J Dilla - Donuts (2006)
mijn stem
376 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Stones Throw
-
Donuts (Outro) (0:12)
-
Workinonit (2:57)
-
Waves (1:38)
-
Light My Fire (0:35)
-
The New (0:49)
-
Stop (1:39)
-
People (1:24)
-
The Diff'rence (1:52)
-
Mash (1:31)
-
Time: The Donut of the Heart (1:38)
-
Glazed (1:21)
-
Airworks (1:43)
-
Lightworks (1:55)
-
Stepson of the Clapper (1:03)
-
The Twister (Huh, What) (1:16)
-
One Eleven (1:11)
-
Two Can Win (1:47)
-
Don't Cry (1:59)
-
Anti-American Graffiti (1:53)
-
Geek Down (1:19)
-
Thunder (0:54)
-
Gobstopper (1:05)
-
One for Ghost (1:18)
-
Dilla Says Go (1:16)
-
Walkinonit (1:15)
-
The Factory (1:23)
-
U-Love (1:00)
-
Hi. (1:16)
-
Bye. (1:27)
-
Last Donut of the Night (1:39)
-
Welcome to the Show (1:12)
0
Improvision
geplaatst: 12 mei 2009, 00:45 uur
Ik hoor vaak zeggen dat Madlib creatiever is dan Dilla. Dit is het bewijs dat dat niet zo is. Madlib mag zo veel ingewikkelde dingen bedenken als hij wil, het gevoel is er gewoon niet. Bij Dilla wel, en daarom is deze man uit Detroit het geniaalst.
Dilla weet bepaalde gevoelens vast te leggen met wat samples en wat drums. Ik heb het niet gewoon over de sfeer (dat natuurlijk ook), maar gevoelens: liefde, verdriet... Enkele tracks leken al in mijn hoofd te zitten voor ik ze hoorde, en Dilla heeft ze gewoon opgenomen met een samplemachine. Dit is de reden waarom ik hem beschouw als de nummer één hiphop-producer.
Toen ik het album voor het eerst hoorde wist ik niet zo wat ik ermee aan moest, ik had nog nooit iets als dit gehoord. Dilla sloeg een alternatief pad in en gaf met dit album een eigen draai aan het hiphopgenre.
De nummers zijn stuk voor stuk uniek maar passen toch in hetzelfde concept en stijl. Er zijn er natuurlijk wel die er bovenuit steken.
Tracks als the Diff'rence, Time: Donut of the Heart, en nog zoveel andere, met warme klanken en die je tegelijk kippenvel geven, enkele keren op een album. Meer heb ik niet nodig om dit album als instant classic te bestempelen.
Jammer dat we de man verloren zijn, persoonlijk vind ik dit het grootste verlies voor hiphop tot nu toe.
Dilla weet bepaalde gevoelens vast te leggen met wat samples en wat drums. Ik heb het niet gewoon over de sfeer (dat natuurlijk ook), maar gevoelens: liefde, verdriet... Enkele tracks leken al in mijn hoofd te zitten voor ik ze hoorde, en Dilla heeft ze gewoon opgenomen met een samplemachine. Dit is de reden waarom ik hem beschouw als de nummer één hiphop-producer.
Toen ik het album voor het eerst hoorde wist ik niet zo wat ik ermee aan moest, ik had nog nooit iets als dit gehoord. Dilla sloeg een alternatief pad in en gaf met dit album een eigen draai aan het hiphopgenre.
De nummers zijn stuk voor stuk uniek maar passen toch in hetzelfde concept en stijl. Er zijn er natuurlijk wel die er bovenuit steken.
Tracks als the Diff'rence, Time: Donut of the Heart, en nog zoveel andere, met warme klanken en die je tegelijk kippenvel geven, enkele keren op een album. Meer heb ik niet nodig om dit album als instant classic te bestempelen.
Jammer dat we de man verloren zijn, persoonlijk vind ik dit het grootste verlies voor hiphop tot nu toe.
