Michael Jackson - Dangerous (1991)

Iemand merkte het al eerder op: de mindere verkoopcijfers van dit album heeft denk ik maar ten dele te maken met de 'nieuwe' weg die MJ insloeg op dit album. Vooral zaken in zijn privéleven hebben mensen dit album niet doen kopen in eerste instantie. Echt jammer, want ik vind Dangerous écht een geweldig album dat zich juist makkelijk kan meten met zijn vorige albums.

Misschien komt het omdat ik relatief jong ben (23), maar ik denk dat ik een zelfde album in de vorm van Off the Wall of Thriller had afgedaan als 'gedateerd'. Waarmee ik niet wil zeggen dat op Thriller en Off the Wall geen tijdloze nummers staan.

Mindere verkoopcijfers? Dit album is op Thriller na zijn bestverkochte album. Inmiddels 35 miljoen keer.

Off The Wall
Thriller
Bad
Dangerous

= Allemaal 5*

Zeer sterk en geregeld opzwepend album. De beats die in elk nummer worden gebruikt zijn simpel maar fenomenaal. In the closet, Can't let her get away en Who is it: geweldig. Give in to me doet me een beetje denken aan Janet's Black cat: ruige gitaar, schreeuwend vol emotie... top.
Deze staat bij mij absoluut in de Michael Jackson top 3.

Give in to Me draagt deze plaat en met behulp van Why You Wanna Trip On Me (vooral dat ijzersterke refrein) en in iets mindere mate In the Closet kom ik aan een voldoende.

De rest is matig en wel te doen met uitzondering op de enige drie nummers die er bij mij echt niet in kunnen:
Heal The World, Keep the Faith en Gone Too Soon.

2,5 *

Zeer sterk album, maar is helaas niet gewassen tegen de meesterwerken ´Thriller´ en ´Bad´. Typische 90´s beats en sounds, maar dat maakt deze cd wel lekker, heb aantal geweldige nummers, zoals In the Closet, Remember The Time en Black Or White.
Tsja, meer kan ik er niet overzeggen


4,5

gone too soon zo gevoelig nummer met zijn begravenis alles werd even zwart voor me toen dit nummer gedraait werd.
echt het beste album van hem ooit.

Ik lees de laatste tijd vaker dat 2,5 als voldoende wordt bestempeld, maar ik dacht dat het nog net onvoldoende was.

Ja 2.5 op de schaal van 5 is net als een 5 op de schaal van 10, een 2.75 zou dus een voldoende zijn.
5.5 dus.
2.5 is net een onvoldoende, matig.

Veruit zijn minste album. Er zijn wel veel nummers aardig, maar er staan geen meesterwerken op. Give in to Me, Who is it en remember te times (in the closet een beetje) vind ik best goed, maar de rest is niks.

Je moet het cijfer-systeem van hier niet vertalen naar het schoolcijfer-systeem, zo is het niet bedoeld.

Ach weet je ieder heeft zo z'n eigen 'puntensysteem'. Voor mij is het een voldoende. (2,5/5 = 5 of 5,5/10) Mijn systeem dus.

Als grote Jackson-fan vind dit een erg sterk album van Michael. Dit komt vooral door nummers als Jam, In The Closet, Who Is It, Give In To Me en Dangerous, dit is een totaal ander soort muziek als de vorige albums.

Geweldig album van mj. Wel jammer van de enkele r&b achtige tracks, maar daar zijn Black or White, Jam en vooral Give In To Me (wat een heerlijk sexy nummer is dat toch!) prima tegen opgewassen.

Onlangs ben ik aan het album Dangerous begonnen. Inderdaad na(ar aanleiding van) Jacksons dood. Iedereen mag daar zo zijn mening over hebben, persoonlijk vind ik het ook jammer dat de beste man eerst dood moest gaan voordat zijn muziek weer wat meer gedraaid werd en ik er dus weer mee in contact kwam. Ik vond zijn nummers in de hitlijsten een verademing en tijdens de non-stop Jackson-uitzendingen op muziekzenders kwam ik een aantal nummers tegen die destijds als 9-jarig jochie totaal langs me heengegaan waren. Met name ‘Who is it’ en ‘Give in to me’ maakten me nieuwsgierig naar dit album.

