Bløf - Blauwe Ruis (2002)

Blauwe Ruis Iedere keer weer keihard meebrullen op dat nummer. Verder ben ik niet zo'n Bluf fan.

Misschien wel het beste Blof album. Ik heb de 2 CD versie, met op de bonus CD een erg goede live registratie tezamen met Het Metropole Orkest.

heerlijke cd altijd hard aanzetten vooral nr 1.2 vind ik goed maar de rest ook

Goede (ietwat) veilige neder-rockplaat. Meer rock dan pop, dit keer.
Goede stem, lekkere gitaarpartijen, redelijke spanning in de songs en een aantal erg fijne composities.

Eigenlijk is "Blauwe Ruis" de enige echte rockplaat van Blof. Daarom vind ik deze Nederlandsetalige productie best aangenaam. Op een aantal nummers gaan de registers flink open, en dat kan ik meer waarderen dan de toch wat te vaak rustige nummers van de heren. De tracks "Blauwe Ruis", "Dichterbij dan Ooit" en "Mooie Dag" zijn wat mij betrft de hoogtepunten op deze beladen plaat. Want de dood van drummer Chris Gotte werpt toch een pijnlijke en mooie (muzikaal gezien) schaduw over deze plaat. Mooi eerbetoon aan hun gevallen kameraad.

Waarom denk je dat?

Gevoelsmatig. Ik hoor te weinig gitaren op de andere Blof platen. Maar dat is uiteraard mijn perceptie.

Probeer Alles Blijft Anders!

Na 4 albums die steeds beter werden zal de band zich af zijn gaan vragen “hoe nu verder?”, want de rek in de tot nu toe toegepaste Bløf-sound leek wel bereikt. Maar voordat ze hier als band een antwoord op konden gaan geven sloeg het noodlot toe en verongelukt drummer Chris Götte.

De band besloot verder te gaan (met wederom dus een nieuwe drummer: Norman Bonink) en kwam met een emotioneel document, ‘Blauwe Ruis’. Openingsnummer ‘Weggaan’ zuigt je meteen het album in en laat je niet meer los. De eerste keer dat ik ‘Mooie Dag’ hoorde kreeg ik spontaan kippenvel bij de woorden “...voor de dood”. Voor mij nog steeds het beste nummer van Bløf en dat kippenvel komt nog regelmatig.

Het is aan alles te horen dat de band een eervol eerbetoon aan Chris wilde maken en het album klinkt dus als een klok. Veel emotionele teksten (ja, ik vind de teksten van Peter Slager erg goed en begrijpelijk) in mooi gearrangeerde melodieën (vaak best stevig, en voor het eerst ook met drumloops). En eindelijk ook een perfecte speelduur van ruim 50 minuten.

Zie http://www.musicmeter.nl/ar... voor een uitgebreider verhaal over Bløf.

Die heb ik ook.
Heet officieel "Tussen Nacht En Morgen; live met het Metropole Orkest".
Is dus een keer bij Blauwe Ruis erbij gezet op een extra CD, bestaat echter ook als DVD.
Heb een correctie ingediend.

En wat vind je van het album?

Deze (twee) gaan zeer binnenkort aan hun opfriscursus beginnen. Heb er geen slechte herinneringen aan,dacht ik.

Ben benieuwd!

Ach die jongens doen hun best.

Ik ben tegenwoordig niet zo meer met deze band bezig. Ik vind het niet zo heel opzienbarend meer wat ze momenteel brengen. Het lijkt allemaal wel steeds braver te worden en de automatische piloot ligt gevaarlijk op de loer.
Deze draai ik nog met enige regelmaat.
Een passievol album en heel beladen.

Niet meer overtroffen en ik vrees dat het ook niet meer gaat gebeuren.

Hier staan wel 3 keigoeie singles op, wat me uitnodigt om dit album eens te beluisteren. Ik vind die 3 nummers iig tot hun beste behoren (beste 5 of zo). Ik meen dat dit album ook is opgedragen(of 'onderwerp') aan de verongelukte drummer Chris Götte. Ik hoop dat de rest van de nummers niet teveel wegvalt tegen deze 3 nummers.

Maar is dat gebaseerd op proefondervinderlijk afluisteren of ben je gewoon de belangstelling kwijt geraakt, Michel?

