The Common Linnets - The Common Linnets (2014)

Van de ene 'birds' naar de andere.

Naar mate je Calm After the Storm vaker hoort, wordt het liedje wel mooier trouwens. Ik vind het ook internationaal klinken, alleen is het -denk ik- meer geschikt voor de Amerikaanse markt dan voor de Europese markt. Maar goed, misschien slaat het wel aan in Kopenhagen. Fijn om te zien dat Still Loving After You op het album staat, de preview die ze lieten horen bij DWDD was zeker niet onaardig.

Voor de geïnteresseerden: iTunes pre-order

Nee, ik vind het persoonlijk echt een zoutloos nummer. Ik snap ook niet waar die Waylon last van heeft. Een paar jaar geleden was hij nog de ik-heb-een-contract-bij-motown-en-ik-heb-een-vetkuif-soulknul en nu is hij van uit het niets veranderd in hoeddragende Folky Country gozer met het accent van een Amerikaanse boer. In dat Grasping Song doet hij ook veel te veel zijn best om als Johnny Cash te klinken. Hij zou het woord authenticiteit eens op moeten zoeken.

Waylon is altijd al heel erg van de country geweest hoor, hij heeft zichzelf zelfs naar Waylon Jennings vernoemd.

Bovendien is authenticiteit een constructie. Sterker nog: ik kots gewoon op artiesten die graag authentiek willen doen. Kanye West wil toch ook niet authentiek doen? Kanye is de vleesgeworden postmoderne anti-authenticiteit en daarom hou ik van hem, no homo.

Misschien staat het er niet helemaal duidelijk zoals ik het bedoel. Ik vind het misselijk zoals hij gewoon alle clichés van een genre pakt en er vervolgens muziek naar gaat maken. Dat eerste soulwerk zit letterlijk vol geknipt en geplakt met oude soulmuziek, maargoed zo slecht was het i.m.o. helemaal niet. Dan verwacht je, of hoop je dat hij probeert om een soort van eigen niche te vinden in zijn genre en voortbouwt op wat hij doet. En ineens is het howdy fellas! Akoestische gitaar uit de kast, overdreven Amerikaans accent op, zware stem opzetten, hoedje op. Van soulman naar cowboy, ik vind het maar nep.

De vergelijking met Kanye vind ik mank gaan. Kanye West wil zeker niet authentiek doen, maar hij wil anti-authentiek doen zoals ik het zie. Die man gooit het op elk album over een compleet andere boeg. Die man experimenteert met alles, gooit alle genres door elkaar heen, zoekt constant de controversie op en hij laat toch op (de meeste) albums een hoop van zichzelf zien zonder concessies te doen aan iets of iemand. Daar is hij dan weer authentiek in naar mijn idee.

Slowgaze, wat vind jij dan van Waylon?

Ik ben het in ieder geval wel met je eens.
Waylon is een goede zanger, veelzijdig ook, maar je weet niet waar zijn voorkeur en liefde muzikaal naar uit gaat.
Volgens mij wil hij in eerste instantie een succesvolle, goed verkopende, commerciële artiest zijn.

Ik kom er nu achter dat een 'common linnet' een vogel is, die in het Nederlands een kneu wordt genoemd. Maar het Nederlands vertaald noemen ze zichzelf dus 'De Kneus'. Die zelfspot kan ik dan wel weer waarderen.

Ik moest heel erg wennen aan Calm After the Storm, maar wat is het eigenlijk een goed nummer.
Je moet hem gewoon vaker horen, dan valt het kwartje.
Gelukkig mag de winnaar van het Eurovisie Songfestival het lied 2x zingen.

De muziek lijkt trouwens wel op Every Breath You Take van The Police.

U zei?

YouTube - The Common Linnets vs The Police - Every Storm You Take (DJ Sandstorm Mashup)

Dat vinden er dus blijkbaar meer.

Ik wist niet dat er een heel album aan zat te komen!
Mijn interesse is zeker gewekt na het beluisteren van wat mij betreft absoluut de beste Nederlandse entry is sinds ik het ESC volg (sinds 2001 geloof ik). Al ben ik vooralsnog een beetje huiverig aangezien ik geen fan ben van zowel Ilse als Waylon. Hopelijk blijven ze het beste in elkaar naar boven halen

Naar het schijnt gaan ze met dit album wat meer richting roots en Americana - naast country uiteraard. Het zou dus eigenlijk wel in jouw straatje moeten liggen. Tijdens een kort interview voor eurovision.tv gaven ze aan dat o.a. Emmylou Harris en Fleetwood Mac inspiratiebronnen zijn, waarschijnlijk dus ook voor 't album.

Oh en eh, “Hi, my name is Ilse the Lang”…

Special hierover op TV gezien en dit kon best eens een leuk plaatje worden.

Gefeliciteerd ! Ze zijn door naar de finale van het ESF en ik moet eerlijk zeggen dat het geheel van het visuele en het muzikale goed in elkaar zat. Een rustpunt ook in het overige 'muzikale' songfestival geweld..

Inderdaad, tussen al die vrouwelijke brulboeien. Dit nummer stak er met kop en schouders bovenuit.

Ik heb gisteravond met een half oog naar het Eurovisie Songfestival gekeken. Dat was de eerste keer dat ik Calm After the Storm hoorde, maar onder de indruk was ik wel. De rest van Europa zal wel denken: daar heb je die Nederlanders weer die het allemaal net even anders willen doen.