Het is echt een album met twee gezichten. Het eerste deel staat vol met de liedjes in Jacksons’ (destijds) nieuwe stijl. Een groot verschil met albums als Thriller en Bad en deze nummers zit hem er voor mij vooral in dat op eerdergenoemde albums nummers eigenlijk meteen toegankelijk zijn en toch een lange houdbaarheidsdatum hebben, terwijl je hier wat meer ‘door de beats heen moet luisteren’.
Die beats nemen hier een prominente rol in, hetgeen op zichzelf niet verkeerd is, maar ik heb er niet zo heel veel mee. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er weinig schuilgaat achter die beats en veel nummers zijn aardig repetitief. Misschien dat dit hij deze nummers goed kon gebruiken gezien de militairistische kant die delen van zijn performances live kregen, muzikaal gezien vind ik het minder interessant. De zang is nog wel prima en past ook bij de nummers. Het is niet allemaal meer hetzelfde geluid, maar er wordt ook hees gefluisterd en zo af en toe lijkt hij bijna tussen zijn tanden door te grauwen om de duisterder nummers meer kracht bij te zetten.
In het tweede deel verandert de muziek en komt er meer melodie in. De start is nog wel vals. De boodschap van ‘Heal the world’ is lovenswaardig, de manier waarop het gebracht wordt is dat niet.
Het eerste nummer dat ik echt de moeite waard vind is ‘Black & White’. Maar ook daar is wat op aan te merken; het intro met macaulay culkin had er best af gekund. Daarna is het wel één van de leukere nummers van Michael Jackson. ‘Who is it’ is ook een fijn nummer. Ook hier vallen de beats op, maar is er ook ruimte voor het nummer achter die beats en dat mag er zijn. Wat duisterder dan wat Jackson eerder liet horen, dangerous… ‘Give in to me’ is een mooie rockballad en ‘Will you be there’ is ook een prima nummer. Dit viertal nummers (8 - 11)kan zich moeiteloos meten met het andere werk dat Jackson afgeleverd heeft.
Daarna haak ik weer een beetje af. ‘Gone too soon’ kan er nog mee door en met Dangerous eindigen we weer zoals we begonnen.
Al met al een beetje wisselvallig album, waar ik of nog een beetje aan moet wennen, of dat gewoon minder goed is dan eerder werk. Voorlopig houd ik het op dat laatste.

Het klopt dat Off The Wall, Thriller en Bad veel toegankelijker zijn en dus meer op het eerste gehoor blijven hangen dan Dangerous. Bij mij persoonlijk zorgt dat er echter juist voor dat ik die albums - en dan met name Off The Wall en Thriller - relatief snel ook weer zat ben, terwijl Dangerous ook na vele luisterbeurten overeind blijft. Ik vind Dangerous daarnaast heel wat volwassener dan de voorgaande albums.

Een en ander zal wel afhankelijk zijn van of je de beats goed vind ja of nee; ik vind ze heerlijk. Het is onderhand al een jaar of 13 geleden dat ik Dangerous voor het eerst hoorde, maar voor zover ik me kan herinneren pakten de beats van nummers als In The Closet, Remember The Time en She Drives Me Wild me vrij snel. Het titelnummer ben ik pas een aantal jaren later gaan waarderen, maar ik vind het sindsdien een van de sterkere nummers op dit album.

We zijn het er overigens over eens dat het gedeelte van nummers 8 tot en met 11 het sterkste deel van dit album is.

Wat is "Will You Be There" toch een fenomenale compositie...!

Jaaa dit is toch wel HET album voor mij, al kan ik moeilijk kiezen tussen zijn albums, maar deze heb ik wel het meest gedraaid denk ik!

Mijn favoriete MJ nummer 'Will You Be There' staat erop! Die tekst, geweldig! Hij stelt zich ook erg kwetsbaar op in dat nummer wat ik persoonlijk geweldig vind en waar ik een helehoop Herkenning in hoor!

'Who Is It' is ook altijd een favoriet geweest evenals 'Give In To Me'
Heal the World luister ik nog heel vaak met mijn meisje in de auto, vind ik ook top! Net zoals, Gone Too Soon, Jam, In The Closet, Why You Wanna Trip On Me, zelfs de vullers op dit album vind ik goed! Ik kan eigelijk alle nummers wel opnoemen, lijkt me ook niet de bedoeling!

Dikke 5*** voor die album

ps. DIe hoes!!! Genius, echt beeldschoon, heb hem nu ook als schilderij, zelden zo'n mooie cd hoes gezien!

Deze nummers komen in aanmerking voor de beste 5 opeenvolgende nummers op één album! Zo, weer een nieuwe discussie gestart

Het Michael Jackson-album dat ik luisterde op cassettebandje toen ik klein was (rond mijn 10de ongeveer). Vandaag op cd gekocht. Dangerous heeft veel kwaliteiten, maar het grootste manco is dat het allemaal veel te lang duurt. Dat geldt zowel voor het totaal (14 songs, een hele cd mutjevol) als een groot deel van de nummers.
Jam, Why You Wanna Trip On Me, In The Closet, Dangerous - het gaat maar door. Als Jackson 4 nummers had geskipt (She Drives Me Wild, Can't Let Her Get Away en 2 ballads) en de rest wat compacter had gemaakt, was het als album sterker geweest. Maar toch.... wat een hoop toffe nummers... 4 sterren.

