John Coltrane - A Love Supreme (1965)

mijn stem
4,25
514 stemmen

Verenigde Staten
Jazz
Label: Impulse!

  1. Part I: Acknowledgement (7:44)
  2. Part II: Resolution (7:21)
  3. Part III: Pursuance (10:44)
  4. Part IV: Psalm (7:03)
  5. Introduction by Andre Francis [Live at the Antibes Jazz Festival, July 1965] * (1:16)
  6. Part I: Acknowledegment [Live at the Antibes Jazz Festival, July 1965] * (6:12)
  7. Part II: Resolution [Live at the Antibes Jazz Festival, July 1965] * (11:38)
  8. Part III: Pursuance [Live at the Antibes Jazz Festival, July 1965] * (21:32)
  9. Part IV: Psalm [Live at the Antibes Jazz Festival, July 1965] * (8:50)
  10. Part II: Resolution [Alternate Studio Take, December 1964] * (7:26)
  11. Part II: Resolution (Breakdown, December 1964) * (2:15)
  12. Part I: Acknowledgment [Alternate Studio Take (Sextet), December 1964] * (9:11)
  13. Part I: Acknowledgment [Alternate Studio Take (Sextet), December 1964] * (9:22)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur: 32:52
362 BERICHTEN 8 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Yann
5,0
0
geplaatst: 17 april 2013, 10:53 uur [permalink]
Uitstekend om het dan wat langer de tijd te gunnen, Vinokourov! 👍 Soms heeft een plaat even wat langer nodig om goed te kunnen landen; of misschien blijkt dat het gewoon (nog) niet helemaal voor jou is, maar je hebt het dan in elk geval geprobeerd en kunt je mening duidelijk onder woorden brengen. Waar je dan weer mee aan de slag kunt.

Als de sax niet jouw instrument is, misschien is Coltrane dan niet het pad om te bewandelen als je verder wilt met jazz, maar kan je kijken of bijvoorbeeld jazz waar de piano meer prominent is meer van jouw goesting is (Thelonious, Art Tatum, Keith Jarret, Bill Evans, om maar wat namen te noemen).

Of, als ik zo je verhaal lees, zou je ook eens een wat vroegere plaat van Coltrane kunnen proberen, die doorgaans nog wat gematigder zijn. Olé Coltrane bijvoorbeeld denk ik dat je goed zou kunnen smaken, ook omdat deze plaat (m.i.) behoorlijk geowned wordt door McCoy Tyner, de pianist die ook op deze A Love Supreme te horen is.

avatar van Vinokourov
3,5
0
geplaatst: 17 april 2013, 18:31 uur [permalink]
Thelonious Monk vind ik briljant ja 👍. Net als The Dave Brubeck Quartet, waar de piano ook een grote rol heeft. Thanks voor de tips trouwens.

avatar van Mjuman
5,0
0
geplaatst: 17 april 2013, 19:15 uur [permalink]
Vinokourov schreef:
Thelonious Monk vind ik briljant ja 👍. Net als The Dave Brubeck Quartet, waar de piano ook een grote rol heeft. Thanks voor de tips trouwens.


Op Amazon.com: Best 25 Blue Note Albums

Vind je een lijst: Best 25 Blue Note Albums.
Een aardige starter - net als het jazzboxje dat Volkskrant en NRC een paar jaar geleden samenstelden met 10 - 15 jazz-albums. Alle de moeite waard, en een goed startpunt voor een verkenning.

 
0
MatthijsBudding
geplaatst: 16 augustus 2013, 13:53 uur [permalink]
Mjuman schreef:
In feite is A Love Supreme slechts uit 3-4 accoorden opgebouwd;


Toch heel wat meer hoor.

avatar van Mjuman
5,0
0
geplaatst: 16 augustus 2013, 14:01 uur [permalink]
If you say so - misschien had ik moeten zeggen: "is in beginsel rond een viertal accoorden opgebouwd"- dit is wat ik vond op een saxofonisten site; tel maar:

