menu

The Cure - Wish (1992)

mijn stem
3,88 (374)
374 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fiction

  1. Open (6:51)
  2. High (3:37)
  3. Apart (6:38)
  4. From the Edge of the Deep Green Sea (7:44)
  5. Wendy Time (5:13)
  6. Doing the Unstuck (4:24)
  7. Friday I'm in Love (3:38)
  8. Trust (5:33)
  9. A Letter to Elise (5:14)
  10. Cut (5:55)
  11. To Wish Impossible Things (4:43)
  12. End (6:46)
totale tijdsduur: 1:06:16
zoeken in:
avatar van Robertus
devel-hunt schreef:

Ik kan me niet voorstellen dat Robert Smith na wish, met uitzondering van Bloodflowers, heeft gedacht, laat ik weer eens een kut plaat maken, want ik heb geen zin om een goede plaat te maken.


Nee, dat niet. Maar enig gemakzucht kun je Smith niet ontzeggen denk ik. Ik heb hem heel hoog staan als songwriter en net als Bowie denk ik dat ook The Cure nog best een meesterwerk kan maken, maar daar is inspiratie, maar ook urgentie voor nodig. Ik bedoel de duidelijke ambitie om met een meesterwerk te komen..

Bij Sint-Joris.

Dit album ken ik sinds ik een kind was - nooit een grote favoriet geweest.

Maar nu, tijdens deze verloren donderdagnacht (of woensdag - het is maar hoe je het bekijkt) vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Met name Open raakt me intens. Hoe gaan die dingen? En waarom deel ik dit überhaupt? Geen mens die er iets aan heeft. Maar waar heeft een mens wel iets aan? (filosofie voor dummies - deel 6). Een rij onzinnige berichten dus, dat krijg je met mij wanneer ik in het holst van de nacht emotioneel word. Neem dit feit nu gewoon even in beschouwing, ik heb namelijk een 'nieuw' Cure-album om te ontdekken. Er komen namelijk meerdere nummers hard binnen vannacht. Hoogst merkwaardig. Misschien is dit een 'rijper' album dan ik altijd dacht, had ik enige jaren op de teller nodig. Indien nu iemand denkt dat Franck een glaasje teveel ophad en daarom vertroebeld geraakte: ik ben geheelonthouder. Fucking poser

Nee serieus. Dit is nu echt de reden waarom ik niet stem. Ik heb namelijk het gevoel dat ik minder ontvankelijk ben voor nieuwe ervaringen wanneer ik reeds een cijfer geponeerd heb. Niet dat deze avond daar iets mee te maken heeft. Alhoewel, you never know.

Wens me alvast veel luisterplezier, deze jongen heeft werk voor de boeg.

avatar van orbit
4,0
Deze plaat heeft ook enkele klassiekers in zijn mars, niet voor het eerst merk ik op dat sommige nummers best op het monumentale Disintegration hadden kunnen staan. Vaker is het ook als b-side materiaal van die plaat beschouwd. B-side materiaal van een plaat die tot de beste ooit hoort is natuurlijk altijd beter dan het gros en 90% van de rest. Helaas voor mij staan hier ook enkele laagvliegers op van de band die de balans niet anders dan naar 4* kan doen omslaan. Verder kan en wil ik niet gaan, ondanks dat Open en End geniaal zijn.

avatar van luigifort
5,0
Franck Maudit schreef:
Bij Sint-Joris.

Dit album ken ik sinds ik een kind was - nooit een grote favoriet geweest.

Maar nu, tijdens deze verloren donderdagnacht (of woensdag - het is maar hoe je het bekijkt) vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Met name Open raakt me intens. Hoe gaan die dingen? En waarom deel ik dit überhaupt? Geen mens die er iets aan heeft. Maar waar heeft een mens wel iets aan? (filosofie voor dummies - deel 6). Een rij onzinnige berichten dus, dat krijg je met mij wanneer ik in het holst van de nacht emotioneel word. Neem dit feit nu gewoon even in beschouwing, ik heb namelijk een 'nieuw' Cure-album om te ontdekken. Er komen namelijk meerdere nummers hard binnen vannacht. Hoogst merkwaardig. Misschien is dit een 'rijper' album dan ik altijd dacht, had ik enige jaren op de teller nodig. Indien nu iemand denkt dat Franck een glaasje teveel ophad en daarom vertroebeld geraakte: ik ben geheelonthouder. Fucking poser

Nee serieus. Dit is nu echt de reden waarom ik niet stem. Ik heb namelijk het gevoel dat ik minder ontvankelijk ben voor nieuwe ervaringen wanneer ik reeds een cijfer geponeerd heb. Niet dat deze avond daar iets mee te maken heeft. Alhoewel, you never know.

Wens me alvast veel luisterplezier, deze jongen heeft werk voor de boeg.


Geniet ervan!

