John Coltrane - A Love Supreme (1965)
mijn stem
634 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Impulse!
-
Part I: Acknowledgement (7:44)
-
Part II: Resolution (7:21)
-
Part III: Pursuance (10:44)
-
Part IV: Psalm (7:03)
-
Introduction by Andre Francis [Live at the Antibes Jazz Festival, July 1965] * (1:16)
-
Part I: Acknowledegment [Live at the Antibes Jazz Festival, July 1965] * (6:12)
-
Part II: Resolution [Live at the Antibes Jazz Festival, July 1965] * (11:38)
-
Part III: Pursuance [Live at the Antibes Jazz Festival, July 1965] * (21:32)
-
Part IV: Psalm [Live at the Antibes Jazz Festival, July 1965] * (8:50)
-
Part II: Resolution [Alternate Studio Take, December 1964] * (7:26)
-
Part II: Resolution (Breakdown, December 1964) * (2:15)
-
Part I: Acknowledgment [Alternate Studio Take (Sextet), December 1964] * (9:11)
-
Part I: Acknowledgment [Alternate Studio Take (Sextet), December 1964] * (9:22)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur:
32:52
(1:50:34)
- nummer 100 in de top 250
0
geplaatst: 17 oktober 2008, 15:38 uur
De Deluxe-versie is in bestelling en komt over een paar dagen binnen. Nogmaals iedereen bedankt voor de tips! 
0
Heemskerktollie
geplaatst: 17 oktober 2008, 17:07 uur
Ik zie dat er nu ook 1 onder Verve originals is uitgebracht? Ik heb 2 cd's uit deze serie en ze zijn werkelijk doodsaai. Een boekje mag u sowieso vergeten. Lelijk saai kartonnetje, dat wel. Weet iemand of dat ook voor A Love Supreme geldt? Zou ontzettend triest zijn...
0
geplaatst: 17 oktober 2008, 17:16 uur
Heemskerktollie schreef:
Ik zie dat er nu ook 1 onder Verve originals is uitgebracht? Ik heb 2 cd's uit deze serie en ze zijn werkelijk doodsaai. Een boekje mag u sowieso vergeten. Lelijk saai kartonnetje, dat wel. Weet iemand of dat ook voor A Love Supreme geldt? Zou ontzettend triest zijn...
Ik zie dat er nu ook 1 onder Verve originals is uitgebracht? Ik heb 2 cd's uit deze serie en ze zijn werkelijk doodsaai. Een boekje mag u sowieso vergeten. Lelijk saai kartonnetje, dat wel. Weet iemand of dat ook voor A Love Supreme geldt? Zou ontzettend triest zijn...
Ja die is ook in digipak (karton) uitgebracht. Dat is dus deze, de geremasterde versie van 2008. Die had ik dus haast gekocht.
0
geplaatst: 17 oktober 2008, 17:42 uur
pretfrit schreef:
1350 euro noem ik (gezien de gemidelde ned muziekinstalatie) geen bescheiden setje...voor dat geld kun je al iets heel moois kopen en kun je echt al wel verschil horen.
(quote)
1350 euro noem ik (gezien de gemidelde ned muziekinstalatie) geen bescheiden setje...voor dat geld kun je al iets heel moois kopen en kun je echt al wel verschil horen.
Ik had het dan ook over guldens.
Heb jij je (als A Love Supreme liefhebber) ook druk gemaakt over welke versie je moest kopen en heb jij je oordeel laten afhangen van 10euro? Als je werkelijke liefhebber bent van A Love Supreme (of Coltrane) dan wil je natuurlijk ook de enige live opname hebben (los van het feit of je die dan vaak gaat luisteren)
Toen ik die deluxe editie vlak na de release in 2002 ineens zag staan in de winkel heb ik 'm direct gekocht ja (€20 geloof ik). Maar dan vooral omdat het de beste uitgave van het album is tot nu toe. Die enige live opname was ik destijds ook erg benieuwd naar, maar achteraf gezien was ik net zo gelukkig geweest met alleen cd1. En voor de duidelijkheid: in dit soort zaken laat ik mijn oordeel nooit van geld afhangen.
