Radiohead - OK Computer (1997)

Bij nogal wat luisteraars heeft dit album tijd nodig om te bekoren; zo is het mij ook vergaan.

het intrigeert me:
waarom staat deze cd in godsnaam op nr. 1?

ik heb hem pas weer eens gedraaid, ik wilde het proberen te snappen.

maar ik hoor NIETS interessants.
Op technisch gebied is het derderangs
Op emotioneel gebied is het drie keer niks
Qua orginaliteit is het absoluut niet vernieuwend.

Ik hoor een afgrijselijk intro en daarna wordt het niet beter.
Ik hoor een simpele snert drummer.
Ik hoor zang waar ik moordneigingen van krijg.
Ik hoor slappe songs
(ok, Karma Police luistert wel aardig weg)

Ik zeg dit echt niet om "lekker dwars" te zijn.
Ik meen het mensen, leg het me uit.
Klaarblijkelijk mis ik iets aan deze cd.
Wat mis ik als breed geinteresseerde muziekliefhebber/muzikant/gitarist met 18 jaar ervaring nu aan deze cd?

Gewoon de juiste smaak voor deze muziek?

Als jij het niet goed vindt, mis je niks.

En stop alsjeblieft met luisteren want er zijn al genoeg mensen slachtoffer geworden van zinloos geweld.

Voor mij blijft dit de plaat van Radiohead waar alles precies op zijn plaats valt, de songs klinken prima, de composities zijn sterk, het schijnbaar vullertje Fitter Happier blijft ongewild in je hoofd hangen, jawel, hier zat alles prima.
Ik heb de grandeur van deze plaat nooit meer op een recenter album van hen gehoord. Hun laatste vind ik zelfs ronduit zwak.
Deze is echt meesterlijk goed.
Puur vakmanschap.

paranoid android toch wel een erg geniaal nummer! ik moet deze cd eerst nog ff wat beter luisteren voordat ik een definitief oordeel heb

verrek ja

dankjewel voor de verwijzing,
ik heb hem mijn neefje van 12 cadeau gedaan, een grote radiohead fan. dit was het enige album dat hij nog niet had in het origineel

Goed album, absoluut. Hier staan tracks op die in ieder geval voor die tijd vernieuwend waren, (en nu nog steeds goed klinken)maar waarom hij zo eenzaam op nummer 1 staat, is voor mij toch wel een raadsel. Bij mij persoonlijk komt hij niet in de top 30 voor (als die zou bestaan, want dat is al moeilijk genoeg natuurlijk) maar ik kan mij op zich wel voorstellen dat dit album voor veel mensen een baanbrekend album was/is. Ik weet nog goed dat ik dit album heb gekocht, en toen veel gedraaid heb. Terwijl ik het denk ik nu zeker een jaar of 5-6 is geleden dat ik dit beluisterd heb. Wellicht een idee om het nog maar eens op te zetten. De kritiek op de stem van York begrijp ik niet helemaal. Hij heeft absoluut een karakteristieke stem, maar het is niet slecht. Maar nogmaals, wel bijzonder dat dit album zo eenzaam aan de hoogte staat, zoals het er nu voor staat zal dit album nooit van de nummer 1 afkomen, denk ik. Je zou eerder denken dat de Beatles met Abbey road boven aan staat of zoiets.
Maar nu heb ik bijvoorbeeld ook nooit begrepen waarom in godsnaam Jeff Buckley in de top vijf staat...

Dit album heb ik vanmiddag bij van leest gekocht met een 2 voor 15 euro actie. Ik had deze ook al op mijn verlanglijstje staan nog van aan te schaffen cd's, maar kon hem nu zo goedkoop krijgen dat ik dacht van nu moet ik hem maar nemen. Dit album heeft zo'n voorsprong op de rest van de albums hier, dat ik eigenlijk wel erg benieuwd ben waarom dat zo is, en of het ook terecht is. Ik heb hem vandaag org beluisterd, maar op het org hoor je nog erg leuke experimentele geluiden erin die ik op de download versie niet hoorde. Vooral die experimentele geluiden maken dit wellicht een bijzonder album. De stem ben ik nu nog niet al te gecharmeerd van en hoop dat ik daar ook aan ga wennen. Instrumentaal is dit dik in orde. Ik heb altijd mijn score gebaseerd op de download, maar die klinkt behoorlijk doorsnee t.o.v het org. Ik zal deze nog eens wat vaker gaan beluisteren, maar ben nu toch wel erg blij dat ik deze nu org in huis heb nu.

