Radiohead - OK Computer (1997)

dat vind ik, ongeacht dat ik Paranoid Android niet ken, een goede ruil.

En ik ben het ook eens met Louis dat Clocks veel te hoog stond...

laat dit alles alleen niet zo'n houding opleveren van: als zij t mogen dan mag Radiohead t ook

Lekker belangrijk dat het niet in de Top 2000 stond. Als je het zelf maar kan waraderen. En op deze 'representatieve' site daalt het gemiddelde van deze plaat maandelijks en daar hoor ik ook niemand over.

Die gemiddelden zijn inderdaad volstrekt niet representatief. Wat representatiever is, is de voortdurende stijging van OK Computer in de top 250, die veel harder is dan de stijging van de nummer 2 of 3.

Dat is waar hoewel je A Rush of... toch moeilijk een serieuze belager kan noemen. Daarnaast daalt trouwens ook dat gemiddelde.

Ik weet niet of het je opgevallen is, maar we zitten dan ook al aan 1300 stemmers. Er is volgens mij geen énkele plaat om MuM die stijgt als het aantal stemmers stijgt. Dat lijkt me logisch. Als Pink Floyd (om nu maar een groep met een hoog stemgemiddelde te noemen) aan 1300 stemmers zit, zullen ze ook wel niet meer op 4,30 staan hoor!

Bovendien, 4,06/5 is nog héél veel hé. Dat wil zeggen dat men gemiddeld meer dan een 8 geeft voor dit album! Ik vind dat behoorlijk indrukwekkend hoor...

De curve van stemmen loopt trouwens nog altijd in een stijgende lijn van 0,5 naar 5.

Tot slot: Radiohead heeft als enige groep 3 albums in de top 20 en staat met één daarvan los op 1. Dat is op zijn minst noemenswaardig te noemen vind ik.

Dat viel mij ook al op en dat van The Bends stijgt!

The Bends ligt ook lekkerder in het gehoor vind ik. Maar dit is ook een uitstekend album met voor mij als hoogtepunten Subterrenean Homesick Alien en Climbing up the walls.

Ze zijn na The Bends en My Iron Lung duidelijk met OK Computer een andere weg ingeslagen, van rockband naar een eigen gezicht en het staat ze perfect. Maar als je van rock houdt, is de soms dromerige zweverige sfeer wel even wat anders dan het allereerste werk. Voor mij persoonlijk, ik ben een dromer en als mensen aan mij vragen Waarom Radiohead? Radiohead is wat er in mijn hoofd zich afspeelt, ik ben Radiohead, Radiohead is mijn leven, ze spelen mijn leven, in mijn hoofd. ..... nee hoor, ik ben absoluut geen fan ... ha ha alleen maar de beste band van de wereld

Ik hoor m'n vader nu ergens in huis deze cd keihard draaien.. klinkt toch altijd weer heerlijk dit album

Leuke vader heb jij !

Wat een geweldige clips ook. Vooral Karma Police maar ook Paranoid Android.

Ik vind de clips eigenlijk niet zó fantastisch hoor Nightrider. Zeker die van Paranoid Android is een gedrocht. Maar dat is natuurlijk weer mijn mening.

Radiohead heeft wel 2 héél goeie clips namelijk die van 'street spirit' en 'there there'.

Echt 2 van de beste clips ooit als je het mij vraagt

Radiohead wisselt goede clips af met slechte clips. Zo vind ik die van Creep, No Surprises en Fake Plastic Trees ook ontzettend slecht. De clips van Paranoid Android, Knives out en There there vind ik dan weer ontzettend goed!

Mee eens, vooral There There is heel mooi gemaakt. Toen paranoid Android uit kwam, vond ik het trouwens wel een goede clip, maar dat had meer met de leeftijd te maken, denk ik.

Ach, ik zie eigenlijk de meeste wel graag.

Ik heb alleen maar Paranoid Android op clip gezien. Vond er niet veel aan, maar wat boeit dat? Persoonlijk gaat het mij om de muziek en niet om de bijbehorende clip. Al kan een clip wel wat toevoegen aan de muziek, maar dat is in het geval van PA niet echt het geval vind ik. Dat nummeris een dijk van een nummer op zichzelf, een clip zoals deze voegt hier weinig aan toe..

OK PC heb ik eigenlijk altijd minder gevonden dan the Bends en Kid A, begrijp me niet verkeerd ik vind dit ook een geweldig album. Maar als ik nummers als 'Fake Plastic Trees', 'Street Spirit', 'Everything in its right Place' of 'How to Disappear Completely' hoor, vind ik dat toch wel het mooiste wat Radiohead ooit gemaakt heeft. En is OK PC voor mij een goeie derde met 4,5*

Schitterende clip juist, die van Paranoid Android. Mooie visuele stijl en treffende symboliek op het einde; die kale regeringsleider in SM tenue probeert de hoofdpersoon met een bijl van de lantaarnpaal af te rammen en hakt uiteindelijk z'n eigen armen en benen af, terwijl de hoofdpersoon dan al lang is opgepikt door de engel in de helikopter.