0
geplaatst: 23 oktober 2008, 21:47 uur
Ik had hem al op cd....maar sinds vandaag heb ik hem ook nieuw op vinyl!! 
...blijft toch eigenlijk veel mooier! Qua geluid maar ook natuurlijk om de hoes! 
...blijft toch eigenlijk veel mooier! Qua geluid maar ook natuurlijk om de hoes! 
0
geplaatst: 5 november 2008, 12:47 uur
Na Miles Davis, Cannonball Adderley, Bill Evans en Charles Mingus is dit de eerste grote jazzplaat die me vooralsnog echt niet weet te pakken. In plaats van relaxed vind ik hem vooral druk en onrustig. Ik dacht dat na wat meer luisterbeurten het kwartje wel zou vallen, maar dat is tot op heden zeker nog niet gebeurd. Bij Kind Of Blue baal ik hard als de plaat is afgelopen, dat is hier verre van het geval. Een schamele drie sterren voor nu, laten we hopen dat dat in de toekomst iets beter wordt..
0
Heemskerktollie
geplaatst: 5 november 2008, 16:39 uur
Moet muziek dan 'relaxt' zijn? Het is een kunstvorm, niet iets voor op de achtergrond. Dan kun je beter skyradio aanzetten.
0
geplaatst: 5 november 2008, 17:30 uur
Ik draai 'em niet vaak - meestal als ik alleen ben, rust in mijn hoofd wil hebben en wil afdraaien. Goed glas erbij, *geen* boek - liefst een beetje volume.
En dan vanaf de eerste noten: full force it hits me.
Vroeger draaiden we "Kind of Blue" of "Bitches Brew" wel tijdens Risk of Stratego - perfect. Bij Risk soms wel 3 * BB - tot ergernis van de ladies.
Love Supreme is daar niet voor geschikt.
En dan vanaf de eerste noten: full force it hits me.
Vroeger draaiden we "Kind of Blue" of "Bitches Brew" wel tijdens Risk of Stratego - perfect. Bij Risk soms wel 3 * BB - tot ergernis van de ladies.
Love Supreme is daar niet voor geschikt.
0
geplaatst: 6 november 2008, 17:56 uur
Heemskerktollie schreef:
Moet muziek dan 'relaxt' zijn? Het is een kunstvorm, niet iets voor op de achtergrond. Dan kun je beter skyradio aanzetten.
Wat een onzin. Mag ik mss zelf bepalen wat voor doel muziek bij mij dient? Als ik tot rust wil komen, zet ik Kind Of Blue oid op. Als ik energie (nodig) heb vaak hiphop, of in het algemeen, als ik ergens zin in heb, dan zet ik dat op. Ik heb nog geen gemoedstoestand ontdekt die mij aanzet tot het draaien hiervan. Het stimuleert vooralsnog enkel onrust. Dat maakt het misschien kunst, maar geen goede muziek.Moet muziek dan 'relaxt' zijn? Het is een kunstvorm, niet iets voor op de achtergrond. Dan kun je beter skyradio aanzetten.
0
geplaatst: 6 november 2008, 18:05 uur
Gewoon zo nu en dan blijven proberen, weet bijna zeker dat op een gegeven moment het muntje valt, en als dat eenmaal is gebeurd snap je zelf niet meer wat je niet goed vond aan deze plaat.
En mocht het muntje niet vallen, no problem, er is zat andere muziek op de wereld.
En mocht het muntje niet vallen, no problem, er is zat andere muziek op de wereld.
0
geplaatst: 6 november 2008, 18:17 uur
Niek schreef:
Ik heb nog geen gemoedstoestand ontdekt die mij aanzet tot het draaien hiervan. Het stimuleert vooralsnog enkel onrust. Dat maakt het misschien kunst, maar geen goede muziek.
Ik heb nog geen gemoedstoestand ontdekt die mij aanzet tot het draaien hiervan. Het stimuleert vooralsnog enkel onrust. Dat maakt het misschien kunst, maar geen goede muziek.