Aan je mening te zien zal het moeilijk worden om je van het tegengestelde te overtuigen, vrees ik. Ik kan je gewoon zeggen dat ik dit album ook eerst 1 keer beluisterd heb en dan een jaar aan de kant heb gezet. Nadien ben ik de plaat weer gaan beluisteren en ik ben ervoor gevallen. Yorke's stem is gewoon zo typisch Radiohead, daar moet je inderdaad voor vallen of niet. Technisch, dat is ook zowat de stijl: Jonny Greenwood zal niet de eerste zijn om heel netjes te klinken (en zeker niet live), maar zijn composities zijn toch wel straf. Hierbij verwijs ik naar het lied "Just" op The Bends. Dat nummer bevat zowat alle mogelijke akkoorden, zowel in mineur als majeur, en toch zal het nooit geforceerd klinken. Dat doen ze erg vaak, die licks à la G#m - G# - A (ook op andere posities uiteraard). Paranoid Android vind ik een meesterwerk, omdat het drie nummers in één bevat en nooit saai wordt. De kracht zit 'm echt daarin. Het wordt ook quasi elke keer anders wordt gespeeld live. Maar ja, we drijven af.

In Airbag hoor je inderdaad dat de riff soms niet erg zuiver gespeeld is, maar dat charmeert. Als Ok Computer je niet bevalt, kan je The Bends of In Rainbows uitproberen, want Kid A, Amnesiac en Hail To The Thief zijn iets elektronischer (tenzij je dat liever hebt).

Vaak wordt het tweede deel van de cd (c.q. na Karma Police) ietwat vergeten. Bij deze plaat ondervind ik dit ook. The Tourist? Lucky? Ik zou ze niet onmiddellijk kunnen beginnen neuriën, ook al heb ik de cd al minstens 1000 keer beluisterd.

Radiohead is een kwestie van "you like it or not", net als Interpol, Beatles (waarvan ik geen grote fan ben) en vele anderen (zelfs Pink Floyd, waar ik dan wel weer fan van het eerste uur van ben).

Mijn kennismaking met Radiohead. Er staan wel een aantal zwakke nummers op (vooral later op het album), maar de klasse van de overige nummers compenseert dit. Samen met The Bends mijn favoriete Radiohead-album, maar deze is toch de beste (ook al kent The Bends geen zwakke nummers)

even iets zeggen over deze berichtjes. ik merk dat mensen in het geval van kingsnake hier te negatief op reageren. kingsnake geeft hier aan dat hij een bepaalde stroming niet bij hem past(heeft iedereen wel). enigste wat ik dan wel vind is dat je dan eigelijk niet zou moeten stemmen(ik stem ook niet bij hiphop)

deze cd is absoluut geen progrock. er is over het algemeen niet sprake van veel maatwisselingen in een nummer(met uitzondering van paranoid android). ook is er naar mijn idee niet meer orchestratie gebruikt dan in de gemiddelde alternative rocksong. ten slotte hoor ik hier weinig klassiek of jazz geinspireerde structuren. gewoon mooie alternatieve rock volgens mij.

en ja dix er zijn wel te veel mensen die zich door de reputatie van dit album laten leiden.

ten slotte haal ik er een halve af omdat de tracks fitter happier, Electioneering en the tourist me stilaan beginnen te vervelen

Wat heeft dit pareltje van een album het hier moeilijk te verduren zeg:P

Hoge bomen vangen veel blinde vogels.

Ondanks dat ik het altijd wel een goede plaat vond met schitterende nummers erop kon ik het meesterwerk erin nooit echt vinden en zijn nummer een notering ook absoluut niet begrijpen. Na een lange periode niet beluisterd te hebben heb ik hem zonet weer eens even opgelegt en ik heb wel het idee dat het kwartje nu wel zo'n beetje gevallen is. De plaat steekt als geheel briljant in elkaar, het geluid klinkt bij nader inzien ook best uniek, de stem van Yorke is erg mooi ingetogen en ook de afwisseling tussen de- normale en (wat meer) experimentele tracks is ook erg goed. Favorieten blijven- Paranoid Android, Karma Police en No Surprises maar ook de rest blijft erg bij me- hangen. Blijf erbij dat de nummer een positie in verschillende toplijstjes (inclusief hier) wat overdreven is maar het is zeker een eigentijds en invloedrijk meesterwerk(je).

