Radiohead - Pablo Honey (1993)

Ik luister 'm nu voor de tweede keer en het is allemaal nogal matigjes. Moeilijk te geloven dat dezelfde band later met The Bends zou komen, op dit moment mijn favoriete album allertijden. Ik begin op 3*, geen idee of daar binnenkort nog verandering in zal komen.

Is gewoon een matig album met enkele torenhoge uitschieters als Creep en Anyone Can Play Guitar. Maar had toen ik dit kocht toch een vermoeden dat Radiohead nog wel ergens zou geraken. Zo'n mega-succes als de OK Computer had ik natuurlijk niet verwacht. Om eerlijk te zijn had ik meer op dynamische liedjes a-la Creep gehoopt. Had trouwens destijds ook ergens gelezen dat de leden van Radiohead hun instrumenten niet al te best beheersten (met als bewijs dit album). Nu ja, dat hebben ze tenminste ontkracht met hun opvolgers.

We zijn altijd geneigd een album te vergelijken met de andere albums van dezelfde groep. In dit geval vind ik het een beetje onzinnig om het te doen. Op The Bends hoorde je nog deze Radiohead, op OK Computer leken ze het album te delen met de nieuwe Radiohead die het daarna helemaal heeft overgenomen. Als je Pablo Honey vergelijkt met een album als Kid A, kun je ze even goed gaan vergelijken met een album van Squarepusher of van Frank Sinatra. Ik persoonlijk word vooral geraakt door klassieke rocksounds waar het af en toe zelfs wat onnauwkeurig mag klinken, met als gevolg dat dit mij veel meer kan bekoren dan een Kid A. Ik kan mij daarentegen goed inbeelden dat velen meer houden van de nieuwere Radiohead.

En ik begrijp ook niet goed waarom je morgen niet meer deftig kunt een album van gisteren evalueren. Ik heb dit album een jaar of 5 geleden leren kennen en het is een 4* geworden; dat was het waarschijnlijk ook geweest als ik het al 10 langer kende. De term "tijdloos" vertaal ik altijd gewoon naar "supergoed". Een supergoed album ga ik immers altijd blijven draaien.

En zo is het maar net!!
Heel veel beginnende bandjes kunnen nog niet het maximale uit hun capaciteiten halen. Dus ook Radiohead kon dat niet. Maar het lijkt nu net of ze er met dit album helemaal niks van gebakken hebben. Wat een onzin!!
Gewoon een steengoed album, klaar!!

Ik heb 'm gisteren nog een keer opgezet en het viel eigenlijk allemaal wel mee met hoe middelmatig de liedjes waren. Dat het nog altijd 't minste Radiohead-album is staat vast, maar toch minder slecht als dat ik het de eerste keer vond. Ik laat 'm voorlopig op 3* staan, misschien wordt het uiteindelijk nog 3,5*.

Beste album van Radio Head ooit! Knetterend gitaarwerk.

creep is héél zeker een plagiaatnummer

herkenbaar met the hollies

wellicht daarom dat radiohead dit nummer nie meer wil spelen

dit is trouwens hun zwakste album

nuja later ging het enkel maar beter, veel beter

Stukken minder dan The Bends, maar dan weer beter dan al wat daarop volgde....

Ik heb het niet zo met het"kunstzinnige" Radiohead. Geef mij maar het rauwere....zoals dit bijvoorbeeld.

Gekocht toen het destijds uitkwam (Was er wild van) en zopas nog eens "diagonaal beluisterd...en vind het nog steeds ok....

Ik ga eens gek doen en dit album een 4 geven....

Heerlijk toegankelijk plaatje van Radiohead wat hier nog in zijn kinderschoenen stond. De nummers zijn relatief simpel en de teksten zijn ook lekker makkelijk toelaatbaar.
Al met al helemaal geen slecht debuut en heerlijk om af en toe eens te draaien!

4.0*

Lekker rock album, je hoort wel dat ze hier nog flink moeten ontwikkelen. En dat lukt ze gelukkig prima!

Inderdaad een meer dan prima album, ik begrijp echt niet waarom het stemgemiddelde zó laag ligt.

Ja he? Erg leuk. Om te gillen.


Staan. Ieder smaak verschilt.


Ok die gaat wel maar de rest vind ik maar een beetje treurig klinken.

Best aardig debuutalbum van Radiohead, lang niet zo slecht als sommigen willen doen geloven. Radiohead zoekt hier nog naar een eigen geluid (sommige nummers als Lurgee of Blow Out zijn voorbodes voor wat komen zou) maar voorlopig zou dit gewoon een lekkere rockplaat zijn. Creep is natuurlijk de uitschieter, maar met zeer verdienstelijke nummers als You, Stop Whispering, Thinking About You, Anyone Can Play Guitar en Lurgee vind ik dit toch (net) een 3,5 waard,

Spijtig dat de meesten die The Bends kennen deze plaat een oneerlijk lage score geven omdat dit album niet aan The Bends kan tippen.

Het heeft me ook wat tijd gekost, maar als je even niet vergelijkt met The Bends ontdek je dat deze plaat een parel van een debuut is. Dit neemt niet weg dat The Bends nog beter is...

