Radiohead - OK Computer (1997)

Ik heb gisteravond weer OKC beluisterd. Voor mij persoonlijk begin ik er bij nr.3 in te komen (vooral het refrein: Uptight). Daarna komen mijn 5 topnummers (behalve Fitter Happier) wat eindigt met de apotheose in de 'solo' van Climbing up the walls en de schreeuw van Tom Yorke; (akelig) mooi.

Wat ik fascinered vind aan OK Computer is de plaats van het schijfje in de maatschappij. Dit album deed en doet het goed in correcte kringen, en als je wat dieper op de materie in gaat is dat best vreemd te noemen.

Neem nu bijvoorbeeld dat derde nummer. Dat handelt, jawel, over één of ander vermoeid schepsel dat erop hoopt te worden ontvoerd door buitenaardsen als hij van zijn werkt naar huis rijdt. Een soort X-Files scenario en politiek zo incorrect dat een andere band ervoor aan de schandpaal zou genageld worden.

Dat is lang niet het enige hoor. Kijk maar naar het volgende nummer, of als het moet naar de hele cd.

Dit album hekelt de levensstijl die nogal hoog in het vaandel wordt gedragen in een bepaalde sociale klasse. En laat het nu net in deze klasse zijn dat deze cd zo goed scoort.

Mijn oud leerkracht Nederlands zou dit een onwaarschijnlijke paradox noemen. In die zin is OK Computer misschien wel het punk album van de nineties, alleen heeft niet iedereen het zo begrepen.

Ik vind dit toch wat ver gezocht. Volgens mij is OK Computer gewoon een CD die het goed doet bij een vrij breed publiek. Geen idee hoe je erbij komt dat deze plaat het goed doet in 'correcte kringen' en het ontgaat me ook een beetje wat je daarmee bedoeld.

Is het niet wat overdreven om te stellen dat een band 'aan de schandpaal genageld' zou worden als ze een liedje schrijven als Subterranean Homesick Alien? Wat is daar zo taboedoorbrekend aan?

Nouja, 'correcte kringen' is ook maar wat je er zelf van maakt. Ik denk wel dat dit album meer geliefd is bij een iets hoger opgeleid publiek dan bij de arbeidersklasse. Misschien zie ik het fout, dus correct me if I am wrong.

In de daarop volgende alinea wordt misschien een tikkeltje overdreven. Beetje overdrijven kan geen kwaad, zeker niet als het is om bepaalde dingen aan de kaak te stellen. Bovendien waren Aliens vreselijk nineties, dat is iets waar we tien jaar later een heel andere kijk op hebben. Maar goed, dit laatste heeft nog weinig met OK C te maken.

Ik wist het. Ik kom uit een correcte kring.

Nouja de term 'correct' is hier misschien ongelukkig gekozen. Dit is ook helemaal niet hoe ik het zie. Ach ik denk dat mijn stukje wel duidelijk genoeg is om een beetje de ironie van het succes van OK C in de verf te zetten. Het is daarbij niet nodig om te struikelen over één of ander woord dat uit zijn context gerukt wordt.

maar ik zie die ironie niet. veel popmuzikanten schrijven teksten die handelen over 'vervreemding van jezelf en de wereld'. dat is juist waar pubers voor vallen . . . . .

Vaak wordt een bepaalde thematiek ook afgedaan als puberaal terwijl er net veel wijsheid in schuil gaat. Dat komt omdat velen bang zijn stil te staan bij bepaalde zaken; of ze zouden nog eens zeer gedeprimeerd kunnen raken.

Maar mijn punt was dat ik de ironie niet zag.

Dat komt omdat de individuen in die klasse het niet van toepassing vinden op zichzelf, maar 'buitenstaanders' het wel van toepassing vinden op die 'groep'.