Kijk - dus dan doet het toch wat met je! Ik draai nou Bloc Party; the lady, nog niet thuis, wordt daar onrustig van (en daar zit iets in), maar ik krijg zin om weer dingen te doen. Misschien kan je die onrust ergens voor gebruiken. Erger dan onrust is muziek die je helemaal nax doet en daar is er - helaas - ook genoeg van. En verdre heeft blabla natuurlijk gelijk - zoveel moois, ook op Tommy Boy.
0
geplaatst: 6 november 2008, 18:23 uur
Onrust is bij mij gewoon niet welkom. Daar functioneer ik geenszins bij. Maar wat blabla en ikzelf in mijn eerste post al opmerkte is de kans groot dat het kwartje nog moet vallen. Ik hoop het. Ik weet niet precies wat je met
dus dan dat het toch wat met je
bedoeld, maar ik besef wel dat er niets mis is met deze muziek. Dat is op basis van reputatie al bevestigd. Tis natuurlijk persoonlijk. Ik hoop gewoon dat ik snel weet 'what all the fuss is about'..
0
geplaatst: 6 november 2008, 18:33 uur
Wat ik bedoelde was dat Trane dan toch een gevoel bij je oproept: een gevoel van onrust. Het gevoel dat ontstaat is toch een teken van interactie tussen jou en de muziek (maar goed misschien een beetje filosofisch). Veel muziek doet mij helemaal niets.
0
geplaatst: 6 november 2008, 18:46 uur
Niek schreef:
Onrust is bij mij gewoon niet welkom.
Onrust is bij mij gewoon niet welkom.
Misschien is het album Olé Coltrane wat voor je; dat was voor mij het opstapje naar dit album.
0
Heemskerktollie
geplaatst: 6 november 2008, 22:29 uur
Niek schreef:
(quote)
Wat een onzin. Mag ik mss zelf bepalen wat voor doel muziek bij mij dient? Als ik tot rust wil komen, zet ik Kind Of Blue oid op. Als ik energie (nodig) heb vaak hiphop, of in het algemeen, als ik ergens zin in heb, dan zet ik dat op. Ik heb nog geen gemoedstoestand ontdekt die mij aanzet tot het draaien hiervan. Het stimuleert vooralsnog enkel onrust. Dat maakt het misschien kunst, maar geen goede muziek.Ik heb het er ook niet over waar het voor jou dient. Ik bedoel alleen dat muziek niet wordt gemaakt als iets chills, maar als uiting van emotie. En een *3 omdat het niet relaxt is, daar snap ik gewoonweg niks van.
0
geplaatst: 6 november 2008, 22:43 uur
Ik wel; als iemand rust zoekt in muziek en hier zenuwachtig van wordt, dan mag hij toch een 3* geven? Als je het mij een paar jaar geleden had gevraagd had ik dit waarschijnlijk ook niks gevonden. De grens ligt bij iedereen anders; ik word hier niet (meer) zenuwachtig van, maar wel van free-jazz; anderen vinden dat juist weer geweldig.
0
geplaatst: 29 december 2008, 16:55 uur
Echt een meesterwerk dit.
Wat uitvoering betreft kan ik trouwens die Deluxe Edition aanraden (voor degenen die A Love Supreme nog niet in huis hebben...): goed geluid, en mooie verpakking.
Wat uitvoering betreft kan ik trouwens die Deluxe Edition aanraden (voor degenen die A Love Supreme nog niet in huis hebben...): goed geluid, en mooie verpakking.
0
geplaatst: 14 januari 2009, 23:28 uur
Niek schreef:
Na Miles Davis, Cannonball Adderley, Bill Evans en Charles Mingus is dit de eerste grote jazzplaat die me vooralsnog echt niet weet te pakken. In plaats van relaxed vind ik hem vooral druk en onrustig. Ik dacht dat na wat meer luisterbeurten het kwartje wel zou vallen, maar dat is tot op heden zeker nog niet gebeurd. Bij Kind Of Blue baal ik hard als de plaat is afgelopen, dat is hier verre van het geval. Een schamele drie sterren voor nu, laten we hopen dat dat in de toekomst iets beter wordt..