Ik wil hier nog even op inhaken ookal heeft het weinig met The Common Linnets te maken. Deze mashup vind ik een stuk beter gevonden en tevens stukken beter gemixt.

Net de samples van dit album zitten luisteren: klinkt best fijn.

De cd is inmiddels een paar keer voorbij gekomen. Hoes is prachtig, sowieso het hele pakket ziet er prima uit (cd/dvd combi), mooi vormgegeven boekje wat zit "verweven" aan de hoes. Ziet er prima uit maar de vraag is of dat ook zo blijft als je de cd vaker gaat opzetten.

Dan de muziek, ik ben niet echt een enorme liefhebber van beide artiesten solo en ook het ESF nummer beviel me maar matig. Dan heb ik gelukkig goed nieuws, Calm after the storm is een van de mindere nummers voor mij. Op het aflsuitende Love Goes On (ook niet zo goed) na ook het rustigst van dit album. Verder gewoon lekkere countrypop waarbij de stemmen goed mengen maar net zo vaak ook gewoon alleen door een van beide gezongen wordt. De beste nummers op dit moment zijn Broken but Home en de redelijk rauwe rocker When Love Was King.

Al met al een zeer aardig werkje wat voor mij toch wel een positief verrassing is.

Aangename verrassing!

Erg mooi albumpje waar Ilse DeLange en Waylon al een tijdje mee bezig waren, maar waarvoor ze het Eurovisie Songfestival volgens mij toch wel erg goed hebben kunnen gebruiken. Ik vraag me namelijk af of dit album anders wel een succes was geworden. Hoe dan ook, het album is er nu, en het is een genot om naar te luisteren.

Zowel de samenzang, in nummers als Calm After the Storm, Still Loving After You en Time Has No Mercy, als de (meer) individueel uitgevoerde nummers klinken erg goed. Voorbeelden van die laatste zijn bijvoorbeeld het geweldig mooie Where Do I Go With Me, waarin Waylon zijn naam op een prachtige manier eer aandoet, en het even bijzondere Love Goes On, waarvan ik uit de ‘Making Of’-documentaire begrepen heb dat het DeLange's eerste volledig zelfgeschreven nummer is.

En zo staan er op The Common Linnets eigenlijk alleen maar mooie nummers. Ik vond het persoonlijk in elk geval een erg geslaagd album en hoop dat ze de komende jaren op dezelfde voet verder zullen gaan (of dat nu samen is of individueel) want dit klinkt toch eigenlijk te mooi om het bij een album te laten.

Bijzonder en verrassend sterk album. Heb het in mijn Eurovisie boycot links laten liggen, luister nu voor het eerst, en is alleraardigst.

Ben geen fan van Country of Americana maar dit valt goed te pruimen. Vond 'Calm After the Storm' in het begin niets aan maar nu ik het een paar keer gehoord hebt klinkt het beter. Maar misschien is 'When Love Was King' een betere keus ook als de inbreng van Ilse daar minimaal op is, en dat is dan weer jammer.

Voor de eerste keer aan het luisteren. Komt nu over als een soort mix van Fleetwood Mac (al geluisterd Musician ?), Elvis, The Carpenters, Johnny Cash, Parton, Soggy Bottom Boys en nog wat Southern States Music.

Klinkt misschien lullig maar erg On-Nederlands.. Leuk ! Ik ga volgend jaar rijden door de States en deze gaat dan mee voor in de auto onderweg.

Absoluut een verrassend album. Still Loving After You werd vaak genoemd als betere inzending voor het Songfestival. Mooi nummer ja maar gelukkig waren ze eigenwijs genoeg om te kiezen voor Calm After the Storm met alle inmiddels bekende gevolgen.

Ik ben erg blij met de aandacht die de roots en americana op deze manier krijgen. Toen Ilse en Waylon besloten een album samen te maken had ik wel een idee hoe het zou gaan klinken eigenlijk. De een iets meer mainstream en de ander iets meer richting pure roots. Ik had alleen niet verwacht dat die ene richting de pure roots juist Waylon zou zijn. Ik had van Waylon eerlijk gezegd ook altijd een beeld van een nepsoulliefhebbende gladjakker. Weliswaar een sympathieke gladjakker, maar toch. Waylon verrast op dit album met vooral Arms of Salvation, Time has no mercy en het werkelijk grandioze Where do I go with me. Zijn countryjeugd heeft hem in ieder geval een flink hoorbare bagage meegegeven. Ook Ilse doet het prima op dit album, maar van haar had ik juist voor deze ene keer iets minder mainstream klinkende roots verwacht. Sommige nummers hadden wel iets kaler gemogen. Maar met het Carpenters achtige Before the sweet surrender en de prachtige afsluiter Love goes on is in een keer alles vergeven. Haar stem is daarbij prachtig zoals altijd.

Ik mag wel concluderen dat dit album mij prima bevallen is. Als Give me a reason en in iets mindere mate When love was king (compleet kansloos op het ESF) er tussen uit gelaten waren was het 2e gedeelte bijna perfect geweest. Van mij mogen ze rustig verder gaan met dit project. Ook wil ik van Waylon wel eens een solo countryalbum horen, met eigen nummers.

Heerlijk nummer juist!

Een van de betere nummers inderdaad Aero!

Misschien nu eindelijk de doorbraak van Ilse in de USA?? Prachtig album van twee fantastische musici!

En nu maar hopen dat de gemiddelde forumbezoeker wat meer warm gaat lopen voor rootsmuziek.

Dat was dan een fout beeld. Hij is bijvoorbeeld een groot fan van Waylon Jennings.