Pink Floyd - Meddle (1971)

Die Seamus toch, het blijft een gevoelige kwestie. Straks wordt ie nog opgediend als kerstmaal omdat men de kalkoen niet meer kan betalen. En hoor daar de trieste toon die in het nummer zit, het wordt me helemaal duidelijk.

Seamus wordt zwaar ondergewaardeerd hier.
Deze hond is legendarisch.

woef

Dat heb ik eigenlijk ook wel. Echoes is zo fantastisch, dat ik daardoor geneigd ben om minimaal 4,5 te geven. Maar het album is verder niet zo bijzonder, op One Of These Days na. A Pillow Of Winds vind ik een redelijk goed nummer, San Tropez wel aardig. Fearless is grappig en Seamus is een niemendalletje als aftrap voor de grote finale. Als album vind ik het daarom niet zo supergeweldig. Maar, ik denk ook dat dit een opmaat was voor hun verdere ontwikkeling.

En wat betreft Echoes zei Roger Waters het mooi: 'Once you've written Echoes, all the other songs are just songs.'

Ik luister hem niet vaak,
Maar dat mag best wat vaker!!!
One of these days grijpt me lekker aan, waardoor ik niet meer even een album opzet, maar er ook echt wat aandachtiger naar ga luisteren!

San Tropez luister ik toch ook altijd erg graag, omdat er zo'n lekker kalm sfeertje aan hangt!

Toen ik al redelijk bekend was met Pink Floyd en ik het tijd vond voor een nieuw album, stuitte ik op de keuze tussen deze en a momentary lapse of reason. Een vriend van me raadde me deze aan. Ik was niet direct overtuigd van de keuze, maar elke keer als ik deze plaat luister ga ik hem meer waarderen. Zeker echoes wordt maar mooier en mooier..

Alles op deze plaat is een schitterende prelude voor het meesterwerk Echoes.

Wat een album!
Serieus, zo'n nummer als Echoes bv, had er nooit echt heel goed naar geluisterd maar wat een prachtig nummer, sowieso de hele plaat is prachtig. De tekst van Echoes is echt om kippenvel van te krijgen. Zoiets moois wordt waarschijnlijk nooit meer gemaakt.

"Overhead the albatross
Hangs motionless upon the air
And deep beneath the rolling waves
In labyrinths of coral caves
An echo of a distant time
Comes willowing across the sand
And everything is green and submarine."

Kippenvel krijg ik hier bij. Elke keer weer. Als ik dit nummer hoor ben ik even van de wereld af. 5* en voor altijd in m'n top 10. Wat een prachtplaat

Ik heb me pas oh by the way van pink floyd aangeschaft en ik ben begonnen met dit album. Ik kon het nog niet ik kon eigenlijk alleen the dark side of the moon, the wall, wish you where here en pulse. Ik wist niet wat ik hoorde toen ik dit opzette zo een heerlijke muziek dit! Ik ben 18 jaar normaal luisteren van mijn leeftijd veel rap muziek enz. (ik haat het zo erg:P) ik wou dat ik in de tijd van pink floyd geboren was man wat een muziek! Klasse! Een dikke 5 sterren!

Ik geef een 3.5* vanwege One of These Days en Echoes. De mooiste muziekstukken van Pink Floyd ooit gemaakt, met name Echoes wat een trip is dat!

Daarom vind ik de overige tracks in het niet vallen bij deze twee meesterwerken, daarom 3.5*.

En de rest van de plaat?..

Ik zei:

Luister de plaat nog een aantal zou ik zeggen. Dit is zo'n plaat die moet je in een keer achter elkaar luisteren. Geen losse nummers.

Ik weet wat de kracht van Pink Floyd is en dat zit hem niet in de nummers apart van elkaar luisteren. Maar dit album opent met een meesterlijke intro en eindigt met misschien wel het mooiste Pink Floyd nummer van ruim 23 minuten wat geen enkel moment vergeet. Als ik dan het album beluisterd heb ben ik de daartussen liggende nummers al vergeten.

Die tekst van Echoes... meesterlijk!

Meddle is het vijfde album van Pink Floyd, uitgebracht in 1971.

Het album begint erg sterk met One of These Days. Het intro wordt door 2 basgitaren gespeeld. Als de stem one of these days I´m going to cut you in little pieces zegt komt het nummer pas echt op gang.

Dan krijgen we 2 goede nummers, namelijk A Pillow of Winds en Fearless en 2 enorme missers, namelijk San Tropez en Seamus.

Maar dan zijn we bij het hoogtepunt gekomen, namelijk Echoes. Voor mij is dat het mooiste nummer van Pink Floyd en ook een van de beste nummers aller tijden. Het begint rustig en komt dan op die o zo mooie dubbele zang die de geweldige mooie tekst zingt:
"Overhead the albatross
Hangs motionless upon the air
And deep beneath the rolling waves
In labyrinths of coral caves
An echo of a distant time
Comes willowing across the sand
And everything is green and submarine."
Daarna wordt het een beetje funky en gaat het naar een geluidsexperiment wat heel veel sfeer heeft. Daarna gaat het weer terug en eindigen we weer met het keyboard waar het begon. Eigenlijk is Echoes een muzikale palindroom.

Een goed album met paar enorme uitschieters, namelijk One of These Days en Echoes, 2 missers en 2 normale nummers. Ik kom uit op 3,5*

Mooie post bij de Pink Floyd albums plaats je Don Cappuccino, ik kan mij bij de 5 albums waar je een stukje hebt neergezet erg goed in vinden. Goed dat een 14 jarige al zo'n goed besef heeft voor muzikaal gevoel en zijn smaak goed onder woorden kan brengen.