0
Dj2Jelle
geplaatst: 12 mei 2009, 15:38 uur
Maar wat is er dan zo briljant? Dat hij de samples gevonden heeft? Want de meeste tracks heeft hij wel heel 'letterlijk' gesampled.
The Jackson 5 "All I Do Is Think Of You" in slechte kwaliteit:
The Jackson 5 - All I Do Is Think Of You
The Jackson 5 "All I Do Is Think Of You" in slechte kwaliteit:
The Jackson 5 - All I Do Is Think Of You
0
geplaatst: 13 mei 2009, 14:48 uur
Fantastisch sampling van Dilla, alleen iets te experimenteel.
Sommige nummers vind ik gewoon iets te onduidelijk, ik ben juist van Dilla gewend om de drums vaak op de voorgrond te hebben, op dit album is dat toch iets minder.
favo tracks:
Gobstopper en Don't cry.
Sommige nummers vind ik gewoon iets te onduidelijk, ik ben juist van Dilla gewend om de drums vaak op de voorgrond te hebben, op dit album is dat toch iets minder.
favo tracks:
Gobstopper en Don't cry.
0
geplaatst: 26 mei 2009, 16:22 uur
Improvision schreef:
Ik hoor vaak zeggen dat Madlib creatiever is dan Dilla. Dit is het bewijs dat dat niet zo is. Madlib mag zo veel ingewikkelde dingen bedenken als hij wil, het gevoel is er gewoon niet. Bij Dilla wel, en daarom is deze man uit Detroit het geniaalst.
Dilla weet bepaalde gevoelens vast te leggen met wat samples en wat drums. Ik heb het niet gewoon over de sfeer (dat natuurlijk ook), maar gevoelens: liefde, verdriet... Enkele tracks leken al in mijn hoofd te zitten voor ik ze hoorde, en Dilla heeft ze gewoon opgenomen met een samplemachine. Dit is de reden waarom ik hem beschouw als de nummer één hiphop-producer.
Ik hoor vaak zeggen dat Madlib creatiever is dan Dilla. Dit is het bewijs dat dat niet zo is. Madlib mag zo veel ingewikkelde dingen bedenken als hij wil, het gevoel is er gewoon niet. Bij Dilla wel, en daarom is deze man uit Detroit het geniaalst.
Dilla weet bepaalde gevoelens vast te leggen met wat samples en wat drums. Ik heb het niet gewoon over de sfeer (dat natuurlijk ook), maar gevoelens: liefde, verdriet... Enkele tracks leken al in mijn hoofd te zitten voor ik ze hoorde, en Dilla heeft ze gewoon opgenomen met een samplemachine. Dit is de reden waarom ik hem beschouw als de nummer één hiphop-producer.
Je hebt gelijk, ontzettend goeie producer..maar vergeet Premier en Pete Rock alsjeblieft niet in dit rijtje..want die hebben toch ook hiphop op de kaart gezet.. (A)
0
geplaatst: 1 juni 2009, 11:05 uur
Improvision schreef:
Madlib mag zo veel ingewikkelde dingen bedenken als hij wil, het gevoel is er gewoon niet.
Madlib mag zo veel ingewikkelde dingen bedenken als hij wil, het gevoel is er gewoon niet.
Madlib is verre van ingewikkeld, gebruikt geen al te complexe patronen - wel ongebruikelijke en uitdagende daarentegen. Madlib's producties staan naar mijn mening vooral voor een grootse vrijheid. Geen gevoel???
Ik vind zelf dan weer dat Dilla met zijn producties veel makkelijker op het sentiment speelt, terwijl Madlib de emotie meer onderin zijn tracks legt, en die er dan met behulp van contrasten laat uitkomen. Hij gaat meer uit van geluidscollages dan van emotievolle samples, maar dat resultaat in minstens zoveel gevoel vind ik.
