Radiohead - OK Computer (1997)

Toen ik dit las dacht ik eerst dat je de The Tourist bedoelde, maar natuurlijk is dat Paranoid Android
Wat vind je er dan zo slecht aan ?
Vind ik nog altijd beste van Radiohead & één der beste liederen ooit gemaakt, natuurlijk allemaal persoonlijk hé... Maar toch zou ik graag weten wat je er niet echt aan boeit ..

Heb deze overigens deze morgen gaan kopen bij de krant 'de Morgen' & hem dan boven snoeihard beluisterd. Kwam al beter tot zijn recht dan anders, ineens kon ik elk nummer zowat beluisteren al schrok ik wel enorm hard van die hoge gitaarnoten (?) in Climbing Up the Walls.. Daar kreeg ik effe oorpijn van omdat het zo hard stond, maar ja, ontdekken vergt nu éénmaal iets van een mens.
van 3,5 naar 4.

Voor Ploppsteksel: ik vind Paranoid Android beslist niet een slecht gemaakt nummer, integendeel. Het is kwalitatief wel goed maar complex en het pakt mij persoonlijk niet.

Tja, een grandioos album, natuurlijk, maar juist daarom ben ik er misschien juist van vervreemd. De singles zijn inmiddels wel helemaal doodgedraaid. Binnen de context van het album hebben ze wel hun fuctie, maar juist de niet-singles zijn in ruim tien jaar tijd overeind gebleven, zoals Lucky, The Tourist en Climbing Up The Wall.

Nu had ik sowieso al een valse start met deze plaat, want door het holle, pretentieuze The Bends, waarvan alleen de opener en de afsluiter echt goed zijn, had Radiohead voor mij behoorlijk de schijn tegen. De enorme airplay die het bombastische Paranoid Android vooral op MTV/TMF kreeg, deed me besluiten het album links te laten liggen. Pas een jaar (of twee) later, toen het media-offensief voor bij was en ik door een vriendin mee werd gesleept naar een concert van de band, beluisterde ik de meeste nummers pas voor het eerst aandachtig en werd ik alsnog gepakt. Ben toen wel een hele tijd verslaafd geweest, mede vanwege een fikse liefdeskater.

Eigenlijk was ik wel opgelucht toen Kid A er was. Net alsof daarmee het hoofdstuk OK Computer afgesloten kon worden.

Ja, die reactie krijg ik wel vaker wanneer ik dat zeg. Ook als ik zeg dat ik Pablo Honey beduidend beter vind dan The Bends. Ik kan er niks aan doen.

Ach, zo hebben we allemaal onze tekortkomingen

Zelfs Radiohead, dus.

Ik heb enkele dagen geleden dit album voor de eerste maal beluisterd en het wist me niet te bemoeien. Ik zal het zeker nog enkele kansen geven maar op dit moment zou ik een erg lage score geven. Ik vind dat er betere muziek is van dit soort. Dat is althans mijn eerste indruk.

Het verschil tussen het gros van de muziek dat je beluistert en OK Computer is vrij groot. Mocht je het ooit leuk gaan vinden dan zal dat zijn na vele luisterbeurten. De trap oplopen (én aflopen) doe je per trede, wanneer je te grote stappen wilt nemen gaat het mis en haak je af.

Wel ja, als je het met een trap vergelijkt, dan staat dit voor mij voorlopig onderaan. Ik denk niet dat dat iets te maken heeft met mijn positie op de trap

Wat ik er niet leuk aan vind, zijn de weinig geanimeerde vocalen. Ook vind ik de opbouw van de nummers op het eerste zicht nogal vaak teveel van hetzelfde. En het verloopt allemaal een beetje traag en dus voorspelbaar.

Ik hou meer van muziek die de kamer rondspringt, die verrast. Ik ben volop de muziek van Frank Zappa aan het verkennen en dat sprak me wel aan vanaf moment 1. Daar zit zoveel in: humor, catchy riffs, geweldige hooks, verrassende gitaar en gewoonweg een algemeen muzikaal niveau dat ik hierin vooralsnog niet hoor. En er is nog een heleboel muziek die ik verkies dus wat mij betreft is dit geen meesterwerk.

Goed gesproken!

Vooropgesteld dat het zo kan zijn dat dit album je gewoon niet aanspreekt, is deze muziek 'voorspelbaar' noemen een erg zwak argument.

Verder denk ik dat wanneer humor als een maatstaf in de muziek gezien moet worden dat carnavalmuziek snel in aanzien zal stijgen.

Voorspelbaar hanteer ik wanneer een artiest nummers brengt die onderling inwisselbaar zijn. Dat is een beetje het probleem hier. Te weinig verrassing dus. Neem nu de manier waarop Yorke zingt, heel weinig variatie daarin en op den duur weet dat gewoon niet te boeien.

