Radiohead - OK Computer (1997)

Inderdaad. Waar No Surprises misschien wat te "lief klinkt is Electioneering erg "hard"en "rauw" in vergelijking met de rest van het album.

dat subtiel achtergrond vocaaltje "get me out of here" op het einde is toch zo geil, heh. geeft het lied nog nét dat tikkeltje extra. heerlijk.

Sferisch een dissonante track in een verder consonant geheel. Het klinkt wat Oasis-achtig, eigenlijk net iets te catchy voor Radiohead. Desalniettemin allesbehalve slecht en allerminst een storende factor, al zou het beter tot zijn recht zijn gekomen op een album als The Bends.

Bij Electioneering gaat hij bij mij altijd nog net een tikkie harder.

Ik vind het nochtans een vrij hoekig nummer.

Hanteer je een wiskundige benadering, of bevat dit een cryptische boodschap over hoe de track zich verhoudt tot de rest van het album? Wijdt uit?!

sferisch (Betekenis/definitie van) - encyclo.nl

De betekenis van sferisch (in wiskundige/ruimtelijke/vormelijke zijn) is me bekend, ik wil - om verwarring te voorkomen - graag van Chevy weten of hij daarop, of wellicht op iets anders doelt.

Maar, bedankt voor je alertheid.

Begonnen als een Pixieachtig “grunge”bandje die met “Creep” een grote hit scoorde, had Radiohead met `the Bends` een verassend sterk album vol met goed geschreven rocknummers gemaakt. Niet altijd even bijzonder, maar de kwaliteit was zeer hoog. Als ik pakweg tien jaar ouder was geweest en het uitbrengen van O.K computer bewust had meegemaakt, had ik vol anticipatiespanning gezeten. Waarschijnlijk zou ik niet durven dromen dat Radiohead een beter album dan ´ The Bends´ kon maken. Niet alleen zou "OK Computer" mijn verwachtingen overtreffen, het album zou dagenlang in mijn cd-speler te vinden zijn en met 5 sterren bovendien bovenaan mijn jaarlijstje pronken(vervolgens zouden ze met “Kid A” het nogmaals flikken). Helaas is dit niet de manier waarop ik “Ok Computer” leerde kennen.
-
Ik leerde dit album kennen door diverse internetlijstjes die “Ok Computer” steevast in hun top 10 opnamen. Ook de top 250 van musicmeter bekeek ik. Beste album allertijden kom maar op! Ik kocht het album voor een tientje(mijn laatste zakgeld). Ik verwachtte een briljant album en ik kreeg dat ook. Hierdoor zal de kick nooit zo groot worden als bij de mensen die dit album bij de release hebben meegemaakt en blij verrast een meesterwerk binnenhaalden.
-
Het grote pluspunt van dit album vind ik de diepgang die gecreëerd wordt door de toevoeging van allerlei elektronische instrumentatie. De nummers voelen hierdoor, zelfs na herhaaldelijke kennismaking , fris aan. Ook helpen ze om elk nummer een eigen identiteit mee te geven. Deze twee punten doen dit album ver boven “The Bends” uitstijgen.
-
Een van de meest verassende nummers op dit album is “ Paranoid Android”. Het nummer is opgebouwd uit drie verschillende nummers die naadloos in elkaar overgaan. De dramatische zang van Yorke zorgt hier voor een claustrofobische sfeer die opbouwt naar een scheurende climax. De climax klaart de duistere wolken niet. Integendeel! de sfeer wordt alleen nog maar luguberder.
-
“Exit Music(for a film)” is veruit mijn favoriete nummer van dit album. Eigenlijk was dit nummer bedoelt voor de soundtrack van “Romeo and juliet”, maar verscheen ten gunste van “Talk Show Host” toch op dit album. In de basis is dit haast een akoestisch popnummer, maar door de toevoeging van een melletronkoor en omgevingsgeluiden wordt er onverbiddelijk naar een emotionele climax toegewerkt. Het resultaat is een haast magisch nummer dat inspeelt op elementaire emoties als eenzaamheid en verdriet.
-
Het derde nummer dat mij erg opvalt is “Fitter Happier”. Door MuMe-collega Slowgaze is al opgemerkt dat dit nummer erg op “Providence” van “Sonic Youth” lijkt . Toch is er groot verschil in sfeer tussen dit nummer en die van “Sonic Youth”. “Providence” klinkt geruststellend, haast romantisch; “Fitter Happier” klinkt koud, machinaal en , zeker doordat het zo afsteekt tegen de emotionele, haast zeikerige zang van yorke, verontrustend. Eigenlijk een van de beste nummers op dit album.
-
Het laatste nummer dat boven het, bepaald niet misselijke, maaiveld uitsteekt is “Climbing Up The Walls”. De eerste indruk wordt veroorzaakt door de slechte geluidskwaliteit, ook wel lo fi genoemd. Dit is echter bewust gedaan, hierdoor wordt de muziek beklemmender en komt de doodschreeuw van Yorke des te harder aan. Dit nummer blijft echter ook bij de tweede(en derde en….) indruk overeind door de goed overdachte instrumentatie . Het duisterste nummer op dit album.
-
Ten slotte is “Lucky” nog een van mijn oudste muzikale herenneringen. Op de basisschool kwam eens per week een muziekdocente langs. Zij heeft dit nummer vaak laten horen. Toen vond ik helemaal niks, maar nu vind ik het een van de vele mooie nummers op dit album. Eigenlijk staan er geen slechte nummers op dit album. Wellicht “the Tourist”, omdat die me net iets te lang duurt.
-
Ok Computer is een album dat mijn inziens het predicaat meesterwerk terecht verdient. Helemaal omver geblazen word ik niet, maar ik kan wel erg genieten van dit album. 4.5* vind ik daarvoor een adequate beoordeling. Is dit album het beste album allertijden? Voor mij niet, maar mooie muziek bevat dit album absoluut.

