Radiohead - OK Computer (1997)

Inderdaad,deze album heeft echt iets weg alsof je in de wolken bent met prachtige luchtschappen,doet me ook een beetje denken aan die stad in de lucht van star wars,niet die verhaal of personages,maar gewoon alleen die setting daarvan

Gek dat heb ik ook...

slecht

fijn .... bedankt .... goed onderbouwd ook en naar je top 10 kijkende, wat doe je hier, NEXT!!!

Ieder zijn mening, dit album is verdomme niet heilig!!!

Nee, maar om alleen 'slecht' neer te zetten..

Maar goed Sean Paul is briljanter, dat wel.

Je hebt inderdaad geen reet aan zo'n opmerking, maar goed. Ontopic weer?

OK

Als al die (zeer lelijk woord) 0,5 kindjes nou eens in de zandbak gaan spelen. Ik geloof er geen ruk van. Kan je zo zien aan het stemgedrag. Kinds & zielig. Doe mij maar een recensie waarom dit album een 0,5 zou verdienen! Kom maar op.

Nu krabbelen ze terug!!

Sorry hoor, maar kunnen dat soort mensen niet gewoon verwijderd worden?

goed

Paar berichten verplaatst naar De Site > Gebruikers > Stemgedrag

Hahaha, als iedereen nou fijn de cd's promoot die hij/zij geweldig vindt en de mindere cd's laat voor wat ze zijn... dat zou schelen. Smaken verschillen nou eenmaal. De een is weg van Radiohead (onder wie ik) en de ander van Sean Paul (wie? wie? ). Maarrrr... slechte recensies zijn niet verkeerd hoor. Voor de neutrale toeschouwer kan dat een beter beeld vormen. Anders staan er alleen maar 5'en bij een album. Kortom slecht cijfer mag wel... maar dan wel onderbouwen!

Goed ik ga deze cd gewoon zonder probleem een 5 geven. Pourquoi?! Daar gaan we. 1. Airbag.. lekker rauw en als ik ooit crash hoop ik dat ik zo eentje heb. 2. P.A. Heerlijke opbouw en terecht de moderne variant van Bohemian Rhapsody genoemd. Energie spat van het nummer af. 3. Sub. Pass me please another drink? Lekker om in hogere sferen te komen. 4. Exit M. Als een golf die vanuit de zee op het strand breekt. Klasse nummer. 5. Let Down, tja blijf dit een top nummer vinden. Depressief en hoopgevend door elkaar. Heb ik een zwak voor. 6. Karma Police, wie verliest zichzelf niet voor een minuutje? Misschien iets te vaak gehoord, maar blijft zeker boeien. 7. Filter Happier. Misschien iets om live te spelen . 8. Electioneering. Rauw, snel en een vergelijking qua stijl met Pablo Honey. 9. Climbing. Fantastisch opgebouwd met een donkere kant die op de achtergrond blijft hangen. Live trillen je broekspijpen er gewoon van. Heerlijke ontlading door die uithalen van Thom. Leuk gevonden om ook de stem te vervormen via de klankkast van de gitaar. 10. No Suprises. Als alles tegen zit... Moet je misschien toch een ander nummer opzetten. Simpel, maar kan heerlijk het juiste gevoel raken. 11. Lucky. Briljante uitvinding om gewoon de "hals" van de gitaar te bespelen. 12. The Tourist. Lekker afsluitend nummer om te bezinnen na zo'n rollercoaster te hebben gehad. Hé slow down!!!

Radiohead. Zo'n twee jaar geleden kreeg ik een nummer doorgestuurd. Dat nummer heette Paranoid Android. Ik vond het niet zo. Nee, ik vond het eigenlijk maar helemaal niets. Ik luisterde liever vrolijkere Britpop. Ga weg met je rare, hoge stem, flikker op met je rare tekst en neem gelijk dat dat gegil aan het einde mee. Laat me alleen.

Hoe anders is dat twee jaar later. Ironisch, tegenwoordig is Radiohead mijn favoriete muziekband. Ik raak er maar niet over uit gepraat en dan met name over dit album niet. Het is mijn op één na favoriete album en dat zal ook altijd zo blijven.

Laten we beginnen met Airbag, een lekker rauw nummer. Zoals hierboven al beschreven werd; als je ooit 'ns een autocrash krijgt, dan zal dit nummer goed helpen. Maar dan. Maar dan. Maar dan. Dan komt Paranoid Android, mijn eerste kennismaking met deze band. En inmiddels heb ik dit nummer in mijn hart gesloten. Het is niet mijn favoriete van Radiohead, maar wel een fan-tas-tisch nummer. Toont tevens meteen aan hoe onwetend ik vroeger was. =P We gaan verder, Subterranean Homesick Alien arriveert. Heerlijk liedje voor het slapengaan, maar slapen doen we nog niet, want de volgende topper arriveert; Exit Music (For A Film). Spat erg mooi open aan het einde. Hierna volgt Let Down, een juweeltje. Kan ik altijd wel blijven luisteren. Karma Police heb ik waarschijnlijk te vaak gehoord, maar blijft overeind staan. Vind Fake Plastic Trees echter nog nét wat mooier.

