Radiohead - OK Computer (1997)

sorry, ik begrijp er helemaal niets van ...

Het is mijn eerste bericht hier, ik heb zo goed mogelijk geprobeerd mijn mening uiteen te zetten. Waar begrijp je niets van?

waarom iemand een ander quote (op zich al overdreven), maar er dan niets aan toe te voegen heeft.

Dat is gewoon een gebruiker die zich hier aanmeldt, even hier komt kijken, op een onbekend knopje drukt, per ongeluk of expres een bericht plaatst en nooit meer van zich laat horen.

@nicci
daar begrijp ik dus niets van

nee, de post van _2M waardeer ik ten zeerste, ook al staat het vol van tegenstrijdigheden, aandacht verslapt en maandenlang kunnen luisteren, maar een eigen mening is een eigen mening, daar doet niemand iets aan af

Hulde!!

Ik denk dat alles over OK Computer wel is gezegd, maar ik wil er toch wel mijn steentje aan bijdragen, hoe dan ook. Dit was een van de eerste serieuze albums die ik kocht en het heeft een aardige indruk achtergelaten, hoewel ik 'm niet briljant of wat dan ook vind. (Ik smijt sowieso niet graag met die termen, vergeef me.)

Paranoid Android is het eerste opvallende nummer; heerlijk divers, daar hou ik van. Met Let Dow had ik veel moeite om dat te accepteren; op het eerste gezicht vond ik dit iets te 'kleurrijk', 'vrolijk' (gelieve die termen met een flinke korrel zout te nemen), maar naarmate ik deze meer hoorde werd het een van mijn favoriete tracks. Het zijn de kleine dingen die het 'm vaak doen; zo rond 3:40 komt voor mij het kippenvelmoment, en de aanloop daar naar toe is ook noemenswaardig.
Karma Police heb ik iets te vaak gehoord, hoewel het wel weer een hele fijne opbouw heeft. Fitter, Happier is iets waar ik weliswaar de boodschap achter zie, maar me ondanks dat toch nooit echt heeft weten te boeien. Electioneering en Climbing Up the Walls markeren het laagtepunt van het album; dat wil zeggen het moment waarop mijn aandacht wat verslapt omdat ze me muzikaal gezien niet zo interesseren. No Surprises krikt dat niveau weer iets omhoog, Lucky heeft werelds gitaarwerk en The Tourist is een rustige afsluiter waarbij ik met een nostalgische zucht terugdenk aan datgene wat er aan vooraf ging. Vier sterren!

eerlijk gezegd heb ik dit een 5 gegeven. het blijft een dikke plaat, laten we eerlijk blijven. nu merk ik wel dat de niet/matige radioheadfans nogal een lage score geven op dit album omdat het op de eerste plaats staat

moet je daarom een plaat afbreken? het is maar een top 250. voor mij is spirit of eden het allerbeste dat bestaat en die staat niet eens in de top 250. het belangrijkste is dat je voor u eigen moet uitmaken wat goed en wat niet goed is.

Ik denk dat je hiermee een zeer zinvolle opmerking maakt. Respecteer elkaars muziekkeuze, maar blijf vooral je eigen muziek waarderen. Muziek is en blijft subjectief en dat is maar goed ook.

Zal ik jou even blij maken?

Hij staat er wel in hoor

holla

das nieuw denk ik, vlug effe checken

Natuurlijk is Ok Computer een meesterwerk. Want elk nummer op het album pakt je meteen. Toch staat het album niet in mijn top 10,

4,5

He een nieuwe van Radiohead. Ga ik maar eens beluisteren. Leuk!

Briljant album, ik heb ze ook live gezien in Vredenburg in de week dat het album uitkwam. Erg indrukwekkend concert!!!

Paranoid Android helemaal top, net als Exit Music en Let Down. Rest zeker mooi, al wat experimenteler maar nog wel gewoon in te komen, i.t.t. wat ze daarna zijn gaan maken!