Tip:

Zag gisteren bij V&D (Alkmaar)een stapeltje OK computers liggen voor 5 euro. Misschien een tip voor een liefhebber, die er wonder boven wonder in grote getale zijn hier bij musicmeter.

Voorzien van 23 inch Full-HD touchscreen, Intel Core i5 2390T, 6 GB werkgeheugen,1 TB harde schijf en Windows 7 Home Premium? Indien het geval, is het vanavond koopavond in de Kaasstad?

Toch maar weer verhoogd naar 5*. Electioneering mag dan wel iets minder zijn, de andere nummers zijn van zo'n hoog niveau dat Electioneering opvalt als het mindere nummer, terwijl het alles behalve een slecht nummer is.

Het album staat ook weer in mijn Top 10.
Van de prachtige opbouw in Exit Music naar het geweldige tweede stuk van Let Down naar het angstaanjagende Climbing Up the Walls.

het mooiste stuk van OK Computer blijft voor mij Let Down, prachtige tekst en muziek met als kippenvelmoment het stuk waarin Thom tegen zichzelf in zingt

Ik moet zeggen dat dit album me positief verrast heeft, aangezien ik er eerlijk gezegd niet zoveel van verwachtte. (jaja, 1ste in de top 250, maar toch, de algemene meningen van middelbare school (en volgens mij bijna elke middelbare school zijn niet bepaald lovend) Ik snap (nog?) niet helemaal waarom dit zo ongekend voor staat in de top 250, maar het is zeker een aardig album, vooral instrumentaal vind ik het eigenlijk gewoon ongekend, alleen vind ik 53 minuten lang Thom Yorke horen wel wat teveel van het goede. Ik betwijfel wel of een andere stem zou passen, maar ach, wie weet klikt het opeens wel en staat OK Computer ook opeens bij mij in de top 10, want deze plaat heeft in ieder geval voor mij nog wel wat potentie.
Trouwens, ik vraag me af welke redenen de 29 mensen hebben om Fitter Happier als favoriet te bestempelen..

Ach, de discussie over Fitter Happier komt elke maand wel een keer langs. Gewoon even teruglezen dus

Fitter Happier is een geniale interlude, die de sfeer van het album perfect weergeeft. Maar om dat nou aan te vinken als beste nummer van het album is inderdaad wel vreemd te noemen. Het dient in mijn ogen niet als een volwaardige track beschouwd te worden. Het is enkel een interlude, een mooi sfeervol overgangetje naar de tweede helft van het album.

Ik heb mijn stem trouwens weer verhoogd met een half puntje, omdat ik Climbing Up the Walls toch niet zo'n slecht nummer vind dat het gelijk met een halve punt verlaagd dient te worden. Wellicht moet ik ook in de steming zijn voor die track. Electioneering vind ik niet op het album passen, maar zal ik ook niet skippen. Dan blijft er maar één zwakke broeder in mijn ogen over, en dat is No Surprises. Dat nummer en het twijfelgeval Electioneering houden mij tot op heden van de volle mep af.

Ik vond het oprecht verreweg het mooiste nummer van het album, zoiets beklemmends heeft Radiohead verder nauwelijks gemaakt (met het misschien nog betere Pulk/Pull Revolving Doors als uitzondering). Ben ik nu vreemd?
Vind het eerder opmerkelijk dat zoveel mensen het als niemendalletje zien, dat het geen rock meer is zou toch niet zo'n probleem moeten zijn?

