Radiohead - OK Computer (1997)

Dat eind shot met dat paard bij de ondergaande zon

OK Computer, ik vind dit album niet echt geweldig, het is ook geen album waarvan ik denk, dit ga ik nu maar is luisteren. Dan zet ik liever In Rainbows op. Het is zeker niet slecht, maar duidelijk een van de mindere van Radiohead. Ik zie er geen genialiteit in, maar misschien ben ik nog wel iets te mainstream.

Ik denk dat OK Computer redelijk mainstream is, toch? Je kunt toch ook gewoon een album niet goed vinden, dat mag hoor

radiohead zuigt hard! de muziek kan dan misschien wel goed elkaar zitten maar het doet me niks

En dan zuigt het gelijk?

Ik gok dat RapKing dit 1 luisterbeurt heeft gegeven, het hem niet snel genoeg vind en het vervolgens heeft bestempeld met: het zuigt.

Kan me vergissen hoor

They suck young blood.

Edit:

Deze na tijden weer eens gedraaid en voor mij is Subterranean Homesick Alien één van de mooiste songs aller tijden.

Normale platen daar valt voor mij niet zoveel over te schrijven. OK Computer is meer dan een plaat, het is een soort collage van muziek, een portret van alle mogelijke menselijk emoties die bij elkaar komen. De mooie momenten vindt ik: hoe Yorke in Airbag de laatste zinnen zingt 'In an Interstellar buuurst', het droevige einde in Paranoid Android, hoe hij 'We hope that you choke' zingt in Exit Music, de dreigende flow van Let Down, hoe hij 'I lost myself' zingt in het einde van Karma Police, de emotie van de piano tonen in Fitter Happier, de stevige climax in Electioneering, de schreeuw in Climbing Up The Walls en de kakafonie van de violen, hoe hij 'I'll take a quiet life' zingt in No Surprises, de beklemmende sfeer in Lucky en gitaarsolo in The Tourist. Het is raar maar Lucky en The Tourist vallen er voor mij altijd een beetje buiten. Niet dat het slechte tracks zijn maar ik vindt de plaat na No Surprised mooi eindigen.

Het mooie aan dit album is vooral dat het een sfeer en emotie ademt die ik zelden heb gehoord bij andere albums. De climaxen zijn geweldig, de zang emotioneel. Het geeft mij altijd een desolaat en droevig gevoel. Alsof de hele wereld ineen stort. Het is geen muziek die ik vaak meer opzet omdat het me gelaten doet voelen. Maar het is van zulke schoonheid dat je juist tranen van geluk kan krijgen. Soms klinkt de zang en muziek wat moeilijk verteerbaar maar dat is waarschijnlijk de bedoeling geweest. Om een gevoel te geven van absolute wanhoop.

Andere albums die mij een zelfde soort gevoel geven zijn: Mansun's Six, Manic Street Preachers' This Is My Trtuh..., Focus Moving Waves, Counting Crowes Recoverring The Satellites, What's Goin' On, Weezers Pinkerton, Red Hot Chili Peppers By The Way, My Vitriol Finelines, Brothers In Arms, Entroducing en Tchaikovsky. Er zijn albums die ik beter vindt qua liedjes zoals Dookie, What's The Story?, Nevermind, Pinkerton, Doggystyle, I Should Coco, The Colour And The Shape of Ash 1977. Maar Ok Computer is qua sfeer de beste. Zeker top 15 allertijden.

Ik vind juist Lucky en The Tourist behoren tot het beste, maar nog stees achter Paranoid Android en Karma Police. De sfeer is hier inderdaad heel mooi, ik vind The Bends misschien nog wel betere liedjes maar de sfeer is hier gewoon zo goed.

'OK Computer'.. De meest populaire plaat op deze site, misschien wel wereldwijd? En toch, en toch.. Ik zet ze niet al te vaak op, en dat betreur ik toch. 't Is een geweldige plaat, natuurlijk. Net niet genoeg voor de maximumscore, en dat komt misschien wel omdat ik 'm niet al te vaak speel.. Maar ach, met die maximumscores moet je niet te erg overdrijven, vind ik.

4,5 mooie, oververdiende sterren!

Het is inderdaad sloom, maar voortkabbellend vind ik het niet... De refreinen zorgen wat mij betreft voor genoeg afwisseling, en door de climax aan het einde vind ik dit nummer zeker niet langdradig worden.

Kan je je mening over dit nummer misschien nog wat gedetaileerder uitleggen?:)

Nou op een of andere manier kan ik niet warm lopen voor dit album.
Op bepaalde momenten skip ik zelfs door.
Mag van mij dus een ander "blij" gaan maken.

Erg goed album met een paar fantastische uitschieters. Met name Exit Music (For A Film) kan wat mij betreft niet meer stuk, de climax in dat nummer tilt een fantastisch nummer naar een nog hoger niveau.