I think Psalm is in C minor (D minor) and Resolution is in Eb minor (F minor for tenor sax)
(ik neem aan dat je de begrippen wel kent 😉 )

try

Ebm7 . . . / . . . . / . . B7 . / . . . . /

F7#9 . . . /Bb7b13 . . . /Ebm7 . . . / . . . . /

Ebm7 . . . / . . . . / . . B7 . . / . . . . /

F7#9 . . . / . . . . /Bb7b13 . . . / . . . . /

Ebm . . . / . . . . / . . B7 . / . . . . /

F7#9 . . . / . . Bb7b13 . /Ebm . . . /(Bb7b13 . . . )//

 
0
MatthijsBudding
geplaatst: 16 augustus 2013, 14:20 uur [permalink]
Nja, het is bij jazz altijd lastig. Vaak is er een vast trappenschema maar zitten er veel toevoegingen bij. Tel je dat dan als 1 akkoord of meerdere? Ik zie het wel als meerdere akkoorden omdat het wel iets heel anders toevoegt vaak en het een heel verschil kan maken. Soms klinkt iets ook alleen met bepaalde toevoegingen.

avatar van Mjuman
5,0
0
geplaatst: 16 augustus 2013, 14:34 uur [permalink]
De clou van modal jazz is dat musici vaak door de 'band leader' (bijv Miles) een aantal accoorden kregen aangereikt, met een bepaalde opzet (modus) die hij in zijn hoofd had, waarop werd gevarieerd en dan onstond ahw de compositie. Bij MIles zie je op de "Complete .... " in verschilende takes hoe soms heel andere nummers ontstonden. So What is imo ook een nummer met een 'vrij simpele' structuur - al zij gezegd dat ik me nooit aan het spelen van modal jazz heb gewaagd.

Overigens had ik die opmerking uit de standaardliteratuur over Coltrane, ben even kwijt waarvandaan (wellicht de Rough Guide to Jazz) 😉

 
0
MatthijsBudding
geplaatst: 16 augustus 2013, 14:40 uur [permalink]
Heb je helemaal gelijk in!

 
0
kistenkuif
geplaatst: 16 augustus 2013, 20:17 uur [permalink]
Kronos schreef:
Ik lees er op wiki het volgende over: It is generally considered to be among Coltrane's greatest works, as it melded the hard bop sensibilities of his early career with the free jazz style he adopted later.

Ik zoek er wellicht teveel die free jazz in.


Nou dan kun je je lol op. In 1973 kwam het 4 lp's lange 'Live In Japan' uit. In 1991 integraal en opgepoetst heruitgebracht in cdboxje. Toen ik die concerten beluisterde begreep ik voor het eerst dat muziek geen grenzen kent en meer kan zijn dan de simpele som van musicerende bandleden. Geen idee of het nog te bestellen valt. Free jazz in optima forma. Ik steeg op.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
0
geplaatst: 16 augustus 2013, 20:49 uur [permalink]
MatthijsBudding schreef:
Nja, het is bij jazz altijd lastig. Vaak is er een vast trappenschema maar zitten er veel toevoegingen bij. Tel je dat dan als 1 akkoord of meerdere? Ik zie het wel als meerdere akkoorden omdat het wel iets heel anders toevoegt vaak en het een heel verschil kan maken. Soms klinkt iets ook alleen met bepaalde toevoegingen.


Klopt, dat telt als meerdere akkoorden. Al is het vaak wel een kwestie van één vinger erbij zetten (van Em naar Em7 bijv.).

 
0
MatthijsBudding
geplaatst: 16 augustus 2013, 23:40 uur [permalink]
Nja, je kan het zo gek maken als je wilt. De 7 is nog redelijk vaak in te zetten. Maar vaak zitten er nog meer toevoegingen bij (in jazz) en staat dat niet vast in het schema maar word het ter plekke toegevoegd als iemand ziet dat er bijv. een vijfde trap gespeeld word. Bijna niemand houd bij jazzstandards het schema aan dat ze lezen.

avatar van Kronos
5,0
0
geplaatst: 29 september 2013, 21:28 uur [permalink]
Dit album wordt momenteel onder de loep genomen in het topic 1001 albums.

