Sun Kil Moon - Benji (2014)

Aha, het nieuwe album staat dan uiteindelijk toch op MusicMeter. Op de website van Caldo Verde staat meer info, en her en der zijn al enkele nummers te beluisteren. Het belooft weer veel goeds, maar het is nog even afwachten wat het totaalplaatje biedt. Toch één van de releases waar ik het meest naar uitkijk, deze eerste maanden van 2014.

Ben's My Friend zou gaan over Kozeleks "problemen" met het ouder worden en over zijn vriend Ben Gibbard van Death Cab For Cutie en The Postal Service. Wat last van jaloezie omdat Gibbard er jonger uitziet en meer succes heeft tegenwoordig.

Zeer mooi nummer met een goeie tekst. Ben is misschien populairder dan Mark, maar ze maken allebei mooie muziek.

Ben's My Friend

Doet me sterk denken aan het laatste album van Destroyer trouwens.

'Ben's My Friend' is heel erg de Kozolek van de laatste twee jaar. De saxofoon geeft het nummer wel een aparte sound. Doet inderdaad wat denken aan Destroyer's Kaputt. Ben erg benieuwd naar het album. 'Richard Ramirez Died Today of Natural Causes' klonk ook erg goed. Wel snel bestellen bij Caldo Verde, mensen, want voor je het weet is het op (zoals het album met Desertshore)! Bovendien krijg je er dan nog een gratis live album bij!

Vorig jaar raakte Kozelek mij echt met 'I Can't Live Without My Mother's Love' bij zijn concert in Dordrecht. Ben erg benieuwd hoe het op dit album gaat klinken.

Gisteren al per post ontvangen, met dank aan Caldo Verde.

Benji klinkt weer prachtig en ligt inhoudelijk erg in het verlengde van zijn platen van vorig jaar met Desertshore en Jimmy Lavalle: persoonlijke verhalen over familieleden en vrienden. Het is alsof we meelezen in Marks dagboek.

Nog een paar luisterbeurt nodig om sterren te kunnen geven.

Werkelijk? Dan kan mijn exemplaar niet lang meer op zich laten wachten

Is die hoes echt zo wazig als hier?

blijkbaar,
Album Review: Sun Kil Moon - Benji | The Line Of Best Fit - thelineofbestfit.com

Ja, de hoes is heel wazig. En de poster met lyrics ook. Fotograaf is ene M. Kozelek. Maar de muziek en de teksten zijn geweldig, evenals de bonus disc en de live disc van Mark Kozelek die je er van Caldo Verde gratis bij krijgt!

Het album krijgt 9,2 op Pitchfork voor wat dat waard is. Maar ik ben erg nieuwsgierig of na een paar mindere albums we eindelijk weer eens een album van hoog niveau voorgeschoteld krijgen.

Bijzonder cijfer, daar niet van. Maar ook zonder Pitchfork ben ik altijd benieuwd naar nieuw werk van Kozelek. Z'n laatste plaat, Among the Leaves, vond ik ook ondergewaardeerd. Ben's My Friend (dat over Ben Gibbard gaat) klinkt in ieder geval fris en origineel. Hoop dat we 'm snel kunnen beluisteren.

Poe poe, krachtige plaat, topzwaar dat ook weer. Moeilijk om dit album in een ruk te beluisteren. Voor mij zijn 4,8 en 9 de pareltjes op deze plaat. Cijfer durf ik nog niet te geven, maar een 4 of hoger wordt het zeker.

Nog geen stemmen, dus laat ik dan maar het goede voorbeeld geven!

Een prachtig album - Pitchfork heeft ook wel eens gelijk! Natuurlijk, het is soms zware kost, eens met wexxel99, maar wel heel mooie zware kost. De melancholie druipt er aan alle kanten van af. Kozelek erkent dat ook zelf op deze plaat. Eigenlijk neemt hij nog meer dan vroeger geen blad voor de mond. De angst voor de dood komt in meerdere songs tot uiting, zoals we ook al op Mark Kozelek & Desertshore hoorden. Hij graaft ook steeds dieper in zijn jeugdherinneringen (zijn eerste vriendinnetjes, The Song Remains the Same zien in de bioscoop, de angst voor seriemoordenaars als Richard Ramirez...). Ik vind het allemaal prachtig!

Ben erg benieuwd wat de volgende MK-release dit jaar gaat worden...

Iemand al iets gehoord over concerten in Nederland?

Ha, weer een grap over Nels Cline! Nu in I Love My Dad:

"I can play just fine
I still practice a lot
But not as much as Nels Cline"

Kozelek kan ook erg grappig zijn!

I Watched the Film the Song Remains the Same is alvast prachtig. Mag 'm vanmiddag dan ook eindelijk luisteren, kan niet wachten!

De eerste luisterbeurt klinkt het al prachtig. Al laat ik het nog even inzinken en luister ik hem nog een aantal keer voordat ik me stem ga uitbrengen. Voor m'n gevoel zal het alleen maar beter worden!

Wat een fantastisch album. En die afsluiter. Ongelooflijk goed. Ik vind het nog een beetje te lang om een 4.5 te geven, en ik vind I Watched The Film een beetje een domper, maar kans is groot dat ik het nog ga ophogen

Vanmorgen in de bus gevonden. Zo meteen eens aan een eerste luisterbeurt onderwerpen.
Vind het wel een mooie geste van Caldo Verde dat ze de pre-orders op een extraatje trakteren.

Dat nummer Ben's my friend is echt ongelofelijk, kan me niet voorstellen, dat iemand daar nog overheen gaat komen dit jaar

Zo, hier ben ik even stil van.