Humor kan heel subtiel zijn en kan gebruikt worden als middel om kritiek te leveren op zaken die gebeuren in de wereld waarin we leven. Dat kan je aan het denken zetten. Dat heeft niets met carnaval te maken. En uit mijn tekst blijkt nergens dat ikumor als 1 van de elementen in mijn beoordeling van muziek gebruik. Ik geef enkel aan dat de muziek van Zappa humor bevat. iets wat hem onderscheidt van vele anderen, iets wat uniek maakt en dat is ten slotte toch waar het om gaat. Muziek maken waar mensen van opkijken.

'Veiligheidshalve' heb ik bewust jouw positie op de trap buiten beschouwing gelaten.

Je kunt het smaakpallet ook als dartbord zien. Mainstream muziek zit in het midden. De Scores zelf zijn dan de verschillende muziekstijlen. Hoe verder van het midden, hoe specifieker de smaak, des te groter de stap vanaf een ander genre of vanaf het midden.

Je oorzaak-gevolgtrekking trage muziek, dus voorspelbare muziek snap ik niet. Nummers die op elkaar lijken (Paranoid Android > Exit Music > Fitter happier > Climbing up the walls [zeer verschillend]). Er ligt over de muziek wel een deken waardoor er één sfeer ontstaat, maar dat is iets anders.

Indien dansen en de kamer rondspringen helemaal je ding is dan adviseer ik deze plaat in ieder geval niet meer te draaien. Dan kun je die moeite beter besparen, want dat ga je er nooit in horen.

En ik, vroeger nog een echte tegenstander van Radiohead, kan er niet meer onderuit om dit album een nummer 1 positie in mijn top 10 te gunnen. Ik vind dit gewoon zo briljant dat ik er dagen of zelfs weken achtereen naar kan luisteren en weet dus ook echt niet meer waarom ik Radiohead absoluut niet wilde kunnen waarderen vroeger.

Ik snap noch de pogingen dit tot een rampzalig stukje ellende te bestempelen en als muziek voor de massa, noch de pogingen om iedereen die hier niets mee heeft af te doen als grijze sjon met de pet die het liefst eurotrash luisterd ofzo..
Erg moeilijk is de plaat niet en de liedjes zijn door de bank genomen gewoon mooi. Voor een Frans Bauer liefhebber is het misschien een zevenmijlsstap, maar voor iemand die naar Queen luistert is dit nu echt niet zoveel moeilijker of 'volwassener'
Ik vind het wel beter, maar dat is mijn smaak. Maar dat denigrerend gedoe over traptreden en niveau's snap ik in de context van dit album helemaal niet.

dat is dan ook precies de reden dat ik Queenlive even bijspring.

Hier ben ik het niet helemaal mee eens. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat ik toen ik (vraag me niet waarom) nooit van Radiohead gehoord had en ik Paranoid Android hoorde dat ik toch even in een twist met mezelf verkeerde. Aan de ene kant vond ik het heel mooi, het deed me denken aan Bohemian Rapsody, alleen dan alternatief. Aan de andere kant was het te hard.... Dit heb ik een hele tijd gehad, maar toen ik er verder in dook bleek het eigenlijk wel mee te vallen. Als ik er nu op terug kijk moet ik zeggen dat ik nu vele malen moeilijkere albums ken, maar ik vind dat dit zeker niet als makkelijk mag worden bestempeld zoals Queen. Niks ten nadele van Queen overigens...

ik ben dan weer geen Queenliefhebber, maar ik denk dat de muzikanten van Radiohead er weinig van bakken als ze de muziek van Queen moeten spelen. dus: wat bedoel je met moeilijk? radiohead is niet moeilijk. ik zou niet weten wat er moeilijk aan is.
Orbit heeft een punt als hij zegt dat het redelijk aansluit bij hedendaagse muziek. geen schok als je het voor het eerste hoort.

Ik denk dat je in plaats van "makkelijk" eerder "serieus" bedoeld. Queen is zeker geen makkelijke muziek, maar het is over het algemeen, enkele uitzonderingen zoals The Show Must Go On, behoorlijk tongue-in-cheek, dit in tegenstelling tot bands als Radiohead waarbij de teksten toch altijd wel wat serieuzer en dieper zijn.
Laat een gemiddelde muziekluisteraar naar de iets minder mainstream nummers van Queen luisteren zoals Ogre Battle en White Man, en die zal dat toch echt niet als makkelijk bestempelen denk ik

Ik denk dat dat andersom ook geld, maar ik bedoel met moeilijk, dat je Ok Computer meerdere malen moet luisteren om er iets zinnigs over te kunnen zeggen...



