Radiohead - The Bends (1995)

Ik vind the Bends toch ook veel beter dan OK Computer.
Op OK Computer staan van die kutschijven die hier niet opstaan.
Paranoid Android, Subterrenean Homesick Alien & No Surprises zijn dan wel weer schitterende nummers, maar hier blijft het niveau hoog terwijl het bij OK Computer van superhoog naar laag/matig reist.

Ik ben het levende bewijs douwens

Heb OKC al meerdere malen geluisterd, deze ook, maar vind en deze beter en OKC gewoon bagger.

Prachtig album van Radiohead (en met OK Computer gaat het nog beter worden), zeer zeker een klassieker wegens de ijzersterke, pakkende en afwisselende songs die met veel gevoel en bezieling worden gespeeld en gezongen.
"High and Dry", "Fake Plastic Trees", " [Nice Dream]" en "Street Spirit (Fade Out)" vind ik de beste songs. Radiohead blijkt toch één van de belangrijkste en invloedrijkste bands van de jaren '90 te zijn.

Aan die clips te horen is dit album wel beter dan OK Computer voor mij, veel rustiger en gevoeliger.

Als je die twee albums naast elkaar legt is OK toch rustiger denk ik. De clips zijn de rustigste nummers.

Net iets beter dan OK Computer, maar niet mijn stijl, al merk ik natuurlijk wel dat dit een hele goede en creatieve band is.

Waar wacht je nog op? Er is geen tijd te verliezen, loop naar die muziekwinkel en bezorg jezelf een hemelse plaat.

Street Spirit is beter dan heel OK Computer bij mekaar, maar voor de rest is me dit te saai

hmm noem de definitie van saai. Er zit hier toch genoeg power achter, vaak nog meer dan bij Ok Pc. Maargoed, ieder zn ding.

Hmm ik ben nu toch steeds aan het heen en weer hoppen tussen 'Ok computer' en 'The bends.'

Zo groot fan als ik eerst van 'The bends' was, zo groot fan begin ik nu ineens van 'OK computer' te worden. Misschien heeft de mainstream toch gelijk voor de verandering en is dat toch 'het beste' album. Ondanks het altijd een kwestie van smaak blijft.

Op één of andere manier grijpt het geheel van 'OK Computer' me meer, maar een paar tracks van 'The bends' vind ik dan weer simpelweg 'outstanding' en geweldig. Alleen begin ik steeds minder te voelen voor nummers als "Just" en "Black star" en al helemaal voor "Sulk" elke keer als dat nummer opstaat en het weer gaat van "Sometimeeeeeeees you suuuuuuuuuuuhuuuuuulk" heb ik de neiging het nummer te skippen..

ik ben de liefde voor dit album een klein beetje aan het verliezen. Misschien toch eens weer wat meer luisterbeurten geven.

Planet Telex bignt zo mooi, maar dan komt de zang erbij en word de mooie piano opgeblazen

Best luisterbare album van Radiohead, en daarmee ook mijn meest beluisterde album.

Ik sla wel vaak Planet Telex over, omdat ik gewoon ZO gek ben op het nummer The Bends. Wat een gitaar zeg! Daarnaast is Fake Plastic Trees ook geweldig, vooral die tekst:

"She looks like the real thing,
She tastes like the real thing
My fake plaaaaaastic love"

Ik vind Street Spirit echter lang niet het beste nummer op de CD, alhoewel hij vaak word geloofd hier op MM. Tsja, je kan niet altijd doorsnee zijn denk ik.

Ik dacht altijd dat het "She tastes like the rain tastes" was. Vond ik eigenlijk toch beter klinken

Haha, dat klinkt ook wel stoer inderdaad. Misschien gebruik ik het zelf wel met mijn bandje

Wat me vooral opvalt.bevalt op dit album is het feit dat ze echt bij het rijtje Oasis, Suede, Blur hoorden hier. Het geluid komt echt rechtstreeks uit de grunge en britpop.
Heerlijke experimentele gitaren, een zanger die durft uit te halen... Ook is er ruimte voor Amerikaanse invloeden in bijvoorbeeld Black Star en Bones.

Er werd niet eens iets heel nieuws gedaan, maar het werd hier gewoon verschrikkelijk goed en creatief uitgevoerd.