Heb deze nu opstaan. Binnenkort krijg ik In Rainbows op CD (namelijk voor sinterklaas ). Dan zal ik eens goed gaan bekijken welke van deze 2 nou echt die plek in mijn top 10 verdiend, vind het namelijk moeilijk. In elk geval is deze plaat gigantisch goed, dat moge duidelijk zijn.

hehe, hij is doorgebroken bij mij. het kon niet uitblijven, alhoewel ik me af en toe nog steeds erger aan de stem(met name de uithalen in lucky) en het gerommel met geluidjes.

van 2,5 naar 3,5 met kans tot oplopen naar 4.0

3333 stemmen op dit album

De stem die je in Paranoid Android op de achtergrond hoort als Thom 'What's that?' zingt, is dat nou dezelfde stem als in Fitter Happier? En wat zegt ie? Of is het gewoon onzin?

Alternatieve mainstream lijkt me een goede typering voor OK Computer dat voor mij een aantal absolute topnummers bevat, maar dat ik als geheel geen meesterwerk vind. Tot en met Karma Police is deze plaat geniaal, daarna wisselvallig. Misschien zit hem de veelgedane bewering dat dit een groeialbum is wel juist in de tweede helft van dit album met haar minder toegankelijke nummers.

Het feit dat dit de onbetwiste nummer 1 is van de MuMe top-250 is voor mij in ieder geval reden om OK Computer de komende tijd weer eens flink aantal keer te draaien. Wellicht dat deze
plaat mij dan in zijn geheel gaat bekoren.

Omdat ik Paranoid Android echter zo'n ontzettend geweldig nummer vind (terecht genoemd als het Bohemian Rhapsody van de latere jaren) en ik hier bijzondere herinneringen aan heb, desalniettemin toch 5 sterren.

Maar je geeft hem alvast 5*?

Dat heeft met mijn bijzondere herinneringen m.b.t Paranoid Android te maken. Iets heel persoonlijks.

Bovendien geeft hij erg gemakkelijk 5* dus dan is dat niet zo'n rare stem.

Dezelfde stem inderdaad, maar hij zegt "I may be paranoid, but I'm not an android".

Afgezien van op mijn topfavorieten, heb ik nog niet op heel veel albums gestemd. De conclusie dat ik gemakkelijk 5* geef, is dus verkeerd. Vanwege de genialiteit van de eerste helft van dit album (t/m Karma Police), en de bijzondere herinneringen die ik aan Paranoid Android heb, geef ik 5*. Een bonafide standpunt, lijkt me.

Niet echt, maar toch, ik ben geen moderator of crew member. Maar tuurlijk het kan sentiment zijn, maar toch vind ik dat je moet beoordelen op het hele album, en niet op een aantal nummers.

Muziek is emotie en als je dit 5* geeft door bepaalde persoonlijke herinneringen, lijkt dat me prima. Dat kan veel emoties te weeg brengen. En daardoor kan een album erg veel met je doen, ondanks dat je misschien niet alles even goed vindt.

Ik heb het hele album tientallen malen beluisterd, en beoordeel het hele album. Wellicht ten overvloede: tot en met Karma Police vind ik het geniaal en een meesterwerk, en aan Paranoid Android heb ik bijzondere herinneringen (waarover ik hier niet uitwijd). Daarna vind ik het, afgezien van No Surprises, wat minder, dus wisselvallig. Desalniettemin geef ik dit album vanwege mijn bijzondere herinneringen aan Paranoid Android, 5 sterren.

In het reglement van MuMe staat dat je om te mogen stemmen een album in zijn geheel moet hebben gehoord, en als geheel moet kunnen beoordelen. Er staat niet in dat je om aan een album vijf sterren te mogen geven, alle nummers op een album goed moet vinden. Door dit album 5 sterren te geven, doe ik dus niets verkeerd.

Ik vind het ook tot en met Karma Police subliem, daarna idd wisselvallig en ook ik vind dan No Surprises het beste daarvan, daarom een 4,5*

Haha, lekker vaag. Ik denk dat het er maar net vanaf hangt wat je gewend bent. Mensen die naar pop luisteren zullen het misschien "alternatief" noemen en mensen die naar "alternatieve muziek" luisteren noemen het misschien "mainstream". Waar ligt de grens, dat is de vraag waar geen antwoord op gegeven kan worden.

als dit geen mainstream is, wat dan nog wel?

Haha, daar ga je al. Voor een groot deel van Nederland is dit behoorlijk alternatief, hoor. Mainstream is het echter duidelijk wel, gezien de verkoopcijfers. Ik denk dat iets prima mainstream én alternatief kan zijn (neem Kid A). Hoewel dit inderdaad niet erg alternatief is als je het vergelijkt met wat veel MuMe'ers luisteren. Het hangt er dus maar net vanaf hoe je het bekijkt, ja, vaststaat dat dit mainstream is (redelijk feitelijk, als iets veel verkoopt en geluisterd wordt is het in principe toch mainstream?).

@pim556

Inderdaad, een beetje vaag. Het is een term die ik af en toe tegenkom in muziekliteratuur en van toepassing is op OK Computer als alternatief album met mainstreamsucces.

Verder is een exacte grens tussen alternatief en mainstream inderdaad niet te trekken. Dit album is het allebei. Net als bijv. Nevermind of Ten.