Ik bedoelde het niet vervelend, Vorkje. Niemand heeft jou vreemd genoemd. Ik heb enkel gezegd dat ik het vreemd vind dat Fitter Happier als beste 'track' van het album wordt aangemerkt. Dat is slechts mijn mening. Waarom dat in mijn ogen vreemd is gaf ik toch ook netjes aan. Ik zie het gewoonweg enkel als een geniaal overgangetje. Ben het overigens met je eens dat zoiets beklemmends door Radohead verder niet gemaakt is.

Of je het nu als volwaardige track ziet of niet, ik en 28 anderen vonden het muzikaal meer waard dan tenminste 9 andere nummers op de schijf, dus zo heel raar is het dan ook niet het tot favoriet te bombarderen Dat er geen rockmuziek aan te pas komt doet er verder niet aan af dat Fitter Happier net zo goed tot de muzikale inhoud van het album behoort, dus ik vind het persoonlijk weer vreemd het juist niet als volwaardig nummer te zien, maar dat is dan weer mijn mening

Haha, prachtig opeens al deze reacties, ik zal mijn mond maar houden over Fitter Happier en zal het ook niet opbrengen als ik ooit iets zeg als over Daydream Nation (providence). Smaken verschillen inderdaad, ik zal dan ook maar niks zeggen over Kid A. Ik vind ook niet dat het het album naar beneden haalt ofzo, laat ik het er maar op houden dat ik het een bijzonder nummer (interlude) vind en als jullie het dan bij de beste 3 vinden kan dat gewoon, was gewoon benieuwd naar de beredeneringen

Weet iemand trouwens door welke band(s) Radiohead geinspireerd was tijdens de opnames van OK Computer, ik ben daar erg benieuwd naar.

Jazeker!

Miles Davis, Ennio Morricone, Can, The Beach Boys, Elvis Costello, R.E.M en PJ Harvey.

Als je de Wiki-pagina van OK Computer had gelezen had ik geen antwoord op die vraag hoeven te geven.

Sorry Don dat heb ik niet gelezen

Bijzondere namen trouwens, Miles Davis en The Beach Boys had ik niet verwacht.

Beach Boys is wel duidelijk terug te horen in de productie.

Wat een vraag, Gloeilamp. Van Radiohead is bekend dat ze geïnspireerd zijn door Talking Heads en Joy Division (Johnny was groot fan). Verder zei Thom een keer dat Pixies en REM zijn leven veranderden toen hij op de middelbare school zat. Beiden zullen waarschijnlijk tijdens de opnames van dit album meegespeeld hebben (niet letterlijk ).
Dit zeg ik even uit mijn hoofd. Voor meer info: lees dit boek maar

Sorry voor de vraag Pim, was gewoon benieuwd

Bedankt voor de info verder!

Ik vind het een interessante vraag hoor Met die eerste zin bedoelde ik meer dat het een ontzettend lastige vraag is.

Om precies te zijn het album Bitches Brew.

Ah, Radiohead - OK Computer.
Terecht een klassieker, volkomen terecht! Ik herinner me nog goed mijn eerste kennismaking met Radiohead. Dat is alweer een paar jaar geleden, toen ik écht helemaal into Muse was, maar ik herinner me het alsof het gisteren was. Toen ik uitkwam bij wat invloeden / gelijkende groepen van Muse, zag ik daar Radiohead bij staan. Bekend van naam, bekend van Creep, allicht nog wel wat singles die ik er reeds van kende, maar voor de rest wel geheel onbekend.
Dus, met toch wel een beetje verwachtingen, zette ik deze plaat van mijn pa op, terwijl ik ondertussen met weet ik veel wat op de pc bezig was.
Naargelang de plaat vorderde, groeide mijn teleurstelling. "Is dit nu één van de invloeden van Muse, mijn favo band aller tijden?" Het leek me allemaal wat saai, wat braafjes die eerste keer.

Maar wat ben ik blij dat ik Radiohead ben blijven luisteren, m.n. eerst deze plaat écht leren kennen, en daarna wat verdiepen in wat andere werken.
Deze plaat is gewoonweg een meesterwerk en Radiohead is gewoonweg een ongelofelijke groep.
In Rainbows zou net zo goed ook in mijn top 10 kunnen staan, ook zo een plaat.
Favorieten zijn bij mij wel de 2 te verwachten namen: Karma Police (For A Minute ... ) en Paranoid Android ('God Loves His Children' )
5/5! En dat is zéér graag gedaan.

Haha, ik ben ook volop bezig Radiohead te ontdekken, nadat ik ze overal tegenkwam als ik over Muse las. Maar ik vind OK Computer geen 5 sterren waard. Nummers 1, 3, 7, 8 en 9 vind ik niet zo geweldig. Voorlopig ben ik nog steeds veel meer into Muse dan into Radiohead.