Every song is a picture. De mannen van Radiohead tonen met hun reeks meesterwerken aan dat pluriformiteit voor een band tot prachtige dingen kan leiden. Mij spreekt 'The Bends' het meest aan van al hun albums, hoewel het moeilijk kiezen blijft. Vermoedelijk heeft dit ermee te maken dat de algemene muziekstijl van dit album me beter ligt dan bijvoorbeeld het elektronische geluid van 'Hail to the Thief', los van de albums zelf.

'Street Spirit', wat een angstaanjagend goed nummer. Ik kan het niet anders zeggen. Voor mij de absolute climax van dit album dat met nummers als 'Green Plastic Trees', 'High and Dry' en '(Nice Dream)' in feite een aaneenschakeling van louter hoogtepunten is. Hulde!

Fake Plastic Trees vind ik nog een tikkeltje beter dan de 'Green Plastic Trees' versie Julien

Ik denk de laatste tijd zelfs dat Fake Plastic Trees beter gaat worden dan Street Spirit (Fade Out)... En dat terwijl ik Street Spirit (Fade Out) erg hoog heb zitten. Zijn beide echt topsongs die imho de beste zijn wat Radiohead te bieden heeft. Het album is in zijn geheel misschien minder dan OK Computer, maar dat boeit mij vrij weinig. De songs op The Bends vermaken me des te meer.

Kijk hier kan ik nu wel iets mee. Ik heb OK Computer nou al een paar keer geprobeerd, maar grotendeels blijft het me niet kunnen boeien. Een vriend van me adviseerde me echter om deze te gaan luisteren. De muziek op The Bends spreekt me veel meer aan eigenlijk. Met als hoogtepunten Just en My Iron Lung

Komt het misschien toch nog goed tussen mij en Radiohead.

Perfect album, alles zit goed, muziek is fantastisch... ik kan dit album eindeloos herbeluisteren in zijn geheel. Meesterwerk, gooi er maar alle superlatieven tegen aan, want dit album verdient ze allemaal.

En ja, ik vind the bends heel wat beter dan ok computer. Coherenter, toch ook meer variatie, een betere flow van de songs, eerlijker ook dan het meer complexe bedachtzame ok computer.

The Bends is ook 1 van de weinige albums waar het onmogelijk is om 1 of 2 echte favorieten op aan te duiden, omdat je dan de andere songs lijkt oneer aan te doen. Tuurlijk, street spirit is majesteus mooi, maar is planet telex dan zwakker? Nee, gewoon op een andere manier fantastisch Of nice dream, dat zo'n simpel liedje lijkt en dan steeds gelaagder en mooier wordt. Sulk en black star dan maar de zwakkere broertjes, omdat ze zogezegd wat 'onbekender' zijn op dit album... tot je je neerzet en eens echt goed beluisterd

Mooi over de hele lijn.

Lastig vind ik dit. Ik hoor aan alles dat dit een prachtig album is. Het heeft mooi melodielijnen, prima songs en geïnspireerde zang. Probleem is dat het mij niet altijd weet te raken. Thom Yorke heeft op één of andere manier een lastige aan mij. Het is lastig om mijn overgave te winnen. Ik blijf het proberen..