Het is waar wat je zegt: Dilla samplede liefde en verdriet. Geluiden die direct terugkomen in zijn beats, en ook op de bron van de sample als zodanig gebruikt werden. Madlib samplet uit de meest uiteenlopende, verrassende geluidsbronnen en bereikt daarmee uiteindelijk gelijke resultaten op het emotionele vlak (voor mij dan), maar op een veel veelzijdiger manier, omdat hij veel meer kanten op kan. Voor Madlib is de weg van sample naar beat veel minder voor de hand liggend.
En bovenstaande is precies de reden waarom Madlib inderdaad wat cratiever is. Dilla is op die manier misschien een net zo goede 'crate-digger', maar geeft er minder een eigen draai aan.
edit: ik lees nu DJ2Jelle's bericht, en daarmee ben ik het dus ook eens: Dilla samplet wel degelijk veel letterlijker, omdat hij minder bezig met de collage is, maar meer gewoon met het gevoel overplaatsen. Het is vaak genoeg erg mooi, en laat duidelijk zijn dat ik J Dilla een goede producer vind, maar hij is toch ontegenzeggelijk minder creatief.
0
geplaatst: 1 juni 2009, 12:34 uur
Gyzzz schreef:
Madlib is verre van ingewikkeld, gebruikt geen al te complexe patronen - wel ongebruikelijke en uitdagende daarentegen. Madlib's producties staan naar mijn mening vooral voor een grootse vrijheid. Geen gevoel???
Ik vind zelf dan weer dat Dilla met zijn producties veel makkelijker op het sentiment speelt, terwijl Madlib de emotie meer onderin zijn tracks legt, en die er dan met behulp van contrasten laat uitkomen. Hij gaat meer uit van geluidscollages dan van emotievolle samples, maar dat resultaat in minstens zoveel gevoel vind ik.
Het is waar wat je zegt: Dilla samplede liefde en verdriet. Geluiden die direct terugkomen in zijn beats, en ook op de bron van de sample als zodanig gebruikt werden. Madlib samplet uit de meest uiteenlopende, verrassende geluidsbronnen en bereikt daarmee uiteindelijk gelijke resultaten op het emotionele vlak (voor mij dan), maar op een veel veelzijdiger manier, omdat hij veel meer kanten op kan. Voor Madlib is de weg van sample naar beat veel minder voor de hand liggend.
En bovenstaande is precies de reden waarom Madlib inderdaad wat cratiever is. Dilla is op die manier misschien een net zo goede 'crate-digger', maar geeft er minder een eigen draai aan.
edit: ik lees nu DJ2Jelle's bericht, en daarmee ben ik het dus ook eens: Dilla samplet wel degelijk veel letterlijker, omdat hij minder bezig met de collage is, maar meer gewoon met het gevoel overplaatsen. Het is vaak genoeg erg mooi, en laat duidelijk zijn dat ik J Dilla een goede producer vind, maar hij is toch ontegenzeggelijk minder creatief.
(quote)
Madlib is verre van ingewikkeld, gebruikt geen al te complexe patronen - wel ongebruikelijke en uitdagende daarentegen. Madlib's producties staan naar mijn mening vooral voor een grootse vrijheid. Geen gevoel???
Ik vind zelf dan weer dat Dilla met zijn producties veel makkelijker op het sentiment speelt, terwijl Madlib de emotie meer onderin zijn tracks legt, en die er dan met behulp van contrasten laat uitkomen. Hij gaat meer uit van geluidscollages dan van emotievolle samples, maar dat resultaat in minstens zoveel gevoel vind ik.
Het is waar wat je zegt: Dilla samplede liefde en verdriet. Geluiden die direct terugkomen in zijn beats, en ook op de bron van de sample als zodanig gebruikt werden. Madlib samplet uit de meest uiteenlopende, verrassende geluidsbronnen en bereikt daarmee uiteindelijk gelijke resultaten op het emotionele vlak (voor mij dan), maar op een veel veelzijdiger manier, omdat hij veel meer kanten op kan. Voor Madlib is de weg van sample naar beat veel minder voor de hand liggend.