Hoogste tijd dat dit album eens stuivertje gaat wissellen met Dark Side Of The Moon .

ik snap niet dat er bijna 100 mensen zijn die dit nummer een 0.5 geven. Het kan je smaak niet zijn maar om een 0.5 te geven, betekent dus dat er geen slechtere albums zijn dan deze...
ik moet zeggen dat dit een heerlijk album blijft. na tig luisterbeurten weet de plaat me toch elke keer weer te raken, vooral ook omdat ie in de breedte zo sterk is. vaak heb je halverwege het beste wel gehad, maar hier krijg je dan vervolgens nog climbing up the walls, no surprises en lucky voor je kiezen..
een meer dan terechte nummer-1 positie dunkt mij

Berichten verplaatst naar De Site > Gebruikers > Stemgedrag, graag daar verder discussiëren over toekennen van al dan niet terechte 0.5*-scores.

Een meesterlijk album. Radiohead weet precies met z'n instrumenten om te gaan om zo tot een ijzingwekkende sfeer te komen. Die zekerheid ruilde Radiohead gelukkig in voor experimentatie, wat ondanks de wat meer wisselende momenten misschien wel interessanter is. Eén zo'n onbetwiste klassieker staat echter goed oeuvre en het laat precies zien hoe muziek je bang kan maken, je kan verwarren en je kan meevoeren in z'n schoonheid. Geen enkel nummer is overbodig, op het misschien wat minder opvallende Let Down en No Surprises na, en dan nog weet ik zeker dat veel mensen het er niet mee eens zijn.

5/5

Stem verhoogt naar 4*

Wat een vervelende stem.. 't is dat ze me instrumentaal af en toe kunnen boeien, een zesje..
3*

Ieder zijn smaak uiteraard, maar grappig dat je Muse wel kunt waarderen, zag ik (4*)

Inderdaad, voor mij is Let Down het absolute hoogtepunt van het album. Een van de allermooiste nummers ooit gemaakt!
Heerlijke tingel-tangel gitaartjes met een prachtige zanglijn. Bijzonder intens gezongen. Wil ik op begraven worden.

Misschien is het een kwestie van wennen. Heb de plaat ook nog niet heel vaak gedraaid, dus wie weet. Ik vond Muse in het begin ook niet zo geniaal.

Ik vind Muse echt goed, maar ben na een klein uurtje luisteren zijn stem spuugzat, dus begrijp wat je bedoeld.

Na de vele reacties voel ik me ook genoodzaakt te reageren.

Tja, wat kun je zeggen over Radiohead? Mijn eerste kennismaking was met Creep, hun meest bekende nummer. De mensen die zeggen dat dit ook meteen hun beste is, hebben niks van Radiohead begrepen. Op The Bends klinkt het allemaal nog lekker rauw en dit is in mijn ogen ook nog steeds het beste album van Radiohead. Het was ook dat album wat mijn interesse voor deze band pas echt aanwakkerde. Dit album is eigenlijk een voorbode voor de latere stijl. Ik heb de latere albums inclusief het nieuwe nog te weinig geluisterd om echt een goed oordeel te vormen. Hier kan ik dat wel. Dit album is briljant zodra je eraan gewend raakt. Het is een geheel en luistert heerlijk weg. Het haalt het voor mij niet bij The Bends met echte klassiekers voor mij zoals Fake Plastic Trees de titelsong en echt elk nummer vind ik super daar. Hier vind ik het niveau net iets lager overal. Het is allemaal iets kalmers en hoewel dit goed gedaan is is het net iets minder mijn stijl. Alleen Electioneering vind ik zo'n rauw lied, dit hat beter op The Bends gepast.

Ik ga niet roepen dat dit het beste album is dat er bestaat, de voorsprong in de Top 250 is overdreven. Wat Coldplay op plaats 3 doet is me dan ook een raadsel. Dit alles neemt niet weg dat dit een ijzersterk album is. Voor de liefhebbers welteverstaan, als je niet tegen de stem van de zanger kan, depressieve teksten en elektronica kun je dit beter links laten liggen, want dan vindt je het drie keer niks.

leuke doorsnee muziek om af en toe eens naar te luisteren maar beslist niet zo goed als op deze site veronderstelt word daarvoor heeft de jaren 70 teveel moois voort gebracht 2.5 sterren voor deze

blijft toch een collectors item deze

een 4

een aantal nummers pakken me na eindeloos luisteren nog steeds niet (subterrean, let down, no surprises) en hierdoor is het voor mij niet het topalbum wat het voor velen wel is

Je vindt het geen toppertje?

een subtoppertje van 3 sterren