Hoewel mijn adoratie voor Radiohead toch niet min is, heb ik deze The Bends nog niet helemaal grijsgedraaid, in tegenstelling tot pakweg OK Computer en Kid A. Deze plaat is nochtans evenmin te versmaden, maar écht The Bends-verslaafd ben ik nog niet geweest.
Het avontuurlijke Planet Telex opent solide en legt de lat meteen op aangename hoogte.
The Bends weet dat het nogal schlemielig zou zijn om onder die lat te duiken en zet de haren op m'n armen bij momenten al rechtop. En toch doen de grunge-invloeden tijdens de hardere stukken dit nummer al eens verzanden in een ietwat "vlak" luisterstukje. Meer Pablo Honey dan Ok Computer, quoi? Toch 'n sterke song!
High And Dry is onversneden popmuziek, maar pas tijdens Fake Plastic Trees word ik voor het eerst volledig opengescheurd. Één van de allerbeste Radiohead-nummers dat me telkens opnieuw verweesd achter laat. Een The Bends-verslaving heb ik zoals gezegd nog niet gehad, maar voor deze Fake Plastic Trees heb ik me wél al bij het afkickcentrum moeten melden.
Bones rockt stevig, maar weet zelden te beklijven. Misschien dat een aantal extra luisterbeurten hier soelaas kunnen bieden, ik hoop het althans!
Ook [Nice Dream] en Just weten me nog niet helemaal te overtuigen, hoewel de gitaarsolo in laatstgenoemde er mag zijn.
Het overbekende My Iron Long is 'n pure brok opwinding en laat de mindere periode achter zich.
Hmm, mindere periode? zwijmel ik na het bloedstollende Bulletproof... I Wish I Was. Wat kan Thom Yorkes falsetto me zo ontzettend diep raken!
Ook Black Star weet te overtuigen, hoewel ik wel vind dat je hier hoort dat deze song toch al op leeftijd is, iets waar ook het mindere Sulk heeft mee te kampen.
Nog één keer krijgen de Radiohoofden me volledig kapot met het verzengende Street Spirit, een fenomenaal nummer dat de aanloop is naar het -wat mij betreft- nóg sterkere OK Computer.

Hoewel ik deze plaat geniaal vind, geef ik OKC toch een wat hoger cijfer, omdat met die plaat meer geexpirimenteert word als op deze. Vrijwel dit hele album is goed.

een 4,5

Bij mij ook voor dit album een top 10 notering. Lange tijd wilde ik eigenlijk niet aan Radiohead, omdat ik het te moeilijk, te experimenteel en (naar ik dacht) te soft vond. Nadat ik OK Computer had gekocht, bleek ik het een briljant album te vinden en daarna ben ik me ook in andere albums van Radiohead gaan verdiepen. Na veel luisteren ben ik erop uitgekomen dat deze net achter OK Computer komt, maar ook een 5* album is, dat niet misstaat in mijn top 10. Wat mij betreft zijn de hoogtepunten The Bends, My Iron Lung en Street Spirit en ik ga ook zeker meer naar In Rainbows, Kid A en Hail To The Thief luisteren, om er achter te komen wat ik de afgelopen tijd heb gemist doordat ik één nummertje van Radiohead twee jaar geleden niet zo goed vond.

Hmm alweer 3 jaar geleden dat ik deze voor het laatst heb gedraaid. Ik kan me nog herinneren dat ik Street Spirit en vooral de Fake Plastic Trees prachtig vond.

De héle plaat is fantastisch. Gisteren in bed kreeg ik zowaar tranen in mijn ogen bij Nice Dream en Black Star.

Maar toch staat The Bends op 1, en OK Computer op 5?

Alleen het eerste (Planet Telex) en het laatste nummer (Street Spirit) zijn echt goed. De rest is vakkundig gemaakte popmuziek met een teveel aan hol pathos.

Gelukkig had de band zelf ook door dat ze wat dieper moesten gaan om een echt meesterwerk te maken en dat hebben ze daarna ook drie albums goed gedaan.

Nuttige plaat dus wel in hun ontwikkeling als band. Waar Pablo Honey klinkt als de opwindende puberteit, klinkt The Bends als een sombere adolescentie. Is OK Computer dan de volwassenwording?

[quote]dj maus schreef:

De rest is vakkundig gemaakte popmuziek met een teveel aan hol pathos.

Gelukkig had de band zelf ook door dat ze wat dieper moesten gaan om een echt meesterwerk te maken en dat hebben ze daarna ook drie albums goed gedaan.
quote]


:O daar ben ik het absoluut niet mee eens, maar het zal wel een kwestie van smaak en mening blijven I guess...

The bends vind ik niks onderdoen aan andere albums qua diepgang, ook vind ik dat dit album superieure nummers bevat die niet als 'vakkundig gemaakte popmuziek' zouden mogen worden bestempeld.. Daarvoor vind ik dat de plaat zich toch wel teveel onderscheidt.. De nummers zijn misschien wel wat meer in een ruiger, meer catchy, up-tempo jasje gestopt, maar de inhoud blijft goed en diep ondanks dat het misschien minder complex is als nummers als 'Paranoid Android.'

Dat was een foutje, heb het nu rechtgezet, maar ik ben een poosje op vakantie geweest.