Ik viel een beetje als leek in het circuit dat niet in de top-40 komt. Waarschijnlijk ben jij iets anders bij Radiohead terecht gekomen...
Ik weet nog dat mijn eerste luisterbeurt van Ok Computer een vreemde ervaring was, maar hij is zeer goed bevallen terwijl ik 'm niet in een keer kon doorgronden mede door Fitter Happier, dat was toch geen muziek?
Nu denk ik daar helemaal anders over.
Als ik nu Radiohead zou leren kennen zou ik het denk ik met Orbit eens zijn, gewoon omdat het meer aansluit bij mijn smaak en stijl.



Zo zou je het denk ik ook kunnen beschouwen...

ik snap je punt.

Enkele interessante posts.

Grappig om vaststellen dat waar ik opdaag er een discussie over Queen losbarst:-) Dat was nochtans niet mijn bedoeling.

Als ik het over muziek heb, denk ik niet in termen van trappen en ik deel luisteraars op basis van hun voorliefde voor een bepaalde groep niet in vakjes in. Ik vind dan ook dat bloempje daar in de fout gaat. Bovendien zou je het kunnen zien als een poging om iemand met een andere mening monddood te maken. Nu wordt immers de volgende stelling geponeerd: Queen-fan, dus voor gemakkelijke muziek(niets is minder waar, zoals anderen hierboven gelukkig al opmerkten) dus niets zinnigs te zeggen over andere muziek. En dus is dit album de onherroepelijke nummer 1. Daar heb ik moeite mee, veel moeite.

Ik heb in mijn posts gewoon mijn mening gegeven en ik heb dat op voorzichtige wijze gedaan. Ik heb duidelijk aangegeven dat ik nog in de verkenningsfase zit en dat op dit moment het me nog niet weet te overtuigen. Nu draait het album weer rondjes in mijn speler, trouwens. We zullen zien.

Ik vind dat het wel met de meeste muziek zo is dat je het meerdere malen moet luisteren. Als de muziek de moeite loont, zal je dan telkens nieuwe dingen ontdekken.

Sommigen schijnen te vergeten dat er tal van zaken zijn waar je groot voorstander van kan zijn of net tegenstander maar dat dat die eigenschappen niet per definitie goed of slecht maakt.

Ik heb al vergelijkingen gezien met Muse en ik zie wel gelijkenissen maar Muse hoor ik een pak liever omdat er in Bellamy's vocals een pak meer pit zit en ook in de muziek meer dynamiek.

En wat toegankelijkheid betreft, dat is geen enkel probleem. muziek is maar ontoegankelijk als het moeite kost om het te volgen.

Niet gedacht dat ik jou snel op slecht lezen zou betrappen. Ik heb in de berichten die jij naar voren haalt nergens geschreven dat radiohead een stap hoger is dan andere muziek. Ik meld dat zelfs een tweede keer in dat tweede bericht. Ik praat ook over SMAAKpallet en niet over kwaliteitspallet...

Het punt wat ik aansnijd is dat muziek die verder van je af staat (dat is het geval bij deze plaat en Queenlive) tijd vergt om zijn plekje te vinden. Het is net als voetbal en schaken. Schaken is een hele stomme sport als je de spelregels niet kent. Je moet wat basis weten om het te kunnen liefhebben. Dat is ook het geval bij muziek die wat verder afstaat van de bullseye (mainstream was mijn Bullseye, Nicci [ook jij goed lezen]).

Bovenstaande is ook helemaal geen mening maar een feit. Het is een feit dat dingen die je niet kent, niet snapt, of niet kan doorgronden in eerste instantie raar, saai, pretentieus, herrie, etc. etc. gevonden worden. Dat is niet alleen bij muziek maar zelfs bij spruitjes zo.

Nog sterker voorbeeld is misschien je eerste biertje. Niemand gaat mij hier vertellen dat die lekker was bij één iemand van ons. Toch is het zo ongeveer het meest gedronken drankje ter wereld

"Ok Computer is als bier, het werkt verslavend."

ik heb wel goed gelezen. het was zelfs mijn punt. No. 1 van een lijst is vaak mainstream. of is het publiek van MuMu buitengewoon bijzonder? dan is me dat nog nooit opgevallen.

Hallo, ik zei niet dat ik dit geen goede plaat vind integendeel! .. Maar het is van de gekken dat deze plaat ZO hoog scoort, naar mijn bescheiden mening dan toch?

Daar geef ik je dan weer gelijk in, maar dat kwam aanvankelijk dus niet zo over uit je post.. don't blame the messenger