Radiohead - OK Computer (1997)

Precies! Daar moet je naar luisteren. Ik snap dat veel mensen het geen mooi nummer vinden door de rare fruity loops stem die helemaal niet zingt. Maar als je vergeet 'hoe muziek moet zijn' en goed luistert naar dit nummer, valt er zeker wel schoonheid te ontdekken. Ik vind het in ieder geval een heel emotioneel beladen stuk, de piano en de vage achtergrond geluiden, en zelfs 'de stem' vind ik dramatisch klinken. Dat is mijn mening over Fitter Happier dus.

Ik neem het zeker niet te letterlijk, maar je daar maar niet druk over. Maar het heeft parallellen met mijn werkstuk van het vak filosofie wat ik nu aan het maken ben. De gedachten van de heren Sartre en Ricoeur.

Dit album biedt mij een geheel andere perceptie dan die ik gewend ben. Je gaat stukken anders naar het leven kijken. Het stukje tekst wat ik poste levert (voor mij) een paar levensvragen op. Vragen die niet op voorhand zijn te beantwoorden.

Ah, ik ben eerlijk gezegd niet zo bekend met de heer Ricoeur, maar heb wel het e.e.a. van Sartre gelezen en vindt het wel interessant om bv. sommige dingen uit Les jeux sont faits te koppelen aan de teksten van OKC. Wel grappig, daar was ik uit mezelf niet opgekomen.

Overigens heb ik op de middelbare school ooit een werkstuk over het existentialisme (waar Sartre ook wel toe gerekend wordt) moeten schrijven voor filosofie en ik vond het toen eigenlijk behoorlijk vergezocht. Ben toch te pragmatisch ingesteld om daar iets mee aan te kunnen.

Dit album opent met de beste RH song ooit, Airbag. Zo knap in elkaar gezet. Dan komt "Paranoid Android" een heel leuk nummer vooraal muziekaal heel mooi, dit geld voor de gehele cd eigenlijk. Enige nadeel dat het gezang van Yorke een beetje naar de achtergrond is verdrijven,

het herboren gevoel heb ik ook na 9 dagen griep, heerlijk

Ik ben een groot Radioheadfan en vind vrijwel alles wat ze gemaakt hebben geniaal, hoewel deze plaat door velen gezien wordt als hun beste werk, vind ik hem toch iets minder. Lucky, No Surpises en Paranoid Android horen tot mijn favoriete nummers allertijden. Maar overall vind ik het album toch iets minder. Ik ben meer van de albums die hierna komen. Desondanks: 4,5 ster

Ruim anderhalf jaar later:

Paranoid Android is ongetwijfeld het sterkste lied van Radiohead, zelfs één van m'n favoriete nummers ooit.
Andere grootheden op deze plaat: Karma Police en Exit Music, maar ook Let Down is zeer mooi.
Airbag is de ideale opener, in feite gewoon een geweldig lied.
No Surprises is in vergelijking met de andere singles iets minder maar hoort echter wel thuis in Radiohead’s oeuvre.
Lucky zou ook een favoriet kunnen zijn want het begint buitengewoon goed maar dat refrein vind ik stukken minder. en Beetje jammer dus maar er blijft genoeg over om van dit lied te genieten.

Wat overblijft mag er absoluut zijn maar haalt toch nergens het niveau van eender welk hierboven genoemd nummer.

Meer dan een kleine 4,5 * zal het niet worden, maar ik leg me er bij neer, OK Computer is minstens zo goed als The Bends.

Hoewel ik elk album van Radiohead wel kan smaken (zelfs het vaak verguisde Pablo Honey heeft zijn goede momenten, vind ik), doet deze me toch nog net iets meer dan andere favorieten Kid A en The Bends.
OK Computer begint met het lichtjes fantastische Airbag. Als je een meesterwerk moet openen, is deze alvast geen slechte keuze! 'In an intastella burst I am back to save the universe' klinkt Thom Yorke erg ambitieus, waar hij blijkens de prima documentaire Meeting People Is Easy later toch wat spijt van kreeg.
Vervolgens weerschalt het bijtende Paranoid Android, dat volstrekt terecht heel populair is. Deze complexe song heeft waarschijnlijk meerdere luisterbeurten nodig vooraleer hij zich blootgeeft, maar ik kan me persoonlijk niet meer herinneren dat er een moment is geweest waarop ik dit geen geweldig nummer vond.
Subterranean Homesick Alien gaat op hetzelfde elan door, en daar ben ik zeer blij om.
Op Exit Music (For A Film) wordt wat gas teruggenomen en dat resulteert in een hartbrekend lied waarbij een hoofdrol is weggelegd voor de prachtige stem van Thom Yorke, waarschijnlijk door non-aficionados schertsend de "Klager van Oxford" genoemd.
Vervolgens is het de beurt aan het uitstekende Let Down, dat tekstueel op z'n minst als "eigenzinnig" kan worden bestempeld.
Ik kan me nog herinneren dat het zeer populaire Karma Police meteen mijn aandacht trok toen ik OK Computer voor de eerste keer beluisterde. Het is nog steeds erg sterk, maar (waarschijnlijk door het te overvloedig te draaien) een persoonlijke favoriet is dit niet meer.
De overgang tussen het eerste en het tweede deel wordt gemaakt door het bevreemdende Fitter Happier, dat ik als perfecte inleiding ben gaan beschouwen voor wat volgt. Er is dan ook geen haar op m'n hoofd dat er aan denkt om mij richting skip-toets te bewegen.
Electioneering is iets steviger, maar bevalt me prima!
Het bloedmooie Climbing Up The Walls doet de euforie na het beluisteren van Electioneering omslaan in verstilling: wat een prachtnummer!
Zo mogelijk nog mooier vind ik No Surprises, dat blijkbaar niet door iedereen wordt gesmaakt. Ik kan me wel voorstellen dat je dit liedje op een bepaald moment een beetje moe raakt, maar ik begrijp niet dat je het gewoon nooit een mooi nummer hebt gevonden. Maar goed, "tous les goûts sont dans la nature" zoals je het zo toepasselijk kan zeggen in de taal van Molière.
Na al dit moois is er dan ook nog eens het verrukkelijke, bitse Lucky, eveneens een prijsbeest wat mij betreft.
The Tourist is een glorieuze afsluiter voor het magnum opus van Radiohead. Deze band heeft ook na OK Computer enkel nog grote klasse afgeleverd, vind ik persoonlijk. Wat mij betreft is dit dan ook een erg waardige nummer één van de top 250.

