Radiohead - Kid A (2000)

Radiohead is een band die ik al jaren volg. Concerten bijgewoond, cd's/dvd's gekocht. Deze Kid A vind ik echter een tegenvaller.
Niet dat hier geen mooie nummers op staan. Verre van dat zelfs.
Afzonderlijke nummers als Everything, Morning Bell & How to .. vind ik geweldig.
Maar nummers als Kid A, Treefingers (ik hou van ambient maar daar heb ik andere CD's voor), Motion Picture Soundtrack (met zo'n obligaat tussenstuk) vind ik niet de moeite waard.
Het vormt ook geen geheel met de betere nummers waardoor ik de plaat als geheel ook minder vind de rest van hun werk. Opvolgers Amnesiac & Hail to the Thief kan ik wat dat betreft beter waarderen.

Ik vind Motion Picture Soundtrack net één van de beste Radiohead nummers. Misschien zie je het ook iets te songgericht. De opvolgers die je noemt, vormen ook wel een geheel maar zijn duidelijk meer songgericht. Hoewel velen dat vloeken vinden, kan je 's wat nummers apart beluisteren. Bij deze haalt dat niets uit. How to Disappear bijvoorbeeld, dat verstilde en rustige past naadloos aan bij het chaotische en verscheurende van the National Anthem. Of Morning Bell, dat uitgeputte, dat perfect getimed is na het opzwepende van Idioteque.

Dit blijft één van m'n favoriete platen van Radiohead. Met OK Computer voelde je de verandering al naar een minder brave sound, maar die plaat is me op momenten soms nog iets te witte-jongens-met-gitaargeweld. Deze heeft reeds een fijne scheut elektronica, maar is nog niet zodanig ver doorgedreven in een volledig op groove gebaseerde sound (King of Limbs). Samen met In Rainbows, vind ik dit het beste visitekaartje van de band; hun meerdere gezichten versmelten het beste en met de meeste samenhang op die platen.

Tot nu toe helemaal niet slecht, maar heel vreemd om dit te beluisteren na The Bends en Ok Computer. Vind de weg die ze zijn ingeslagen wel beestig interessant. Het is net of ik in een droomwereld terecht kom als ik dit luister. Ik wil zo graag meer weten over de nummers, maar ze zijn allen zo koud, kil en lijken ver weg te staan van de luisteraar.

Eerste luisterbeurt ; 3,5*
Vond het album heel vreemd maar het had enkele toppertjes zoals het eerste nummer, The National Anthem en How To Disappear Completely. De laatste nummers hadden ook zeker potentie maar door de intermezzo (Treefingers) begon ik mijn concentratie in de andere nummers kwijt te geraken.

Tweede luisterbeurt : 4*
Na twee luisterbeurten kan ik al wat meer waarderen op het album en begin ik leuke dingen te ontdekken. Het eindnummer vind ik vooral geweldig als die hidden track opeens komt na een lange stilte. Vooral met je koptelefoon is dit gewoon TE machtig.

Vanavond en morgen krijgt Kid A een derde luisterbeurt. Dit is een groeiplaat met heel veel potentie. The Bends was er de eerste keer 'boenk' op. Ok Computer had ook twee à drie luisterbeurten nodig voor ik het kon waarderen (ook een topplaat) , maar deze integreert me gewoon meer dan de vorige twee. Kan m'n favoriete Radiohead-album worden (tot nu toe). Maar ja dat dacht ik van Ok Computer ook tot ik met The Bends begon te twijfelen. Radiohead is toch wel een prachtband.

Je zult perfectie vinden in het album 'Forever Changes' van Love. Peace.

