/NO-nummer 'In a Lonely Place'. En vgl. ook de groove etching op de 12" van 'Ceremony/In a Lonely Place' die daarmee overeenkomt.

Tel daarbij op dat (i) het thema van de film 'Stroszek' wel wordt geduid als het 'Stranger in a Strange Land'-thema en dat (ii) Bono vermoedelijk bekend is geweest met de (hiervoor door Dazz geschetste) omstandigheden rondom de dood van Curtis.

Zijn dit bewuste tekstuele verwijzingen of is het een geval van "hineininterpretieren"? Ik lees voor het overige nl. geen links met Curtis in de tekst van SiaSL.

Zelfs al is het hineininterpretierung, dan nog is het leuk om doen.
Vaak worden mensen onbewust beïnvloed door gebeurtenissen die hen aangrijpen.
Dat blootleggen in het werk van muzikanten vind ik een boeiende bezigheid,
ook al claim ik daar helemaal geen feitelijkheden mee.

Het is gewoon een trekken van lijnen.
Of zoals mijn prof exegese ooit zei: exegese (uitlegkunde)
blijft ook altijd voor een deel eisegese (inlegkunde).

Een goed kunstwerk vertelt altijd meer over jezelf (wat jij erin ziet)
dan over de maker (wat hij erin stopte) ... en zo hoort het ook.
Kunst wil de mens een spiegel voorhouden ... toch?

Interessante invalshoek dus van Chameleon Day.

....en ook de songtitels 'Stranger in a Strange Land' en 'In a Lonely Place' zijn met elkaar te verbinden.....

Toch denk ik niet dat SiaSL over Curtis gaat of dat het nummer een bewuste verwijzing naar zijn persoon is. Daarvoor bevat de songtekst te weinig aanknopingspunten.
Wel acht ik het goed mogelijk dat de tekstfrase 'and I wish you were here' is geïnpsireerd door de tekst van IaLP.



Mooie en ware woorden!
Welke studie heb je gedaan Dazz?

Al vaker gezegd: "The image is in the eye of the beholder" - en dat oog mag ook een oor zijn. Eenieder bepaalt voor zich welke mate van concretisering hij wil aanvaarden.

Vervreemding (Verfremdung) als thema is universeel - in de teksten van Curtis kunnen we ook een link leggen naar Albert Camus (L' Etranger) of Jean Paul Sartre (Huis Clos) - "Hell are other people" - tenzij we onszelf die hel aandoen door de projectie van de gedachtengang van anderen.

Het beeld dat de kunst ons brengt, komt tot stand op het moment dat wij - met ons wereldbeeld, ervaringen etc - dat boek, album ("content") "consumeren". Pas op het moment van de realisatie (luisteren, lezen) doet de kunstuiting zich in zijn volle gedaante kennen. Soms hebben we geen zin in al die lagen en luisteren we 'gewoon' - ook dat kan. De vele verwijzingen bestempelen als 'toeval' is echter niet realistisch: Ian Curtis was ondanks zijn relatief jonge leeftijd een belezen mens.

Tja, exegese ... ik heb een master in de godsdienstwetenschappen.
En mijn thesis ging over rock en religie ... en in het hoofdstukje
met voorbeelden had ik Joy Division, Dead Can Dance, U2,
Lou Reed, Prefab Sprout en ... Talk Talk gestopt.

Prachtige combinatie muziek en literatuur. Curtis was ook beinvloed door William Faulkner. (the sound and the fury)
En het zal mij niet verbazen als Celine (reis naar het einde van de nacht) ook in de boekenkast van huize Curtis heeft gestaan.

Was de cover van de 'Licht und Blindheit'-7" (Atmosphere/Dead Souls) daar ook niet een verwijzing naar? Ook ergens gelezen, maar weet niet meer waar.

Edit: Zie hier voor een artikel uit de Guardian over de invloed van literatuur op de teksten van Curtis.

Mooi artikel.

Wat dat betreft; The Guardian is een prachtige krant (toch?), weet precies wat goede muziek inhoudt.

Omdat ik denk dat muziek nooit beter dan dit kan worden, krijgt substance 5 sterren en de eerste plaats in mijn top 10.

Erg interessante faits divers hierboven ook, bedankt daarvoor!

Maar blijkbaar heb je je alweer bedacht.

Haha, ja. Unknown Pleasures gaat natuurlijk nog voor.
Het was ook al erg laat zie ik.