Bedankt

Mijn 7e Pink Floyd-album al weer. Alleen van The Eagles & Dire Straits heb ik meer beluisterd. Waarschijnlijk begin ik een kleine fan te worden.

Het album begint ijzersterk met het geweldige One Of These Days. Nadat ik afgelopen week de P*U*L*S*E-show eens had bekeken, was ik gelijk verkocht bij dit nummer. Een geweldig nummer dat met een misschien wel nog betere show verkocht werd.

A Pillow of Winds is zeker geen nummer waarbij het hoge niveau van het openingsnummer wordt gehandhaafd, maar veel levert het echter ook weer niet in aan kwalieit. Gewoon een goed nummer. De overgang tussen het lekkere rocken naar het toch wat rustigere A Pillow of Winds vind ik overigens wel opmerkelijk.

Fearless is eigenlijk gelijkwaardig aan A Pillow of Winds. Mooi gitaarspel en verder weinig op aan te merken. Het enige rare vond ik You'll Never Walk Alone. Waarom opeens dat nummer ertussen? Zeker nu met die voetbalassociaties (zal vroeger wel niet zo geweest zijn) is het een flinke misser.

San Tropez en Seamus zijn eigenlijk een schande voor dit album. Stuk voor stuk prachtige nummers en dan 2 van die prutnummers ertussen. Vooral Seamus is een nummer dat ik totaal niet bij het album vindt passen. Gelukkig duren ze relatief kort en daardoor blijft de schade redelijk beperkt.

Echoes kende ik deels al van de documentaire Who is Pink?, maar volledig had ik hem nog nooit geluisterd. Het is een geweldig nummer en de 23 minuten vlogen om. Hierboven staat het ook al gepost, de geweldige openingslyrics. Daar is de toon mee gezet om vervolgens nog bijna 20 minuten geweldig door te knallen.

Zeker weer een geslaagd album. Op naar de volgende!

Ik zie nu pas dat op de albumhoes een neus staat, ik dacht eerst dat het een of ander embryo van een lam ofzo was.

Dan was je niet de enige

Toch nog effe beter kijken dan. Het is nml geen neus. Je bent wel in de buurt...

Het "Never walk alone" na Fearless heeft wel wat vind ik. En die associatie met voetbal zullen ze zeker hebben, aangezien de Floyd's flinke voetbalfanaten zijn. Er was ook een Floyd voetbal team (en cricket team).

St. Tropez vind ik een heerlijk luchtig en vrolijk deuntje en Seamus is gewoon een grappig bluesje. Niks mis mee.

Uiteraard is de rest van de plaat mooier en indrukwekkender met, hoe kan het ook anders, Echoes als hoogtepunt. De allermooiste uitvoering van Echoes vind ik echter die op Live at Pompeï.

De laatste uitvoering van Echoes op Live at Gdansk van David Gilmour mag er trouwens ook wezen!

Maar het is ook één van de allersterkste nummers ooit door Pink floyd gemaakt (en uitgevoerd) dus ook live valt het zelden tegen.

Echoes op Live at Gdansk (en Remember That Night) is ook erg mooi ja, maar toch moet ik zeggen dat ik daar het Hammond werk van Rick tijdens het duel met Gilmour niet echt super is. Te rommelig, vooral het down-roetsen over de toetsen (als je begrijpt wat ik bedoel). Daarbij is het geluid op beide DVD's erg hinderlijk gecompressed. Er zitten enorm overdreven hard/zacht wisselingen in. Als er bijvoorbeeld een gitaarsolo inzet, wordt de hele sound (soms alleen de gitaar) ineens flink gecompressed (zachter). Ik vind het onbegrijpelijk dat die DVD's met zo'n euvel zijn uitgebracht. Ik erger me wezenloos. Is iemand anders dit ook opgevallen, want ik vind er niets van terug op het net en de besprekingen van deze DVD's zijn unaniem lovend kwa beeld en sound.

Weer effe on-topic over de afbeelding op de hoes van Meddle. Het helpt wellicht om de hoes (of het boekje) open te klappen en een kwart slag te draaien...

Geni-fucking-aal...

Het voetbal team staat op de voorkant van het album A Nice Pair...

Iedereen (bijna) heeft de mond vol over PF platen als Dark side of the moon. Hoewel dat zonder twijfel een prima plaat is raak ik van Meddle meer in extase. Staat wat in de schaduw van een aantal andere PF platen maar ik vind deze misschien wel de beste...

het was alweer even geleden dat ik deze Floyd opzette. Grappig om te lezen dat er inmiddels alweer hele generaties muziekliefhebbers zijn die nu Floyd beginnen te ontdekken! Mensen van na 1985 en zo... ga zo door kinderen!
en hij luisterde wel heerlijk weg
jammer dat ik door het gitaargetokkel bij San Tropez al wegdutte zodat ik tot mijn spijt Echoes gewoon gemist heb! Schaamte.

Meddle, het sleutelabum uit mijn jeugd, en een mooi album om mijn berichten op MuMe te beeindigen. Precies 100. Adieu vrienden.

Zoals jullie misschien al weten ben ik absoluut geen fan van Pink Floyd, maar One of These Days is een sterk nummer (erg gaaf gedaan, met die zwijnen) . Zal hem zometeen opzetten.