Open is mijn all time favoriete Cure nummer

avatar van Castle
5,0
Voor mij, zoals vaker gemeld, doet dit album niet onder voor Disintegration.
Inderdaad, hier staan paar laagvliegers op, maar een Lovesong, Last Dance en op zijn tijd, Lullaby skip ik ook graag door... De sfeer is hier anders, meer gitaar dan synths, maar dat is juist Cure-rig. Pornography, Faith, the Top of een 17 seconds, allemaal iconen met totaal eigen sfeer

Rudi1984
Castle schreef:
Voor mij, zoals vaker gemeld, doet dit album niet onder voor Disintegration.


Helemaal mee eens. Hij is afwisselender (absoluut perfécte pop als Friday I'm In Love naast meeslepende nummers als Cut), maar tegelijkertijd wel evenwichtig, in tegenstelling tot een Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me.

avatar van orbit
4,0
Castle schreef:
Voor mij, zoals vaker gemeld, doet dit album niet onder voor Disintegration.
Inderdaad, hier staan paar laagvliegers op, maar een Lovesong, Last Dance en op zijn tijd, Lullaby skip ik ook graag door... De sfeer is hier anders, meer gitaar dan synths, maar dat is juist Cure-rig. Pornography, Faith, the Top of een 17 seconds, allemaal iconen met totaal eigen sfeer


Nou, de zwakkeren hier staan toch wel mijlen onder Lullaby of Last Dance hoor. Wendy Time, Doing the Unstuck, Elise.. pff, wel erg matig voor ieder Cure-begrip. Disintegration bevat überhaupt geen zwakke nummers, deze wel degelijk.

avatar van luigifort
5,0
Voor mij zijn Wendy Time en Cut de zwakke broeders..Elise vind ik gemiddeld en 1 van de minste tracks op t album..
Unstuck is wel een heel tof nummer vind ik..
Disintegration heeft voor mij geen enkel zwak moment..helemaal omdat het voor mij een mooi geheel vormt..

avatar van R-Know
4,5
From the Edge of the Deep Green Sea

T R A N E N zo mooi!
Cure fan van bijna het eerste uur. (Three Imaginary Boys)
Dit is voor mij het allermooiste Cure nummer. Daarna Charlotte Sometimes.
Disintegration is voor mij niet het beste album, wel in de top5. Denk ik.
Wish vind ik lekkerder.

avatar van R-Know
4,5
Moest ik even kwijt.

avatar van davevr
3,5
Wat was ik blij toen ik die dag naar de platenwinkel ging, Wish kocht en vervolgens Merckx-gewijs naar huis fietste. Na Disintegration, kwam dit. De opening, toepasselijk “open” genoemd was goed, “Wish” was vrolijk, maar goed , “Apart” was goed, dan kwam het wondermooie “from the edge of the deep green sea”. En dan begon iets raars, goede nummers afgewisseld met slechte. Eerst “Wendy Time”, wat ik op zijn minst gezegd een zielloos nummer vind. Dan “Doing the unstuck”, weer mooi (beetje restje van Disintegration zoals vele nummers), dan “Friday I’m in love”; het soort luchtige popsong dat Mr. Smith regelmatig schrijft, maar dan zonder de laag ironie, en zo verder. Ik heb de plaat na wat probeerpogingen gedesillusioneerd weggestopt bij de andere in de kast en niet meer opgezet, in tegenstelling tot al die andere.
Ondertussen is die puistige puber al lang begraven, en tijd heelt alle wonden waardoor ik gisteren weer eens deze plaat opzette. Ze is beter dan ik mij herinnerde (ook fysiek door ze niet te draaien natuurlijk), maar nog steeds niet wat ik wenste dat ze was. Wat mij nu vooral stoort is de volgorde van de nummers. Disintegration (of Pornography, Faith, …) is één geheel, elk nummer hoort achter het vorige, hier lijkt het een verzameling B-kantjes van Disintegration, wat nieuw materiaal, een groep die zoekend is. (Hoewel dat concert in Gent dat jaar duidelijk liet horen dat deze groep niet zoekend was.).

Ik denk dat mits wat snoeien er een fantastisch 5* album in zat.

avatar van luigifort
5,0
Paar b sides erbij uit die tijd..bv Twilight Garden en Big Hand (voor mij nog n paar) en Wendy Time en Cut ed. weg dan heb je een 6* album


avatar van Castle
5,0
Geweldig dat het concert in de Ziggo Dome een hoog Wish gehalte had.

Rudi1984
Castle schreef:
Geweldig dat het concert in de Ziggo Dome een hoog Wish gehalte had.


Die uitvoering van From the Edge of the Deep Green Sea!

avatar van daniel1974nl
5,0
Na 25 is dit nog steeds een van mijn meest gedraaide Cure cd's. Bijzonder. Heel bijzonder. En ook al vond ik dat waarschijnlijk toen niet, nu draai ik de cd meestal van a tot z. en vind ik ieder nummer in ieder geval goed genoeg om niet door te skippen, tot een paar die bij het mooiste horen wat deze band heeft gemaakt.