Geen nieuwe kennismaking voor mij maar wel een goede gelegenheid om me hier eens verder in te verdiepen.

avatar van Raul
4,0
0
geplaatst: 1 november 2013, 17:46 uur [permalink]
Prachtig!
Tijdloos album dat me elke keer weer laat wegdromen..

avatar van Supersid
4,5
0
geplaatst: 1 november 2013, 18:01 uur [permalink]
Niet vertrouwd met de "theoretische kant van jazz"
Wél vertrouwd met de schoonheid ervan, en dit is daar een overtreffende trap in!

avatar van Misterfool
4,5
0
geplaatst: 10 augustus 2014, 21:28 uur [permalink]
A love Supreme staat te boeken als de grootste klassieker van John Coltrane. Niet geheel onterecht denk ik vervolgens. Coltrane laat hier heel veel moois horen. Hij staat hier dan ook nog met een been in de modal jazz en met het andere been in de free-jazz. Erg onstuimig, maar zoals het zo kenmerkend is bij deze jazzlegende, erg emotioneel. Er zijn albums van de beste man die ik hoger aansla, maar dit is absoluut een van de betere albums van Coltrane.

avatar van Johnny Marr
3,5
0
geplaatst: 13 augustus 2014, 19:10 uur [permalink]
Hier krijg ik nou de kriebels van. Erg nerveus getjingeltjangel vind ik dit.
Ik geloof best dat het een klassieker is, maar dit is niet mijn soort jazz.

Het laatste nummer vond ik het mooist, omdat die het rustigst is. Maar meer dan de helft kan ik hier niet voor geven, helaas.

avatar van west
3,0
0
geplaatst: 12 oktober 2014, 21:24 uur [permalink]
Hier ben ik het mee eens. Ik word er te vaak te nerveus van. Not my cup of tea.

avatar van Misterfool
4,5
0
geplaatst: 12 oktober 2014, 23:03 uur [permalink]
Tsja, ik kan me er wel wat bij voorstellen, maar ik ben het absoluut met jullie oneens. Heel ontoegankelijk is dit album eigenlijk niet. Op de platen hierna zie je dat Coltrane heel wat meer dissonantie opzoekt. Als je je mee laat voeren op de trip die dit album biedt, dan is dit een van de meest diepgravende Coltrane-albums.

avatar van west
3,0
0
geplaatst: 13 oktober 2014, 08:58 uur [permalink]
Ja maar, nu ga ik toch een dooddoener gebruiken: je kan het in feite niet met ons oneens zijn. Als je er (te vaak) nerveus van wordt, dan is dat een feit. Wel kan je natuurlijk aangeven om je meer mee te laten voeren op deze 'trip'. Ik heb het twee keer geprobeerd, maar dat lukt me echt niet.

Overigens vind ik ander werk van Coltrane wel erg goed, zoals My Favorite Things, Olé Coltrane & Crescent.

 
0
Edwynn
geplaatst: 13 oktober 2014, 09:41 uur [permalink]
Twee keer proberen is wel erg weinig. Zeker als je aangeeft ander werk van Coltrane wel te kunnen lijden. Dat je het niet ziet zitten in Ascension of Meditations, kan ik begrijpen. Dat is echt een andere tak van sport. Maar Love Supreme is ondanks het woelige karakter in de kern toch nog een vrij klassieke jazzplaat. Maar goed, een ieder beleeft het weer anders.

 
0
kippenhok
geplaatst: 13 oktober 2014, 10:32 uur [permalink]
Ik kan West wel volgen hier. Het moet je maar net liggen, en dat kan je volgens mij best na 2 luisterbeurten al doorhebben.

Ik vind het een heerlijke plaat, maar tegelijkertijd is het voor mij genoeg modal jazz en heb ik geen behoefte om eerdere albums van Coltrane op te zoeken.

Live zijn alle vormen van Jazz harstikke leuk; om thuis op te zetten kies ik voor free-jazz als Ascension.

avatar van Misterfool
4,5
0
geplaatst: 13 oktober 2014, 12:53 uur [permalink]
west schreef:
Ja maar, nu ga ik toch een dooddoener gebruiken:.

Het is niet zo zeer een dooddoener als gewoon heel kinderachtig van je, dat je mijn bericht nu draait in een persoonlijke aanval. Ik ben het niet met jullie eens dat dit album. "erg nerveus getjingeltjangel" is. In de zin daarna geef ik ter adstructie aan dat de volgende albums dissonanter zijn. Dat gaat puur over de muziek! Ik begon mijn bericht nota bene met aan te geven dat ik me er wel wat bij voor kan stellen(In context: dat ik me wat erbij voor kan stellen dat dit te nerveus voor je is).

