Radiohead - OK Computer (1997)

Altijd leuk, die soms onverstaanbare stem van Thom Yorke. En ik maar denken dat hij Hang back, slow down. Slow Down. Adjust, slow down. Slow Down. zingt.

Haha, herkenbaar

kan iemand mij uitleggen , hoe ik naar radiohead moet luisteren? ik hoor dat geniale maar niet
sorry............

Je bent ook niet verplicht om het geniaal te vinden

Ik zou niet kunnen uitleggen hoe je naar deze plaat moet luisteren.. ik vind het gewoon een erg straffe plaat, kan er niets aan doen..

Gewoon vaak luisteren, dit album is ook nog wat beter 's avonds.
Maar als je het niet goed vindt, het zij zo.

Net zoals je naar andere muziek luistert. En als je het dan niks vindt, dan kan dat toch? Kwestie van smaak. Niemand is verplicht dit album goed te vinden.

Vaker luisteren kan wel helpen zeg ik uit ervaring. Eerst vond ik dit ook niet veel voorstellen, nu ben ik wel zover dat ik Radiohead in de categorie "goed" indeel. Maar geniaal, de beste band ooit met OK Computer als beste album ooit...nee dat zal het voor mij nooit worden.

Tja, gewoon blijven luisteren. Ik moest OK pc ook 10x draaien voordat ik het goed begon te vinden. Maar als je het echt niks vind is dat natuurlijk ook geen ramp.

Welja. Je moet gewoon nog iets vaker luisteren

Ik zou graag eens de inspiratie willen hebben om een stuk te schrijven wat goed verwoordt waarom ik dit nou zo'n geweldig album vind, maar ik kan er mijn vinger niet op leggen. Het is gewoon het gevoel dat dit album uitstraalt. Op de een of andere manier vind ik het heel warm klinken, maar de onderhuidse spanning in de nummers is zo groot dat dat juist een beetje vervreemdend werkt. Dit album heeft gewoon een enorme aantrekkingskracht op mij. Zelfs na de talloze luisterbeurten die ik al aan dit album gewijd heb, verveelt het geen moment. Ik kan deze CD op elk moment van de dag, ieder seizoen, jaar in/jaar uit, uit de kast trekken en iedere keer ga ik weer volledig mee in de flow van dit album. Heerlijk...

Wat mij betreft absoluut het beste album ooit. Het zou me verbazen als er ooit nog iets langskomt dat dit album weet te toppen.

Het is wel grappig om te zien hoe de Radiohead-dokters als spinnen uit het duister geslopen komen zodra er eens iemand is die dit of een ander album niet kan waarderen: die heeft het dan duidelijk "niet vaak genoeg gedraaid".

@air: Stel je onbevooroordeeld op, laat het over je heen komen en zoals Arrie zei: vind je het niks, dan vind je het niks.

Ook nog een verklaring voor de 0,5* stem van Buzz Lightyear, of gewoon al bij voorbaat een lage stem uitgebracht?

Bij mij hoefde dit album trouwens niet erg te zinken.

Over de koptelefoon, redelijk nuchter, in een staat van koele woede jegens de mensheid.

En verder wat Arrie, Vork666 en anderen zeggen: als je het niet leuk vindt, probeer het volgend jaar nog eens, als je zin hebt, en maak je verder niet druk.

Dat lijkt me het beste inderdaad. Of een paar keer alleen Paranoid Android draaien. Destijds was dat de single die vaak op MTV kwam. Pas een paar maanden later kwam OK Computer uit en had iedereen het 'moeilijkste' nummer al in de vingers. Dat scheelt misschien ook wat.

Maar de kans bestaat dat je Radiohead niet de beste band allertijden gaat vinden. Is ook geen ramp natuurlijk.

Voor zover Paranoid Android moeilijk is, uiteraard.

Daar gaat het nu niet over en het is ook geen spelletje 'kijk mij eens snel muziek doorgronden'.
Natuurlijk is er nog moeilijkere muziek, maar voor iemand die OKC niet kan waarderen is dit waarschijnlijk toch wel de hardste noot om te kraken. Die aanhalingstekens stonden er ook niet voor niets.

Het advies 'vaak luisteren' gaat echt niet altijd op. Waarom zou je vaak gaan luisteren naar iets dat gewoon niet aanslaat. Wat je gewoon strontvervelend of slecht vindt?!
Ik heb ook enkele van die albums (My Bloody Valentine bijvoorbeeld). Alleen als ik het gevoel heb dat het echt mijn ding zou moeten zijn zoals bij mijn gegeven voorbeeld wil ik een album nogal eens terug laten komen en het opnieuw proberen. Maar soms gaat die vlieger niet op.
Jammer dan. Dan moet je er gewoon niet te veel tijd meer aan besteden. Die kun je beter besteden aan andere muziek. Gemiddeldes zeggen niet alles, meningen van users (met eenzelfde smaak) ook niet.

Eigenlijk vind het ronduit belachelijk van mijzelf dat ik deze plaat zo ontzettend lang links heb laten liggen. Vooral Karma Police, wat een GE-WEL-DIG nummer.