Na Miles Davis, Cannonball Adderley, Bill Evans en Charles Mingus is dit de eerste grote jazzplaat die me vooralsnog echt niet weet te pakken. In plaats van relaxed vind ik hem vooral druk en onrustig. Ik dacht dat na wat meer luisterbeurten het kwartje wel zou vallen, maar dat is tot op heden zeker nog niet gebeurd. Bij Kind Of Blue baal ik hard als de plaat is afgelopen, dat is hier verre van het geval. Een schamele drie sterren voor nu, laten we hopen dat dat in de toekomst iets beter wordt..
Dat heb ik dus ook.
Davis en vooral Mingus weten me ontzettend te boeien, maar bij deze plaat valt het kwartje niet. Misschien ligt het aan het feit dat ik de 'gewone' versie heb, zonder enig bonus- of live materiaal. Waar The Black Saint and the Sinner Lady me totaal weet in te pakken, is dit niet meer dan een 'best lekker plaatje'.
0
geplaatst: 15 januari 2009, 08:30 uur
Suikerstroop schreef:
Misschien ligt het aan het feit dat ik de 'gewone' versie heb, zonder enig bonus- of live materiaal.
Misschien ligt het aan het feit dat ik de 'gewone' versie heb, zonder enig bonus- of live materiaal.
Nee, daar ligt het niet aan.
Het album op zich is een meesterwerk (het heeft geen extra materiaal nodig om briljant te zijn), maar het hoeft natuurlijk niet jouw smaak te zijn. Misschien dat het 20 eurocent-muntje valt als je hem wat vaker beluistert, en anders houd je het toch gewoon bij de andere jazz-meesters? 
0
geplaatst: 18 januari 2009, 15:25 uur
Één keer geluisterd: kippenvel. Dit is eigenlijk mijn eerste jazz ervaring maar holy shit! Ik hoop dat ik het zo mooi blijf vinden als ik nu doe want wow. Ik stem later wel.
0
geplaatst: 29 januari 2009, 17:58 uur
Vandaag geleend uit de bib, ik ben best benieuwd. Andere legendarische Jazz albums als "Kind Of Blue" en "The Sindwinder" vind ik steengoed, dus ik ben nieuwsgierig of deze me ook zal kunnen boeien.
0
geplaatst: 30 januari 2009, 18:29 uur
Het gebeurt echt niet vaak, dat ik een album na twee luisterbeurten al 5 sterren heeft, maar bij deze plaat kan ik niet anders. Dit is magisch mooi. Steengoede Jazz! Ik ken nu eigelijk nog maar drie rasechte Jazz platen, die ik in mijn post hierboven vermelde, en van die drie vind ik deze werkelijk waar de beste!
Vooral het derde nummer vindt ik fantastisch, een geweldige snelheid, en ongelooflijk getalenteerde muziekanten die de meest fantastische solo's uit alle instrumenten halen. Ook het eerste nummertje vind ik geweldig, omdat die zo anders is als alle andere Jazz songs die ik voorlopig ken. De andere twee nummers zijn natuurlijk ook fantastisch! Deze volledige plaat is gewoon perfect, daarom stem ik met een zeldzame 5, en verdient deze meteen ook een plekje in mijn top 10!
Vooral het derde nummer vindt ik fantastisch, een geweldige snelheid, en ongelooflijk getalenteerde muziekanten die de meest fantastische solo's uit alle instrumenten halen. Ook het eerste nummertje vind ik geweldig, omdat die zo anders is als alle andere Jazz songs die ik voorlopig ken. De andere twee nummers zijn natuurlijk ook fantastisch! Deze volledige plaat is gewoon perfect, daarom stem ik met een zeldzame 5, en verdient deze meteen ook een plekje in mijn top 10!
0
geplaatst: 31 januari 2009, 11:36 uur
Hangt er vanaf wat je onder sexy verstaat. Ik draai 'em niet zo vaak (leg daarom liever geen relatie met een "s-"woord - dat zou een trieste paralelle geven) , maar waardeer het album hogelijks maar ik zou zelf inzetten op "different state of consciousness" of "sensitive mind".