Geweldig om dit te lezen met ondertussen een mooie 5,0 die erboven prijkt . Ik word as we speak ook weer helemaal gegrepen door deze magische plaat. Ik las eerder dat iemand vreesde dat de magie er voor hem wat af was gegaan, mijn advies: laat 'm een paar weken stof verzamelen en zet hem dan weer - volume open - op. Plots is Treefingers een favoriet (maar krijg je het niet over je hart Idioteque zijn vink af te nemen), zet je je autistische hang naar symmetrie opzij en plaats je Kid A potsierlijk direct onder In Rainbows (of is Kid A toch beter?) in je top10 en zweer je (opnieuw) eeuwige trouw aan Radiohead. Tijdloze plaat die met zijn luisteraars meegroeit.

Een album dat de tweede keer beter klonk dan de eerste een groeiplaat noemen.

Heb er daarna nog meerdere keren naar geluisterd hoor...

Dat snap ik, maar toen je dat postte moest je nog aan je derde luisterbeurt beginnen. Dan ben je een plaat gewoon nog aan het leren kennen in mijn optiek. Een groeiplaat is een plaat die na maanden veel luisteren ineens aan waarde wint, niet al na 2 keer luisteren.

Ok dan , mijn fout

Toch kun je al bij een tweede luisterbeurt al enigszins inschatten of iets een groeiplaat is of niet. Zeker weten doe je natuurlijk nog niet, maar helemaal uit de lucht gegrepen is het ook niet. Enfin, maakt ook niet uit. We mogen nu wel vaststellen dat dit een groeiplaat is .

Ik werd anders meteen omvergeblazen en dat gebeurt nog iedere keer als ik 'm draai. Viel niet veel meer te groeien bij mij, dus of 't een groeiplaat is is ook maar persoonlijk / een mening.

Gisteren weer gedraaid na het sorteren en cleanen van mijn collectie.
Ik kan me nog herinneren dat ik deze plaat (alweer 14 jaar geleden:-(( ) kocht puur op gevoel,nooit spijt van gehad,daar waar vorige Radiohead albums mij minder konden bekoren greep Kid A me direct bij de lurven.Valt net buiten mijn top 10,wel een album wat nooit vergeten wordt.

Toen ik Kid A destijds kocht was ik enigszins teleurgesteld dat het niet wat meer op OK Computer leek. Ik miste een sterke song en dat heeft misschien mijn oorspronkelijke oordeel te veel beinvloed. Een paar weken geleden luisterde ik OK Computer en het deed me toen niet zo veel, ondanks dat het een styerk album blijft. nu heb ik Kid A voor het eerst in jaren weer eens gehoord en nu lijkt de langverwachte klik er toch eindelijk te komen. De experimenten werken, de stijl is uniek en wat me het meest opviel is dat nagenoeg alle nummers zich blijkbaar toch in mijn brein hadden ingenesteld. Het voelde vertrouwd, zelfs enigszins nostalgisch, en dat is meestal een teken van sterke songs die blijven hangen.

Beluister deze na OK Computer en The Bends. Voor mij is de overgang gewoonweg te bruut. Bovendien heb ik het niet zo voor elektronische muziek in het algemeen. Dat mijn favoriete nummer van de plaat Optimistic is, hoeft dus niet te verbazen.

Briliante plaat. Even doorgronden, maar een paar intensieve luisterbeurten doet wonderen.
Het is een typisch doorstart album van een band die na Ok. Computer zich zelf een vrijbrief overhandigde om zich meer en meer bezig te houden met experimentele muziek.