Vandaag de dag is het de clip van Karma Police die (nog) vaak op tv komt. Enkele jaren geleden was het deze clip die me OK Computer deed herontdekken. Toen dit album uitkwam was ik 14 en vond ik het afgezien van Paranoid Android ( vanwege haar hoge Bohemian Rhapsody gehalte voor mij de makkelijkste noot om te kraken) helemaal niets. Nu vind ik alles tot en met Karma Police en daarnaast No Surprises geniaal.

Jammer vind ik het daarom dat Radiohead na OK Computer de kant van de elektronica is opgegaan. Maar goed, de band ging bijna ten onder aan de enorme overexposure die ontstond ten gevolge van het gigantische succes van dit album dat het begrijpelijk is dat ze het om te overleven over een andere boeg gooide. Bovendien viel de impact die dit album had gewoonweg niet te overtreffen, en de torenhoge verwachtigingen van pers en publiek niet in te lossen. Toch denk ik dat Radiohead in continuiteit geslaagd was als ze na OK Computer opnieuw een rockplaat hadden uitgebracht. Nu kom ik als rockfan pas met Hail to the Thief weer enigszins aan mijn trekken.

Overigens staat me het wonderbaarlijke bij dat eind 1997 niet OK Computer maar Urban Hymns (over het algemeen) werd beschouwd als hét (alternatieve) rockalbum van het jaar. Iets dat als dit daadwerkelijk zo is, inmiddels behoorlijk is veranderd.

Ik vond eind jaren 90 Radiohead ook maar een vervelend bandje dat bewust anders deed om de aandacht te trekken. Jaren later heb ik het beter kunnen nuanceren en heb ik open-minded de albums nog een geprobeerd met als gevolg dat ik ze best kan hebben
Niet zo geniaal als de wereld ons wil doen geloven, maar wel gewoon goed met hier en daar een geniale uitschieter.

Daar ben ik het bijna mee eens, alleen heeft Radiohead voor mij flink wat uitschieters.

Dit had ik nou ook, maar dat is nou juist het geniale aan de ze cd eerst vond ik het helemaal niets, was erg negatief over dit "prul", toen ging ik het toch maar eens opnieuw proberen, hij stond niet voor niets op 1 dus moest er toch iets zijn. Ik was nog steeds zoekende. Heeft wel een tijdje geduurd. Uiteindelijk vond ik The Bends nog beter in het gehoor liggen (nog steeds) maar deze was meer experimenteel en plaatste zich daardoor in een apart hokje. Uiteindelijk viel alles op zijn plaats en draai ik van tijd tot tijd deze maar dan wel in een keer uit. Ga deze dan ook niet per nummer skippen of nog erger random (the best of) luisteren. Het is de magnus opus van Radiohead geworden. U hate it or love it....and I rest my case.

Prachtig Album!

Exit Music (For a Film) is buitenaards mooi en de rest hangt ook op dat niveau. Het album is sowieso echt een geheel en iedere keer als ik het hoor ben ik weer overdonderd.

Dat vind ik ook een geweldig nummer!

inderdaad: zachtaardig, gevoelig en toch gemeen. vooral dat snerpende geluid op het eind is een sterke subtiliteit.

En die stem

Exit Music (for a film) is naar mijn mening nog altijd ( na 100 luisterbeurten) het beste nummer ooit gemaakt. Die emotie wat in dat nummer zit, die sfeer, de climax: BRILJANT.
Ben benieuwd of er ooit nog een nummer komt wat dit nummer qua sfeer en emotie van de troon zal stoten. Ook moet ik zeggen dat er gewoon maar 1 nummer na Exit kan komen en dat is toch gewoon Let Down. Op een of andere manier pakt het nummer me nooit als ik het alleen draai, maar als volgend nummer na Exit blijft de kippenvel nog volop nagolven.

Over het album zelf eigenlijk precies hetzelfde als bij Exit, hij gaat gewoon niet vervelen.
Alleen Paranoid Android en No Suprises heb ik echt helemaal kapot gedraaid, dus die kan ik nu niet meer te vaak horen. Climbing up the Walls en Lucky daarentegen zijn alleen maar nog beter geworden.

Ok Computer blijft gewoon bij een van de beste albums aller tijden horen.

Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea. Beide nummers naar mijn mening niet de mooiste ooit (al komen ze er wel dichtbij), maar deze staat toch net iets boven Exit Music (For a Film).


Daar ben ik het mee eens.

Zo goed vind ik Exit Music eigenlijk niet eens: het ligt er allemaal wat te dik op in dat nummer, alsof York & Co zo triest mogelijk proberen te klinken. Geef mij dan maar een Let Down, dat perfect het midden weet te vinden tussen melancholie, vrolijkheid en triestheid.

Jij snapt het. Exit Music komt ietwat te zeikerig over.

Ik vind Exit Music een ontzettend mooi nummer, anders zou ik dit album geen 5 geven, maar ik vind het eerlijk gezegd niet één van de beste nummers van dit album, heb de absolute genialiteit die sommigen eraan toeschrijven nooit echt begrepen.