Zoals hierboven ook opgemerkt kan dit album je wel snoeihard raken als je niet oppast. De tekten zijn veelal erg somber en is het is erg gemakkelijk om je te laten meeslepen door deze melacholie van Robert Smith. Dus enige voorzorg is wel geboden. Hoe prachtige de teksten ook zijn, hoe emotioneel gezongen, en hoe mooi begeleid van die uit her hart komende muziek. Perfectie. Een waardige opvolger van Disintegration, wat ook geen vrolijke aangelegenheid was. Het album erna was dat weer wel, en was dan ook blij vlagen irritant. Het daar op volgende Bloodflowers lag weer in het verlengde van Wish. Om op dit album terug te komen. Apart, From The Edge Of A Deep Green Sea, Trust, Open, To Wish Impossible Things zijn allemaal juweeltjes van nummers, en allemaal heel somber. Mensen met een depressie of een burmn out zijn gewaarschuwd.

De daar op volgende tour was mijn eerste Cure concert en misschien ook wel het meest merkwaardige. Ik heb de twee tours daarna ook nog gezien, allemaal in Ahoy, maar deze was toch het meest duister, had de grootste wietwalm, de meest wazig aangeklede bezoekers en tekende zich door een zelfde melancholie als het album, or Robert zelf. Muzikaal was het ook een van de sterksten door de aanwezidheid van Porl Thompson, wat toch echt een hele sterke toevoeging is aan de band. Robert was goed bij stem en alle nummers worden met bravoure uitgevoerd. Op de setlist van Rotterdam, die dag in Oktober, stonden wat oudjes, A Strange Day, primary en Charlotte Sometimes, die ik even niet had zien aankomen en daarna ook nooit meer weer heb gehoord. Vooral Charlotte Sometimes is een fantastisch nummer. Maar alle lof gaat toch naar A Forest, wat een ongelofelijke uitvoering was dat. Die nu legendarisch lange uitvoering van A Forest waarmee ieder of de meeste concerten eindigde. Ook dat is 25 jaar later nog steeds een van de meest merkwaardig en geniale eindes die ik ook heb gezien. Het was ook de reden waarom ik mijn trein naar het oosten miste en een nachtje moest uitzitten in de kroegen van Utrecht, tot de volgende ochten de eerste trein ging.

avatar van deric raven
4,0
Grappig, ook hier toen gestrand in Utrecht, de nacht doorgebracht op Hoog Catherijne.

avatar van the crook
4,0
Het moet welhaast 25 jaar geleden zijn dat ik dit album voor het laatst beluisterd heb, want ergens vaag herken ik de nummers wel. Ik was toentertijd wat minder open-minded wat muziek betreft dan nu, als het geen metal was hoefde het voor mij niet zo. Dus eigenlijk is Wish een nieuwe ontdekkingstocht voor me.

Wish, de opvolger van het alom geprezen Disintegration, door sommigen zelfs afgedaan als een plaat met de vullertjes die dat album niet gehaald zouden hebben. Da's wel iets te makkelijk, Wish bevat namelijk over de gehele linie een erg constant arsenaal aan bovengemiddeld goede nummers, iets wat je van de opmaat naar Disintegration (Kiss Me Kiss Me Kiss Me) zeker niet kunt zeggen.

avatar van frolunda
3,5
Was destijds niet al te enthousiast over dit album,iets wat mede bepaald door de vrij zwakke singles die er toen van getrokken werden.Klonk allemaal best aardig maar kon toch niet in de schaduw staan van zijn voorganger Disintegration.Vond het allemaal wat te licht,vrijblijvend en poppy klinken en kon ook niet direct nieuwe Cure klassiekers tussen het materiaal ontdekken.
Nu,een flink aantal jaren moet ik die mening (na veel draaibeurten) toch wat bijstellen.Het had voor mij nog steeds allemaal wat zwaarder mogen klinken (ook qua productie),al zijn Open en End in die categorie achteraf toch erg sterke nummers.En ook tussen het overige materiaal zitten er met vooral From the Edge of the Deep Green Sea en A Letter to Elise een paar heel mooie nummers.
Vind het nog steeds geen topper in het indrukwekkende Cure oeuvre,Friday I'm in Love is zelfs een erg matig nummer met een nog flauwere tekst,maar in zijn geheel is dit toch wel op zijn minst een goed album.
Halfje erbij.

avatar van Working Man
Wanneer komt onderhand die deluxe uitvoering eens?

avatar van Poles Apart
4,0
Working Man schreef:
Wanneer komt onderhand die deluxe uitvoering eens?

Staat zeker bovenaan je wishlist?

avatar van shinybeast
4,0
APART :
zes minuten-en -achtendertig seconden

equals

4:33 van John Cage

Gast
geplaatst: vandaag om 23:11 uur

geplaatst: vandaag om 23:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.