Eenvoudige riffs en melodieën, interessante teksten en een mooi geheel.

Beluister deze nummers enkele keren na elkaar:

4. Stop Whispering 5:25
5. Thinking About You 2:41
6. Anyone Can Play Guitar

Deze plaat wordt volgens mij serieus onderschat. Een beetje ruwer dan The Bends, maar verder niet zoveel anders. 5/5

"I'm not a vegetable
I will not control myself"

"I've been thinking about you, so how can you sleep
These people aren't your friends, they're paid to kiss your feet
But they don't know what I know, and why should you care
When I'm not there"

Nog niet echt uitgebreidt naar geluisterd maar dat komt omdat het me zo op het eerste gezicht niet echt bijzonder lijkt, als ik even snel langs alle nummers ga is er niet echt iets wat me geweldig lijkt, creep is het enige nummer wat ik goed ken en dat vind ik eigenlijk ook niet echt geweldig.

Onderschat, tot daar aan toe. Dat er wat mooie nummers staan ok, maar er 5* aan geven vind ik toch een beetje overdreven.Natuurlijk wil ik je persoonlijke smaak niet in vraag stellen maar vraag me af of je dit een perfect album vind (5* heeft weinig marge tot meer )?

Prachtige debuutplaat van Radiohead. Kocht m destijds met de debuutplaat van Adorable die ik toch net een tikkie beter vond. Maar 4 sterren krijgt ie zeker!

Het moet zo'n 10 jaar geleden zijn dat ik dit album voor het eerst en het laatst hoorde. Zonder twijfel steekt Creep met kop en schouders boven alle andere nummers uit. Opener You en Thinking About You doen het ook zeer goed.
Voor de rest niet slecht, maar wel wat magertjes.

3,25 *

IK heb dit album deze namiddag herbeluisterd, en ik ben iets milder dan voorheen, hier staan best aardige dingen op, behalve Creep;
Vooral Thinking About You, Anyone Can Play Guitar en Lurgee bevallen me beter dan voorheen.
Al bij al geen onaardig debuut, ik verhoog van 2 naar 3.

***

Voor mij een iets te oppervlakkige plaat.

Dat komt denk ik doordat ik met kid A ben begonnen deze band te ontdekken. Blow out is nog wel een hoogtepunt, verder is het gewoon een leuk rockplaatje waar Yorke en z'n maatjes mee begonnen zijn. Creep kan ik echt niet meer horen.

2*

Het op 1 na beste Radiohead album. Zwaar onderschat goede gitaar muziek & Yorke met geweldige gitaar en z'n zang stijl is hier veel beter dan het af en toe onverstaanbare gemoppel.

Ben het helemaal met je eens...heb alles van radiohead veel geluisterd...en heb net als iedereen mijn favorieten. Maar ik vind deze plaat nog steeds erg mooi. Het is echt een heerlijk voorafje van het latere hoofdmenu.
Het is ook leuk om eerst naar In rainbows te luisteren en dan weer naar Pablo Honey... ik denk dat er bijna geen andere bands zijn die zo zijn geevolueerd en nog steeds van invloed zijn op de hedendaagse muziek. Ik geef een 4

dit radiohead geluid kan mij wel bekoren, al die half-experimentele toestanden van tegenwoordig zijn allemaal wel grappig, maar dit album bevat gewoon goede kant en klare rock met een paar geniale tracks ertussen. en zulke cd's heb ik ook graag in mijn collectie.

Ik kan er helemaal niks mee!

Je bent niet goed wijs

Deze is niet van het niveau van hun andere albums maar slecht is hij absoluut niet! In mijn kleine wereldje een héél goed album.

Ik ben zeker wel goed wijs, zoals ik al zei ik kan er helemaal niks mee

Ik vind het geen zak aan

Ach ja, kan gebeuren hé.

Kan inderdaad gebeuren...maar jongens....een beoordeling van 1 ster....!!!
Dat is wat mij betreft gelijk aan het niveau Frans Bauer of Jantje Smit. En als ik zo naar Rien zijn top 10 kijk, is zijn smaak prima in orde. Kan me dus niet voorstellen dat je Pablo Honey dan zo kan neersabelen.

Hehehehe

Thanx voor de tip, scrollfoutje denk, ik wou hem dus 3 sterren geven omdat ik het nr Creep tijdloos vind en zowiezo nog een rede is dat ik de cd redelijk vaak uit de kast haal.
1* geef ik vrijwel nooit omdat het niet vaak gebeurd dat ik naar zo'n beroerd album luister.
Het komt weleens voor hoor, maar dan zit ik meestal volgegooid en ladderzat op hele foute na-zitjes, dan neem ik geen muziek meer op
Owja, Reanimation van Linkin Park heb ik een 1,5 gegeven en meer is het in mijn oren ook niet waard.
Paar leuke cuts en truckjes maar wannabe-hiphop van lik-me-aars

Maar de rest van Pablo Honey spreekt me gewoon absoluut niet aan.

Owja, bedankt voor het coomplimetje over mijn smaak