Een van mijn favriete platen en hier op nummer 1 onbetwist! heel goed, zo mag ik dat graag zien. met radiohead werd voor de muziek van de jaren 90 langzaam weer tot leven gewekt, Yorke is een groot talent. Misschien is street spirit wel het mooieste nummer, maar hier staan alleen maar moois op! 5 stars

Op 'The Bends' en 'Kid A' staat ook alleen maar moois

Allen maar moois ???

Sorry hoor: als ik op de punten let, is dit verreweg het mooiste wat OOOOOOIT gemaakt is ..

Bezopen ... Goed Album, album van het jaar wat was het , prima, maar daar houd het ook mee op. Hoort zeker in de top 70 of 80 albums aller tijden, maar voor de rest ... zwaar overdreven. Zal ongetwijfeld met de overheersende leeftijdsgroep 21 tot 35 te maken hebben ..

dat denk ik ook (net zoals bij jou de jaren 70 wel erg overheersen . . . )

Inderdaad..

**#@###**........... de vloek die ik slaakte toen ik ontdekte dat ook dit top 10 album nog niet voorzien was een wat langere review met al mijn op- of aanmerkingen of in dit geval bij dit album ophemelende woorden

Pablo Honey viel me indertijd op als zijnde een wel aardig Britpop-album zoals ze in die tijd wel meer verschenen. Creep was zelfs een nummer dat er enorm bovenuit wist te stijgen. Radiohead-belangstelling mijnerzijds? Minimaal.
En toen verscheen The Bends en daar was het gelijk helemaal raak. Deze band moest ik in de gaten gaan houden, dit was geweldig. Hier zijn zeer goede muzikanten aan het werk. Wie had dat kunnen denken n.a.v dat debuut?!
Vol spanning keek ik dus uit naar de release van opvolger OK Computer.
In 1997 was het dan zover. Ik had al aardig wat muziekgeschiedenis achter de rug (ik was bij verschijning van dit album 27), maar de eerste luisterbeurt al gebeurde iets wat ik simpelweg als pure sensatie ervaarde.
Ik was gelijk al om, ik had geen enkele extra luisterbeurt nodig om dit album te begrijpen. Dit was hemels, dit was vernieuwende rockmuziek. Ik wist gelijk al dat ik dit moment moest koesteren omdat je deze beleving maar eens in de zoveel jaar meemaakt bij beluistering van een cd.
Airbag had iets vervreemdends, maar tegelijkertijd ook wat vertrouwds. Kan ook haast niet anders met het stemgeluid van Yorke. Dat jengelende, dat treiterende zonder dat het treiterend bedoeld was. Nu was ik natuurlijk al aardig vertrouwd met dat geluid, want de voorganger had ik al ontelbare keren beluisterd.
Paranoid Android is natuurlijk een knap staaltje muziek. Het slingert alle kanten op. De Bohemian Rhapsody van de jaren '90? Het is jammer dat velen zullen gaan stuiteren bij termen als deze, maar misschien zit er toch wel een kern van waarheid in. Natuurlijk lijkt het er niet op, daar gaat het ook niet om. Maar als je als artiest een nummer als dit kunt maken behoor je toch echt wel tot de allerhoogste regionen der popmuziek als je het mij vraagt.
En na de waanzin van Paranoid Android de hemelse klanken op Subterranean Homesick Alien. Wat bezit dit nummer toch mooie klanken, hoe subtiel is alles in elkaar verweven. Even ben je in hogere sferen. Zei ik even? Was ik dat al niet? En zou ik dat ook niet blijven?
Voor mij is Exit Music (For A Film) een enorme favoriet. Zo krachtig en zo aangrijpend. Dit weet zich in je vast te klauwen, je helemaal binnenste buiten te keren om je vervolgens verdwaasd achter te laten. En wat voel ik dan? Pijn? Euforie? Geen idee, maar als je dit voor elkaar kunt krijgen.................prachtig!
Dit kan alleen nog maar minder worden, maar nee hoor, want dan hebben we Let Down, de andere enorme favoriet. Hier weet ik eigenlijk niet eens hoe ik mijn gevoel moet omschrijven als ik dit hoor. Alles wat ik zeg zal toch verzanden in allerakeligste clichés. Laat ik er dus ook maar over zwijgen. Dit moet je gewoon horen en ondergaan.
Karma Police heeft het tot hitje geschopt. Dat heeft me altijd weten te verbazen, maar ik was daar uiteraard wel blij mee, want wat is het heerlijk als je dan opeens op MTV deze clip voorbij zag komen. Dat was het betere werk.
Een fantastisch nummer overigens.
Fitter Happier: tussendoortje? Ik weet het niet. Ik heb er al een hoop over gelezen in de discussie hierboven. het hoort er gewoon bij. Het zorgt er bij mij telkens voor dat ik bij de les blijf voor het geval ik al heel ver weg was gedreven.
Electioneering zorgt daar zeker ook voor, want het blijft telkens weer een ietwat vreemde eend in de bijt. Het is een soort wake-up call. En het werkt nog steeds.
Climbing Up The Walls weet dat spannende, broeierige sfeertje neer te zetten waar Radiohead goed in is. Het is zo lekker slepend.
Het lieflijk klinkende No Surprises brengt daar acuut weer verandering in. Misschien daardoor ook wel een nummer to love or hate. Love is bij mij nog een benaming die het nummer te kort doet. Het is meer dan dat. Veel meer........
Lucky doet me telkens weer beseffen wat een enorm machtig album dit toch is. Hoe krijgen ze het voor elkaar om met zoveel ijzersterke songs op 1 album op de proppen te komen. Tevens ontstaat er ook een wat melancholiek gevoel bij mij en The Tourist maakt dat gevoel alleen maar erger.
Alsof je met lege handen achter blijft, helemaal alleen.
Gelukkig is daar dan weer een oplossing voor en dat is de simpele play-knop op de cd-speler. Gewoon weer van voor af aan beginnen Toch is dat niet iets dat ik snel zal doen: daarvoor vind ik het een te heftige muzikale trip. Het put je ook wel uit.
Dat dit album bij meerderen geliefd is blijkt ook wel aan de waardering op deze site. Dat het als logisch gevolg daarvan ook gelijk door velen vergruisd is begrijp ik ook. Als iets zo populair is en jij kunt er niks mee dan liggen termen als overhypt, overschat en weet ik het wat al snel op de loer. Dat ga je immers niet roepen bij een album dat geen kip kent en waar 3 users met 5* aan komen zetten.
Is die hoge positie hier dan niet overdreven? Ik vind van niet. Ik vind dit al sinds die eerste draaibeurt in 1997 van ongekend niveau (en toen was er nog geen musicmeter). Meerderen vinden dit ook en dat doet me deugd. Per slot van rekening zal er toch 1 album die positie moeten bekleden en toevallig is dat er eentje die ook in mijn top 10 staat.
Voor dit stukje zijn er al heel wat pagina's volgeschreven met voors en tegens en na dit stukje zal dat ongetwijfeld vrolijk doorgaan. Allemaal best. Voor mij blijft dit simpelweg een van de mooiste albums die ik ken en dat blijf ik voorlopig nog wel even roepen ook.