0
Heemskerktollie
geplaatst: 31 januari 2009, 11:45 uur
Devoo schreef:
Het gebeurt echt niet vaak, dat ik een album na twee luisterbeurten al 5 sterren heeft, maar bij deze plaat kan ik niet anders. Dit is magisch mooi. Steengoede Jazz! Ik ken nu eigelijk nog maar drie rasechte Jazz platen, die ik in mijn post hierboven vermelde, en van die drie vind ik deze werkelijk waar de beste!
Vooral het derde nummer vindt ik fantastisch, een geweldige snelheid, en ongelooflijk getalenteerde muziekanten die de meest fantastische solo's uit alle instrumenten halen. Ook het eerste nummertje vind ik geweldig, omdat die zo anders is als alle andere Jazz songs die ik voorlopig ken. De andere twee nummers zijn natuurlijk ook fantastisch! Deze volledige plaat is gewoon perfect, daarom stem ik met een zeldzame 5, en verdient deze meteen ook een plekje in mijn top 10!
Tof dat je zo enthousiast ben Het gebeurt echt niet vaak, dat ik een album na twee luisterbeurten al 5 sterren heeft, maar bij deze plaat kan ik niet anders. Dit is magisch mooi. Steengoede Jazz! Ik ken nu eigelijk nog maar drie rasechte Jazz platen, die ik in mijn post hierboven vermelde, en van die drie vind ik deze werkelijk waar de beste!
Vooral het derde nummer vindt ik fantastisch, een geweldige snelheid, en ongelooflijk getalenteerde muziekanten die de meest fantastische solo's uit alle instrumenten halen. Ook het eerste nummertje vind ik geweldig, omdat die zo anders is als alle andere Jazz songs die ik voorlopig ken. De andere twee nummers zijn natuurlijk ook fantastisch! Deze volledige plaat is gewoon perfect, daarom stem ik met een zeldzame 5, en verdient deze meteen ook een plekje in mijn top 10!
0
geplaatst: 31 maart 2009, 16:17 uur
Er is iets heel bijzonders aan deze plaat.
Ik hou erg van cool jazz zoals Kind of Blue van Miles Davis of Soul Station van Mobley, maar de free jazz zoals Bitches Brew of Ascension vind ik echt takkeherrie.
Met uitzondering van A Love Supreme, wat eigenlijk gek is omdat er weinig verschil is met Ascension (ook van Coltrane).
Ik heb hem zo vaak beluisterd dat ik elke noot uit mijn hoofd ken; en na tien jaar heeft hij nog steeds niets aan kracht ingeboet.
Niet zomaar muziek, maar een kunstwerk. Net zoals de Mattheus Passion van Bach.
Ik hou erg van cool jazz zoals Kind of Blue van Miles Davis of Soul Station van Mobley, maar de free jazz zoals Bitches Brew of Ascension vind ik echt takkeherrie.
Met uitzondering van A Love Supreme, wat eigenlijk gek is omdat er weinig verschil is met Ascension (ook van Coltrane).
Ik heb hem zo vaak beluisterd dat ik elke noot uit mijn hoofd ken; en na tien jaar heeft hij nog steeds niets aan kracht ingeboet.
Niet zomaar muziek, maar een kunstwerk. Net zoals de Mattheus Passion van Bach.
0
Heemskerktollie
geplaatst: 31 maart 2009, 16:41 uur
Miles Davis' Kind Of Blue en Mobley's Soul Station zijn geen cool jazz KOB is modal/mainstream en Soul Station is Hardbop. Bitches Brew is Fusion en geen freejazz (verre van zelfs) Ascension is ook echt niet vergelijkbaar met A Love Supreme
KOB is modal/mainstream en Soul Station is Hardbop. Bitches Brew is Fusion en geen freejazz (verre van zelfs) Ascension is ook echt niet vergelijkbaar met A Love Supreme * denotes required fields.