Het interesseert me verder helemaal niet of je het uiteindelijk wel of niet mooi vind(lees: hoe veel sterretjes je uiteindelijk geeft), al kan ik je adviseren dat latere Coltrane op veel mensen nog wel eens in moet zinken. Ik vond dit gelijk de eerste keer helemaal geweldig.

avatar van west
3,0
0
geplaatst: 13 oktober 2014, 16:08 uur [permalink]
Misterfool schreef:
(quote)

Het is niet zo zeer een dooddoener als gewoon heel kinderachtig van je, dat je mijn bericht nu draait in een persoonlijke aanval. Ik ben het niet met jullie eens dat dit album. "erg nerveus getjingeltjangel" is.


Relax zeg! Kinderachtig, persoonlijke aanval... 😕 😄 Niet gelijk zulke grote woorden gebruiken.

Je volgt mijn redenering niet. Ik stel dat als mensen aangeven nerveus te worden van bepaalde muziek, je het daarmee niet oneens kan zijn. Want dat is voor die mensen zo, dat is een feit voor hen.
Dat jijzelf en anderen juist niet nerveus hiervan worden en het (erg) waarderen dat is alleen maar mooi. Geniet ervan.

avatar van Misterfool
4,5
0
geplaatst: 13 oktober 2014, 16:25 uur [permalink]
Sorry west, maar ik heb nooit gezegd dat jullie dit geen nerveuze muziek mochten vinden, dat maak jij ervan! Ik heb enkel bepleit dat ik dit zeker geen zenuwachtige muziek vind. Jij legt mij woorden in de mond en dat blijf ik zeer kinderachtig vinden. Ik snap jouw redenatie volkomen, maar het is totaal niet van toepassing op mijn originele bericht.

avatar van west
3,0
0
geplaatst: 13 oktober 2014, 16:40 uur [permalink]
Ik zal nu maar niet over jouw username beginnen, anders word je nog echt boos op me... 😉

avatar van niels94
4,5
0
geplaatst: 13 oktober 2014, 16:48 uur [permalink]
Weet je wat een groot woord is? Elektriciteitsproductiemaatschappij.

avatar van Misterfool
4,5
0
geplaatst: 13 oktober 2014, 16:49 uur [permalink]
Maar nog niet zo groot als:
hippopotomonstrosesquippedaliofobie

Wat ironisch genoeg de angst voor lange woorden is 😛

avatar van Johnny Marr
3,5
0
geplaatst: 22 oktober 2014, 21:11 uur [permalink]
Johnny Marr schreef:
Hier krijg ik nou de kriebels van. Erg nerveus getjingeltjangel vind ik dit.
Ik geloof best dat het een klassieker is, maar dit is niet mijn soort jazz.

Het laatste nummer vond ik het mooist, omdat die het rustigst is. Maar meer dan de helft kan ik hier niet voor geven, helaas.

Dit is een groeier gebleken, verhoogd met 1* !

avatar van -SprayIt-
4,0
0
geplaatst: 22 oktober 2014, 21:24 uur [permalink]
Johnny Marr schreef:
(quote)

Dit is een groeier gebleken, verhoogd met 1* !


Herkenbaar, inmiddels 2 volle punten gegroeid bij mij.

avatar van Franck Maudit
 
0
geplaatst: 10 maart 2015, 11:36 uur [permalink]
Binnenkort post ik een veel zinniger bericht, beloofd.
Maar ben deze momenteel aan het beluisteren en ik moet even kwijt dat ik spontaan kriebeltjes in de buik krijg. Wat een weergaloos meesterwerk. Blaast me iedere keer opnieuw compleet van mijn sokken. Veel mooier kan muziek voor mij niet worden.

avatar van bas2204
4,0
0
geplaatst: 5 maart 2016, 20:15 uur [permalink]
Waar velen deze toch zien als het meesterwerk van John Coltrane, heb ik zelf meer met Blue Train. Niet dat ik niet kan genieten van A Love Supreme, in tegendeel zelfs. Een echte verklaring heb ik echter niet voor de voorkeur

4,5
0
geplaatst: 25 oktober 2016, 18:21 uur [permalink]
Swingend album, jammer alleen de solo's verstoren mijn luisterervaring en de flow.