J Dilla - Donuts (2006)

Het is wel lekker om naar te luisteren, maar te experimenteel.
En vaak mis ik toch wel een stem over de beat

Dit zijn gewoon hiphopbeatjes bestaande uit voornamelijk soulsamples, bass en drums; weinig experimenteels aan toch?

Als je het bij elkaar gooit vindt ik het, zoals eerder genoemd, meer een stamppot van geluidsflarden dan iets waar ik lekker naar kan luisteren

Dit album is een representatie van het leven, dat ook een chaotische stroom is van verschillende indrukken, gevoelens en informatie. Het is een zeer moeilijke taak voor de mens om uit deze vaak onsamenhangende warboel de mooie momenten te (h)erkennen en nog moeilijker om er van te genieten nog voor het mooie moment eigenlijk al gepasseerd is.

Genieten van het leven is niet altijd even simpel, net zomin als het simpel is om op een oppervlakkige en vluchtige manier van albums als dit te genieten.

Oooooowwwke dan.

Maar het valt toch wel mee dat dit muziek is met allerlei geluidsflarden door elkaar gegooid? Het is meestal een standaard souvolle en typischs Dilla beat met daardoor heen af en toe een sirene of een wat woorden rap uit een ander nummer, maar toch niet veel meer dan dat?

Ik moet wel zeggen, met de luisterbeurt wordt dit album toch beter.
Ik denk wel dat je dit album in één keer achter elkaar moet luisteren.
Favoriete tracks: The New, The Diff'rence, Mash, Lightworks, Time, Glazed, Geek Down, U-Luv, Last Donut of the Night

3,5*, gaat vast wel omhoog

Slowly but surely begin ik verliefd te raken op dit album..
Last Donut is zo fucking prachtig hè...
De emotionele lading komt natuurlijk er wel bij kijken, aangezien dit het laatste nummer is van z'n laatste album toen hij nog leefde, en dan met zo'n titel en gevoel.. Damn man

Misschien moet ik hier maar een tweede poging aan wagen, ik heb Donuts een hele poos geleden wel een geprobeerd, maar ik werd een beetje gek van de constante tempowisselingen en de korte nummers.

Dat had ik ook, tot ik een paar dagen geleden merkte dat ik steeds vaker iets van Donuts opzette. Ik begin veel nummers steeds meer te voelen moet ik toegeven.

3.5* -> 4.0*

Precies, dat voel ik ook.
Alleen moet ik bekennen dat ik niet zoveel voel bij nummers 14 t/m 24, ze vallen minder op dan de rest.

Ik snap niet dat Glazed zo laag staat in de statistieken, by far m'n favoriete nummer!

Hey, als J. Dilla-leek vroeg ik mij af welk album een goede instapper of het meest representatief is? Bij 101Barz (ja, lach maar) komen af en toe wel toffe beats voorbij, en 9 van de 10 keer blijken ze van J. Dilla te zijn.

Verder had ik nog de volgende vraag: van wel album komt de 2e beat van dit optreden: 101.TV / 101Barz
Alvast bedankt!

Voor iets typisch J Dilla moet je bij iets van Slum Village zijn, en vooral níet bij dit album.

voor typisch Jay Dee bedoel je

Ik maar weer denken dat we het over Jermaine Dupri hadden.
EDIT: Oh wacht ik snap em nu .

Ok, harstikke bedankt he. Ga er eens naar op zoek.

Heeft iemand nog een antwoord op mijn andere vraag?

Erykah Badu - New Amerykah pt 1: 4th world war.

Nummer: the Healer.

Held. Trouwens, dit album is net zo representatief voor Dilla als Slum Village. De man is gewoon ontzettend veelzijdig. Check vooral ook Jaylib, Reint. En Like Water for Chocolate van Common kent ook veel Dillabeats. En The Shining natuurlijk. Als je al die platen hebt gehad, dan heb een aardig beeld van deze legendarische producer .

Nee, da's de derde. De beat die begint vanaf 2:10 bij ''Ik zit ermee, ik pieker...''. Toch bedankt!

En Niek: Ik ga ernaar opzoek, harstikke bedankt alvast!

0.5 Eraf maar het blijft een geniaal album!

Als het album geniaal blijft, dan moet je er juist een 0,5 ster bij doen.

Nee dat niet. Ik vond dat ik met een 4.5 toch iets te positief was geweest over dit album. Het deed me meer toen ik het net kende.

Ik denk dat ik hetzelfde heb bij Madvillainy.
Maar eigenlijk ook bij Donuts. Het is allemaal vet en heel goed, maar nummers 14 t/m 24 doen me vrij weinig

Eervolle vermelding voor Last Donut . Heerlijk.

Irritant, fragmentarisch, chaotisch en veel te druk. Ik vrees dat ik nooit een Dilla-fan zal worden.

Ik heb me weer gericht op dit album, en toch een prachtig geheel.
Mijn kritiekpunt blijft wel hetzelfde, het midden van het album is snel weer vergeten omdat het begin zo verrekte goed is.
Bovendien vind ik dat Dilla de tracks heel abrupt laat eindigen, Pete Rock en Madlib kunnen veel beter de tracks in elkaar laten overlopen.

Ik denk dat Dilla er voor gekozen heeft om het geheel niet gladjes af te mixen. Ik stoor me er niet aan.

Donuts idd. .

Het is wel een mooi geheel en ik denk ook niet dat dit hele album in het hiphopgenre valt, zou je Hi. of Anti-American Graffiti hiphop noemen? Een alternatief weet ik niet, maar het wijkt wel af van de standaard.

Volgens mij kan je echt de hele wereld rond gaan om de beste producer te vinden maar uiteindelijk kom je dan toch uit in Detroit J Dilla!
Na zijn dood zijn er ook heel veel mooie tracks gemaakt over zijn leven,
Ook eentje op O.J Simpson "Cali Hills",
Tja ik vind het moeilijk om hier de top 3 uit te halen (want ze zijn allemaal dope!)maar goed:P
1.Time:The Donut of the heart.
2.Waves.
3.Last Donut of the night.

De manier hoe J dilla met samples om kan gaan en er dan ook nog zijn eigen sound van kan maken is uniek!!

Eerlijk gezegd zou ik twee jaar geleden J dilla niet eens kennen omdat ik alleen comerciele hiphop luisterden,
maar goed er kan een hoop gebeuren in twee jaar,

Cali Hills is gewoon van Madlib hoor.