En bovenstaande is precies de reden waarom Madlib inderdaad wat cratiever is. Dilla is op die manier misschien een net zo goede 'crate-digger', maar geeft er minder een eigen draai aan.
edit: ik lees nu DJ2Jelle's bericht, en daarmee ben ik het dus ook eens: Dilla samplet wel degelijk veel letterlijker, omdat hij minder bezig met de collage is, maar meer gewoon met het gevoel overplaatsen. Het is vaak genoeg erg mooi, en laat duidelijk zijn dat ik J Dilla een goede producer vind, maar hij is toch ontegenzeggelijk minder creatief.
Ik vind het juist andersom Dilla gaf ook zijn eigen draai aan drums, hij liet ze "Swingen" als je begrijpt wat ik bedoel.
Madlib vind ik ook enorm geniaal en misschien wel iets veelzijdiger (YNQ, Shades of bleu) maar toch maakt hij soms verschrikkelijke missers zoals "Ratrace".
Madlib heeft minder techniek denk ik, bij Madlib zul je nooit zulke mooie afgestelde Snare's horen.
0
RedLightCityBoy
geplaatst: 1 juni 2009, 16:24 uur
Die minder afgestelde snares is niet per ongeluk zo gedaan, uiteraard. Dat is juist Madlib's unieke techniek. Verder ben ik heb volledig met Gyzzz eens. Dilla was meer van de liefde en verdriet (samples) en Madlib is breder qua samples. Misschien kon Dilla dit ook wel, wie weet.
0
geplaatst: 1 juni 2009, 18:14 uur
Snares afstellen is echt niet iets waar je Premier voor moet heten. Dat kan iedereen met een DAW eigenlijk wel.
0
RedLightCityBoy
geplaatst: 1 juni 2009, 18:18 uur
En dat doet Madlib dus niet, en dat is redelijk uniek.
0
Improvision
geplaatst: 1 juni 2009, 18:41 uur
RedLightCityBoy schreef:
En dat doet Madlid dus niet, en dat is redelijk uniek.
Maar Dilla was hier eerder mee. En dat doet Madlid dus niet, en dat is redelijk uniek.
0
geplaatst: 1 juni 2009, 21:31 uur
Wat lopen julie nou weer te brabbelen. Er is niet slechts één perfecte snaredrum ofzo.
0
geplaatst: 1 juni 2009, 21:35 uur
Precies. Was Dilla eerder met een goed afgestelde drum dan Madlib? Ik snap dit ook niet helemaal.
0
Dj2Jelle
geplaatst: 1 juni 2009, 21:45 uur
Volgens Improvision was Dilla eerder met de snaredrum níet afstellen.
0
Improvision
geplaatst: 2 juni 2009, 11:57 uur
Dj2Jelle schreef:
Volgens Improvision was Dilla eerder met de snaredrum níet afstellen.
Zo is het. Volgens Improvision was Dilla eerder met de snaredrum níet afstellen.
0
geplaatst: 3 juni 2009, 00:44 uur
Gyzzz schreef:
Precies. Was Dilla eerder met een goed afgestelde drum dan Madlib? Ik snap dit ook niet helemaal.
Precies. Was Dilla eerder met een goed afgestelde drum dan Madlib? Ik snap dit ook niet helemaal.
dat bedoel ik niet, ik vind Dilla's drums gewoon veel fijner en beter klinken.
0
geplaatst: 4 juni 2009, 12:54 uur
Vind ik ook denk ik, die van Madlib zijn meestal wat duidelijker, bij Dilla valt de genialiteit ervan pas op als je beter gaat luisteren, vind ik.
Blijft alsnog een heel goed album, misschien wel het beste instrumentale album in zijn genre.
4.5*
Blijft alsnog een heel goed album, misschien wel het beste instrumentale album in zijn genre.
4.5*
0
geplaatst: 21 juli 2009, 16:18 uur
Heerlijk stukje samplewerk dit. Dilla wordt af en toe wat overschat, maar bewijst ook vaak genoeg dat hij op een simpele manier geniaal kan samplen (als dat goed verwoord is 
). Herkende wel best veel beats terug, maar gezien het hier allemaal net wat anders is (kort, zonder rappers e.d.) klinkt het toch wat anders. Redelijk moeilijk te beoordelen, maar geef het maar een veilige 4*.