Dit is een album waar Radiohead flink uitpakt met soundscapes, electronica, avant-garde en toch nog mondjesmaat met rock. ( Optimistic)
Ach, wat is er al niet verteld over Kid A.
Ik ben wat laat begonnen aan het verhaal, maar dan heb je ook wel wat.
Het gebodende is behoorlijk intens. Het is een muzikale reis met onstellend veel avontuur en briliante eigenzinnigheid.
Wat een geweldig begin ook met Everything's In The Right Place en de Oosterse vervreemding in de titelsong.
De repeterende basloop in The National Anthem, dat de steevaste basis vormt in een verder free jazz achtig funk ! verloop. Manisch en spannend tegelijk.
Een volgend hoogtepunt volgt dan al gelijk met How To Disapear Completely.
Bouwend op een mellotron achtige sound lijkt het nummer wat op Nights In White Satin ! maar natuurlijk op de Radiohead wijze. Geweldige zangpartij van York trouwens. Het mimimalisme wordt even buiten boord gegooid.
Treefingers is een soundscape. Zou niet node gemist worden in het geheel. Maar heeft wel een hypnotiserend sfeertje.
Optimistic is dan inderdaad een song die wat terug grijpt. De gitaar is ineens prominent. Goed nummer, krachtig verloop en mooi overgaand in Limbo.
Idioteque is heel sterk. York met kopstem. Ritmisch origineel, Op het 1e gehoor licht en wellicht wat poppy. Maar de song bevat natuurlijk genoeg slimme momentjes.
Het einde is schoon.
Motion Picture Soundtrack..... een beauty. Alles op zijn plek. Melanchonisch, zweverigheid en onderhuidse spanning.

Een plaat die klopt, afwisselend is en het beste naar boven laat komen waar Radiohead toen voor stond.
Als je iets progessiefs in de pop/ rock op dat moment kon aanwijzen....... zal dat Radiohead geweest zijn.
En bijna 15 jaar na dato blijkt des te meer dat een nieuwe lichting bands, heel veel opgepikt hebben van het avontuur Radiohead.

Kid A is in ieder geval een must voor de liefhebber die zwelgt in melanchonie en graag gaat voor de onvoorspelbaarheid.
Ikzelf noteer mijzelf graag bij die groep en geef de maxscore.
Zou zomaar in mijn Top 10 kunnen komen.

In Rainbows is klaar voor beluistering. Beoordeling volgt spoedig.

In Rainbows is zeker aan te raden en vergeet OK Computer niet.

Mooie recensie..geniet maar van in rainbows..prachtplaat

In Rainbows volgt morgen. Van Ok. Computer ken ik wel het een en ander.
Maar die komt er ook aan.
Amnesiac heb ik al van een beoordeling voorzien. Zeer sterk album ook. Stukje soberder in de productie.
En dan maar eens terug. The Bends schijnt toch ook erg goed te zijn.

Jazeker en vergeet hail to the thief niet..een van mijn favorieten..

Inderdaad. Ik ga er van uit dat alle platen wel op mijn pad gaan komen luigifort.
Tot nu toe heel posiitief.

Goed om te horen

Zo maf ! Ik ben echt aan een inhaalrace bezig t.a.z van bepaalde bands/ artiesten.
Terwijl ik al een jaar of 35 een muziekfanaat ben.

Komt goed.

Haha dat heb je wel eens he..sommige muziek leer je pas later kennen..ik heb dat nu met joy division en Japan gehad laatst..er is nog zat moois te leren kennen..

Oh, zeker. Er is nog heel veel. Té veel voor één mensenleven vrees ik.

Zekers

Ik kan er maar niet over uit hoe grensverleggend mensonterend geniaal The National Anthem is. Zo'n heerlijke valse brok angst zou eigenlijk echt met een Nobelprijs of zoiets beloond moeten worden. En al die nummers eromheen mogen er ook best zijn denk ik zo.

Toch maar nóg een plekje in mijn top-10 verhogen dan.

Fabelachtig album. Wordt beter bij iedere draaibeurt.
Even aan de kant geschoven na een kleine week continue gedraaid te hebben.

Nu met In Rainbows bezig. En dat klinkt ook geweldig.
Jezus...... waar zat ik al die tijd ???

Je hebt gelijk hoi123 magistraal album, dit album zal altijd tijdloos blijven en National Anthem is gewoon waanzin nummer geweldig.

@ja Bikkel2 ja he In Rainbows is zalig, is mijn favo Radiohead album, misschien zat je in een hol, ik weet t niet

Winterslaap....... nee kan ik me niets van herinneren. Stond er niet zo voor open vrees ik.

Ah ja dat kan je ook hebben inderdaad