Onbeschrijfelijk mooi neergeschreven. Geen mens die nu nog negatieve opmerkingen durft te maken over deze parel. Schitterend omschreven, ik heb er echt geen woorden voor

fantastisch bericht

Zeker een mooi bericht. Het aparte is dat me ik bij eigenlijk vrijwel elk stukje dat je schrijft over de nummers kan aansluiten (Karma Police uitgezonderd), maar dat ik deze toch niet meer geef dan een ruime 3,5*.
Ik herken er zeker wel een grote vindingrijkheid in, waardoor overschat me absoluut een misplaatste term lijkt. Ik kan mijn positiviteit over deze cd echter niet altijd omzetten in grote waardering voor de klanken die op me af komen. Waar het aan ligt vind ik eigenlijk erg moeilijk om te zeggen, omdat de nummers vooral los van elkaar vrijwel allemaal erg goed zijn. Alleen Karma Police vind ik dus wat minder.

You know, you know where you are with,
you know where you are with,
floor collapsing, falling, bouncing back
and one day, I am gonna grow wings,
a chemical reaction,
hysterical and useless,
hysterical and ...

Het is natuurlijk geen gevoel, maar deze regels geven mijn gevoel wel perfect weer. Als ik deze regels hoor, in het bijzonder de twee eerste, dan gaat er altijd iets door me heen van: "dit behoort tot de allermooiste dingen die ooit gemaakt zijn". Als je dit hoort en je gaat niet om, dan zit je gevoel volgens mij gewoon in je kleine teen ofzo!

en dat is juist het stuk wat mij aanspreekt.
Het geeft me zo het gevoel dat we allemaal maar denken dat er iets moet zijn naar dit leven, terwijl er wellicht niks is.
En dat breekt me, daar kan ik uren over nadenken, en dat door 1 nummer. En misschien heb ik het mis en bedoelen ze heel iets anders (heel waarschijnlijk), maar muziek is zoveel als het met je doet toch?
Neh, één woord: kippevel, geen cliché, gewoon echt waar

Vind dit één van de mooiste albums die gemaakt is. Elk nummer heeft iets zweverigs erin en ze worden mede daardoor zo mooi vervlochten met elkaar. Heerlijk album gewoon.