4,5 sterren

Ik heb deze nu ook wel aardig vaak gedraait nu. Het is absoluut een goed album, maar ik hoor hier zeker niet de topper in zoals iedereen hier beweert. Gewoon een lekker album om eens tussendoor te beluisteren, maar voor mij zeker geen magnum opus, maar ook zeker niet slecht. Echt een 3.5* album vind ik dit, wat voor mij staat voor doorsnee, niet een uitschieter naar mijn topalbums, maar ook zeker niet slecht. De af en toe gebruikte bijzondere geluidseffecten vind ik wel super. De stem vind ik minder, en ben daar nog steeds niet echt aan gewend. De enorme voorsprong hier in de top begrijp ik dan ook niet echt, omdat er veel meer goede albums zijn gemaakt die IK zeker beter dan deze vind.

We lezen hier de laatste tijd redelijk veel minder positieve berichten (en dat mag hoor, begrijp me niet verkeerd), dus is het nog eens tijd voor een écht positieve noot:

dit is misschien wel het beste album ooit gemaakt!

Tja, daar hebben we niks aan natuurlijk. Deel gevoelens, impressies, onderbouw.

die 0.5* dat zal ze leren

...wat een frustratie inderdaad....

Om mezelf even te quoten:

* Er staat geen één minder nummer op, als geheel is het dus erg sterk.
* Paranoid Android is simpelweg een meesterwerk.
* Exit Music is ontroerend. Als ze het live spelen kan je een speld horen vallen!
* Het stukje "You know, you know where you are with..." enz. in Let Down.
* De gitaarsolo in Climbing Up The Walls.


Onmogelijk om het in 5 zinnen (of puntjes) samen te vatten, maar dit zijn voor mij persoonlijk 5 belangrijke argumenten om OK Computer 5* te geven!

Bericht van een tijdje geleden...

Na je bericht gelezen te hebben heb ik deze na lange tijd nog eens opgezet. Ik geloof dat het ondertussen 3 jaar geleden is dat ik m laatst gehoord heb (ik heb hem een periode kapotgedraaid, maar na een tijd werd ik er gewoon depressief van en werd hij verbannen naar de achterste hoek van mijn cd-kast).
En ik moet vaststellen dat je de spijker op z'n kop slaat: Paranoid Android, Exit Music, Let Down en Climbing up the Walls. Dé meesterwerken van deze plaat. Vooral laatstgenoemde geeft me steeds weer kippenvel. Maar jammer genoeg staan daartegenover het vervelende The Tourist, het nietszeggende Fitter Happier (leuk voor 1 keer, maar daarna..) en het ronduit irritante No Surprises, waardoor ik dus niet hoger kan gaan dan een 4. Maar toch nog steeds een schitterend album.

Wat vind je van Airbag?
Ik vind dat namelijk zo'n geweldig nummer, maar je hoort er zo weinig over. Ik heb het gevoel dat dat nummer een beetje ondergewaardeerd wordt.

Ik kan me wel aardig in Zigstar zijn verhaal herkennen, alleen heb ik het album niet 'stukgedraaid' en liggen bij mij zowel de positieve als 'negatieve' dingen een ietsje anders; daarom ook 4 sterren.

Vind ik ook een goed nummer. Eigenlijk vind ik alle nummers tot en met Karma Police schitterend, de tweede helft is mij echter iets te onevenwichtig.

De beste plek om The Tourist te luisteren is in het vliegtuig. Vond het nummer eerst niet zoveel aan, maar door de maanden heen is het opeens een van mijn favorieten geworden. Het drieluik dat deze plaat afsluit is sowieso prachtig (en alles daarvoor ook).

maar om nu steeds ene vliegreis te boeken speciaal voor tourist, gaat me wat ver

overigens klinkt elke muziek op weg naar een ver warm oord heel anders in een vliegtuig

Haha, ik vloog nou juist terug vanuit het warme Italie naar het herfstachtige Nederland, dus misschien zat 't nog net iets anders.

Ik probeer de laatste tijd ook wat met andere genre's in aanraking te komen, dit is met afstand de nummer 1 op musicmeter; kortom tijd dat ook ik dit album eens ga proberen. Wat ik van Radiohead ken vind ik (nog) niet goed, maar zal het album zo objectief mogelijk proberen te beoordelen.

Wat ken je dan al van Radiohead?