Al missen sommigen het experiment en de vernieuwing, lees ik. Ikzelf absoluut niet. De latere platen zijn allen minder. Radiohead heeft hiermee zijn beste werk afgeleverd. Niets had anders gekund. Ook fitter happier niet, wat eerder een sleutelstuk dan een vullertje genoemd kan worden. Deze song laat horen waar de band voor staat, naar mijn idee.

Prachtplaat, waarschijnlijk mijn vaakstgedraaide uit mijn hele collectie ^_^

Ik ga hem toch maar eens luisteren....

Het doet inderdaad een beetje denken aan U2... Maar een dergelijke tekst zul je bij U2 toch nooit vinden. Geen wonder, want het is een totaal andere (originele) band.

Lang leve de originele eigenzinnigheid (of eigenzinnige originaliteit, zoals je wilt )

Flashback, dit is de plaat die mijn vader ten tijden van uitkomen grijs draaide, ik herken zowaar alles

Héhé, misschien even off-topic maar ik had exact hetzelfde gevoel overlaatst met Cat Stevens. Via goeie commentaren op Mume een best-off van gepindakaasd, en ik herkende zowaar elk nummer. Bleek dat mijn vader dit had grijsgedraaid in de auto gedurende de vele vakanties in Frankrijk, Spanje, Italië.

Na een tijdje niet geluisterd te hebben toch maar weer eens vanonder het stof vandaan gehaald, en tot de conclusie gekomen dat dit wel een 5* verdient. prachtige plaat, die niks van zijn kracht verliest, en zelfs weer fris klinkt na hem een tijdje niet gehoord te hebben. Stuk voor stuk prachtige nummers, een 5*!

Een sterk album maar toch redelijk overschat hoor, hij heeft gewoon dubbel zoveel stemmen als nr 3 in de top 250
Hij is goed(en een waardige nummer 1) maar dat vind ik nu wel overdreven, het klasseverschil is nu ook weer niet zo groot maar ja het is nu eenmaal in om deze in je top 10 te hebben(net als bvb nevermind). Natuurlijk is dit de favoriet van velen maar er zijn toch ook wel veel meelopers geloof ik maar dat neemt natuurlijk niet weg dat steengoeie muziek is.

Nevermind, die is pas overschat!

Gisteren luisterde ik er nog eens naar en het viel me weer op hoe goed hij wel is, ik neem mijn woorden dus terug: hij is niet overschat maar gewoon fantastisch goed

Ik vind dit niet de beste plaat ooit gemaakt, wel een ZEER goede plaat overigens..
Op een een of andere manier krijg ik er geen perfect gevoel bij..

Natuurlijk.. nummers als 'Paranoid Android' , 'Exit music(for a film)','Karma police' en 'No suprises' zijn gewoon geniaal , zo is het gewoon.

Maar ik vind , zoals 'wcs' al verklaarde, dat het klasseverschil met de rest wel erg overdreven is , en dan heb ik het niet over de 3e plaats (ARBH) want , vind ik, dat dat wel redelijk terecht is..

4.5*

Ik vind Karma Police toch wel een mooi nummertje, wat me ertoe heeft aangezet om deze "nr.1 in de top 250" toch eens te checken (en m'n muzieksmaak te verbreden). We zullen zien.

gisteren weer 7 miljoen nederlanders kennis gemaakt met het mooiste nummer van deze plaat. had hem al weer een tijdje niet meer gehoord, maar daar komt binnenkort verandering in.

idd, mooie afsluiter. beter dan dat drama-muziekje wat ze hebben geplaatst onder de teksten van de moeder van natalee. tenenkrommend.

Ik kom nu waarschijnlijk als domme Belg over, maar wat was er gisteren?

misdaadverslaggever peter r de vries die joran van der sloot via de verborgen camera een full confession liet doen over de dood van natalee holloway. over een paar dagen misschien ook bij jullie op het nieuws

Heb ik iets van vernomen, was wel degelijk deze morgen al in ons nieuws
Maar wat heeft Radiohead hier mee te maken?

Exit Music (for a Film) werd gebruikt

Ik wilde het album er meteen weer bijpakken om heel het nummer af te spelen... Schitterend.

dat had ik ook. toch maar even de uitzending afgekeken. ben ook weer helemaal op de hoogte van arubaanse slang

Beste plaat ooit, fantastiche band

echt vies, deze plaat