Pink Floyd - Meddle (1971)

En zo heeft ieder album wat. Dit Meddle kent twee top tracks. One of These Days en Echoes. Die werpen zo'n hoeveelheid licht op dit album, waardoor de rest nauwelijks zichtbaar of hoorbaar is in dit geval. Echoes is alleen al het Melkwegstelsel aan sterren waard, daarbij is One of These Days een heerlijke dot slagroom, wat wil een mens nog meer. Dat er nog wat gezond fruit moet worden weggewerkt is appels met peren vergelijken.

Op de nieuwe Gilmour Live Gdansk wordt Echoes meesterlijk vertolkt .
Iets voor jou Gerards Dream.?

Seamus moet niet zo zwaar gewogen worden. Zo voor de gigant Echoes laat het eventjes een wat luchtiger kant van de band zien (San Tropez vervult, volgens mij, iets soortgelijks), het zet eventjes een raampje open en laat de cd toch een beetje 'ademen'. Misschien schaadt het de plaat voor sommigen daar er al niet veel nummers op staan, maar bij deze heb ik echt het gevoel dat minder soms meer is. In ieder geval is het effect van deze plaat voor mij zo sterk.

De hond zelf behoort trouwens toe tot een bekende artiest. Wie nou precies, daar kom ik zo niet op...

Voor mij de beste Pink Floyd plaat. "One of these days", "Echoes", "Fearless".
Van dat laatste nummer heeft Low een heel mooie versie gemaakt.

Ik ga bij dit album naar 5 sterren , vandaag 2 keer achterelkaar Echoes gedraaid en zo is er weer 1 uur om van de dag , dit nummer verveelt geen enkele seconde en draai ik over 20 jaar nog , misschien wel het beste nummer dat PF gemaakt heeft.

En vooral een keer draaien als je geen hand voor ogen kunt zien. Wat Echoes dan allemaal los maakt in de ziel is met geen toetsenbord te beschrijven of pen, dit is een pure muziek belevenis.

In het donker klinkt Echoes voor mijn gevoel inderdaad nog spannender.

Ben benieuwd naar de uitvoering van Echoes op David's Gilmour's nieuwe cd/dvd set Live at Gdansk. Gisteren was hij bij Jools Holland te zien met een uitvoering van Remember a day (van Saucerful of Secrets).

De Echoes op Live @ Gdansk is denk ik nu wel uit te roepen tot de ultieme uitvoering. Rick Wright gaat echt behoorlijk tekeer op z'n orgel, in geen jaren meer zo gezien / gehoord.

A.s. vrijdag moet er nog meer David Gilmour te zien zijn bij Jools want de dinsdag editie is altijd de ingekorte versie, de vrijdag is altijd de complete uitzending.

A Pillow Of Winds , Fearless en San Tropez vind ik steeds beter worden , komt omdat ik deze nummers in het verleden nogal eens skipte , nu skip ik alleen Seamus nog .
Dit is duidelijk 1 van de betere Floyd albums en terecht in de top 250.

En er komt een dag dat je zelfs Seamus in je hart sluit.

Seamus? nee dat is gewoon een vullertje, dat zou jij eigenlijk ook moeten kunnen concluderen. wat vind jij zo goed aan Seamus dan Gerard? Vooral Seamus houdt dit album van de perfecte 5* af voor mij dan.

Gerard , jij bent een honden liefhebber en runt een asiel , geef maar toe.

Ik ben het met je eens Ricardo. Seamus is zoiets onzinnig waar de heren in die periode nog wel eens prat op hebben.
Gelukkig duurt het maar kort en kan het hoogtepunt beginnen.(Echoes)
Het is hetzelfde met dat maffe Alan's Pschycedelic Breakfast op Atom Heart Mother.
Hadden ze er nog 2 mooie nummers opgezet i.p.v dat verhikkel, dan had het nog een mooi album geworden.
Maar ja het is wel sterk Floydiaans wat ze toen deden.
Lak aan alles.

Voor mij is Seamus dat eenvoudige liedje voordat de kolos Echoes begint. Een tikje zeurderig, maar wel met gevoel. Het doet daarmee de indruk ontstaan dat Pink Floyd een hele normale band is, wat eigenlijk niet zo is. Seamus geeft me een gevoel aan de bar van een café te hangen en aan het lullen ben over muziek en er pas thuis van te genieten. De sfeer van de ondergaande zon en dan beseffen dat daarnaast nog een heel leven is.


Sterker nog, ik ben als de dood voor honden. Maar zo van een geluidsdrager kan ik ze wel hebben.

"I was in the kitchen, Seamus, that's the dog, was outside.......".
Wafwaf.

Woef, woef. Jank, jank.

ha ha Seamus is het minste nummer hierop, maar krijgt in wezen net zoveel aandacht als Echoes. ach dat nummer hoort er ook gewoon bij, ik skip hem ook niet want hij duurt gelukkig maar kort, kun je je alvast 2.15 minuten gaan verheugen op het meesterwerk Echoes wat daarna komt.

Het is ook het grote contrast wat dit album zo mooi maakt.
Dat onbenullige nummer "Seamus" gevolgd door de "serieuze" kolos "Echoes".

Hoe dan ook Meddle is een plaat waar je niet over uitgesproken raakt. En dat is maar goed ook, omdat dit muziek is die van generatie op generatie mee moet gaan. Het heeft alles wat er in een plaat dient te zitten. Spanning, een Seamus en de hoofdfilm in de vorm van Echoes. Wat wil een mens nog meer. Gezellig met het hele gezin Meddle luisteren van Pink Floyd dus.

Gerard,
Ik denk dat ik mijn gezin niet mee krijg.

Ik vind ook dat Pink Floyd muziek van alle tijden is, maar drie goede nummers van de zes vind ik gewoon te weinig.

Daarom heb ik een beetje moeite met het hoge gemiddelde van dit album, want gezien de reacties en de stemmen vindt bijna iedereen drie nummers slecht en toch strooien ze met 4 en 5 sterren.

Geef mij maar Animals of WYWH. Maar PF behoort zeker tot mijn favorieten, laat dat duidelijk zijn.

wat vind jij de goede nummers van dit album dan haveman

One of these days, Fearless en Echoes.

Niets toevoegende berichten omtrent bagger/geen bagger enzo verwijderd.

Niet echt genuanceerd gewist, daarom een korte samenvatting:

Haveman noemt het nummer Seamus bagger, wat voor Father McKenzie en Kaztor reden is hun stem voor dit album te verhogen.

Mooie samenvatting verder, maar draagt dit veel bij aan deze albumdiscussie

Dit draagt idd niks bij, maar ik wilde deze twee gebruikers graag even laten weten dat ik het erg kinderachtig vind je stem te verhogen omdat iemand anders het niet goed vindt.

Bij deze on topic;

Ik vind PF erg goed, maar op dit album staan imo 2 hele goede nummers', 1 redelijk nummer en 3 mindere. En daarom geef ik slechts 2 sterren. Dit maakt de goede nummers niet minder goed.

EDIT: Ik ging alleen mee met Father Macca's geven van een 5 omdat ik vind dat dit album dat verdient en dat ik het het eerste meesterwerk van de band vind, Seamus of niet. Exile On Main St. bevat toch ook een aantal opvullertjes, waarom zou het dan geen 5 verdienen? Ik vind dan ook dat m'n bericht uit z'n verband is getrokken en het weghalen ervan snap ik al helemaal niet.

Ik ben het met bovenstaande bericht wel eens , ik heb ook mijn stem verhoogt naar `n 5 , voor het album in zijn geheel .