Geen slecht album, maar de erg kale beats nemen veel van de warmte weg die de vorige albums wel hadden. Die harde klappen in de up-beat nummers; Ik kan me er niet echt in vinden.

hier ben ik het niet mee eens, want dit album vind ik nog best goed en kan best aansluiten bij bevoorbeeld bad, of thriller. natuurlijk niet qua verkoop cijfers maar jam vind ik persoonlijk net zo lekker als bad. Daarbij vind ik zijn laatste album Invincible zijn slechtste album

Je zou het in eerste instantie misschien niet denken, maar Dangerous is na Thriller MJ's best verkochte album. Het heeft het qua verkoopcijfers dus beter gedaan dan Bad.

En terecht !!!

Amaai wat een onderschat album. Michael is een nieuwe weg ingeslaan en maakt zich wat los van zijn eighties muziek. En maar goed ook, want een nieuw decennia was aangebroken.

Het album start al meteen perfect. Het aanstekelijk Jam brengt me al meteen in de stemming. Alleen vind ik de stem van Michael iets te zacht tegenover de harde muziek. Het tweede nummer "Why you wanna trip on me" vind ik één van de beste van dit album. Dit is zo met emotie gezongen. Ik vind dat Michael dat wel meer doet op dit album in vergelijking met andere albums. Zijn vocalen zijn hier top!
Nummer 1-6 zijn allemaal wat in dezelfde stijl en vind ik allemaal goed. Lekkere beats, goede bas, top gewoonweg.

En ja dan zitten er van die ballads tussen hé. Begrijp me niet verkeerd. Ik weet dat iedere artiest er wel ballads tussen smijt, maar die van Michael zijn zo kerkelijk en disney-achtig dat ik ze echt niet vind passen op deze cd. Vandaar de 4 dus. Op zich zijn het wel mooie liedjes hoor, ik denk bijvoorbeeld aan Keep the Faith. Maar ze passen hier totaal niet bij.

De grootste toppers zijn natuurlijk Give In To Me en het wondermooie Who Is It (wat een prachtrefrein).

Black Or White is ook een topnummer, maar die intro gaat vervelen. Leuk voor in de clips, maar niet zo leuk als je het in de auto hoort. Dangerous dan tenslotte is op zich goed, maar bevat toch iets te overdreven dat geluidje (ihih). Irritant nummer op de laatste duur.

Maar de eerste 6 nummers, black or white, give it to me en who is it maken dit album echt een toppertje.

Ben het hier wel absoluut met je eens. Voor al met de regels "wat een onderschat album" en "De grootste toppers zijn natuurlijk Give In To Me en het wondermooie Who Is It".

Waarschijnlijk komt het doordat de oudere mensen die in de tijd van Thriller rond de leeftijd 15-25 waren Thriller veel beter vinden dan Bad en Dangerous. De wat jongere waaronder ikzelf vinden Bad en Dangerous leuker dan Thriller. Thiller is zeker een goed album, maar ik vind Dangerous gewoon beter. Ik ben daar ook mee opgeroeit. Het is eigenlijk een Generatie verschil van meningen.

Ik ben opgegroeid met Thriller (de releases van de videoclips) en voornamelijk Bad (de release van dat album heb ik echt 100% meegekregen). Toch vind ik Off The Wall zijn beste album gelijk gevolgd door Thriller. Bad vind ik al een stuk minder, maar toch nog goed. Dangerous vind ik wisselvallig en in verhouding matig. Overigens vind ik zelfs het werk van kleine Michael beter dan Dangerous. Het ligt bij mij ook aan de uiterlijke en muzikale verandering van Michael dat Dangerous en in mindere mate Bad voor mij achter blijven bij zijn voorgaand werk. Ik heb het dan helemaal niet eens over zijn latere werk. Overigens vind ik You Rock My World weer fantastisch.

Bad en Dangerous zijn de beste albums van Michael Jackson, alhoewel ik meen dat Blood On The Dance Floor dat ook had kunnen zijn als er meer dan vijf nieuwe nummers op zouden staan.

Hoogtepunten op Dangerous zijn natuurlijk Who Is It, Black Or White en Will You Be There. Drie nummers uit mijn MJ Top 6. Ook Jam is verrukkelijk!

Een iets minder nummer vind ik Heal The World en - in mindere mate - Gone Too Soon. Maar hé, daar kan ik doorheen kijken.

Na de bekende nummers Who is it (prachtige clip ook) en Give in to me is het minder genoemde I Can't let her get away mijn favoriet!

Bij dat nummer werkte zijn nieuwe sound (Teddy Riley) wel goed vind ik.

Zoals Another part of me op Bad, is dit hier de vrolijke danstrack die pas na een tijdje aankwam bij mij, en nooit verveelt.