Ik kan mij voorstellen dat je depri raakt van April en Oktober.
Maar hun laatste album Anders blijft Anders (2011) is lekker stevig, heeft goede melodieën en is eigenlijk zelfs beter dan Blauwe Ruis.

Het is inderdaad opgedragen aan drummer Chris. Daarom is het ook zo'n emotionele plaat.

Elke song heeft wel een functie hier. Ik ben niet echt dol op hun teksten (vaak geen idee waar ze het over hebben) maar op dit album past het allemaal mooi in elkaar.

De opener, Blauwe Ruis, Meer van Jou, Dichterbij Dan Ooit, Mooie Dag, Luchtbel, maar vooral de afsluiter Vrienden, zijn topsongs.

Allereerst de opmerking dat ik geen uitgesproken Bløf-fan ben.

Afgaande op de albums die ik gehoord heb van ze, en waar mijn aandacht moeilijk bij blijft hangen, vind ik deze met afstand het beste wat ze gemaakt hebben.

Ik vermoed dat het komt omdat van een aantal nummers de emotie afknalt. Dit album fungeert als een soort rouw-proces voor de band na de dood van Chris en dat maakt dat sommige nummers onder je huid kruipen.

Persoonlijke favorieten zijn Mooie Dag (om stil van te worden), Dichterbij dan ooit en Blauwe Ruis. Maar de rest is ook zeker de moeite waard!

Mooie emotionele plaat van Blof.Ieder nummer heeft wel iets onheilspellends door het overkoepelende thema.Een mooie tribute voor hun omgekomen drummer.Ik kende zoals iedereen de singles en die waren acceptabel.Nu in het geheel geluisterd en ik moet toch mijn mening aangaande deze band ietwat bijstellen.Leed haalt het beste in de mens boven ,althans artistiek gezien.Een emotionele rollercoaster waarbij ze nergens uit de bocht vliegen.En wat is Vrienden een prachtige afsluiter. 4 sterren

Op zich ben ik niet zo'n Nederlandstalige fan, maar...Blof vind ik wel een verhaal apart. En dit album, Blauwe Ruis, is echt een hoogtepunt te noemen. En binnen dit hoogtepunt is het nummer "mooie dag" weer een hoogtepunt.
Ook de bonus cd, live met het Metropole Orkest, is erg goed en sfeervol.
Kortom, een aanrader.

Goh, WPE. Dit had een tekst van mij kunnen zijn. Ik ben het werkelijk exact met iedere zin eens.

Je voelt de kwaadheid en verdiet van de bandleden, denk aan het fatale ongeluk van de drummer destijds.. Goed rockend en inderdaad hun beste.

Dit zou wel eens het beste album van Blof kunnen zijn. Het is in ieder geval de beste van de twee Blof-Albums die ik in mijn platenkast heb staan (de andere heet 'Umoja'). Dit album bevat niet alleen de bekende drie hits: 'Blauwe ruis', ' Dichterbij dan ooit' (en het prachtige) 'Mooie dag', maar andere mooie nummers, zoals 'Weggaan', 'Nieuwe maan' en 'Vrienden'. Er staan echter ook een paar zwakkere nummers op.

Ik ben al een poosje gestopt met deze band.
Maar dit blijft een rake plaat.
De aanleiding blijft triest, maar het haalde wel het beste naar boven.
Zo bevlogen als hier klonken ze nooit meer.

Klopt. Chris Götte, de voormalige drummer van deze band overleed op 17 maart door een motorongeval. De andere bandleden zijn daar zo geëmotioneerd van geraakt, dat ze heel wat nummers over zijn dood hebben geschreven (uit 'Weggaan' en 'Mooie dag' is dat duidelijk op te maken).

Toch gaat Mooie Dag niet over Chris Götte. Het gaat over euthanasie.
Zie: Mooie dag | HIER, het blog bij het boek over Bløf - blofblog.nl

Bedankt voor de info over de aanleiding naar het nummer 'Mooie dag' Rogyros, en mijn excuses voor het vergissen van mij. Bassist Peter Slager's schoonvader werd dus ongeneeslijk ziek, en wilde bepalen wanneer hij doodging. Een zeer dramatisch verhaal.

Excuses zijn niet nodig, adri1982. Veel mensen denken dat het over Chris gaat. Mooie Dag vind ik overigens ook een van hun allerbeste songs.

Mannen, dat kan natuurlijk niet
Daar zal toch op zijn minst een keer een rondje Alles Blijft Anders (2011) moeten worden gedraaid.