Goed, dan een nummer waar ik het altijd een beetje benauwd van krijg als ik 'm 's nachts luister. Fitter Happier. Vooral bij dat stuk rond de 0:50. Altijd blij als dat nummer afgelopen is, want dan volgt een lekker rockachtig nummer onder de naam Electioneering. Climbing Up The Walls ben ik pas heel laat gaan waarderen, maar het gezegde luidt beter laat dan nooit en ik ben daarom heel blij dat ik dit nummer alsnog 'goed' heb leren kennen. Mijn moeder vindt No Surprises echt helemaal te gek, terwijl ik het zelf wel een leuk nummer vind. En dan komen we alweer bij de laatste twee nummers. Allereerst het fenomenale Lucky, waar ik elke keer weer kippenvel van krijg, gevolgd door The Tourist. Wanneer "Hey man... Slow down!" klinkt, komt er zo'n onbehaaglijk-maar-tegelijkertijd-prettig gevoel in me op. Een waardige afsluiter van een werelds album.

Ja, ik ben enthousiast. Heel enthousiast over dit fantastische album. Daarom zal 't jullie niets verbazen dat ik 'm een hele, hele dikke 5* geef. =)

Met jou kan ik praten Larsch . Fijne review. Nu nog een paar keer wat live albums horen en je bent nog in een hoger sfeertje. Geen grap!! Aan te bevelen is gezien de review van OK Computer wel de bootleg "Computer K.O." opgenomen in Utrecht '97. Erg goede geluidskwaliteit. Als er vraag naar is kan ik hem wel ergens plaatsen op internet

Inderdaad, de zo'n beetje de beste bootleg die ik ken. Volgens mij was dit ook voor radio 3 opgenomen. De bootleg een paar dagen later in Glastonbury is overigens bijna net zo goed.

Dat zou ik zeer zeker waarderen.

En we ráken maar niet uitgepraat over OK computer.

Ik verlaag van 3½* naar 3*. Van de week een zoveelste poging ondernomen om dieper tot deze plaat door te dringen en meer dan tevoren concludeerde ik dat Yorkes stem me maar matig bevalt en dat met name buiten de hits de meeste tracks naar mijn smaak meer pathos bevatten dan goed voor ze is. Opener Airbag is nog wel een enigszins gunstige uitzondering.

De afstand tot The bends wordt steeds groter.

niet mijn stijl, zeker niet perfect...
2*

Dan is " Airbag: How am i driving " meer wat voor jou

Berichten verplaatst naar De Site > Gebruikers > Stemgedrag

Weet je... geef de cd een nieuwe kans met de bootleg van Utrecht in je achterhoofd. Ik heb even gezocht en kon hem vinden via deze links:
rapidshare.com/files/
16450714/01.17_-_240697__Utrecht_-_Computer_KO.part2.rar
16454374/01.17_-_240697__Utrecht_-_Computer_KO.part1.rar
Ik zou eerst part2 downloaden, des te sneller kun je part1 downloaden.

Ik hoor jullie commentaar wel. Veel luisterplezier!!!

Heb OK Computer vrijdag gekocht, samen met Kid A en Amnesiac. Ik heb er nog maar twee keer naar kunnen luisteren (niet echt intensief, meer als achtergrondmuziek, bij vlagen wel even opgehouden met wat ik deed omdat een liedje mijn aandacht trok), maar tot nu toe bevalt me wat ik hoor.
Favorieten: Paranoid Android (kende ik al, was echt een groeinummer) en Climbing Up The Walls (daarop ging ik echt uit mijn dak, de eerste keer). Kijk er naar uit om 'm wat vaker te luisteren, onder het werk of zo

4,5* omdat the bends beter is.
Maar wel ook een fantastisch album.

- Airbag: heel goed, zalige cut-up drums
- Paranoid Android: 4 songs in 1, en het zijn allevier goeie songs
- Subterranean homesick alien: een 'gewoon' nummer, maar het toont hoe 'gewoon' ook 'gewoon goed' is
- Exit Music/Let Down/Karma police: zowat het beste drieluik ooit op een cd voor mij. De tekst & terughoudende kwaadheid in exit music, het hemelse in let down... dit kan ik tot in het oneindige blijven beluisteren
- fitter/happier: goeie tekst, leuk tussendoortje
- electioneering/climbing up the walls: de 2 zwakke broertjes, iets te oppervlakkig, en de reden waarom deze cd het moet afleggen tov the bends
- lucky: zaaallliiiiggg nummer
-no surprises/the tourist: deze hebben wat moeten groeien, ook omdat ze voor mij niet echt binnen de sfeer van de hele plaat pasten... maar 2 hele goeie songs ook.

Na vier luisterbeurten heb ik besloten het album een voorlopige 4,5* te geven. Kan nog alle kanten opgaan, waarschijnlijk naar boven

Ik blijf jaloers op mensen als jij die nog maar net aan OK Computer zijn begonnen

Drieluik?
Maar goed, ik kan het ook in het oneindige beluisteren ja, echt de beste 3 opeenvolgende nummers.