menu

Sade - Diamond Life (1984)

mijn stem
3,54 (274)
274 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Soul
Label: Epic

  1. Smooth Operator (4:57)
  2. Your Love Is King (3:55)
  3. Hang on to Your Love (5:56)
  4. Frankie's First Affair (4:34)
  5. When Am I Going to Make a Living (3:26)
  6. Cherry Pie (6:17)
  7. Sally (5:19)
  8. I Will Be Your Friend (4:41)
  9. Why Can't We Live Together (5:28)
totale tijdsduur: 44:33
zoeken in:
buizen
- modknip -

4,25 sterren voor dit album. Teveel geluisterd misschien, maar blijft steengoed.

avatar van Funky Bookie
4,0
Weer even geluisterd en ik had het te laag beoordeeld.
Een halfje erbij.

avatar van Barney Rubble
1,5
Nee, dit is mij toch te gelikt. De stem van Sade vind ik ietwat anoniem en de driekwartmaatjes laten het album ook nog eens monotoon aanvoelen. Ben ik gek; dat ik bij deze plaat moet denken aan de scene van American Psycho waarin Huey Lewis & the News belachelijk wordt gemaakt. Eenzelfde soort holle klanken meen ik hier namelijk aan te treffen.

avatar van Edski
4,5
Waar op deze plaat hoor je al die "driekwartmaatjes" dan?

avatar van Barney Rubble
1,5
Mmm, wellicht niet de juiste term inderdaad. Laat ik dan houden op de mening dat ik de ritmes op dit album erg saai vind. De plaat trekt als een soort monotone waas aan mij voorbij.

Edski schreef:
Waar op deze plaat hoor je al die "driekwartmaatjes" dan?


Diamond Life, menigeen heeft de foxtrot, een vierkwartsmaat, geleerd op dat nummer; net als op Kitty Can (BeeGees), ook een danslesklassieker.

Dit album Working Week - Working Nights (1985) van een jaar later kende veel minder commercieel succes en is meer de moeite waard; verwijst al naar de zgn jazz dance/acid jazz scene die zich een paar jaar later aandiende (Brand New Heavies, Young Disciples, Galliano, Incognito, Jamiroquai)

avatar van gaucho
4,0
Ik ben het met je eens dat een band als Working Week veel meer swingt en veel meer intrigerende ritmes te berde brengt. Maar net als Sade kwamen ze op in een tijd waarin er opeens veel meer vraag - en dus ook aanbod, of misschien wel andersom - was naar jazzy pop. Misschien wel als tegenhanger van het steeds drukker wordende popgeweld, waarbij de muziek te vaak werd volgestopt met productionele toeters en bellen.
Rond 1984 werd deze jazzy stijl door een breed scala aan bands omarmd, van het commerciele gooi- en smijtwerk van Matt Bianco tot de gedurfde stijlverandering van Paul Weller en diens Style Council.

Per saldo was Sade de succesvolste van het stel, en ik snap ook waarom. Hoewel knap gemaakt is het muziek die geschikt is voor de massa: loom swingende popjazz, waar je prima naar kunt luisteren, maar door het gebrek aan swingende uitschieters ook geschikt om op de achtergrond te draaien tijdens een stemmig dineetje. Ik kan het prima hebben, ook nu nog.
Ik heb Sade nooit echt een geweldige zangeres gevonden, maar haar beperkte stem past prima bij dit soort cocktailjazz. Per saldo vind ik dit nog steeds haar beste album, met de opvolger Promise als goede tweede. Daarna werd het niet alleen meer van hetzelfde, maar ook nog lomer en dus saaier.

Laat ik in dat kader dan nog even 'voorloper' Weekend noemen, totaal ontbrekend hier op de site - Weekend (Welsh band); - Wikipedia - en.wikipedia.org met zangeres Alison Statton (voorheen Young Marble Giants -prachtig), Larry Stabbins en Simon Booth, beiden later in Working Week.

Al snap ik het succes, is Sade nimmer mijn ding geweest; Diamond Life: werd helemaal gek van die tik op de hi-hat, precies op de maat. Maten met een MOR-smaak (w.o Sade) waren dan gewoon een soort spiegel en zorgden ervoor dat ahw het rodewaasafweerschild werd geactiveerd.

Fedorr
Funky Bookie schreef:
Stiekum jaren '80 klassiekertje.
Jazzy sfeertje dankzij de stem van Sade. Een album om rustig bij achterover te zitten en te luisteren.


Yes, inderdaad. Ga plaat opzoeken en weer eens beluisteren. Mindfullness.

Fedorr
Ronald5150 schreef:
Op "Diamond Life" staat een warme en gloedvolle mix van pop, jazz, funk en soul. Sade's warme stem laveert mooi tussen de groovende ritmes. Soms is het een beetje zoet en wellicht wat glad geproduceerd. De echte ruwe randjes mis ik een beetje, maar over het algemeen is dit een prima te beluisteren plaat. Typisch voor een warme zomeravond, als achtergrond, bij een alcoholische versnapering. Geen hoogvlieger, maar zeker genietbaar.


Ik sluit me bij deze mening aan; kan hier zelf een mening over gaan geven, maar dat zou enkel een herhaling van zetten zijn.

Fedorr
musicfriek schreef:
Dit is typisch zo'n album die destijds niet uit de LP top 100 weg te branden was. En wat vond (vind) ik het heerlijke muziek! De singles van dit album bleven allemaal net buiten de top 10, maar klassiekers zijn het inmiddels wel. Heerlijk om te draaien op een zwoele zomeravond...


Zwoele zang van Sade trok mijn aandacht; dit album gekocht in een reeks met de twee opvolgende albums. Heb ze nog op vinyl ergens op zolder. Maar weer eens afstoffen en draaien.....

Gast
geplaatst: vandaag om 02:37 uur

geplaatst: vandaag om 02:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.