Mark Kozelek z'n lyrics zijn nog nooit zo direct geweest. Met songteksten die weinig aan de verbeelding overlaten loop je al snel het risico klef over te komen. Niets is minder waar in dit geval. De oprecht- en openheid laat je met momenten naar adem happen. IJzersterk, zelden heeft een eerste luisterbeurt me zo overdonderd. Voorlopig heb ik hier weinig aan toe te voegen. Behalve dan dat deze plaat voor de rest van m'n leven een trouwe compagnon gaat worden, zoveel staat wel vast.

De lyrics zijn inderdaad bijzonder direct en soms pakt dat goed uit zoals in het oprecht aandoenlijke voor Mark Kozeleks plots overleden achternicht Carissa geschreven nummer maar af en toe schiet hij hier (net zoals op Among the Leaves en dat album met Desertshore, hoewel er gelukkig hier veel minder nummers opstaan die humoristisch trachten te zijn) toch wel door in teksten die een beetje a l'improviste en eh... gewoonweg lui aandoen. Worst offenders zijn de 50 x my grandma's/my friend Bretts in Michelline, de prekerige laatste minuten van Pray for Newtown die nooit het niveau overstijgen van wat een random dorpspastoor op zondagmorgen vertelt, Richard Ramirez waar volstrekt willekeurige teksten over het overlijden van James Gandolfini en de leeftijd van drummer Steve Shelley in opduiken wat mij sterk de indruk geeft dat hij op het laatste moment nog een aantal gaten in de lyrics te vullen had, blue crab cakes en sport bars shit in het afsluitende nummer etc.
Ik weet trouwens ook niet goed wat ik moet denken van Dogs, beetje een hoog too much information gehalte.

Mark lijkt hiervoor plots weer zeer goede recencies te krijgen en da's goed voor hem na een aantal jaren in de marge maar het is een beetje een jammerlijke trend dat dergelijk simplisme blijkbaar beloond wordt als ik die reviews eens lees, Mark heeft in het verleden bewezen over heel wat poëtische flair te beschikken maar hier probeert hij niet eens. En waarom zou hij ook als het toch niet naar waarde geschat wordt?

Muzikaal kan dit album qua beheersing van zijn akoestishe gitaar trouwens toch ook zelfs niet in de schaduw staan van Admiral Fell Promises, meeste nummers drijven op een vrij eenvoudig en repetitief gitaarmotiefje. Wel goed nieuws is dat hier een wat rijker instrumentarium wordt aangeboord ter ondersteuning en dat de balans tussen de verschillende instrumenten behoorlijk goed lijkt te zitten. En Carissa en I Watched the Film the Song Remains the Same maken dit album op zich al de moeite waard. Maar als een long time Mark Kozelek fan vind ik dit toch eerder een album die ik halfweg het peloton van zijn repertoire zou plaatsen dan een Kozelek grand cru.

Ik kan jouw kritiek wel volgen en je hebt gelijk wanneer je zegt dat dit werk eerder simplistisch is maar dat neemt niet weg dat ik soms zin heb in straightforward lyrics. Zijn ware genie openbaart hij hier misschien niet maar dat doet wat mij betreft geen afbreuk aan de kracht waarmee hij de teksten aan de luisteraar presenteert. En die oprechtheid kunnen etaleren is ook een kwaliteit om U tegen te zeggen.



Mijn enthousiasme is voorlopig groter dan de jouwe maar ik zal hier pas binnen enkele maanden waarachtig over kunnen oordelen. Al denk ik oprecht dat dit werk dicht aanleunt bij zijn beste muzikale worpen. Het klinkt ook allemaal net iets anders dan voorheen en dat kan ik ook wel waarderen, de verandering pakt op Benji goed uit. Maar of het nu een Kozelek grand cru is of niet doet er wat mij betreft weinig toe. Feit is dat ik weer een fonkelnieuwe plaat in mijn bezit heb waarvan ik weet dat ze me talloze uren gaat verblijden. Of ontroeren natuurlijk, hangt af van m'n emotionele weerbaarheid

Ok. 4.5. Daar is ie. album van het jaar, en hoogstwaarschijnlijk topnotering voor dit jaar. Dat heb ik ondertussen wel concludeerd. Fantastisch zeg.

Dat gevoel heb ik ook af en toe. Maar verder is het een mooi album.

Ik vind het juist wel mooi dat zijn teksten niet zo pretentieus zijn. En dat er ruimte voor grapjes is, en dat het af en toe een beetje afgeraffeld overkomt. Maar ik kan de kritieken wel begrijpen.

Het lijkt met de teksten op Benji alsof je in gesprek bent met Kozelek, alsof hij tegenover je zit en aan het vertellen is. Dat is voor mij misschien wel de grootste charme van dit album. En daar komt nog bij dat het niet alleen maar geneuzel is, maar dat ook grote thema's worden aangesneden.

Mooi omschreven Renoir, daar kan ik me geheel in vinden.

Nu maar hopen dat we in 2014 echt tegenover hem kunnen zitten! Nog geen Nederlandse data te vinden op de site van Caldo Verde. Wel Gent...

Het is inderdaad als een dialoog. What you hear is what you get, geen dubbele bodems, veel glijmiddel waardoor het makkelijk binnenkomt (in het nummer Dogs mag je dat zelfs letterlijk nemen), geen nieuwe revelaties na één luisterbeurt.

Waarom zou dat in godsnaam positief zijn?
Gefundenes fressen voor de ADHD -generatie die maximaal 2 keer volledig luistert naar een nieuwe album misschien.

Die "grootse thema's" sneedt hij op pakweg April ook al aan zonder de plat populistische tour op te gaan trouwens.

Ik kan je betoog niet goed volgen Morinfen.
Als je vindt dat Kozelek hier de plat populistische tour op gaat, dan snap ik die vier sterren niet.