). Herkende wel best veel beats terug, maar gezien het hier allemaal net wat anders is (kort, zonder rappers e.d.) klinkt het toch wat anders. Redelijk moeilijk te beoordelen, maar geef het maar een veilige 4*.
0
geplaatst: 26 september 2009, 19:10 uur
madlib zijn beats zijn meer raw. j dilla zijn beats zijn meer smooth
0
geplaatst: 23 november 2009, 12:46 uur
Vannacht weer eens gedraaid. Echt een geniaal samplewerk. The Difference is mijn favoriet, wat een vibe heeft dat nummer toch.
0
Dj2Jelle
geplaatst: 23 november 2009, 15:08 uur
De reden waarom ik een 3 geef is niet omdat ik Dilla niet waardeer, maar omdat deze plaat opzichzelfstaand mij niet aantrekt om naar te gaan luisteren. Dat komt door de korte nummers, de chaos, en het geblèr van alle voicesamples die me maar irriteren.
0
panjoe (moderator)
geplaatst: 25 november 2009, 10:38 uur
Dj2Jelle schreef:
De reden waarom ik een 3 geef is niet omdat ik Dilla niet waardeer, maar omdat deze plaat opzichzelfstaand mij niet aantrekt om naar te gaan luisteren. Dat komt door de korte nummers, de chaos, en het geblèr van alle voicesamples die me maar irriteren.
De reden waarom ik een 3 geef is niet omdat ik Dilla niet waardeer, maar omdat deze plaat opzichzelfstaand mij niet aantrekt om naar te gaan luisteren. Dat komt door de korte nummers, de chaos, en het geblèr van alle voicesamples die me maar irriteren.
Exactly my thoughts. Dilla was ontegenzeggelijk één van de besten, maar dit vind ik nou weer een beetje een jammer-album. Had liever een wat relaxtere plaat met iets minder nummers gehad, die wat beter in elkaar overliepen en wat langer duurden. Vind het nu een beetje een stamppot van (haast zonder uitzondering geniale) geluidsflarden.
0
geplaatst: 4 december 2009, 22:38 uur
Op "The New" wordt het nummer "Wax" van Bush Babees ("Gravity" - '96) meermaals gesampled, hoor ik net.
0
geplaatst: 14 december 2009, 17:00 uur
panjoe schreef:
Exactly my thoughts. Dilla was ontegenzeggelijk één van de besten, maar dit vind ik nou weer een beetje een jammer-album. Had liever een wat relaxtere plaat met iets minder nummers gehad, die wat beter in elkaar overliepen en wat langer duurden. Vind het nu een beetje een stamppot van (haast zonder uitzondering geniale) geluidsflarden.
Exactly my thoughts. Dilla was ontegenzeggelijk één van de besten, maar dit vind ik nou weer een beetje een jammer-album. Had liever een wat relaxtere plaat met iets minder nummers gehad, die wat beter in elkaar overliepen en wat langer duurden. Vind het nu een beetje een stamppot van (haast zonder uitzondering geniale) geluidsflarden.
Dat komt omdat dit album nooit de intensie heeft gehad om als een samenhangend album te klinken. Klinkt misschien vaag, maar dit album is uitgebracht zodat al zijn ziekenhuis rekeningen betaald konden worden. Hij heeft vervolgens beats gepakt/gemaakt die waarop volgens Dilla "moeilijk op te rappen is" en dat is dus uiteindelijk Donuts geworden. Zeg maar een soort van officiële beattape van Dilla
0
geplaatst: 14 december 2009, 17:18 uur
panjoe schreef:
Een stamppot van (haast zonder uitzondering geniale) geluidsflarden.
Hele mooie accurate samenvatting van deze plaat. En ik hou best van stamppotten Een stamppot van (haast zonder uitzondering geniale) geluidsflarden.
.* denotes required fields.