Ik heb deze plaat een paar dagen geleden nog eens geluisterd. En ergens geeft ie me wel een bijzonder gevoel. Er werd destijds hoog opgegeven over deze plaat. En, beïnvloedbaar als ik was, geloofde ik natuurlijk direct dat dit een waar meesterwerk was. Ik heb m toen ook veel geluisterd. Een meesterwerk vond ik het toen niet. Al vond ik er wel een aantal erg goede nummers op staan. Paranoid Android, Exit Music, Lucky.
Toen ik m laatst weer luisterde en hem opzette, kwam dat gevoel van een bijzondere plaat wel weer terug. Dat moet toch meer dan die 3 sterren worden denk je dan.
Maar helaas. Die stem van Thom Yorke gaat me tegenstaan. En verder vind ik veel liedjes niet heel bijzonder. Paranoid Android vind toch niet zo goed als ik toen vond. Toen vond ik die overgangen geweldig, nu vind ik ze wat geforceerd. Soms best mooie lagen in de muziek, het zit best goed in elkaar denk ik. Maar dat doet niet ter zake. Uiteindelijk blijft het bij slechts een paar mooie momenten. 3 sterren is toch wel mooi.

Ik heb zelfs geneigd hem naar 4,5* te verhogen.. maar evenals Jazper vind ik dat er toch teveel matigheid op staat om dat echt hard te maken. En over die fanatieke RH-supporters: ik kan dat wel waarderen die felle verdediging van je favorieten, je moet proberen niet door te draven echter

O wat een prachtige plaat. Ben pas de laatse jaren in Radiohead gedoken. Had Pablo Honey sinds de release en vond het wel goed.
Later niet zo gevolgd, totdat ik een paar jaar geleden OK computer kreeg....absolute top, verveeld nooit, hoor steeds meer.
Een must have.

deze cd kan ik in een woord samenvatten ontzettend goed.

Dat zijn er toch echt twee, volgens mij

ok in twee woorden samenvatten.

Deze plaat wordt terecht verkozen tot absoluut één vd beste aller tijden , maar dat er 17 mensen op 'Fitter Happier' stemmen betekent toch dat ze dit album niet hebben beluisterd..

Bedoel je dan dat het te weinig of te veel stemmen zijn ?

Vraag ik me ook af.

hij bedoelt dat het te veel stemmen zijn voor "Fitter Happier". Als iemand dat nummer het beste vind van dat album, dan is dat zo. Wat maakt dat nu uit?

Mèh, Fitter Happier is feitelijk niet eens een nummer. Vind het ook best raar als mensen dat post-modernistisch geneuzel verkiezen voor bijvoorbeeld Paranoid Android of het geniale Exit Music (For A Film).

Vind ik ook, een of andere computerstem die een verhaal op loopt te hangen kan nou nooit het beste nummer zijn van volgens velen een van de beste albums allertijden. Natuurlijk is smaak subjectief, maar toch neem ik iemand die dat een van de beste nummers van dit album vind niet serieus. Het spijt me!
Ik sluit me eerder aan bij de favorieten van Zig Star en wil daar dan nog Airbag en toch ook wel Karma Police bijvoegen.

Ik vind Fitter, Happier wel erg mooi. Vol statements over de moderne tijd. Als tiener deed het me wel wat. Ook nu flitsen er nog zo vaak zinnen uit F, H naar boven op de meest onwillekeurige momenten.

Heb hem overigens niet aangevinkt, maar dat terzijde.

Fond, but not in love. Dat minuscule zinnetje uit Fitter Happier is toch wel de meest prachtige tekst van het hele album.

Moest dat zo zijn, dan zou dat stemgemiddelde hier wel een pak lager liggen denk ik. Ik persoonlijk heb heel weinig boodschap aan Radiohead's pretentie in dat nummer.

Een nummer uit het beste album ooit gemaakt kan toch nooit "minder goed", slecht of zelfs zwak zijn???

Neen?Is dat zo 'lennonlover'?Heeft geen enkel album ene nummer met een iets zwakker kantje, neen?Wel, dan heeft u een zeer unieke smaak waar u zeer trots op mag zijn..

volgens mij zegt Lennonlover, dat als een album het predikaat 'beste allertijden' verdient, er eigenlijk geen zwak nummer op mag staan.
dat is wat anders.

Zelfs bij topalbums vind ik het ene nummer beter dan de andere, dat is volstrekt normaal. Maar op 5*-albums, waaronder deze OK Computer staat er geen nummer op dat ik als zwak kan kwalificeren.